W BLASKU MIŁOSIERDZIA

37/1037 – 17 sierpnia 2025 r. C.

INTERNETOWE WYDANIE TYGODNIKA

 

 

Niedziela, 17 sierpnia 2025 r.

 

 XX niedziela zwykła rok „C”

 

Liturgia Mszy św.

 

Kolor szat liturgicznych: zielony

 

 

ANTYFONA NA WEJŚCIE
Ps 84, 10-11
Spójrz na nas, Boże, nasz Obrońco, *
i wejrzyj na oblicze Twego Pomazańca. *
Jeden dzień w przybytkach Twoich *
jest lepszy niż innych tysiące.
WPROWADZENIE DO LITURGII
Jedynie Chrystus przekazuje nam pełną prawdę o życiu i zbawieniu. Służyć Jemu, to służyć najwyższym wartościom ludzkiego ducha. Niech więc w służbie prawdy umacnia nas Chrystus i niech ta Eucharystia będzie dla nas źródłem poznania prawdy Bożej.
            Przeprośmy za nasze grzechy, by zapłonął w nas ogień, który Chrystus przyszedł rzucić na ziemię.

CHWAŁA NA WYSOKOŚCI BOGU
Chwała na wysokości Bogu, * a na ziemi pokój ludziom dobrej woli. * Chwalimy Cię. * Błogosławimy Cię. * Wielbimy Cię. * Wysławiamy Cię. * Dzięki Ci składamy, * bo wielka jest chwała Twoja. * Panie Boże, Królu nieba, * Boże Ojcze wszechmogący. * Panie, Synu Jednorodzony, * Jezu Chryste. * Panie Boże, Baranku Boży, Synu Ojca. * Który gładzisz grzechy świata, * zmiłuj się nad nami. * Który gładzisz grzechy świata, * przyjm błaganie nasze. * Który siedzisz po prawicy Ojca, * zmiłuj się nad nami. * Albowiem tylko Tyś jest święty, * tylko Tyś jest Panem, * Tylko Tyś Najwyższy, Jezu Chryste. * Z Duchem Świętym, w chwale Boga Ojca. * Amen.
KOLEKTA
Boże, Ty dla miłujących Ciebie przygotowałeś niewidzialne dobra, †
wlej w nasze serca gorącą miłość ku Tobie,
abyśmy miłując Ciebie we wszystkim i ponad wszystko, *
otrzymali obiecane dziedzictwo, które przewyższa wszelkie pragnienia.
Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, †
który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, *
Bóg, przez wszystkie wieki wieków.
WPROWADZENIE DO LITURGII SŁOWA
Słuchajmy słowa, które jest prawdą wieczną. Bądźmy wierni tej prawdzie nawet za cenę cierpienia i opuszczenia przez najbliższych.
PIERWSZE CZYTANIE
Bóg czuwa nad Jeremiaszem
Jr 38, 4-6. 8-10
Czytanie z Księgi proroka Jeremiasza
W czasie oblężenia Jerozolimy przywódcy, którzy trzymali Jeremiasza w więzieniu, powiedzieli do króla: «Niech umrze ten człowiek, bo naprawdę obezwładnia on ręce żołnierzy, którzy pozostali w tym mieście, i ręce całego ludu, gdy mówi do nich podobne słowa. Człowiek ten nie szuka przecież pomyślności dla tego ludu, lecz nieszczęścia».
Król Sedecjasz odrzekł: «Oto jest w waszych rękach!» Nie mógł bowiem król nic uczynić przeciw nim. Wzięli więc Jeremiasza i wtrącili go, spuszczając na linach, do cysterny Malkiasza, syna królewskiego, która się znajdowała na dziedzińcu wartowni. W cysternie zaś nie było wody, lecz błoto; zanurzył się więc Jeremiasz w błocie.
Ebedmelek wyszedł z domu królewskiego i rzekł do króla: «Panie mój, królu! Źle zrobili ci ludzie, tak postępując z prorokiem Jeremiaszem i wrzucając go do cysterny. Przecież umrze z głodu w tym miejscu, zwłaszcza że nie ma już chleba w mieście».
Rozkazał król Kuszycie Ebedmelekowi: «Weź sobie stąd trzech ludzi i wyciągnij proroka Jeremiasza z cysterny, zanim umrze».
Oto słowo Boże.
PSALM RESPONSORYJNY
            Ps 40 (39), 2-3. 4. 18 (R.: por. 14b)
Refren: Panie, mój Boże, pośpiesz mi z pomocą.
2          Z nadzieją czekałem na Pana, †
           a On pochylił się nade mną *
           i wysłuchał mego wołania.
3          Wydobył mnie z dołu zagłady, z błotnego grzęzawiska, †
           stopy moje postawił na skale *
           i umocnił moje kroki.
Refren: Panie, mój Boże, pośpiesz mi z pomocą.
4          Włożył mi w usta pieśń nową, *
           śpiew dla naszego Boga.
           Wielu to ujrzy i przejmie ich trwoga, *
           i zaufają Panu.
Refren: Panie, mój Boże, pośpiesz mi z pomocą.
18        Ja zaś jestem ubogi i nędzny, *
           ale Pan troszczy się o mnie.
           Ty jesteś moim wspomożycielem i wybawcą, *
           Boże mój, nie zwlekaj!
Refren: Panie, mój Boże, pośpiesz mi z pomocą.
           
