W BLASKU MIŁOSIERDZIA

INTERNETOWE WYDANIE TYGODNIKA

 

 

 

 

 

Niedziela, 12 lipca 2026 r.

 

 

 

 XV NIEDZIELA ZWYKŁA (rok A)

 

 

 

 

 

 

Liturgia mszy św.

 

 

 

Kolor szat liturgicznych: zielony

 

 

 

 

 

ANTYFONA

Ps 17, 15

 

W sprawiedliwości ujrzę Twe oblicze, * nasycę się Twym widokiem, * gdy ukaże się Twoja chwała.

 

 

 

WPROWADZENIE DO LITURGII

 

Zgromadziliśmy się, aby słuchać Bożego słowa i składać Bogu dziękczynienie. To słowo, którego słuchamy każdej niedzieli jest jak ziarno, które Bóg rzuca w glebę naszych serc, by przemieniało nasze życie, zwiastując nam radosne Boże obietnice. Słuchajmy uważnie Bożego Słowa, radośnie dziękujemy za wszystkie obietnice zbawienia. To wszystko co ogłasza Pismo spełniło się i spełni się również w naszym życiu, gdy z wiarą przyjmiemy także i dzisiaj radosną nowinę zbawienia.

 

Często jesteśmy jak niedobra ziemia, a ziarno Bożego słowa nie przemienia nas i nie przynosimy plonu. Przeprośmy Boga za grzechy, bo On ma moc by uczynić nas urodzajną rolą, byśmy przynieśli plon dobrego życia.

 

 

 

CHWAŁA NA WYSOKOŚCI BOGU

 

Chwała na wysokości Bogu, * a na ziemi pokój ludziom dobrej woli. * Chwalimy Cię. * Błogosławimy Cię. * Wielbimy Cię. * Wysławiamy Cię. * Dzięki Ci składamy, * bo wielka jest chwała Twoja. * Panie Boże, Królu nieba, * Boże Ojcze wszechmogący. * Panie, Synu Jednorodzony, * Jezu Chryste. * Panie Boże, Baranku Boży, Synu Ojca. * Który gładzisz grzechy świata, * zmiłuj się nad nami. * Który gładzisz grzechy świata, * przyjm błaganie nasze. * Który siedzisz po prawicy Ojca, * zmiłuj się nad nami. * Albowiem tylko Tyś jest święty, * tylko Tyś jest Panem, * Tylko Tyś Najwyższy, Jezu Chryste. * Z Duchem Świętym, w chwale Boga Ojca. * Amen.

 

 

 

KOLEKTA

 

Boże, Ty ukazujesz błądzącym światło Twojej prawdy, aby mogli wrócić na drogę sprawiedliwości, † spraw, niech ci, którzy uważają się za chrześcijan, odrzucą wszystko, co się sprzeciwia tej godności, * a zabiegają o to, co jest z nią zgodne. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

 

 

 

WPROWADZENIE DO LITURGII SŁOWA

 

Słowo Boże jest skuteczne — to znaczy, że co zwiastuje to sprawia, tylko od człowieka zależy czy ma dobrą wolę, czy jest jak urodzajna ziemia, która może przynieść plon. Jesteśmy słabymi ludźmi, ale nieustannie towarzyszy nam nadzieja i radosna Boża obietnica, że wraz z całym stworzeniem będziemy przemienieni, jeżeli otworzymy się na Boże słowo, którym tak obficie karmi nas Kościół każdej niedzieli.

 

 

 

PIERWSZE CZYTANIE

Skuteczność słowa Bożego

Iz 55, 10-11

 

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

 

Tak mówi Pan:

«Podobnie jak ulewa i śnieg spadają z nieba i tam nie powracają, dopóki nie nawodnią ziemi, nie użyźnią jej i nie zapewnią urodzaju, tak iż wydaje nasienie dla siewcy i chleb dla jedzącego, tak słowo, które wychodzi z ust moich, nie wraca do Mnie bezowocne, zanim wpierw nie dokona tego, co chciałem, i nie spełni pomyślnie swego posłannictwa».

 

Oto słowo Boże.

 

 

 

PSALM RESPONSORYJNY

Ps 65 (64), 10abcd. 10e-11. 12-13. 14

(R.: por. Łk 8, 8)

 

Refren: Na żyznej ziemi ziarno wyda plony.

 

10        Nawiedziłeś i nawodniłeś ziemię, *

            wzbogaciłeś ją obficie.

            Strumień Boży wezbrał wodami, *

            przygotowałeś im zboże.

