W BLASKU MIŁOSIERDZIA

INTERNETOWE WYDANIE TYGODNIKA

 

 

Niedziela, 13 lipca 2025

 

 

XV niedziela zwykła rok „C”

 

 

Liturgia Mszy św.

 

 

Kolor szat liturgicznych: zielony

 

 

 

 

 

 

ANTYFONA NA WEJŚCIE

Ps 17, 15

 

W sprawiedliwości ujrzę Twe oblicze, *

nasycę się Twym widokiem, *

 gdy ukaże się Twoja chwała.

 

 

 

WPROWADZENIE DO LITURGII

 

Jezus przyszedł na ziemię po to, by obdarzyć nas prawdziwym szczęściem, które pochodzi od Boga. Tylko Bóg może nam dać szczęście. Kiedy stajemy przy ołtarzu, aby celebrować misteria życia, śmierci i zmartwychwstania Jezusa, wtedy poznajemy tajemnicę Bożego szczęścia, które zostało bezinteresownie dane każdemu z nas.

 

Niech ta dzisiejsza Eucharystia uwrażliwi nasze serca na potrzeby innych, abyśmy potrafili dawać szczęście innym, stając się w ten sposób miłosiernymi samarytanami.

 

Jednak za nim się tak stanie, stańmy w pokorze przed Bogiem i wyznajmy nasz grzech, który oddala nas od Niego, abyśmy z czystym sercem zasiąść do stołu Pańskiego.

 

           

 

CHWAŁA NA WYSOKOŚCI BOGU

 

Chwała na wysokości Bogu, * a na ziemi pokój ludziom dobrej woli. * Chwalimy Cię. * Błogosławimy Cię. * Wielbimy Cię. * Wysławiamy Cię. * Dzięki Ci składamy, * bo wielka jest chwała Twoja. * Panie Boże, Królu nieba, * Boże Ojcze wszechmogący. * Panie, Synu Jednorodzony, * Jezu Chryste. * Panie Boże, Baranku Boży, Synu Ojca. * Który gładzisz grzechy świata, * zmiłuj się nad nami. * Który gładzisz grzechy świata, * przyjm błaganie nasze. * Który siedzisz po prawicy Ojca, * zmiłuj się nad nami. * Albowiem tylko Tyś jest święty, * tylko Tyś jest Panem, * Tylko Tyś Najwyższy, Jezu Chryste. * Z Duchem Świętym, w chwale Boga Ojca. * Amen.

 

 

 

KOLEKTA

 

            Boże, Ty ukazujesz błądzącym światło Twojej prawdy,

aby mogli wrócić na drogę sprawiedliwości, †

 spraw, niech ci, którzy uważają się za chrześcijan, odrzucą wszystko,

co się sprzeciwia tej godności, *

 a zabiegają o to, co jest z nią zgodne.

Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, †

który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, *

Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

 

 

 

WSTĘP DO LITURGII SŁOWA

 

Tylko miłość ukierunkowuje nasz wzrok w odpowiednia stronę, czyli do służby Bogu w ludziach potrzebujących naszej pomocy. Wszystko co czynimy dla bliźniego, czynimy to dla samego Boga, który jest w każdym najmniejszym człowieku.

 

Niech słowo Boże wszczepi w nasze serca samarytańską postawę wobec braci, którzy są w potrzebie.

 

 

 

PIERWSZE CZYTANIE

Prawo Boże nie przekracza ludzkich możliwości

Pwt 30, 10-14

 

Czytanie z Księgi Powtórzonego Prawa

 

Mojżesz powiedział do ludu:

«Będziesz słuchał głosu Pana, Boga swego, przestrzegając Jego poleceń i postanowień zapisanych w księdze tego Prawa; wrócisz do Pana, Boga swego, z całego swego serca i z całej swej duszy.

Polecenie to bowiem, które Ja ci dzisiaj daję, nie przekracza twych możliwości i nie jest poza twoim zasięgiem. Nie jest w niebiosach, by można było powiedzieć: „Któż dla nas wstąpi do nieba i przyniesie je nam, a będziemy słuchać i wypełnimy je”. I nie jest za morzem, aby można było powiedzieć: „Któż dla nas uda się za morze i przyniesie je nam, a będziemy słuchać i wypełnimy je”.

