W BLASKU MIŁOSIERDZIA
13/1070 – 15 marca 2026 r. C.
INTERNETOWE WYDANIE TYGODNIKA
 
 
IV NIEDZIELA
Wielkiego Postu (rok A)
15 marca 2026 r.
 
 
Liturgia mszy św.
 
Kolor szat liturgicznych: fioletowy
 
 
ANTYFONA NA WEJŚCIE
 
por. Iz 66, 10-11
Raduj się, Jerozolimo, *
się wszyscy, którzy ją kochacie. *
Cieszcie się, wy, którzy byliście smutni, *
weselcie się i nasycajcie u źródła waszej pociechy.
 
WPROWADZENIE DO LITURGII
Przez chrzest zostaliśmy powołani do życia w światłości Chrystusowej. Przez wielkopostną pokutę mamy odrzucić grzechy, które są naszą ciemnością i powrócić do światła, które dla nas jaśnieje w Chrystusie. Niech więc dzisiaj, mocą Pana, otworzą się nasze oczy, byśmy dostrzegli światło Boga płynące z ofiary, w której uczestniczymy.
Odrzućmy uczynki ciemności, wyznajmy grzechy i przeprośmy Boga, aby powstać z martwych, a zajaśnieje nam Chrystus.
Dziś OPUSZCZA SIĘ hymn Chwała na wysokości Bogu...
 
KOLEKTA
Boże, Ty za pośrednictwem swojego Syna pojednałeś ludzkość ze sobą, *
spraw, aby lud chrześcijański z żywą wiarą i szczerym oddaniem
spieszył ku nadchodzącym świętom wielkanocnym.
Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, †
który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, *
Bóg, przez wszystkie wieki wieków.
 
WPROWADZENIE DO LITURGII SŁOWA
Uzdrowienie niewidomego od urodzenia jest zapowiedzią chrztu świętego. Bóg powołał nas, jak Dawida, byśmy chodzili w Jego światłości. Światłość ta zajaśniała dla nas, gdyśmy przyjęli chrzest. Niestety, grzechy zaciemniają w nas Boże światło. Święty Paweł wzywa więc ludzi, by odrzucili zło grzechów i zawsze chodzili w światłości Pana. Pokuta, która powinna być naszym udziałem, odnawia w nas także łaskę chrztu świętego i zbliża nas do światłości Chrystusa.
 
PIERWSZE CZYTANIE
Namaszczenie Dawida na króla
1 Sm 16, 1b. 6-7. 10-13b
Czytanie z Pierwszej Księgi Samuela
Pan rzekł do Samuela: «Napełnij oliwą twój róg i idź: Posyłam cię do Jessego Betlejemity, gdyż między jego synami upatrzyłem sobie króla».
Kiedy przybył, spostrzegł Eliaba i powiedział: «Z pewnością przed Panem jest jego pomazaniec». Pan jednak rzekł do Samuela: «Nie zważaj ani na jego wygląd, ani na wysoki wzrost, gdyż odsunąłem go, nie tak bowiem, jak człowiek widzi, widzi Bóg, bo człowiek widzi to, co dostępne dla oczu, a Pan widzi serce». I Jesse przedstawił Samuelowi siedmiu swoich synów, lecz Samuel oświadczył Jessemu: «Nie ich wybrał Pan».
Samuel więc zapytał Jessego: «Czy to już wszyscy młodzieńcy?» Odrzekł: «Pozostał jeszcze najmniejszy, lecz on pasie owce». Samuel powiedział do Jessego: «Poślij po niego i sprowadź tutaj, gdyż nie rozpoczniemy uczty, dopóki on nie przyjdzie».
 
Oto słowo Boże.
 