 

Refren: Na żyznej ziemi ziarno wyda plony.

 

           

            I tak uprawiłeś ziemię: *

11        Nawodniłeś jej bruzdy, wyrównałeś jej skiby,

            spulchniłeś ją deszczami *

            i pobłogosławiłeś plonom.

 

Refren: Na żyznej ziemi ziarno wyda plony.

 

           

12        Rok uwieńczyłeś swoimi dobrami, *

            tam gdzie przejdziesz, wzbudzasz urodzaje.

13        Stepowe pastwiska są pełne rosy, *

            a wzgórza przepasane weselem.

 

Refren: Na żyznej ziemi ziarno wyda plony.

 

           

14        Łąki się stroją trzodami, *

            doliny okrywają się zbożem,

            razem śpiewają *

            i wznoszą okrzyki radości.

 

Refren: Na żyznej ziemi ziarno wyda plony.

 

           

 

DRUGIE CZYTANIE

Oczekujemy chwały

Rz 8, 18-23

 

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Rzymian

 

Bracia:

Sądzę, że cierpień teraźniejszych nie można stawiać na równi z chwałą, która ma się w nas objawić. Bo stworzenie z upragnieniem oczekuje objawienia się synów Bożych. Stworzenie bowiem zostało poddane marności – nie z własnej chęci, ale ze względu na Tego, który je poddał – w nadziei, że również i ono zostanie wyzwolone z niewoli zepsucia, by uczestniczyć w wolności i chwale dzieci Bożych.

Wiemy przecież, że całe stworzenie aż dotąd jęczy i wzdycha w bólach rodzenia. Lecz nie tylko ono, ale i my sami, którzy już posiadamy pierwsze dary Ducha, i my również całą istotą swoją wzdychamy, oczekując przybrania za synów – odkupienia naszego ciała.

 

Oto słowo Boże.

 

 

 

AKLAMACJA PRZED EWANGELIĄ

           

 

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

 

Ziarnem jest słowo Boże, a siewcą jest Chrystus,

każdy, kto Go znajdzie, będzie żył na wieki.

 

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

 

 

 

EWANGELIA

Przypowieść o siewcy

Mt 13, 1-23

Mt 13, 1-9

✠ Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

 

Owego dnia Jezus wyszedł z domu i usiadł nad jeziorem. Wnet zebrały się koło Niego tłumy tak wielkie, że wszedł do łodzi i usiadł, a cały lud stał na brzegu. I mówił im wiele w przypowieściach tymi słowami:

«Oto siewca wyszedł siać. A gdy siał, jedne ziarna padły na drogę, nadleciały ptaki i wydziobały je. Inne padły na grunt skalisty, gdzie niewiele miały ziemi; i wnet powschodziły, bo gleba nie była głęboka. Lecz gdy słońce wzeszło, przypaliły się i uschły, bo nie miały korzenia. Inne znowu padły między ciernie, a ciernie wybujały i zagłuszyły je. Inne wreszcie padły na ziemię żyzną i plon wydały, jedno stokrotny, drugie sześćdziesięciokrotny, a inne trzydziestokrotny.

Kto ma uszy, niechaj słucha!»

Przystąpili do Niego uczniowie i zapytali: «Dlaczego mówisz do nich w przypowieściach?»

On im odpowiedział: «Wam dano poznać tajemnice królestwa niebieskiego, im zaś nie dano. Bo kto ma, temu będzie dodane, i w nadmiarze mieć będzie; kto zaś nie ma, temu zabiorą nawet to, co ma. Dlatego mówię do nich w przypowieściach, że patrząc, nie widzą, i słuchając, nie słyszą ani nie rozumieją. Tak spełnia się na nich przepowiednia Izajasza:

„Słuchać będziecie, a nie zrozumiecie, patrzeć będziecie, a nie zobaczycie. Bo stwardniało serce tego ludu, ich uszy stępiały i oczy swe zamknęli, żeby oczami nie widzieli ani uszami nie słyszeli, ani swym sercem nie rozumieli, i nie nawrócili się, abym ich uzdrowił”.

Lecz szczęśliwe oczy wasze, że widzą, i uszy wasze, że słyszą. Bo zaprawdę, powiadam wam: Wielu proroków i sprawiedliwych pragnęło ujrzeć to, na co wy patrzycie, a nie ujrzeli; i usłyszeć to, co wy słyszycie, a nie usłyszeli.

