W BLASKU MIŁOSIERDZIA

INTERNETOWE WYDANIE TYGODNIKA

1 listopada 2025 r.

  Uroczystość Wszystkich Świętych

Teksty liturgii Mszy św.

Kolor szat liturgicznych: biały

 

 

ANTYFONA NA WEJŚCIE

Ps 25, 1-3

 

Do Ciebie, Panie, wznoszę moją duszę, *

Tobie ufam, Boże, niech zawód mnie nie spotka. *

Niech moi wrogowie nie triumfują nade mną, *

nikt bowiem, kto Ci zawierzył, *

nie będzie zawstydzony.

 

 

 

WPROWADZENIE DO LITURGII

 

W radosną Uroczystość Wszystkich Świętych gromadzimy się na Eucharystii, aby wspominać i modlić się do tych wszystkich, którzy przebywszy trud ziemskiego pielgrzymowania, cieszą się chwałą zbawionych w niebie. Właśnie poprzez tę eucharystyczną ofiarę, poprzez uczestnictwo w Ciele i Krwi Pańskiej pragniemy jak najpełniej zjednoczyć się z nimi i wspólnie wychwalać Dobrego Boga za cuda, jakich dokonał w ich życiu oraz za to, że nas wszystkich powołał do udziału w swojej świętości.   

 

 

Dziś OPUSZCZA SIĘ hymn Chwała na wysokości Bogu...

 

 

 

KOLEKTA

 

Wszechmogący Boże, spraw,

abyśmy przez dobre uczynki przygotowali się na spotkanie przychodzącego Chrystusa, †

a w dniu sądu, zaliczeni do Jego wybranych, *

mogli posiąść Królestwo niebieskie.

Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, †

który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, *

Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

 

 

 

WPROWADZENIE DO LITURGII SŁOWA

 

Tematem przewodnim dzisiejszej liturgii słowa jest prawda o życiu wiecznym. Św. Jan w swej proroczej wizji ukazuje nam chwałę, jaką odbiera Bóg w niebie. Otaczają Go zbawieni ze wszystkich narodów, pokoleń i języków, ci, którzy dzięki mocy Chrystusa byli zdolni wypełnić błogosławieństwa z Ewangelii. Nas także powołał Bóg do świętości i otrzymamy ją, jeśli całą nadzieję położymy w Bogu i uwierzymy w słowa, które nieustannie kieruje do nas Bóg w Kościele.

 

 

 

PIERWSZE CZYTANIE

Pokój królestwa Bożego

Iz 2, 1-5

 

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

 

Widzenie Izajasza, syna Amosa, dotyczące Judy i Jerozolimy:

Stanie się na końcu czasów, że góra świątyni Pańskiej stać będzie mocno na szczycie gór i wystrzeli ponad pagórki.

Wszystkie narody do niej popłyną, mnogie ludy pójdą i rzekną: «Chodźcie, wstąpmy na górę Pańską, do świątyni Boga Jakuba! Niech nas nauczy dróg swoich, byśmy kroczyli Jego ścieżkami. Bo Prawo pochodzi z Syjonu i słowo Pańskie – z Jeruzalem».

On będzie rozjemcą pomiędzy ludami i sędzią dla licznych narodów. Wtedy swe miecze przekują na lemiesze, a swoje włócznie na sierpy. Naród przeciw narodowi nie podniesie miecza, nie będą się więcej zaprawiać do wojny.

Chodźcie, domu Jakuba, postępujmy w światłości Pańskiej!

 

Oto słowo Boże.

 

 

 

PSALM RESPONSORYJNY

            Ps 122 (121), 1b-2. 4-5. 6-7. 8-9

(R.: por. 1bc)

 

Refren: Idźmy z radością na spotkanie Pana.

1          Ucieszyłem się, gdy mi powiedziano: *

           «Pójdziemy do domu Pana».

2          Już stoją nasze stopy *

           w twoich bramach, Jeruzalem.