PSALM RESPONSORYJNY
            Ps 23 (22), 1b-3a. 3b-4. 5. 6 (R.: por. 1b)
Refren: Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego.
1          Pan jest moim pasterzem, †
            niczego mi nie braknie, *
2          pozwala mi leżeć na zielonych pastwiskach.
            Prowadzi mnie nad wody, gdzie mogę odpocząć, *
3          orzeźwia moją duszę.
Refren: Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego.
            Wiedzie mnie po właściwych ścieżkach *
            przez wzgląd na swoją chwałę.
4          Chociażbym przechodził przez ciemną dolinę, †
            zła się nie ulęknę, bo Ty jesteś ze mną. *
            Kij Twój i laska pasterska są moją pociechą.
Refren: Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego.
5          Stół dla mnie zastawiasz *
            na oczach mych wrogów.
            Namaszczasz mi głowę olejkiem, *
            kielich mój pełny po brzegi.
Refren: Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego.
6          Dobroć i łaska pójdą w ślad za mną *
            przez wszystkie dni życia
            i zamieszkam w domu Pana *
            po najdłuższe czasy.
Refren: Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego.
 
DRUGIE CZYTANIE
Powstań z martwych, a zajaśnieje ci Chrystus
Ef 5, 8-14
Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Efezjan
Bracia:
Niegdyś byliście ciemnością, lecz teraz jesteście światłością w Panu: postępujcie jak dzieci światłości. Owocem bowiem światłości jest wszelka prawość i sprawiedliwość, i prawda. Badajcie, co jest miłe Panu. I nie miejcie udziału w bezowocnych uczynkach ciemności, a raczej piętnując je, nawracajcie tamtych. O tym bowiem, co się u nich dzieje po kryjomu, wstyd nawet mówić. Natomiast wszystkie te rzeczy, gdy są piętnowane, stają się jawne dzięki światłu, bo wszystko, co staje się jawne, jest światłem.
Dlatego się mówi: «Zbudź się, o śpiący, i powstań z martwych, a zajaśnieje ci Chrystus».
 
Oto słowo Boże.
 
 
AKLAMACJA PRZED EWANGELIĄ
            J 8, 12
Aklamacja: Chwała Tobie, Królu wieków.
Ja jestem światłością świata,
kto idzie za Mną, będzie miał światło życia.
Aklamacja: Chwała Tobie, Królu wieków.
 
