W BLASKU MIŁOSIERDZIA

INTERNETOWE WYDANIE TYGODNIKA

 

 

Niedziela, 12 października 2025 r.

 

 

XXVIII niedziela zwykła rok „C”

 

 

Liturgia Mszy św.

 

 

Kolor szat liturgicznych: zielony

 

 

 

 

ANTYFONA NA WEJŚCIE

 

Ps 130, 2-4

 

Jeśli zachowasz pamięć o grzechu, Panie, *

Panie, któż się ostoi. *

Ale Ty, nasz Boże, *

udzielasz przebaczenia.

 

 

 

WPROWADZENIE DO LITURGII

 

            Zgromadzeni na Eucharystii, przyzywamy naszego Pana w modlitwie, prosząc, aby ulitował się nad nami i oczyścił z grzechów. Dziękujmy również i wychwalajmy Pana za dar miłości i przebaczenie, jakiego Bóg udziela nam, grzesznikom. Bądźmy zawsze wdzięczni za wszystko, bo wiele wspaniałych darów otrzymujemy od Boga.

 

Wyznajmy przed Bogiem swe grzechy i prośmy, by Chrystus ulitował się nad nami dzisiaj, jak kiedyś ulitował się nad trędowatymi.

 

 

 

CHWAŁA NA WYSOKOŚCI BOGU

 

Chwała na wysokości Bogu, * a na ziemi pokój ludziom dobrej woli. * Chwalimy Cię. * Błogosławimy Cię. * Wielbimy Cię. * Wysławiamy Cię. * Dzięki Ci składamy, * bo wielka jest chwała Twoja. * Panie Boże, Królu nieba, * Boże Ojcze wszechmogący. * Panie, Synu Jednorodzony, * Jezu Chryste. * Panie Boże, Baranku Boży, Synu Ojca. * Który gładzisz grzechy świata, * zmiłuj się nad nami. * Który gładzisz grzechy świata, * przyjm błaganie nasze. * Który siedzisz po prawicy Ojca, * zmiłuj się nad nami. * Albowiem tylko Tyś jest święty, * tylko Tyś jest Panem, * Tylko Tyś Najwyższy, Jezu Chryste. * Z Duchem Świętym, w chwale Boga Ojca. * Amen.

 

 

KOLEKTA

 

            Prosimy Cię, Boże, niech Twoja łaska zawsze nas uprzedza i stale nam towarzyszy, *

pobudzając naszą gorliwość do pełnienia dobrych uczynków.

Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, †

 który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, *  

Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

 

 

 

WPROWADZENIE DO LITURGII SŁOWA

 

Słowo Boże wzywa nas dzisiaj do wdzięczności. Tak wiele Bóg nam daje, a tak mało jest tych, którzy to dostrzegają i dziękują. Słuchając słowa Bożego przyjmij postawę Samarytanina, który otrzymał dar i wrócił do Chrystusa, by mu podziękować.

 

 

 

PIERWSZE CZYTANIE

Uzdrowienie Naamana

 Krl 5, 14-17

 

Czytanie z Drugiej Księgi Królewskiej

Wódz syryjski Naaman, który był trędowaty, zanurzył się siedem razy w Jordanie, według słowa męża Bożego, a ciało jego na powrót stało się jak ciało małego chłopca i został oczyszczony.

Wtedy wrócił do męża Bożego z całym orszakiem, wszedł i stanął przed nim, mówiąc: «Oto przekonałem się, że na całej ziemi nie ma Boga poza Izraelem! A teraz zechciej przyjąć dar od twego sługi!»

On zaś odpowiedział: «Na życie Pana, przed którego obliczem stoję – nie wezmę!» Tamten nalegał na niego, aby przyjął, lecz on odmówił.

tedy Naaman rzekł: «Jeśli już nie chcesz, to niech dadzą twemu słudze tyle ziemi, ile para mułów unieść może, ponieważ odtąd twój sługa nie będzie składał ofiary całopalnej ani ofiary krwawej innym bogom, jak tylko Panu».