Wy zatem posłuchajcie przypowieści o siewcy. Do każdego, kto słucha słowa o królestwie, a nie rozumie go, przychodzi Zły i porywa to, co zasiane jest w jego sercu. Takiego człowieka oznacza ziarno posiane na drodze.

Posiane na grunt skalisty oznacza tego, kto słucha słowa i natychmiast z radością je przyjmuje; ale nie ma w sobie korzenia i jest niestały. Gdy przyjdzie ucisk lub prześladowanie z powodu słowa, zaraz się załamuje.

Posiane między ciernie oznacza tego, kto słucha słowa, lecz troski doczesne i ułuda bogactwa zagłuszają słowo, tak że zostaje bezowocne.

Posiane wreszcie na ziemię żyzną oznacza tego, kto słucha słowa i rozumie je. On też wydaje plon: jeden stokrotny, drugi sześćdziesięciokrotny, inny trzydziestokrotny».

 

Oto słowo Pańskie.

 

 

 

REFLEKSJA NAD CZYTANIAMI

 

            Przyjmować słowo Boże

 

ks. Leszek Smoliński

 

W nauczaniu o Królestwie Bożym Jezus posługuje się przypowieściami, czyli obrazami ludzi, sytuacji, z którymi potrafimy się utożsamić. „Oto siewca wyszedł siać”. Bóg zasiewa ziarna swojego słowa. Jak każdy dobry nauczyciel Jezus nie daje nam od razu gotowych odpowiedzi, ale stara się zaangażować nas w proces ich odkrywania. Zachęca do otwarcia serca i przyjmowania orędzia Dobrej Nowiny. Ostatecznie od tego zależy jakość zebranych plonów.

 

Ziarno posiane na drodze oznacza człowieka, który słucha słowa o królestwie, a nie rozumie go; przychodzi Zły i porywa to, co zasiane jest w jego sercu. Z wiarą związany jest wysiłek umysłu. Wiara poszukuje zrozumienia. Stąd przeszkodą dla wiary jest umysłowe lenistwo, które polega na tym, że w sferze intelektualnej człowiek szuka łatwo strawnego, ale mało pożywnego pokarmu. Popularnością cieszą się kryminały, pornografia i czasopisma tropiące skandale i sensacje. Natomiast to, co ma głębszy wymiar i zmusza do myślenia jest uznawane za nudne i bezwartościowe. Tak pojęte lenistwo intelektualne uderza w podstawy wiary. Wiara domaga się wysiłku intelektualnego. Nie można być katolikiem i nie poznawać np. liturgii Mszy św.

 

Ziarno posiane na miejsca skaliste oznacza tego, kto słucha słowa i natychmiast z radością je przyjmuje; ale nie ma w sobie korzenia, lecz jest niestały. Św. Jan Paweł II był oklaskiwany; to świadczy, że słowo Boże, które głosi przyjmowane jest natychmiast z radością, ale gdy papież wracał do Rzymu, czy ono zapuszcza korzenie? Jedną ze słabości katolicyzmu w Polsce jest to, co określa się jako: katolicyzm świąteczny. Wielu staje się katolikami na Boże Narodzenie, na Wielkanoc lub przy okazji jakichś szczególnych okoliczności rodzinnych.

 

Ziarno posiane między ciernie oznacza tego, kto słucha słowa, lecz troski doczesne i ułuda bogactwa zagłuszają słowo, tak że zostaje bezowocne. Ta przeszkoda jest szczególnie aktualna w dobie rozwijającego się kapitalizmu, który jest nazywany ewangelią bogacenia się. To bogacenie się potrafi tak zająć człowieka, że zapomina on o tym, iż nie samymi pieniędzmi żyje człowiek. Kapitał nie może być bożkiem, który zastępuje Boga, a bank nie może zastąpić świątyni.

 

Posiane w końcu na ziemię żyzną oznacza tego, kto słucha słowa i rozumie je. Dopiero takie zrozumienie jest pełne. Oznacza ono uznanie, że Bóg całkowicie jest Panem. Kto tak pojął słowo o królestwie, ten przyniesie owoc dobrych czynów, chrześcijańskiego życia: stokrotny, sześćdziesięciokrotny, trzydziestokrotny. Jak więc widać, ze słowem Bożym trzeba współpracować

 

Usuwajmy więc trzy przeszkody stawiane słowu Bożemu, abyśmy byli ziemią żyzną a nie jakimś religijnym kamieniołomem. Niech brak zrozumienia, brak wytrwałości i zbytnie troski nie zniszczą tego zasiewu słowa Bożego. Przyjmijmy Boga do serca i pamiętajmy, że nawet diabeł może cytować Pismo Święte, ale my musimy nim żyć. Pamiętajmy też, zwłaszcza w patrzeniu na innych, że Siewca jest obecny i nikt poza Nim nie ma prawa oceniać, czy całe ziarno jest stracone.