Refren: Idźmy z radością na spotkanie Pana.

4          Do niego wstępują pokolenia Pańskie, *

           aby zgodnie z prawem Izraela wielbić imię Pana.

5          Tam ustawiono trony sędziowskie, *

           trony domu Dawida.

Refren: Idźmy z radością na spotkanie Pana.

6          Proście o pokój dla Jeruzalem: *

           Niech żyją w pokoju, którzy cię miłują.

7          Niech pokój panuje w twych murach, *

           a pomyślność w twoich pałacach.

Refren: Idźmy z radością na spotkanie Pana.

8          Ze względu na moich braci i przyjaciół *

           będę wołał: «Pokój z tobą!»

9          Ze względu na dom Pana, Boga naszego, *

           modlę się o dobro dla ciebie.

Refren: Idźmy z radością na spotkanie Pana.

 

           

 

DRUGIE CZYTANIE

Zbliża się nasze zbawienie

Rz 13, 11-14

 

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Rzymian

 

Bracia:

Rozumiejcie chwilę obecną: teraz nadeszła dla was godzina powstania ze snu. Teraz bowiem zbawienie jest bliżej nas niż wtedy, gdy uwierzyliśmy.

Noc się posunęła, a przybliżył się dzień. Odrzućmy więc uczynki ciemności, a przyobleczmy się w zbroję światła! Żyjmy przyzwoicie jak w jasny dzień: nie w hulankach i pijatykach, nie w rozpuście i wyuzdaniu, nie w kłótni i zazdrości. Ale przyobleczcie się w Pana Jezusa Chrystusa i nie troszczcie się zbytnio o ciało, dogadzając żądzom.

 

Oto słowo Boże.

 

 

 

AKLAMACJA PRZED EWANGELIĄ

            Ps 85 (84), 8

 

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Okaż nam, Panie, łaskę swoją

i daj nam swoje zbawienie.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

 

 

 

EWANGELIA

Potrzeba czujności w oczekiwaniu  na przyjście Chrystusa

Mt 24, 37-44

✠ Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus powiedział do swoich uczniów:

«Jak było za dni Noego, tak będzie z przyjściem Syna Człowieczego. Albowiem jak w czasie przed potopem jedli i pili, żenili się i za mąż wydawali aż do dnia, kiedy Noe wszedł do arki, i nie spostrzegli się, aż przyszedł potop i pochłonął wszystkich, tak również będzie z przyjściem Syna Człowieczego. Wtedy dwóch będzie w polu: jeden będzie wzięty, drugi zostawiony. Dwie będą mleć na żarnach: jedna będzie wzięta, druga zostawiona.

Czuwajcie więc, bo nie wiecie, w którym dniu Pan wasz przyjdzie. A to rozumiejcie: Gdyby gospodarz wiedział, o której porze nocy nadejdzie złodziej, na pewno by czuwał i nie pozwoliłby włamać się do swego domu. Dlatego i wy bądźcie gotowi, bo o godzinie, której się nie domyślacie, Syn Człowieczy przyjdzie».

 

Oto słowo Pańskie.

 

 

 

REFLEKSJA NAD CZYTANIAMI

 

 

W drodze do nieba

 

ks. Leszek Smoliński

 

1. To my decydujemy w naszym życiu, czy chcemy być szczęśliwi. Większość ludzi sądzi, że wykształcenie, rodzina, status społeczny i pieniądze uczynią go szczęśliwym. A okazuje się, że tak się nie dzieje. Natomiast Bóg pragnie, aby człowiek upodobnił się do Niego, na ile to tylko jest możliwe. Dlatego Jezus każdego ze swoich uczniów zaprasza dziś na Górę Błogosławieństw, by otwierać ich serca na Bożą miłość, rozlaną przez Ducha Świętego. „Jezus, widząc tłumy, wyszedł na górę. A gdy usiadł, przystąpili do Niego Jego uczniowie. Wtedy otworzył swoje usta i nauczał ich…” (Mt 5,1-2). Kiedy wczytujemy się w orędzie Ewangelii, dostrzegamy w nim pewną dynamikę życia. Zakłada ona podążanie za Jezusem drogą ośmiu błogosławieństw, drogą szczęścia, drogą świętości. Jest to droga pod prąd, która jednak prowadzi do nieba. A „każdy chrześcijanin, na tyle, na ile się uświęca, staje się bardziej owocny dla świata” (Gaudete et exultate 33).