 

Oto słowo Boże.

 

PSALM RESPONSORYJNY

            Ps 98 (97), 1bcde.-3b. 3c-4 (R.: por. 2a)

Refren: Pan Bóg okazał ludom swe zbawienie.

1          Śpiewajcie Panu pieśń nową, *

            albowiem uczynił cuda.

            Zwycięstwo Mu zgotowała Jego prawica *

            i święte ramię Jego.

Refren: Pan Bóg okazał ludom swe zbawienie.

            Pan okazał swoje zbawienie, *

            na oczach pogan objawił swą sprawiedliwość.

3          Wspomniał na dobroć i na wierność swoją *

            dla domu Izraela.

Refren: Pan Bóg okazał ludom swe zbawienie.

            Ujrzały wszystkie krańce ziemi *

            zbawienie Boga naszego.

4          Wołaj z radości na cześć Pana, cała ziemio, *

            cieszcie się, weselcie i grajcie.

Refren: Pan Bóg okazał ludom swe zbawienie.

 

 

 

DRUGIE CZYTANIE

Jeśli trwamy w cierpliwości,

będziemy królowali z Chrystusem

2 Tm 2, 8-13

 

Czytanie z Drugiego Listu Świętego Pawła Apostoła do Tymoteusza

 

Najmilszy:

Pamiętaj na Jezusa Chrystusa, potomka Dawida. On według Ewangelii mojej powstał z martwych. Dla niej znoszę niedolę aż do więzów jak złoczyńca; ale słowo Boże nie uległo spętaniu. Dlatego znoszę wszystko przez wzgląd na wybranych, aby i oni dostąpili zbawienia w Chrystusie Jezusie, wraz z wieczną chwałą.

Nauka to godna wiary: Jeżeli bowiem z Nim współumarliśmy, z Nim także żyć będziemy. Jeśli trwamy w cierpliwości, z Nim też królować będziemy. Jeśli się będziemy Go zapierali, to i On nas się zaprze. Jeśli my odmawiamy wierności, On wiary dochowuje, bo nie może się zaprzeć siebie samego.

 

Oto słowo Boże.

 

 

 

AKLAMACJA PRZED EWANGELIĄ

            Por. 1 Tes 5, 18

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Za wszystko dziękujcie Bogu,

taka jest bowiem wola Boża względem was

          w Jezusie Chrystusie.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

 

 

 

EWANGELIA

Wiara uzdrowionego cudzoziemca

Łk 17, 11-19

 

✠ Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Zdarzyło się, że Jezus, zmierzając do Jeruzalem, przechodził przez pogranicze Samarii i Galilei.

Gdy wchodzili do pewnej wsi, wyszło naprzeciw Niego dziesięciu trędowatych. Zatrzymali się z daleka i głośno zawołali: «Jezusie, Mistrzu, ulituj się nad nami!» Na ten widok rzekł do nich: «Idźcie, pokażcie się kapłanom!» A gdy szli, zostali oczyszczeni. Wtedy jeden z nich, widząc, że jest uzdrowiony, wrócił, chwaląc Boga donośnym głosem, padł na twarz u Jego nóg i dziękował Mu. A był to Samarytanin.

Jezus zaś rzekł: «Czyż nie dziesięciu zostało oczyszczonych? Gdzie jest dziewięciu? Czy się nie znalazł nikt, kto by wrócił i oddał chwałę Bogu, tylko ten cudzoziemiec?» Do niego zaś rzekł: «Wstań, idź, twoja wiara cię uzdrowiła».

 

Oto słowo Pańskie.