DRUGIE CZYTANIE
Przykład Chrystusa
Hbr 12, 1-4
Czytanie z Listu do Hebrajczyków
Bracia:
Mając dokoła siebie takie mnóstwo świadków, zrzuciwszy wszelki ciężar, a przede wszystkim grzech, który nas łatwo zwodzi, biegnijmy wytrwale w wyznaczonych nam zawodach. Patrzmy na Jezusa, który nam w wierze przewodzi i ją wydoskonala. On to zamiast radości, którą Mu obiecywano, przecierpiał krzyż, nie bacząc na jego hańbę, i zasiadł po prawicy na tronie Boga.
Zważcie więc na Tego, który ze strony grzeszników tak wielką wycierpiał wrogość wobec siebie, abyście nie ustawali, załamani na duchu. Jeszcze nie opieraliście się aż do krwi, walcząc przeciw grzechowi.
Oto słowo Boże.
AKLAMACJA PRZED EWANGELIĄ
            Por. J 10, 27
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Moje owce słuchają mego głosu,
Ja znam je, a one idą za Mną.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
EWANGELIA
Wymagania służby Bożej
Łk 12, 49-53
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
Jezus powiedział do swoich uczniów:
«Przyszedłem ogień rzucić na ziemię i jakże pragnę, ażeby już zapłonął. Chrzest mam przyjąć, i jakiej doznaję udręki, aż się to stanie.
Czy myślicie, że przyszedłem dać ziemi pokój? Nie, powiadam wam, lecz rozłam. Odtąd bowiem pięcioro będzie podzielonych w jednym domu: troje stanie przeciw dwojgu, a dwoje przeciw trojgu; ojciec przeciw synowi, a syn przeciw ojcu; matka przeciw córce, a córka przeciw matce; teściowa przeciw synowej, a synowa przeciw teściowej».
Oto słowo Pańskie.
REFLEKSJA NAD CZYTANIAMI
           
