W BLASKU MIŁOSIERDZIA

INTERNETOWE WYDANIE TYGODNIKA

Niedziela, 2 listopada 2025 r.

  XXXI niedziela zwykła rok „C”

Wspomnienie wszystkich wiernych zmarłych

Teksty liturgii Mszy św.

Kolor szat liturgicznych:

ANTYFONA NA WEJŚCIE

por. 1 Tes 4, 14;

1 Kor 15, 22

Jezus umarł i zmartwychwstał, *

a Bóg przez Niego przywróci do życia tych, którzy umarli w Jezusie. *

Jak w Adamie wszyscy umierają, *

tak w Chrystusie wszyscy będą ożywieni.

WPROWADZENIE DO LITURGII

Myśli nasze i uczucia wczoraj, dziś krążą wokół wszystkich naszych drogich zmarłych. Nie ma ich pośród nas, odeszli, pozostawiając żal, smutek, pustkę. Nasi najbliżsi: rodzice, rodzeństwo, krewni i przyjaciele, tak nam ich brakuje, tak byśmy chcieli, by stali tu dziś z nami i pośród nas. Oddalibyśmy nieraz wszystkie skarby świata, żeby niektórych z nich na powrót przywrócić do życia. Niepotrzebnie! Bo oni wszyscy żyją u Boga, w niebieskim Jeruzalem. Połączmy się z nimi dziś w prawdzie świętych obcowania. Oni są szczęśliwi, zawsze wpatrzeni w światłość niegasnącą, sprawują wieczystą liturgię dzieci Bożych przed tronem Baranka. Ta święta liturgia, w której tu uczestniczymy jest przedsmakiem, zapowiedzią, figurą tej niebiańskiej, na którą doszli już nasi najdrożsi zmarli. Niech odpoczywają w Bogu, w Jego pokoju. Niech Chrystus, którego nigdy się nie zaparli, którego nie zdradzili, będzie ich wieczną nagrodą, radością i szczęściem. Polecajmy miłosierdziu Bożemu szczególnie tych, którzy znajdują się w czyśćcu, którzy czekają na oglądanie Boga twarzą w twarz.

KOLEKTA

Wszechmogący Boże,

wysłuchaj nasze modlitwy, które zanosimy z wiarą w Twojego Syna zmartwychwstałego, †

i umocnij naszą nadzieję, *

że razem z Twoimi wiernymi zmarłymi wszyscy zmartwychwstaniemy.

Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, †

który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, *

Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

WPROWADZENIE DO LITURGII SŁOWA

Słowo Boże, którego dzisiaj wysłuchamy, niesie nam nadzieję, że wszyscy staniemy przed Bogiem, który zniszczy śmierć i obdarzy nas życiem. Tym życiem jest dla nas Chrystus, który wskazał nam pewną drogę, pokonał śmierć przez swe zmartwychwstanie i obdarza nas prawdą swego słowa. To On prowadzi nas do Ojca na wieczną ucztę radości, gdzie Bóg zdejmie zasłonę z naszych oczu, a śmierć będzie jedynie przejściem do lepszego życia.

PIERWSZE CZYTANIE

Ja wiem: Wybawca mój żyje

Hi 19, 1. 23-27a

Czytanie z Księgi Hioba

Hiob rzekł: «Oby me słowa zostały spisane, oby w księdze utrwalone! Żelaznym rylcem i ołowiem na skale wyryte na wieki! Lecz ja wiem: Wybawca mój żyje i jako ostatni stanie na ziemi. Potem me szczątki skórą przyodzieje, i ciałem swym Boga zobaczę. To właśnie ja Go zobaczę».

Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY

           

Ps 27 (26), 1bcde. 4. 7 i 8b i 9a.

13-14 (R.: por. 13)

Refren: W krainie życia ujrzę dobroć Boga.

1          Pan moim światłem i zbawieniem moim, *

           kogo miałbym się lękać?

           Pan obrońcą mego życia, *

           przed kim miałbym czuć trwogę?

Refren: W krainie życia ujrzę dobroć Boga.

4          O jedno tylko proszę Pana i o to zabiegam, †

           żebym mógł zawsze przebywać w Jego domu, *

           po wszystkie dni mego życia,

           abym kosztował słodyczy Pana, *

           stale się radował Jego świątynią.