EWANGELIA
Uzdrowienie niewidomego od urodzenia
J 9, 1-41
 
✠ Słowa Ewangelii według Świętego Jana
Jezus, przechodząc, ujrzał pewnego człowieka, niewidomego od urodzenia.
Uczniowie Jego zadali Mu pytanie: «Rabbi, kto zgrzeszył, że się urodził niewidomy – on czy jego rodzice?» Jezus odpowiedział: «Ani on nie zgrzeszył, ani rodzice jego, ale stało się tak, aby się na nim objawiły sprawy Boże. Trzeba nam pełnić dzieła Tego, który Mnie posłał, dopóki jest dzień. Nadchodzi noc, kiedy nikt nie będzie mógł działać. Jak długo jestem na świecie, jestem światłością świata».
To powiedziawszy, splunął na ziemię, uczynił błoto ze śliny i nałożył je na oczy niewidomego, i rzekł do niego: «Idź, obmyj się w sadzawce Siloam» – co się tłumaczy: Posłany. On więc odszedł, obmył się i wrócił, widząc.
A sąsiedzi i ci, którzy przedtem widywali go jako żebraka, mówili: «Czyż to nie jest ten, który siedzi i żebrze?» Jedni twierdzili: «Tak, to jest ten», a inni przeczyli: «Nie, jest tylko do tamtego podobny». On zaś mówił: «To ja jestem».
Mówili więc do niego: «Jakżeż oczy ci się otworzyły?»
On odpowiedział: «Człowiek, zwany Jezusem, uczynił błoto, pomazał moje oczy i rzekł do mnie: „Idź do sadzawki Siloam i obmyj się”. Poszedłem więc, obmyłem się i przejrzałem». Rzekli do niego: «Gdzież On jest?» Odrzekł: «Nie wiem».
Zaprowadzili więc tego człowieka, niedawno jeszcze niewidomego, do faryzeuszów. A tego dnia, w którym Jezus uczynił błoto i otworzył mu oczy, był szabat. I znów faryzeusze pytali go o to, w jaki sposób przejrzał. Powiedział do nich: «Położył mi błoto na oczy, obmyłem się i widzę».
Niektórzy więc spośród faryzeuszów rzekli: «Człowiek ten nie jest od Boga, bo nie zachowuje szabatu». Inni powiedzieli: «Ale w jaki sposób człowiek grzeszny może czynić takie znaki?» I powstał wśród nich rozłam. Ponownie więc zwrócili się do niewidomego: «A ty, co o Nim mówisz, jako że ci otworzył oczy?» Odpowiedział: «To prorok».
Żydzi jednak nie uwierzyli, że był niewidomy i że przejrzał, aż przywołali rodziców tego, który przejrzał; i wypytywali ich, mówiąc: «Czy waszym synem jest ten, o którym twierdzicie, że się niewidomy urodził? W jaki to sposób teraz widzi?» Rodzice zaś jego tak odpowiedzieli: «Wiemy, że to jest nasz syn i że się urodził niewidomy. Nie wiemy, jak się to stało, że teraz widzi; nie wiemy także, kto mu otworzył oczy. Zapytajcie jego samego, ma swoje lata, będzie mówił sam za siebie». Tak powiedzieli jego rodzice, gdyż bali się Żydów. Żydzi bowiem już postanowili, że gdy ktoś uzna Jezusa za Mesjasza, zostanie wyłączony z synagogi. Oto dlaczego powiedzieli jego rodzice: «Ma swoje lata, jego samego zapytajcie».
Znowu więc przywołali tego człowieka, który był niewidomy, i rzekli do niego: «Oddaj chwałę Bogu. My wiemy, że człowiek ten jest grzesznikiem». Na to odpowiedział: «Czy On jest grzesznikiem, tego nie wiem. Jedno wiem: byłem niewidomy, a teraz widzę». Rzekli więc do niego: «Cóż ci uczynił? W jaki sposób otworzył ci oczy?» Odpowiedział im: «Już wam powiedziałem, a wy nie słuchaliście. Po co znowu chcecie słuchać? Czy i wy chcecie zostać Jego uczniami?»
Wówczas go obrzucili obelgami i rzekli: «To ty jesteś Jego uczniem, a my jesteśmy uczniami Mojżesza. My wiemy, że Bóg przemówił do Mojżesza. Co do Niego zaś, to nie wiemy, skąd pochodzi».
Na to odpowiedział im ów człowiek: «W tym wszystkim dziwne jest to, że wy nie wiecie, skąd pochodzi, a mnie oczy otworzył. Wiemy, że Bóg nie wysłuchuje grzeszników, ale wysłuchuje każdego, kto jest czcicielem Boga i pełni Jego wolę. Od wieków nie słyszano, aby ktoś otworzył oczy niewidomemu od urodzenia. Gdyby ten człowiek nie był od Boga, nie mógłby nic uczynić».
Rzekli mu w odpowiedzi: «Cały urodziłeś się w grzechach, a nas pouczasz?» I wyrzucili go precz.
Jezus usłyszał, że wyrzucili go precz, i spotkawszy go, rzekł do niego: «Czy ty wierzysz w Syna Człowieczego?» On odpowiedział: «A któż to jest, Panie, abym w Niego uwierzył?» Rzekł do niego Jezus: «Jest nim Ten, którego widzisz i który mówi do ciebie». On zaś odpowiedział: «Wierzę, Panie!» i oddał Mu pokłon.
A Jezus rzekł: «Przyszedłem na ten świat, aby przeprowadzić sąd, żeby ci, którzy nie widzą, przejrzeli, a ci, którzy widzą, stali się niewidomymi». Usłyszeli to niektórzy faryzeusze, którzy z Nim byli, i rzekli do Niego: «Czyż i my jesteśmy niewidomi?» Jezus powiedział do nich: «Gdybyście byli niewidomi, nie mielibyście grzechu, ale ponieważ mówicie: „Widzimy”, grzech wasz trwa nadal».
 
Oto słowo Pańskie.
 
