Adwent
III NIEDZIELA ADWENTU (rok A)
14 grudnia 2025 r.
Liturgia mszy św.
Dzisiejsza niedziela nazywana jest
niedzielą różową albo niedzielą GAUDETE.
ANTYFONA NA WEJŚCIE
Flp 4, 4. 5
Radujcie się zawsze w Panu, *
raz jeszcze powiadam: radujcie się! * Pan jest blisko.
WPROWADZENIE DO LITURGII
Dzisiejsza, trzecia niedziela Adwentu, w słowie Bożym i modlitwach wzywa nas do chrześcijańskiej radości. Radości, która jest charakterystycznym rysem chrześcijańskiego oczekiwania na przyjście Pana. Już dziś radujemy się myślą, że przyjdzie kochający nas i bliski nam Jezus. Zwycięzca grzechu i śmierci, który daje nam możność uczestnictwa w swoim zwycięstwie.
Dziś OPUSZCZA SIĘ hymn Chwała na wysokości Bogu...
KOLEKTA
Boże, Ty widzisz z jaką wiarą oczekujemy świąt Narodzenia Pańskiego, †
spraw, abyśmy przygotowali nasze serca *
i z radością mogli obchodzić wielką tajemnicę naszego zbawienia.
Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, †
który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, *
Bóg, przez wszystkie wieki wieków.
WPROWADZENIE DO LITURGII SŁOWA
W pierwszym czytaniu prorok Izajasz wyraża swoją wielką radość z bliskiego zbawienia i wydarzeń, które miały nastąpić. Radość chrześcijańska natomiast czerpie swą moc z wydarzeń zbawczych Chrystusa. Niech odpowiedzią na usłyszane dziś słowo Boże będzie postawa radości chrześcijańskiej, zwłaszcza w chwilach prób i doświadczeń.
PIERWSZE CZYTANIE
Sam Bóg przyjdzie, aby nas zbawić
Iz 35, 1-6a. 10
Czytanie z Księgi proroka Izajasza
Niech się rozweselą pustynia i spieczona ziemia, niech się raduje step i niech rozkwitnie! Niech wyda kwiaty jak lilie polne, niech się rozraduje, skacząc i wykrzykując z uciechy. Chwałą Libanu ją obdarzono, ozdobą Karmelu i Szaronu. Oni zobaczą chwałę Pana, wspaniałość naszego Boga. Pokrzepcie ręce osłabłe, wzmocnijcie kolana omdlałe! Powiedzcie małodusznym: «Odwagi! Nie bójcie się! Oto wasz Bóg, oto pomsta; przychodzi Boża odpłata; On sam przychodzi, by was zbawić».
Wtedy przejrzą oczy niewidomych i uszy głuchych się otworzą. Wtedy chromy wyskoczy jak jeleń i język niemych wesoło wykrzyknie.
Odkupieni przez Pana powrócą, przybędą na Syjon z radosnym śpiewem, ze szczęściem wiecznym na czołach; osiągną radość i szczęście, ustąpi smutek i wzdychanie.
Oto słowo Boże.
PSALM RESPONSORYJNY
Ps 146 (145), 6c-7. 8-9a. 9b-10
(R.: por. Iz 35, 4)
Refren: Przybądź, o Panie, aby nas wybawić.
Albo: Alleluja.
6 Bóg wiary dochowuje na wieki, *
7 uciśnionym wymierza sprawiedliwość,
chlebem karmi głodnych, *
wypuszcza na wolność uwięzionych.
Refren: Przybądź, o Panie, aby nas wybawić.
Albo: Alleluja.
8 Pan przywraca wzrok ociemniałym, *
Pan dźwiga poniżonych,
Pan kocha sprawiedliwych, *
9 Pan strzeże przybyszów.
Refren: Przybądź, o Panie, aby nas wybawić.
Albo: Alleluja.
Ochrania sierotę i wdowę, *
lecz występnych kieruje na bezdroża.
10 Pan króluje na wieki, *
Bóg twój, Syjonie, przez pokolenia.
Refren: Przybądź, o Panie, aby nas wybawić.
Albo: Alleluja.