 

Na pytanie: „Jak można stać się dobrym chrześcijaninem?” – odpowiedź wydaje się prosta: trzeba, aby każdy – na swój sposób – czynił to, co mówi Jezus głosząc błogosławieństwa, będące swoistą „konstytucją Królestwa Bożego”. W nich zostało naszkicowane oblicze Mistrza, do którego ukazywania w życiu codziennym jesteśmy powołani (por. GE 63). Błogosławieństwa są komentarzem do przykazań Dekalogu i ich pogłębieniem. Stanowią „dowód tożsamości chrześcijanina”. Powinny więc być treścią naszego życia. Możemy nimi żyć tylko wówczas, gdy pozwolimy się prowadzić Duchowi Świętemu, który „przenika nas całą Swoją mocą i uwalnia nas od słabości egoizmu, lenistwa czy pychy” (GE 65).

 

2. Człowiek błogosławiony jest zanurzony w promieniach Bożej energii i otwarty na przyjęcie Bożego bogactwa. Dlatego poznaje wolę Bożą i podporządkowuje jej całe swoje życie. „Wszyscy jesteśmy powołani, by być świętymi, żyjąc z miłością i dając swe świadectwo w codziennych zajęciach, tam, gdzie każdy się znajduje” (GE 14). W realizacji Bożego wezwania do bycia świętym chodzi przede wszystkim o życie miłością i dawanie świadectwa. W jaki sposób? Żona czy mąż winni troszczyć się o siebie nawzajem, jak Chrystus troszczy się o swój Kościół. W przypadku pracownika świętość realizuje się przez uczciwe i kompetentne wypełnianie swojej pracy w służbie innym. W odniesieniu do rodziców czy dziadków świętość dotyczy uczenia dzieci naśladowania Chrystusa, zwłaszcza przez przykład własnego życia. Natomiast sprawujący władzę mają zdobywać świętość w walce o dobro i wyrzekanie się osobistych interesów na korzyść dobra wspólnego (por. GE 14).

 

Papież Franciszek proponuje, by uświęcać się zwyczajnie, na drodze małych gestów, jak powstrzymywanie się od złego mówienia o innych, cierpliwe i z miłością słuchanie innych, pomimo własnego zmęczenia, modlitwa na różańcu w chwili udręki, pełna miłości rozmowa na ulicy ze spotkanym ubogim (por. GE 16). Czasami Bóg zachęca nas do nowych nawróceń, by jego łaska mogła jeszcze bardziej zajaśnieć w naszym życiu, innym razem chodzi o udoskonalenie tego, co już czynimy, „żeby dokonywać zwykłych  czynów w niezwykły sposób” (GE 17). Chodzi zatem o to, aby „każdy dokonywał rozeznania własnej drogi do świętości i by dawał na niej z siebie wszystko” (James Martin SJ).