Słowo to bowiem jest bardzo blisko ciebie: w twych ustach i w twoim sercu, byś je mógł wypełnić».

 

Oto słowo Boże.

 

 

PSALM RESPONSORYJNY

            Ps 69 (68), 14. 17 i 30. 31 i 33-34. 36-37

(R.: por. 33b)

 

Refren: Ożyje serce szukających Boga.

14        Panie, modlę się do Ciebie *

            w czas łaski, o Boże.

            Wysłuchaj mnie w Twojej wielkiej dobroci, *

            w Twojej zbawczej wierności.

Refren: Ożyje serce szukających Boga.

17        Wysłuchaj mnie, Panie, bo miłość Twoja jest łaskawa, *

            spojrzyj na mnie w ogromie swego miłosierdzia.

30        Jestem nędzny i pełen cierpienia, *

            niech pomoc Twa, Boże, mnie strzeże.

Refren: Ożyje serce szukających Boga.

31        Pieśnią chcę chwalić imię Boga *

            i wielbić Go z dziękczynieniem.

33        Patrzcie i cieszcie się, ubodzy, †

            niech ożyje serce szukających Boga. *

34        Bo Pan wysłuchuje biednych i swoimi więźniami nie gardzi.

Refren: Ożyje serce szukających Boga.

36        Gdyż Bóg ocali Syjon i miasta Judy zbuduje, *

            tam będą mieszkać i mieć posiadłości.

37        To będzie dziedzictwem potomstwa sług Jego, *

            miłujący Jego imię przebywać tam będą.

Refren: Ożyje serce szukających Boga.

 

           

 

DRUGIE CZYTANIE

Wszystko zostało stworzone przez Chrystusa i dla Niego

Kol 1, 15-20

 

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Kolosan

 

Chrystus Jezus jest obrazem Boga niewidzialnego – Pierworodnym wobec każdego stworzenia, bo w Nim zostało wszystko stworzone: i to, co w niebiosach, i to, co na ziemi, byty widzialne i niewidzialne, czy to Trony, czy Panowania, czy Zwierzchności, czy Władze. Wszystko przez Niego i dla Niego zostało stworzone. On jest przed wszystkim i wszystko w Nim ma istnienie.

I On jest Głową Ciała – Kościoła. On jest Początkiem. Pierworodnym spośród umarłych, aby sam zyskał pierwszeństwo we wszystkim. Zechciał bowiem Bóg, aby w Nim zamieszkała cała Pełnia i aby przez Niego znów pojednać wszystko z sobą: przez Niego – i to, co na ziemi, i to, co w niebiosach, wprowadziwszy pokój przez krew Jego krzyża.

 

Oto słowo Boże.

 

 

 

AKLAMACJA PRZED EWANGELIĄ

            Por. J 6, 63c. 68c

 

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Słowa Twoje, Panie, są duchem i życiem.

Ty masz słowa życia wiecznego.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

 

 

 

EWANGELIA

Przypowieść o miłosiernym Samarytaninie

Łk 10, 25-37

 

✠ Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

 

Powstał jakiś uczony w Prawie i wystawiając Jezusa na próbę, zapytał: «Nauczycielu, co mam czynić, aby osiągnąć życie wieczne?»

Jezus mu odpowiedział: «Co jest napisane w Prawie? Jak czytasz?»

On rzekł: «Będziesz miłował Pana, Boga swego, całym swoim sercem, całą swoją duszą, całą swoją mocą i całym swoim umysłem; a swego bliźniego jak siebie samego».

Jezus rzekł do niego: «Dobrze odpowiedziałeś. To czyń, a będziesz żył».

Lecz on, chcąc się usprawiedliwić, zapytał Jezusa: «A kto jest moim bliźnim?»