 

 

Odmawia się Wierzę w jednego Boga...

 

 

 

MODLITWA POWSZECHNA

 

            Boga, który objawił nam słowo Dobrej Nowiny i przekazuje nam słowo życia, prośmy w modlitwie powszechnej, aby to słowo stało się skuteczne w sercach ludzi i przynosiło obfity plon.

 

    Słowo Boże jest jak ziarno; prośmy, by nigdy nie brakowało siewców Bożego słowa. R. Panie usłysz nas, Panie wysłuchaj nas.

    Słowo Boże jest skuteczne; prośmy, by słuchający słowa Bożego zgodnie z nim przemieniali swe życie.

    Słowo Boże jest światłem; prośmy, by misjonarze nieśli to światło do krajów misyjnych.

    Słowo Boże niesie nadzieję; prośmy, aby cierpiący i chorzy znaleźli w tym słowie ukojenie.

    Słowo Boże zwiastuje prawdę; prośmy, aby wszyscy w tym słowie znajdowali odpowiedź na trudne problemy życia.

    Słowo Boże niesie życie; prośmy, aby zmarli..., którzy na ziemi słuchali słowa Bożego, mieli wieczne życie w chwale.

    Słowo Boże padło dzisiaj na glebę naszych serc; prośmy, aby i nas przemieniało, niosło nam życie, nadzieję i prawdę, byśmy przynieśli obfity plon wiary.

 

Boże, Twe słowo stworzyło wszechświat, Twe słowo przyniosło obietnicę zbawienia i skutecznie przemienia ludzkie życie. Prosimy Cię, abyś wysłuchał naszych modlitw, a wszystkie ludzkie serca uczynił dobrą glebą, na której ziarno Twego słowa przyniesie obfity plon zbawienia. Przez Chrystusa Pana naszego.

 

 

 

MODLITWA NAD DARAMI

 

            Wejrzyj, Boże, na dary błagającego Cię Kościoła † i przemień je na Pokarm duchowy dla Twoich wiernych, * aby przyjmując go wzrastali w świętości. Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

 

 

PRZED PREFACJĄ

 

Za chwilę na słowo Boże chleb i wino złożone na ołtarzu staną się .Ciałem i Krwią Chrystusa, dziękujmy więc z radością za tę cudowną przemianę i za każde Boże słowo, które przynosi nam zbawienie i życie.

 

 

 

PREFACJA

33. Zadatek wieczystej Paschy

 

Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, a dla nas zbawienne, * abyśmy Tobie składali dziękczynienie i Ciebie wychwalali, * Panie, Ojcze niebieski, wszechmogący i miłosierny Boże, * w którym żyjemy, poruszamy się i jesteśmy.

W czasie naszej doczesnej pielgrzymki * doznajemy Twojej dobroci w codziennych potrzebach * i nosimy już w sobie zadatek życia wiecznego. * Mając bowiem pierwsze dary Ducha, * przez którego wskrzesiłeś z martwych Jezusa, * spodziewamy się wiekuistego udziału w misterium paschalnym.

Dlatego z wszystkimi Aniołami wychwalamy Ciebie, * z radością wołając...

 

 

 

ANTYFONA NA KOMUNIĘ

Ps 84, 4-5

 

Wróbel znajduje swój dom, a jaskółka gniazdo, * gdzie złoży swe pisklęta: * przy ołtarzach Twoich, Panie Zastępów, Królu mój i Boże. * Szczęśliwi, którzy mieszkają w domu Twoim, Panie, * nieustannie wielbiąc Ciebie.

 

 

 

MODLITWA PO KOMUNII

 

            Posileni Twoimi Darami, prosimy Cię, Boże, † aby przez uczestnictwo w tym Sakramencie * wzrastał w nas jego zbawienny owoc. Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

 

 

PRZED ROZESŁANIEM

 

            Słowo Boże ma moc, by nas przemieniać. Wychodzimy z tej Mszy świętej posileni słowem, ale dopiero nasze życie ma ukazać, jaką jesteśmy glebą. Niech w słuchaniu i realizowaniu na co dzień Bożego słowa wspiera nas szczególne błogosławieństwo naszego Stworzyciela.