DRUGIE CZYTANIE
Przyjście Pana jest już bliskie
Jk 5, 7-10
Czytanie z Listu Świętego Jakuba Apostoła
Trwajcie cierpliwie, bracia, aż do przyjścia Pana. Oto rolnik czeka wytrwale na cenny plon ziemi, dopóki nie spadnie deszcz wczesny i późny. Tak i wy bądźcie cierpliwi i umacniajcie serca wasze, bo przyjście Pana jest już bliskie.
Nie uskarżajcie się, bracia, jeden na drugiego, byście nie podpadli pod sąd. Oto Sędzia stoi przed drzwiami. Za przykład wytrwałości i cierpliwości weźcie, bracia, proroków, którzy przemawiali w imię Pańskie.
Oto słowo Boże.
AKLAMACJA PRZED EWANGELIĄ
Iz 61, 1
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Duch Pański nade mną,
posłał mnie, abym głosił dobrą nowinę ubogim.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
EWANGELIA
Na Chrystusie spełniają się proroctwa
Mt 11, 2-11
✠ Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza
Gdy Jan usłyszał w więzieniu o czynach Chrystusa, posłał swoich uczniów z zapytaniem: «Czy Ty jesteś Tym, który ma przyjść, czy też innego mamy oczekiwać?» Jezus im odpowiedział: «Idźcie i oznajmijcie Janowi to, co słyszycie i na co patrzycie: niewidomi wzrok odzyskują, chromi chodzą, trędowaci zostają oczyszczeni, głusi słyszą, umarli zmartwychwstają, ubogim głosi się Ewangelię. A błogosławiony jest ten, kto nie zwątpi we Mnie».
Gdy oni odchodzili, Jezus zaczął mówić do tłumów o Janie: «Co wyszliście obejrzeć na pustyni? Trzcinę kołyszącą się na wietrze? Ale co wyszliście zobaczyć? Człowieka w miękkie szaty ubranego? Oto w domach królewskich są ci, którzy miękkie szaty noszą. Po co więc wyszliście? Zobaczyć proroka? Tak, powiadam wam, nawet więcej niż proroka. On jest tym, o którym napisano: „Oto Ja posyłam mego wysłańca przed Tobą, aby przygotował Ci drogę”. Zaprawdę, powiadam wam: Między narodzonymi z niewiast nie powstał większy od Jana Chrzciciela. Lecz najmniejszy w królestwie niebieskim większy jest niż on».
Oto słowo Pańskie.
REFLEKSJA NAD CZYTANIAMI
Uzdrawiające obietnice
Tomasz Zamorski OP
Tam, gdzie się pojawia Bóg ze swoim Słowem, tam pojawiają się obietnice. Słowo Jego nie jest bowiem jedynie informacją, opisem jakiegoś stanu rzeczy, ale to klucz do życia, a może nawet samo życie i jego moc.
Kiedy w VI wieku przed Chrystusem Jerozolima doznaje klęski w walce z Edomem, co wydawało się apokalipsą i końcem, Bóg kieruje przez proroka Izajasza słowo o swoim zwycięstwie i powrocie na Syjon. Ogłasza radość dokładnie w momencie, w którym wszystko się zawaliło i skończyło. Ale tak właśnie działa Boża obietnica, dla Izraelitów staje się źródłem nadziei i umocnieniem serca, bo Pan przychodzi, by zbawiać. Pustynia bezradności i klęski okazuje się drogą powrotu na Syjon. A zapowiadane przyjście Pana będzie nowym początkiem i uzdrowieniem tego, co było chore i grzeszne. Objawieniem chwały Boga i Jego piękna.
W zasadzie na takiego Mesjasza czekał Jan Chrzciciel, na zwycięskiego Pana nowego początku. Takiego zapowiadał na pustyni i wskazał nad Jordanem. Pustynia wydestylowała w nim nadzieję na spełnienie obietnic. Jednak kiedy został uwięziony przez Heroda, w doświadczeniu samotności i lęku zaczął tracić pewność co do osoby Jezusa i Jego misji. Dlatego Nauczyciel odpowie przyjacielowi: Niewidomi odzyskują wzrok, głusi słuch, chromi chodzą, czas królestwa się przybliżył, błogosławieni, którzy się Mną nie zgorszą. Tak właśnie należy przetłumaczyć słowa Pana. Spełniają się proroctwa, nadchodzi królestwo Mesjasza, ale będzie ono inne, bo Jezus wybrał inną drogę. Nie jest to droga siły i tryumfu, to raczej droga słabości dzielonej ze słabymi, współczucia z tymi, którzy się smucą i płaczą, dzielenia pustynnych dróg człowieka. Tu właśnie ujawnia się tęsknota Boga, aby Jego Kościół stał się wspólnotą, która dzieli ból świata, która ma odwagę wychodzenia na ludzkie pustynie. By wzmacniać słabych, znajdować zagubionych i poranionych. Kościół został obdarowany ponad miarę, ma obietnice samego Pana, ma radość, którą daje Ewangelia, ma słowo, które rodzi życie. To wszystko dostał nie dla siebie, ale dla świata.