Refren: W krainie życia ujrzę dobroć Boga.

7          Usłysz, Panie, kiedy głośno wołam, *

           zmiłuj się nade mną i mnie wysłuchaj.

8          Będę szukał oblicza Twego, Panie. *

9          Nie zakrywaj przede mną swojej twarzy.

Refren: W krainie życia ujrzę dobroć Boga.

13        Wierzę, że będę oglądał dobra Pana *

           w krainie żyjących.

14        Oczekuj Pana, bądź mężny, *

           nabierz odwagi i oczekuj Pana.

Refren: W krainie życia ujrzę dobroć Boga.

           

DRUGIE CZYTANIE

W Chrystusie wszyscy będą ożywieni

1 Kor 15, 20-24a. 25-28

Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian

Bracia:

Chrystus zmartwychwstał jako pierwociny spośród tych, co pomarli. Ponieważ bowiem przez człowieka przyszła śmierć, przez Człowieka też dokona się zmartwychwstanie. I jak w Adamie wszyscy umierają, tak też w Chrystusie wszyscy będą ożywieni, lecz każdy według własnej kolejności: Chrystus jako pierwociny, potem ci, co należą do Chrystusa, w czasie Jego przyjścia. Wreszcie nastąpi koniec, gdy przekaże królowanie Bogu i Ojcu.

Trzeba bowiem, ażeby królował, «aż położy wszystkich nieprzyjaciół pod swoje stopy». Jako ostatni wróg zostanie pokonana śmierć. Wszystko bowiem rzucił pod stopy Jego. Kiedy się mówi, że wszystko jest poddane, znaczy to, że z wyjątkiem Tego, który Mu wszystko poddał. A gdy już wszystko zostanie Mu poddane, wtedy i sam Syn zostanie poddany Temu, który Synowi poddał wszystko, aby Bóg był wszystkim we wszystkich.

Oto słowo Boże.

AKLAMACJA PRZED EWANGELIĄ

            Por. Ap 1, 5b. 6b

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Jezus Chrystus jest Pierworodnym wśród umarłych,

Jemu chwała i moc na wieki wieków.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA

Ojcze, w Twoje ręce powierzam ducha mego

Łk 23, 44-46.50.52-53; 24, 1-6a

Łk 23, 44-46. 50. 52-53

✠ Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Było już około godziny szóstej i mrok ogarnął całą ziemię aż do godziny dziewiątej. Słońce się zaćmiło i zasłona przybytku rozdarła się przez środek. Wtedy Jezus zawołał donośnym głosem: «Ojcze, w Twoje ręce powierzam ducha mojego». Po tych słowach wyzionął ducha.

A był tam człowiek dobry i sprawiedliwy, imieniem Józef, członek Rady. On to udał się do Piłata i poprosił o ciało Jezusa. Zdjął je z krzyża, owinął w płótno i złożył w grobie wykutym w skale, w którym nikt jeszcze nie był pochowany.

W pierwszy dzień tygodnia niewiasty poszły skoro świt do grobu, niosąc przygotowane wonności. Kamień zastały odsunięty od grobu. A skoro weszły, nie znalazły ciała Pana Jezusa. Gdy wobec tego były bezradne, nagle stanęło przed nimi dwóch mężów w lśniących szatach. Przestraszone, pochyliły twarze ku ziemi, lecz tamci rzekli do nich: «Dlaczego szukacie żyjącego wśród umarłych? Nie ma Go tutaj; zmartwychwstał».

Oto słowo Pańskie.

REFLEKSJA NAD CZYTANIAMI

Uszczęśliwiająca miłość

ks. Leszek Smoliński

Patron Roku 2017, bł. Honorat Koźmiński, przypomina, że „jedynie miłość Boża jest w stanie uszczęśliwić człowieka”. W tym kontekście warto zwrócić uwagę, w jaki sposób pomagamy zmarłym, aby mogli się otworzyć na tę miłość. Bł. Honorat zauważa: „Ludzie tracąc drogie osoby często nie zważają na to, że Bóg zabierając je z tej ziemi zostawia je najczęściej zatrzymane i jakby rozciągnięte na drodze do nieba dla niespłaconych długów sprawiedliwości, i że one nie mogą dowlec się tam bez pomocy żyjących. Rozdzierającymi jękami błagają ich o ratunek, ale ludzie chodzą nawet koło cmentarzy i pogrzebów, nic im jednak nie przypomina potrzeby niesienia zmarłym ulgi”.