Jezus, nawiązując do tego, rzekł: «Pewien człowiek schodził z Jeruzalem do Jerycha i wpadł w ręce zbójców. Ci nie tylko go obdarli, lecz jeszcze rany mu zadali i zostawiwszy na pół umarłego, odeszli. Przypadkiem przechodził tą drogą pewien kapłan; zobaczył go i minął. Tak samo lewita, gdy przyszedł na to miejsce i zobaczył go, minął.

Pewien zaś Samarytanin, wędrując, przyszedł również na to miejsce. Gdy go zobaczył, wzruszył się głęboko: podszedł do niego i opatrzył mu rany, zalewając je oliwą i winem; potem wsadził go na swoje bydlę, zawiózł do gospody i pielęgnował go. Następnego zaś dnia wyjął dwa denary, dał gospodarzowi i rzekł: „Miej o nim staranie, a jeśli co więcej wydasz, ja oddam tobie, gdy będę wracał”.

Kto z tych trzech okazał się według ciebie bliźnim tego, który wpadł w ręce zbójców?»

On odpowiedział: «Ten, który mu okazał miłosierdzie».

Jezus mu rzekł: «Idź, i ty czyń podobnie!»

 

Oto słowo Pańskie.

 

 

 

REFLEKSJA NAD CZYTANIAMI

 

Kto tu kogo leczy?

 

Augustyn Pelanowski OSPPE

 

Niebo jest na wyciągnięcie dłoni. Wyciągnięcie dłoni do kogoś, do kogo już nikt jej nie wyciąga. Skoro miłować bliźniego powinno się tak jak siebie, to każdy gest uczyniony w stronę bliźniego jest szansą daną sobie na pokochanie siebie samego. Za co bowiem możemy siebie tak naprawdę pokochać? Za to, co uczyniliśmy innym. Samarytanin, który wzruszył się głęboko na widok zranionego człowieka, wzbogacił się o nowe wyjątkowe uczucie: wzruszenie. Być może był człowiekiem niewrażliwym i oto jak bardzo pomogło mu to, że spotkał kogoś na wpół umarłego. Czyż nie zbliżył się do samego siebie jak nigdy dotąd, podchodząc do zakrwawionego wędrowcy? Można sądzić, że zmarnował czas, ale pewne jest to, że zdobył nową umiejętność: opatrywanie ran. Jakże cenne ubogacenie siebie: opatrywać rany, a nie zadawać je!

 

Zaczynam się zastanawiać, kto tu kogo uzdrawia: Samarytanin zranionego z krwawych ran, czy zraniony Samarytanina z niewrażliwości i obojętności? Wylewając oliwę na rany, Samarytanin zapewne wiedział, co czyni, gdyż oliwę wykorzystywano do leczenia ran, ale dodawać do tego wino? Nie słyszałem o takiej praktyce. Mogę to tylko wytłumaczyć hojnością. Kiedy ludzie nie wiedzą, jak pomóc komuś drugiemu, pomagają tym, co mają, i uruchamia się w nich hojność. A hojność jest bezcennym nabytkiem, i znowu myślę, że i tym razem więcej otrzymał Samarytanin niż ten cierpiący fizycznie. Otrzymać ulgę fizyczną to o wiele uboższe doświadczenie, niż zdobyć się na hojność. Gdy chociaż raz okażesz się szczodrym, poczujesz, jakie daje to szczęście. Smak hojności jest bogatszy od wina czy oliwy!

 

Samarytanin wsadził rannego na swoje bydlę. Słowo „bydlę” wydaje mi się zbyt ordynarne. A jednak przestajemy być jedynie dwunożnymi ssakami, gdy po ludzku pomagamy drugiemu człowiekowi. I wreszcie owe pielęgnowanie w gospodzie jest zajęciem się kimś z największą ostrożnością i troską. Troskę udowadnia się czynem. Cnoty ujawniają się w bezpośrednim działaniu. Udzielenie dwóch denarów to zapłacenie za dwa dni pobytu. Widocznie miał zamiar trzeciego dnia wrócić po chorego i wynagrodzić gospodarzowi, jeśliby co więcej wydał.