Ogień i wymagania
ks. Leszek Smoliński
W czasie wizyty św. Jan Pawła II na Jasnej Górze w 1983 roku padły znamienne słowa, skierowane do młodzieży w czasie Apelu Jasnogórskiego: „Musicie od siebie wymagać, nawet gdyby inni od was nie wymagali”. Czemu ma służyć stawianie wymagań? Mądry wychowawca odpowie, że prawidłowemu rozwojowi, ponieważ każą one iść do przodu i pokonywać napotykane przeszkody i trudności.
Żeby wiara mogła zapłonąć żarem, płomień wiary musi być nieustannie podtrzymywany i podsycany. Pewną analogię możemy zobaczyć w ogniu olimpijskim, który jest wzniecany przy pomocy promieni słonecznych w ruinach świątyni Hery w starożytnej Olimpii na Peloponezie. Stamtąd sztafeta olimpijska przekazuje pochodnię olimpijską kolejnym biegaczom. Tradycja zapalania ognia sięga Igrzysk z 1928 roku, a jego przenoszenia w sztafecie – 1936 roku. Na koniec ogień niesiony w pochodni przybywa do miasta-gospodarza igrzysk. Tutaj w trakcie ceremonii otwarcia zapalany jest znicz olimpijski, który płonie przez cały czas trwania zawodów.
Płomień ognia olimpijskiego może zgasnąć, jak zdarzyło się to trzykrotnie wyniku oberwania chmury czy problemów technicznych. Podobne niebezpieczeństwo grozi płomieniowi wiary, który może zmniejszyć swoją intensywność lub zupełnie zagasnąć pod wpływem trudnych wydarzeń życiowych czy własnych zaniedbań, które mają wpływa na osłabienie wiary.
Wiara, która jest dynamizmem otrzymanym na chrzcie, nie jest wolna od znaków zapytania czy różnego rodzaju wątpliwości. Częsta bywalczyni jednego z forów internetowych napisała m.in.: „Niepokoi mnie jakość mojej wiary. To, że moja wiara jest słaba, że nie potrafię dawać świadectwa. Staram się kierować w życiu wiarą, ale widzę, że postępuję nie tak jak powinnam – jaka jest wola Boża, chociaż nie wiem często jak powinnam. Niepokoi mnie, gdy widzę, że ktoś czyni coś niezgodnego z przykazaniami, ale nie umiem podjąć tematu, porozmawiać z kimś o tym tak, aby go do Boga przybliżyć. Staram się kierować w życiu katolickimi zasadami, ale coraz wyraźniej widzę, że to, co dla mnie jest oczywiste, nie jest oczywiste dla innych, nawet dla tych, którzy chodzą do kościoła co niedzielę”.
Wiara domaga się od nas dociekliwości w poznawaniu, stawianiu pytań, jak i poszukiwaniu odpowiedzi. Ale człowiek wiary powinien mieć również odwagę i żar Ducha Bożego, aby żyć wiarą na co dzień. Andrea Bocelli, najpopularniejszy tenor świata a jednocześnie człowiek głębokiej wiary, wyznał w jednym z wywiadów prasowych: „Sądzę […], że każdy z nas ma wielki przywilej, ale i konkretny obowiązek bycia żywym, pulsującym i pełnym radości świadkiem wiary chrześcijańskiej. Mało tego, mamy ją nieść, gdzie tylko możemy, poprzez przykład życia i propozycję dzielenia się z innymi, dawania siebie”.
Nie da się żyć i rozwijać właściwie bez stawiania wymagań sobie i innym. Wzorem jest dla nas Syn Boży, który jako największe kryterium pozostawił nam miłość do końca. Uobecnia się ona w Eucharystii, jak również jest wezwaniem, by zapalać miłością spotkanych po wyjściu ze świątyni ludzi. Będzie to możliwe tylko wtedy, gdy każdego dnia będziemy pogłębiali naszą osobistą więź z Jezusem.
Odmawia się Wierzę w jednego Boga...
MODLITWA WIERNYCH
Bóg Ojciec odwiecznym postanowieniem swej woli postanowił zbawić swój lud i doprowadzić go do całej prawdy. Módlmy się więc do Niego, pokornie przedstawiając mu nasze prośby.
1.         Za Kościół święty, aby był wierny prawdzie, ją zwiastował i jej bronił. R. Wysłuchaj nas, Panie, i uświęcaj w prawdzie.
2.         Za polityków i mężów stanu, aby nie posługiwali się kłamstwem i fałszywą propagandą, ale byli obrońcami ładu i pokoju społecznego.
3.         Za więzionych z powodu swych przekonań i obrony prawdy, aby ich cierpienia przyczyniały się do umocnienia najwyższych wartości.
4.         Za naszą ojczyznę i wszystkie jej rodziny, aby nie były podzielone przez nienawiść, ale by całe społeczeństwo było zjednoczone w służbie dla dobra i prawdy.
5.         Za zmarłych (nn.), aby mogli cieszyć się wiecznym pokojem, jakiego świat dać nie może.
6.         Za nas samych, abyśmy byli wierni prawdzie Chrystusa i by Boży ogień wiary zapłonął w naszych sercach.
Ojcze narodów, Panie pokoju i dawco prawdy, wysłuchaj tej modlitwy i spraw, abyśmy spełniali wymagania twojej Ewangelii, przyczyniając się do sprawiedliwości i pokoju. Przez Chrystusa, Pana naszego.
MODLITWA NAD DARAMI
            Panie, nasz Boże,
składamy Tobie dary od Ciebie pochodzące na eucharystyczną Ofiarę,
w której dokonuje się święta wymiana; †
przyjmij je łaskawie *
i daj nam siebie samego w Twoim Synu.
Który żyje i króluje na wieki wieków.
PRZED PREFACJĄ
Dziękujmy za prawdę Ewangelii, która daje prawdziwe wyzwolenie człowieka. Dziękujmy za Chrystusa, który przecierpiał hańbę krzyża, by umacniać nas w mężnym wyznawaniu wiary.
PREFACJA
29. Misterium zbawienia
Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, a dla nas zbawienne, *
abyśmy Tobie składali dziękczynienie i Ciebie wychwalali, *
Panie, Ojcze niebieski, wszechmogący i miłosierny Boże, *
przez naszego Pana Jezusa Chrystusa.
On bowiem, litując się nad grzesznymi ludźmi, *
narodził się z Maryi Dziewicy, *
przez swoją mękę na krzyżu *
wybawił nas od śmierci wiecznej, *
a zmartwychwstając, dał nam wiekuiste życie.
Dlatego z Aniołami i Archaniołami *
i z wszystkimi chórami niebios *
głosimy Twoją chwałę, *
razem z nimi wołając...
ANTYFONA NA KOMUNIĘ
Ps 130, 7
U Pana jest łaska, *
u Niego obfite odkupienie.
MODLITWA PO KOMUNII
            Boże, Ty przez ten Sakrament dałeś nam udział w życiu Chrystusa, †
pokornie Cię prosimy, *
abyśmy upodobnili się do Niego na ziemi i mogli uczestniczyć w Jego niebieskiej chwale. Który żyje i króluje na wieki wieków.
PRZED ROZESŁANIEM
            Powołani do prawdy Ewangelii i obdarowani pomocą Boga oraz Jego błogosławieństwem idźmy, by wiernie wypełnić swoje powołanie. Nie lękajmy się prawdy, bo tylko ona daje prawdziwe wyzwolenie, sprawiedliwość i pokój. Niech w naszych czasach przyświeca nam przykład św. Maksymiliana Kolbego, który jest Patronem naszych trudnych czasów.