W dniu Wspomnienia Wszystkich Wiernych Zmarłych liturgia Kościoła przypomina, że każdy z nas będzie kiedyś wezwany przez Boga do przekroczenia bramy śmierci. Skoro nikt z nas nie wie, kiedy to nastąpi, to nie zawsze jesteśmy wystarczająco przygotowani na spotkanie z Bogiem. Czasami śmierć zaskakuje człowieka, kiedy przychodzi nagle, niespodziewanie. Nie pozwala wtedy na dokończenie wielu ważnych życiowych spraw, w tym również pokuty za popełnione grzechy. Uniemożliwia w ten sposób oglądanie Bożego Oblicza w niebie.

Kościół wierzy, iż pomiędzy doczesnością i wieczną chwałą w niebie jest czyściec, który stanowi końcowy sposób oczyszczeniem wybranych, całkowicie inny niż kara potępionych. Zmarły pozostaje w stanie oczyszczenia tak długo, aż uwolni się od ciążącej na nim kary doczesnej. Czyściec, nad którego tajemnicą zatrzymujemy się w dniu dzisiejszym, jest darem Bożego miłosierdzia. Dzięki Bożej łaskawości możemy jeszcze po śmierci dojrzewać do nieba. Jest uszczęśliwiającą drogą wiodącą do domu Ojca, ale zarazem jest drogą naznaczoną dotkliwym, oczyszczającym cierpieniem. Stąd istnienie czyśćca jest wezwaniem dla żyjących, aby świadczyli miłosierdzie wobec zmarłych, który są poddani bolesnej tęsknocie za niebem.

Wśród form niesienia pomocy duszom czyśćcowym należy na pierwszym miejscu wymienić Mszę św., a w dalszej kolejności także modlitwę liturgiczną i osobistą, post, jałmużnę, dobre uczynki, możliwość zyskiwania odpustów zupełnych i częściowych. Od 1 do 8 listopada możemy także uzyskać odpust zupełny i ofiarować go za zmarłych. Warunkiem jest stan łaski uświęcającej i przyjęcie Komunii, nawiedzenie kościoła lub cmentarza grzebalnego i modlitwa w intencjach papieskich.

Modląc się za zmarłych trzeba pamiętać, że w modlitwie nie chodzi o przebłaganie surowego Boga, aby stał się trochę lepszy i wpuścił zmarłych do nieba. Nasze modlitwy przyczyniają się do przemiany zmarłego, a nie Pana Boga, gdyż Bóg jest zawsze ten sam, niezmiennie i bezwarunkowo kochający oraz miłosierny. Dlatego motywem modlitwy powinna być po prostu miłość prawdziwie przyjacielska. Podczas gdy żyjący proszą Boga o radość wieczną dla zmarłych, zmarli błagają Boga o łaskę dobrego życia dla żywych. W ten sposób powstaje cudowna wspólnota świętych, osób kochających się Boża miłością, której zupełnie obca jest zazdrość, nienawiść, bliskie natomiast pragnienie wiecznego szczęścia dla wszystkich ludzi.

           

Odmawia się Wierzę w jednego Boga...

MODLITWA WIERNYCH

Pokrzepieni nadzieją módlmy się do Boga Ojca, który przez zmartwychwstanie Chrystusa pokonał śmierć i chce wszystkich obdarzyć życiem wiecznym w radości nieba.

    Módlmy się za Kościół, aby uobecniając w Eucharystii śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa, prowadził wszystkich do życia wiecznego.

    Módlmy się za ochrzczonych, aby swym życiem świadczyli, że wierzą w wieczne zbawienie.

    Módlmy się za zmarłych papieży, biskupów, kapłanów, siostry zakonne i wszystkich, którzy pełnili służbę wobec ludu Bożego, aby zostali włączeni do Kościoła chwalebnego.

    Módlmy się za zmarłych przywódców narodu, ludzi kultury, nauki i wszystkich, którzy służyli naszej ziemskiej ojczyźnie, aby oglądali chwałę Boga i sławili Jego miłość.