 

 

 

REFLEKSJA NAD CZYTANIAMI

 

           

Wdzięczność

 

ks. Leszek Smoliński

 

Wśród słów, które mają coraz mniej miejsca w naszym codziennym życiu, jest krótkie „dziękuję”, które jednoznacznie kojarzy się z wdzięcznością. Często słyszymy słowa, że wdzięczność mobilizuje, że jest potrzebą człowieka. Ale, sami wiemy z własnego życia, że często słowo „dziękuję” nie chce nam przejść przez gardło. Być może zatracamy w sobie naturalny odruch na otrzymane dobro? Wtedy stajemy się podobni do dziewięciu trędowatych z dzisiejszej Ewangelii. A w naszych uszach brzmią wtedy Chrystusowe słowa, które zostały wypowiedziane o potrzebie wdzięczności: „Wtedy jeden z nich, widząc, że jest uzdrowiony, wrócił, chwaląc Boga donośnym głosem, padł na twarz u Jego nóg i dziękował Mu. A był to Samarytanin. Jezus zaś rzekł: «Czyż nie dziesięciu zostało oczyszczonych? Gdzie jest dziewięciu? Czy się nie znalazł nikt, kto by wrócił i oddał chwałę Bogu, tylko ten cudzoziemiec?»”.

 

Poczucie wdzięczność to nie tylko przejaw dobrych manier, ale postawa, która jest miernikiem wielkości człowieka, jego bezinteresowności i szlachetności. Człowiek wdzięczny to ten, który dostrzega, że nie wszystko zawdzięcza sobie samemu, że jest częścią społeczności, której niemal wszystko zawdzięcza, w jakiś sposób powinien zdawać sobie sprawę z tego, że jest dłużnikiem innych, że powinien za wszystko być wdzięczny. I z tego rodzi się poczucie szczęścia.

 

Kiedy patrzymy na uzdrowionych w dzisiejszej Ewangelii, to możemy w nich odkryć także motywy naszego postępowania. Samarytanin – cudzoziemiec jako jedyny docenił łaskawość Boga, Jego obdarowanie i miłość. Pozostałych dziewięciu – nie dostrzegło obdarowania i skupiło się tylko na fakcie odzyskania zdrowia, jak małe dziecko na otrzymanym prezencie. Uzdrowieni z trądu zachowali się jak wielu takich, którzy nie potrafią być wdzięczni innym, gdyż są chciwymi egoistami i sądzą, że wszystko im się należy za darmo.

 

Co znajduje się u podstaw naszej niewdzięczności? Naczelne miejsce zajmuje stawianie siebie w centrum. To rozwija błędne przekonanie, że wszystko zawdzięczamy sobie, swoim zdolnościom, sprytowi czy kontaktom z innymi. Zakrywa nam to prawdę o poszukiwaniu i znajdowaniu Boga we wszystkich rzeczach. Dziś ludzie nauczyli się narzekania i często swoim życiem, zamiast pieśni dziękczynienia, wyśpiewują niezadowolenie i biadolenie. Zapominają, że narzekanie jest zaraźliwe i jak odrobina zakwasu, zakwasza ludzi wokoło i niszczy w nich umiejętność dostrzegania dobra, prawdy i piękna.

 

Wdzięczność jest dla nas zaproszeniem, aby mieć oczy otwarte, wystarczająco uważne i przenikliwe, by wszędzie widzieć Boga i Jego miłość do nas. W każdej Mszy św. pada wezwanie: „Dzięki składajmy Panu Bogu naszemu, a wierni odpowiadają: „godne to i sprawiedliwe”. Bóg jest godny tego, by Mu dziękować. Dzisiejsza Eucharystia jest okazją, by nie tylko prosić, ale na nowo rozbudzić w sobie postawę wdzięczności. I pokazać, że najważniejszy pozostaje dla nas boski Darczyńca. Spróbujmy też w najbliższym tygodniu dostrzec obdarowanie przez innych – i za to również okazać im swoją wdzięczność.

 

 

 

Odmawia się Wierzę w jednego Boga...