REFLEKSJA NAD CZYTANIAMI
 
Badanie wzroku
 
Kuraś OP
 
Biblia mówi o wzroku już na samym początku. W Księdze Rodzaju czytamy, że najp
ierw Bóg stworzył, a potem „widział, że było dobre”. I tak sześć razy, aż do dnia odpoczynku, Bóg patrzył. Wielokrotnie na kartach Pisma Świętego zobaczenie czegoś staje się początkiem nowej historii.
Mojżesz zobaczył krzak gorejący, a gdy podszedł – usłyszał głos Boga; Dawid zobaczył kąpiącą się Batszebę i się w niej zakochał; Magowie zobaczyli gwiazdę i zrozumieli, że dzieje się coś ważnego. I wreszcie, jak dziś czytamy: Jezus „ujrzał niewidomego”, uzdrowił go i tym samym rozpętał zażartą dyskusję.
Jest jakiś paradoks w tej ewangelicznej scenie – niewidomy zaczyna widzieć, a faryzeusze jakby tracili wzrok – on widzi Jezusa proroka, oni jedynie niebezpiecznego i podejrzanego człowieka. Niewidomy wychodzi na światło dzienne, faryzeusze chowają się w ciemności swoich serc i umysłów. Jak na początku Bóg oddzielił światło od ciemności, tak teraz obecność i działalność Jezusa oddziela synów dnia od synów nocy.
Ta dynamiczna scena jest również miejscem, gdzie do głosu dochodzi pytanie o to, jak głębokie jest moje patrzenie – nie to fizyczne, bo ono tutaj niczego nie rozstrzyga – niektórzy patrzą na uzdrowionego i nie są pewni, czy to na pewno on. Mogę patrzeć, a nie widzieć. Stwierdzenie to, choć banalne, opisuje pewien możliwy scenariusz naszego życia duchowego. Patrzę, ale wzrokiem podejrzliwym; widzę, ale tylko potknięcia i pomyłki – innych albo swoje.
 
Odmawia się Wierzę w jednego Boga...
 
MODLITWA WIERNYCH
Wezwani na spotkanie z Chrystusem, który jest Światłością Świata pokornie prośmy:
    Módlmy się za cały Kościół Powszechny. Aby głoszona przez Niego Ewangelia przynosiła obfity plon w ludzkich sercach.
    Módlmy się za wszystkich cierpiących i niosących im pomoc. Aby łaska Chrystusa była w nich źródłem mocy.
    Módlmy się za wszystkich powołanych do służby Chrystusowi. Aby świadomi swej niegodności i słabości jak najlepiej realizowali swoje zadania i obowiązki.
    Módlmy się za wszystkich którzy trwają w mroku grzechów. Aby Chrystus rozjaśnił ich serca swoim blaskiem.
    Módlmy się za wszystkich wiernych zmarłych. Aby Pan pozwolił im „zamieszkać w swym domu po najdłuższe czasy”.
    Módlmy się za samych siebie. Abyśmy obmyci w Sakramencie Pokuty przejrzeli na oczy i mogli dostrzec w naszych braciach Chrystusa.
Boże, Ty sam powołujesz nas wszystkich do swej świętej służby. Nie zważaj prosimy na nasze słabości, lecz daj dostąpić łask, które z nadzieją zanieśliśmy Ciebie. Przez Chrystusa Pana Naszego.
 
MODLITWA NAD DARAMI
            Panie, nasz Boże, z radością przynosimy Tobie dary na Ofiarę, która nas uzdrawia, † i pokornie Cię prosimy, *
abyśmy ją złożyli z należną czcią i z żywą wiarą za zbawienie świata.
Przez Chrystusa, Pana naszego.
 
PRZED PREFACJĄ
Podziękujmy Bogu za światłość jaką nas oświecił w ofierze swego Syna, otwierając nasze oczy, byśmy pod postacią znaków sakramentalnych mogli dostrzec przychodzącego do nas Zbawiciela, który przynosi pojednanie.
 
PREFACJA
15. Oświecenie ludzi przez Chrystusa
Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, *
słuszne i zbawienne, *
abyśmy zawsze składali dziękczynienie *
 Tobie, miłosierny Ojcze, wszechmogący Boże, *
 Królu wiecznej chwały, *
przez naszego Pana Jezusa Chrystusa.
On jest światłością, która na świat przyszła, *
aby każdy, kto w Niego wierzy, nie chodził w ciemności, *
lecz miał światło życia. *
Przez sakrament chrztu świętego uwalnia nas od ciemności grzechu, *
abyśmy byli dziećmi światłości.
Dlatego niebo i ziemia *
z uwielbieniem śpiewają Tobie pieśń nową *
 i my z wszystkimi zastępami Aniołów wysławiamy Ciebie, *
razem z nimi wołając...
 