Odmawia się Wierzę w jednego Boga...
MODLITWA WIERNYCH
Z radością i weselem oczekujemy na przyjście Chrystusa. Módlmy się więc do Boga, bo On jest źródłem naszego radosnego oczekiwania na przyjście naszego zbawienia.
Módlmy się za Kościół święty, aby głosząc Chrystusa napełniał radością zbawienia ludzi, którzy wyczekują sprawiedliwości i pokoju.
Módlmy się za smutnych, udręczonych, zawiedzionych w swoich nadziejach, aby przyjęli pociechę, którą niesie bliskie przyjście Pana.
Módlmy się za uwięzionych, aby usłyszeli o czynach Chrystusa i z radością przyjęli wolność, do której tylko On wyzwala człowieka.
Módlmy się za dzieci, aby z radością zmierzały do poznania Chrystusa i zawsze były mocne w wierze.
Módlmy się za zmarłych, aby mogli radować się pełnią zbawienia i oglądaniem Chrystusa, na którego przyjście my jeszcze oczekujemy.
Módlmy się za nas samych, abyśmy otwarli drzwi naszych serc dla Odkupiciela i z radością pełnili Jego wolę.
Panie, który niesiesz radość i dochowujesz wierności na wieki, wznosimy do Ciebie nasze modlitwy ufni w Twą pomoc i pełne radości przyjście Twojego Syna. Który żyje i króluje na wieki wieków.
MODLITWA NAD DARAMI
Wszechmogący Boże, spraw, abyśmy nieustannie składali Tobie naszą Ofiarę, †
w której spełnia się ustanowiona przez Ciebie tajemnica Eucharystii *
i dokonuje się dzieło naszego zbawienia. Przez Chrystusa, Pana naszego.
PRZED PREFACJĄ
Wysłuchaliśmy Bożego słowa, zanieśliśmy do Boga naszą modlitwę, teraz dziękujemy Bogu za radość zbawienia, za przyjście Chrystusa, za wiarę, która napełnia nas także radością oczekiwania.
PREFACJA
1. Dwa przyjścia Chrystusa
Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne, *
abyśmy zawsze i wszędzie Tobie składali dziękczynienie, *
Panie, Ojcze, święty, wszechmogący, wieczny Boże, *
przez naszego Pana Jezusa Chrystusa.
On przez pierwsze przyjście w ludzkiej naturze *
spełnił Twoje odwieczne postanowienie, *
a nam otworzył drogę wiecznego zbawienia. *
On ponownie przyjdzie w blasku swej chwały, *
aby nam udzielić obiecanych darów, *
których, czuwając, z ufnością oczekujemy.
Dlatego z Aniołami i Archaniołami, *
i z wszystkimi chórami niebios *
głosimy Twoją chwałę, *
razem z nimi wołając...
ANTYFONA NA KOMUNIĘ
por. Iz 35, 4
Powiedzcie małodusznym: *
Odwagi! Nie bójcie się! *
Oto nasz Bóg przyjdzie, aby nas zbawić.
MODLITWA PO KOMUNII
Prosimy Cię, najłaskawszy Boże, †
abyś mocą tego Sakramentu oczyścił nas ze złych skłonności *
i przygotował na zbliżające się święta.
Przez Chrystusa, Pana naszego.
PRZED ROZESŁANIEM
Idźmy odważnie i radośnie, by głosić światu, że pośród nas stoi Ten, który daje prawdziwą radość, wolność, prawdę i obdarza błogosławieństwem Boga.