 

 

 

MODLITWA WIERNYCH

 

Wzywajmy Pana jak trędowaci i błagajmy Go, by nas wysłuchał i przyszedł nam z pomocą.

q    Módlmy się za Kościół, aby umocniony działaniem Ducha Świętego, odzyskawszy zapał misyjny objawiał światu Jezusa Chrystusa - jedynego Zbawiciela. R. Ulituj się, Panie, i przyjdź nam z pomocą.

    Za biskupów, aby posłuszni Ewangelii skutecznie wskazywali Kościołowi drogi ewangelizacji.

    Za ochrzczonych, aby mieli postawę dziękczynienia za Boże dary i przebaczenie grzechów.

    Za cierpiących z powodu wojen i prześladowań, aby doświadczyli miłosiernej miłości chrześcijan.

    Za grzeszników, aby przyzywali Chrystusa w modlitwie i błagali Go o nawrócenie, przebaczenie grzechów i umocnienie w dobrem.

    Za nas samych, abyśmy byli wytrwali w modlitwie i wdzięczni za wszystkie dary Boga.

 

Boże, Ty stworzyłeś wszystko i swoją dobroć objawiłeś w Chrystusie, przyjmij naszą modlitwę jako znak wiary i jako zaufanie Twojej wszechmocy; niech ta modlitwa będzie przez Ciebie przyjęta i wysłuchana według Twej woli i miłosierdzia. Przez Chrystusa Pana naszego.

 

 

 

 

MODLITWA NAD DARAMI

 

 

Miłosierny Boże, przyjmij nasze modlitwy i dary, które składamy †

 i przez udział w świętej Ofierze * doprowadź nas do wiecznej chwały.

Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

 

 

Przed prefacją

 

Każda Eucharystia to dziękczynienie za Jezusa Chrystusa i Jego Paschalne misterium, które oczyszcza nas z grzechów. Dziękujmy więc za miłosierdzie okazane grzesznikom w Chrystusie oraz dziękujmy za wszystko, co otrzymujemy z dobroci Boga.

 

 

 

 

PREFACJA

28. Misterium paschalne i lud Boży

 

           

Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, a dla nas zbawienne, *  

abyśmy Tobie składali dziękczynienie i Ciebie wychwalali, *

Panie, Ojcze niebieski, wszechmogący i miłosierny Boże, *

przez naszego Pana Jezusa Chrystusa.

On to cudownie sprawił, *

że przez wielkanocne misterium *

zostaliśmy uwolnieni z jarzma grzechu i śmierci *

 i wezwani do chwały. *

Jesteśmy bowiem plemieniem wybranym, *

królewskim kapłaństwem, *

narodem świętym, ludem odkupionym *

i wszędzie głosimy wszechmoc Twoją, Boże, *

który nas wezwałeś z ciemności *

do Twojego przedziwnego światła.

Dlatego z Aniołami i Archaniołami *

i z wszystkimi chórami niebios * głosimy Twoją chwałę, *

 razem z nimi wołając...

 

 

 

ANTYFONA NA KOMUNIĘ

 

            Ps 34, 11

 

Bogacze zubożeli i zaznali głodu, *

 szukającym Pana niczego nie zabraknie.

 

Gdy się objawi Chrystus, *

 będziemy do Niego podobni, *

 bo ujrzymy Go takim, jaki jest.

 

 

MODLITWA PO KOMUNII

 

            Wszechmogący Boże, Ty nas karmisz Najświętszym Ciałem i Krwią Twojego Syna; †

pokornie Cię błagamy, *

 abyś nam dał udział w Twoim boskim życiu.

Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

 

 

PRZED ROZESŁANIEM

 

Obdarzeni darami idziemy pobłogosławieni przez Boga. Nie zapomnijmy nigdy o miłosierdziu Pana i zawsze za wszystko składajmy dziękczynienie. Nie zapomnijmy także, że jeżeli będziemy przyzywali Go z wiarą, On wysłucha i przyjdzie z pomocą.