 

3. Jezus przypomina też każdemu z nas: „Cóż bowiem za korzyść odniesie człowiek, choćby cały świat zyskał, a na swej duszy szkodę poniósł?” (Mt 16,26). Współpracując z Duchem Świętym warto też pamiętać, aby „przeżywać chwilę obecną napełniając ją miłością” (GE 17). I w ten sposób „nie stawiać granic temu, co wielkie, co lepsze i najpiękniejsze, ale jednocześnie skupiać się na tym, co małe, na codziennym zaangażowaniu” (EG 169). Ks. prof. Edward Staniek zauważa: „Kto bowiem uwierzy w Chrystusa, wchodzi w dynamizm wiary i każdego dnia winien postawić kilka kroków na drodze jej rozwoju. Są to kroki doskonalenia mądrości i miłości. […] Ten dynamizm Ewangelii promieniuje z serca człowieka wierzącego i zastanawia wszystkich, którzy się z nim spotykają. On, będąc sobą, daje świadectwo mądrości i miłości, nie myśląc o tym. […] Mądry zawsze jest solą ziemi, nawet jeśli skromnie stoi na półce w kuchni, czekając na rękę, która nada nim smak pokarmom. Jest on również światłem świata, bo autorytet mądrości jest dostrzegany w otoczeniu – ten, kto potrzebuje jego rady, podchodzi do niego i pyta”.

 

Jezus uświadamia nam, że jeśli nie nawrócimy się do Boga, przez odważne podjęcie wezwania z Góry Błogosławieństw, nigdy nie odczujemy szczęścia płynącego z obcowania na co dzień z Bogiem i danej szansy przemieniania świata. Będziemy jedynie oddychać powietrzem chrześcijańskim, roztaczać wizje własnych możliwości oraz zazdrościć tym, którzy zaufali Bogu na serio i dotarli niebieskiej mety. Warto więc uświadomić sobie, że nie każde zaangażowanie uświęca. Zwłaszcza, jeśli jest „pobudzane niepokojem, pychą, koniecznością pokazania się i panowania” (GE 28). I „nie jest [też] prawdą, że intensywna praca stanowi przeszkodę w życiu modlitwy. Przeszkodą jest gorączka w pracy, pospiech. Nie intensywność rozprasza, ale nieład w pracy, bałagan. Właśnie brak intensywności i ‘obijanie się’ jest przeszkodą. Nie to jest ważne, czy człowiek pracuje powoli, czy szybko, ale czy jest zwarty wewnętrznie” (o. Piotr Rostworowski).

 

Ludzie Ośmiu Błogosławieństw dają czytelne świadectwo, że Jezus zmartwychwstał, że Jezus żyje, a świadczą o tym konsekwencją życia i mocą Ducha Świętego. Duch Boży również dziś i do każdego z nas kieruje wezwanie: Nie udawaj świętego, tylko po prostu bądź święty! Bądź święty – czyli żyj w zażyłości z Bogiem, bądź Jego przyjacielem, bo Holy Wins – Święty zwycięża. Nie siłą, nie mocą swoją – lecz mocą Chrystusa – Zwycięzcy. A największy nasz sukces to pokładanie w Nim nadziei i wytrwałe zdążanie, aby wziąć w posiadanie królestwo, przygotowane nam od założenia świata (por. Mt 25, 34b). Aktor Dariusz Kowalski wyznaje: „Gdyby nie Chrystus, dziś leżałbym w błocie. Dla wielu mogę być ciemnogrodem, ale o tym nie myślę, bo mnie interesuje Niebo, a nie to, co o mnie mówią i myślą ludzie”.        

 

Odmawia się Wierzę w jednego Boga...

 

 

 

MODLITWA WIERNYCH

 

Przez przyczynę Wszystkich Świętych prośmy Boga, aby dał nam potrzebne łaski, a tym których Mu polecamy umacniał w dążeniu do świętości.

 

    Za Kościół święty, aby uobecniając w Eucharystii śmierć i Zmartwychwstanie Chrystusa prowadził wszystkich ludzi do świętości. R. Obdarz nas, Panie, Twoją świętością.

    Za biskupów, kapłanów, diakonów, aby ich osobista świętość stała się źródłem świętości wszystkich wiernych.

    Za wszystkie ludy i narody ziemi, które są rozdarte przez nienawiść i wojny, aby Pan przyniósł im pokój i obdarzył nadzieją wolności.

    Za cierpiących, osamotnionych, prześladowanych i żyjących w niesprawiedliwości, aby pamiętali, że ich nagroda wielka jest w niebie.