 

A ten był do tego skłonny, widząc piękno serca Samarytanina. Wydaje mi się to dziwne, że gospodarz bez oporów wpuścił do żydowskiej gospody Samarytanina, i to jeszcze z kłopotliwym pacjentem. Musiał istnieć jakiś powód i chyba było nim miłosierdzie, które emanowało z tego anonimowego dobroczyńcy. Łatwiej naśladować dobro niż zło, wbrew temu, co myślimy o jednym i drugim. Samarytanin stracił czas, stracił wino i oliwę, stracił denary, ale zyskał przejrzysty kolor swego istnienia, który uczynił go wartym wieczności. Maurice Nedoncelle powiedziałby: „przejście od stanu posiadania do bycia jest jedyną wielką prawdą chrześcijaństwa – nie znam innej”.

 

Odmawia się Wierzę w jednego Boga...

 

 

 

MODLITWA WIERNYCH

 

Jezusowi, który obdarza nas miłością bezinteresowną, polećmy nasze prośmy:

 

    Za świat, by pomyślnie rozwijał się w pokoju. Ciebie prosimy.

    Za ludzi, którzy utracili nadzieję, by odnaleźli ją w Bogu. Ciebie prosimy.

    Za bezrobotnych, aby ich poszukiwania pracy zakończyły się sukcesem. Ciebie prosimy.

    Za młodych, aby uczyli się miłości odpowiedzialnej. Ciebie prosimy.

    Za zmarłych, aby dostąpili szczęścia nieba. Ciebie prosimy.

    Za nas samych, abyśmy potrafili zdecydowanie opowiedzieć się w naszym życiu za Jezusem. Ciebie prosimy.

 

Jezu Chryste, z ufnością uciekamy się do Ciebie, wierząc, że wysłuchasz tego, o co prosimy. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.

 

 

 

MODLITWA NAD DARAMI

 

Wejrzyj, Boże, na dary błagającego Cię Kościoła †

i przemień je na Pokarm duchowy dla Twoich wiernych, *

aby przyjmując go wzrastali w świętości.

Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

 

 

PRZED PREFACJĄ

 

Dziękujmy Bogu, za miłość wobec nas, która urzeczywistniła się w Jezusie Chrystusie – naszym Zbawicielu, który każdego dnia pochyla się nad nami.

 

 

 

PREFACJA

32. Dzieło stworzenia

 

Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, a dla nas zbawienne, *

abyśmy Tobie składali dziękczynienie i Ciebie wychwalali, *

Panie, Ojcze niebieski, wszechmogący i miłosierny Boże.

Ty stworzyłeś wszystko, co jest na świecie, *

i sprawiłeś, że zmieniają się pory roku. *

Ty stworzyłeś człowieka na swoje podobieństwo *

 i poddałeś mu wszechświat godny podziwu, *

aby w Twoim imieniu panował nad całym stworzeniem *

i chwalił Ciebie w Twoich dziełach, *

przez naszego Pana Jezusa Chrystusa.

Dlatego z wszystkimi Aniołami wychwalamy Ciebie, *

z radością wołając...

 

 

 

ANTYFONA NA KOMUNIĘ

Ps 84, 4-5

 

Wróbel znajduje swój dom, a jaskółka gniazdo, *

gdzie złoży swe pisklęta: *

 przy ołtarzach Twoich, Panie Zastępów, Królu mój i Boże. *

Szczęśliwi, którzy mieszkają w domu Twoim, Panie, *

nieustannie wielbiąc Ciebie.

 

 

 

MODLITWA PO KOMUNII

 

            Posileni Twoimi Darami, prosimy Cię, Boże, †

aby przez uczestnictwo w tym Sakramencie *

wzrastał w nas jego zbawienny owoc.

Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

 

 

PRZED ROZESŁANIEM

 

            Stańmy się samarytanami w dzisiejszym świcie. Tylu wokół nas braci i sióstr potrzebujących pomocy duchowej i materialnej. Niech błogosławieństwo Boże, które za chwile przyjmiemy dla nas umocnieniem w dziełach miłosierdzia.