    Módlmy się za zmarłych z naszych rodzin, za poleconych nam w wypominkach, za zmarłych, którzy tutaj się modlili i pełnili posługę kapłańską, aby zmartwychwstali do nowego życia i na zawsze przebywali z Panem.

    Módlmy się za nas samych, abyśmy żyli z nadzieją zbawienia, a kiedyś spotkali naszych zmarłych w Bogu i na zawsze razem przebywali z Panem.

Wysłuchaj, Panie, tej naszej modlitwy i przyjmij do nieba naszych zmarłych, oczyść ich z winy, wybaw od kary,a nas żyjących umocnij w nadziei, abyśmy bez lęku oczekiwali na spotkanie z Tobą i razem z naszymi bliskimi znaleźli się tam, gdzie śmierć została pokonana przez miłość. Prosimy przez Chrystusa Pana naszego.

MODLITWA NAD DARAMI

Panie, nasz Boże, daj się przebłagać naszymi darami, †

które przemienione w wielki Sakrament miłości łączą nas z Twoim Synem, *

i przyjmij Twoich wiernych zmarłych do chwały swojego Królestwa.

Przez Chrystusa, Pana naszego.

PREFACJA

86. Nadzieja zmartwychwstania w Chrystusie

Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne, *

abyśmy zawsze i wszędzie Tobie składali dziękczynienie, *

Panie, Ojcze święty, wszechmogący, wieczny Boże, *

przez naszego Pana Jezusa Chrystusa.

W Nim zabłysła dla nas nadzieja chwalebnego zmartwychwstania *

i choć nas zasmuca nieunikniona konieczność śmierci, *

znajdujemy pociechę w obietnicy przyszłej nieśmiertelności. *

Albowiem życie Twoich wiernych, o Panie, zmienia się, ale się nie kończy, *

i gdy rozpadnie się dom doczesnej pielgrzymki, *

znajdą przygotowane w niebie wieczne mieszkanie.

Dlatego z Aniołami i Archaniołami oraz ze wszystkimi chórami niebios *

głosimy Twoją chwałę, razem z nimi wołając...

ANTYFONA NA KOMUNIĘ

J 11, 25-26

Ja jestem zmartwychwstanie i życie, *

kto wierzy we Mnie, choćby i umarł, żyć będzie, *

a każdy, kto żyje i wierzy we Mnie, nie umrze na wieki.

MODLITWA PO KOMUNII

            Boże, nasz Ojcze, spraw,

aby wszyscy wierni zmarli, za których złożyliśmy paschalną Ofiarę, *

mieli udział w Twojej światłości i pokoju. Przez Chrystusa, Pana naszego.

PRZED ROZESŁANIEM

Kończymy już naszą liturgię w Dzień Zaduszny. Niechaj przez nasze modlitwy Pan udzieli wiecznego pokoju wszystkim wiernym zmarłym. A my żyjmy na co dzień tak, aby i dla nas znalazło się miejsce w wiecznym domu Ojca, aby Chrystus był zawsze naszą nagrodą, radością, światłością i pokojem. Niech błogosławieństwo Najwyższego to sprawi, abyśmy mieli udział w dziale świętych, w światłości.

Idźcie i zawsze pamiętajcie o tych, którzy przed nami odeszli ze znakiem wiary i śpią w pokoju.

UROCZYSTE BŁOGOSŁAWIEŃSTWO

            Można użyć formuły błogosławieństwa jak w liturgii za zmarłych - nr 26.

K. Pan z wami.

W. I z duchem Twoim.

D. Pochylcie głowy na błogosławieństwo.

K. Niech was błogosławi Bóg, Ojciec wszelkiej pociechy, † który stworzył człowieka * i przez zmartwychwstanie swojego Syna dał wierzącym nadzieję zmartwychwstania.

W. Amen.

K. Niech Bóg udzieli żyjącym przebaczenia grzechów * a wszystkim zmarłym światła i pokoju.

W. Amen.

K. Niech nam da szczęśliwe życie wieczne z Chrystusem, * który prawdziwie zmartwychwstał.

W. Amen.

K. Niech was błogosławi Bóg wszechmogący, * Ojciec i Syn, † i Duch Święty.

W. Amen.