    Za tych, którzy uprzedzili nas w drodze do wieczności, aby mieli udział we wspólnocie zbawionych i świętych.

    Za nas tutaj obecnych, abyśmy przez codzienną, szarą pracę oraz modlitwę uświęcali siebie i innym pomagali w zbawieniu.

 

Boże, którego otacza wielka rzesza z każdego narodu, wszystkich pokoleń, ludów i języków, Ty jesteś naszym Ojcem; wysłuchaj modlitwy Twojego Kościoła i uczyń nas Twoim ludem, byśmy ze wszystkimi świętymi mogli głosić Twoją chwałę. Przez Chrystusa Pana naszego.

 

 

 

MODLITWA NAD DARAMI

 

            Panie, nasz Boże, przyjmij te dary, które otrzymaliśmy dzięki Twojej dobroci, †

Ty nam je dałeś, abyśmy mogli odprawiać eucharystyczną Ofiarę, *

spraw, aby ona stała się dla nas zadatkiem wiecznego zbawienia.

Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

 

 

PRZED PREFACJĄ

 

Wychwalajmy Boga za rzesze świętych ze wszystkich ludów i narodów. Dziękujmy Mu za dar świętości jaki otrzymaliśmy na chrzcie świętym i za jego pełną realizację w życiu wiecznym.

 

 

 

PREFACJA

1. Dwa przyjścia Chrystusa

 

Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne, *

abyśmy zawsze i wszędzie Tobie składali dziękczynienie, *

Panie, Ojcze, święty, wszechmogący, wieczny Boże, *

przez naszego Pana Jezusa Chrystusa.

On przez pierwsze przyjście w ludzkiej naturze *

spełnił Twoje odwieczne postanowienie, *

a nam otworzył drogę wiecznego zbawienia. *

On ponownie przyjdzie w blasku swej chwały, *

nam udzielić obiecanych darów, *

których, czuwając, z ufnością oczekujemy.

Dlatego z Aniołami i Archaniołami, *

i z wszystkimi chórami niebios *

głosimy Twoją chwałę, *

razem z nimi wołając...

 

 

 

ANTYFONA NA KOMUNIĘ

Ps 85, 13

 

Pan obdarzy błogosławieństwem, *

a nasza ziemia wyda swój owoc.

 

 

 

MODLITWA PO KOMUNII

 

            Boże, nasz Ojcze, niech owocny będzie dla nas udział w tym Sakramencie, †

przez który nas, pielgrzymujących na ziemi, podtrzymujesz w drodze do nieba *

i uczysz całym sercem miłować to, co wieczne.

Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

 

 

PRZED ROZESŁANIEM

 

Umocnieni Bożym błogosławieństwem i Bożymi obietnicami oraz przykładem świętych, idźmy odpowiedzieć życiem na Boże wezwanie do świętości.

 

 

 

UROCZYSTE BŁOGOSŁAWIEŃSTWO

 

K. Pan z wami.

W. I z duchem Twoim.

D. Pochylcie głowy na błogosławieństwo.

 

K. Wszechmogący i miłosierny Bóg daje wam łaskę, dzięki której z wiarą wspominacie pierwsze przyjście Jego Syna † i oczekujecie Jego przyjścia w chwale; * niech was oświeci światłem przychodzącego Zbawiciela i obdarzy swoim błogosławieństwem.

W. Amen.

K. Niech w tym życiu Bóg da wam stałość w wierze, † radość w nadziei * i gorliwość w pełnieniu uczynków miłości.

W. Amen.

K. Radujecie się z przyjścia Odkupiciela w ludzkim ciele, † niech On da wam radość z udziału w życiu wiecznym, * gdy powtórnie przyjdzie w chwale.

W. Amen.

K. Niech was błogosławi Bóg wszechmogący, * Ojciec i Syn, † i Duch Święty.

W. Amen.