ANTYFONA NA KOMUNIĘ
por. J 9, 11
Pan dotknął moich oczu, *
poszedłem, obmyłem się, przejrzałem *
i uwierzyłem Bogu.
 
MODLITWA PO KOMUNII
            Boże, Ty oświecasz każdego człowieka na ten świat przychodzącego, †
 oświeć nasze serca światłem swojej łaski, *
aby nasze myśli zawsze były godne Ciebie, a nasza miłość ku Tobie szczera.
Przez Chrystusa, Pana naszego.
 
PRZED ROZESŁANIEM
Wielkopostna pokuta trwa. Oświeceni Bożym słowem i umocnieni Ciałem Chrystusa, idziemy czynić owoce pokuty. Często zbliżajmy się do Bożego światła, byśmy odnowieni przez sakramenty odrodzenia mogli otrzymać błogosławieństwo Boga i oglądać chwałę Jego zwycięstwa.   
 
 
  

 
NIEDZIELNA EUCHARYSTIA W KOŚCIOŁACH W OKOLICY
Parafia Miłosierdzia Bożego, os. Na Wzgórzach
niedziele i święta: 6.30, 8.00, 9.30, 11.00, 12.30 (oprócz VII i VIII), 16.00, 19.00,
dni powszednie – 7.00, 7.30, 18.00.
Parafia Matki Bożej Pocieszenia, ul. Bulwarowa 15a
niedziele i święta: 7:00, 8:30, 10:00, 11:30, 13:00, 18:00, 20:00
 dni powszednie: 7:00, 15:00, 18:00
Parafia Matki Bożej Częstochowskiej, os. Szklane Domy 7,
niedziele i święta: 6:30, 8:00, 9:30, 11:00, 12:30, 17:00 (oprócz VII i VIII),
19:00 (oprócz VII i VIII), 20:30
dni powszednie: 6:30, 8:00, 18:00
Parafia Matki Bożej Królowej Polski, Arka Pana, ul. Obrońców Krzyża 1
niedziele i święta: 6:30, 8:00, 9:30, 11:00, 12:30, 16:00, 17:30, 19:00,
dni powszednie: 6:00, 6:30, 7:00, 7:30, 8:00, 11:00, 18:00
Bazylika Krzyża św. - klasztor
                              (pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i św. Wacława)
niedziele i święta: 06.30, 08.00, 09.30, 11.00, 12.30, 14.00 (oprócz VII i VIII)
dni powszednie: 06.30, 07.30, 08.30, 16.00 (w piątki), 18.00.
Parafia św. Bartłomieja Apostoła, Mogiła, ul. Klasztorna 11,
niedziele i święta: 6:30, 8:00, 9:30, 11:00, 12:30, 14:00 (oprócz VII, VIII), 16:30, 18:00
dni powszednie: 6:00, 7:00 (oprócz VII i VIII), 7:30, 8:30, 18:00
Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa, os. Teatralne,
niedziele i święta: 7:00, 8:30, 10:00, 11:30, 13:00 (oprócz VII i VIII), 18:00, 19:30
dni powszednie: 6:30 (oprócz VII i VIII), 7:00, 18:00
Parafia św. Stanisława Biskupa Męczennika, Kantorowice 122,
niedziele i święta: 9:00, 11:00, 18:00, dni powszednie: 8:00, 17:00, (18.00- lato)
Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa, os. Lubocza,
niedziele i święta: 8:00, 10:30, 17:00, dni powszednie: 7:00, 17:00
Parafia Matki Bożej Wspomożenia Wiernych, Prusy,
niedziele i święta: 7:30, 9:30, 11:30,
dni powszednie: 18:00 (pon., śr., pt.), 6:30 (wt., czw., sob.)
Parafia św. Maksymiliana Marii Kolbego, Mistrzejowice,
niedziele i święta: 6:30, 8:00, 9:30, 10:30, 11:00, 13:00, 17:00, 19:00
dni powszednie: 6:30, 7:00, 7:30, 18:00
NASZE STRONY INTERNETOWE I ADRESY:
strona internetowa gazetki:wzgorza-gazetka.pl
adres gazetki:Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.