por. Ml 3, 1; 1 Krn 29, 12

 

Oto przybył Pan i Władca, *

a w Jego ręku królewska władza i moc, i rządy.

 

 

 

 

            Zajaśniało nad ludzkością światło Chrystusa. To On, Bóg, objawił się jako człowiek, by przynieść zbawienie wszystkim narodom. To On, Bóg — Człowiek objawia się nam w tej Eucharystii, aby i nas przeprowadzić ze śmierci do życia, z ciemności do światła, z niewoli do wolności. Uznajmy w Nim naszego Pana, jak uznali Go Mędrcy ze Wschodu, składając Mu dary jako Królowi, Kapłanowi i Bratu każdego człowieka. Upadnijmy, jak trzej mędrcy, na twarz i złóżmy Mu pokłon. I ofiarujmy swe dary: złoto naszych serc, kadzidło naszych słów i czynów, mirrę naszych cierpień i udręk codzienności.

 

 

 

Chwała na wysokości Bogu, * a na ziemi pokój ludziom dobrej woli. * Chwalimy Cię. * Błogosławimy Cię. * Wielbimy Cię. * Wysławiamy Cię. * Dzięki Ci składamy, * bo wielka jest chwała Twoja. * Panie Boże, Królu nieba, * Boże Ojcze wszechmogący. * Panie, Synu Jednorodzony, * Jezu Chryste. * Panie Boże, Baranku Boży, Synu Ojca. * Który gładzisz grzechy świata, * zmiłuj się nad nami. * Który gładzisz grzechy świata, * przyjm błaganie nasze. * Który siedzisz po prawicy Ojca, * zmiłuj się nad nami. * Albowiem tylko Tyś jest święty, * tylko Tyś jest Panem, * Tylko Tyś Najwyższy, Jezu Chryste. * Z Duchem Świętym, w chwale Boga Ojca. * Amen.

 

 

 

 

Boże, Ty w dniu dzisiejszym za przewodem gwiazdy objawiłeś Jednorodzonego Syna swojego poganom, † spraw łaskawie, abyśmy poznawszy Cię już przez wiarę, *

zostali doprowadzeni do oglądania twarzą w twarz blasku Twojego majestatu.

Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, †

który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, *

Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

 

 

 

 

Mędrcy ze Wschodu, uznający Chrystusa za Boga-Człowieka, Króla, Kapłana i Proroka są znakiem narodów pogańskich, które wchodzą do Kościoła z całym bogactwem swej własnej kultury i przyjmują orędzie zbawienia. Spełniają się więc nieustannie słowa proroka Izajasza, gdyż Kościół — Nowe Jeruzalem jest znakiem jedności całej rodziny ludzkiej. Myśl tę podejmuje i rozwija św. Paweł — Apostoł narodów pogańskich.

 

 

 

Chwała Boga rozbłyska nad Jerozolimą

Iz 60, 1-6

 

 

Powstań! Świeć, Jeruzalem, bo przyszło twe światło i chwała Pańska rozbłyska nad tobą. Bo oto ciemność okrywa ziemię i gęsty mrok spowija ludy, a ponad tobą jaśnieje Pan, i Jego chwała jawi się nad tobą.

I pójdą narody do twojego światła, królowie do blasku twojego wschodu. Rzuć okiem dokoła i zobacz: Ci wszyscy zebrani zdążają do ciebie. Twoi synowie przychodzą z daleka, na rękach niesione są twe córki.

Wtedy zobaczysz i promienieć będziesz, a serce twe zadrży i rozszerzy się, bo do ciebie napłyną bogactwa zamorskie, zasoby narodów przyjdą ku tobie. Zaleje cię mnogość wielbłądów – dromadery z Madianu i z Efy. Wszyscy oni przybędą z Saby, zaofiarują złoto i kadzidło, nucąc radośnie hymny na cześć Pana.

 

 

 

 

            Ps 72 (71), 1b-2. 7-8. 10-11. 12-13

(R.: por. 11)

 

Refren: Uwielbią Pana wszystkie ludy ziemi.

1          Boże, przekaż Twój sąd królowi, *

           a Twoją sprawiedliwość synowi królewskiemu.

2          Aby Twoim ludem rządził sprawiedliwie *

           i ubogimi według prawa.

Refren: Uwielbią Pana wszystkie ludy ziemi.

7          Za dni jego zakwitnie sprawiedliwość *

           i wielki pokój, zanim księżyc zgaśnie.

8          Będzie panował od morza do morza, *

           od Rzeki aż po krańce ziemi.

Refren: Uwielbią Pana wszystkie ludy ziemi.

10        Królowie Tarszisz i wysp przyniosą dary, *

           królowie Szeby i Saby złożą daninę.

11        I oddadzą mu pokłon wszyscy królowie, *

           wszystkie narody będą mu służyły.

Refren: Uwielbią Pana wszystkie ludy ziemi.

12        Wyzwoli bowiem biedaka, który go wzywa, *

           i ubogiego, który nie ma opieki.

13        Zmiłuje się nad biednym i ubogim, *

           nędzarza ocali od śmierci.

Refren: Uwielbią Pana wszystkie ludy ziemi.

 

Poganie są uczestnikami zbawienia

Ef 3, 2-3a. 5-6

 

 

Bracia:

Słyszeliście przecież o udzieleniu przez Boga łaski danej mi dla was, że mianowicie przez objawienie oznajmiona mi została ta tajemnica. Nie była ona oznajmiona synom ludzkim w poprzednich pokoleniach, tak jak teraz została objawiona przez Ducha świętym Jego apostołom i prorokom, to znaczy, że poganie już są współdziedzicami i współczłonkami Ciała, i współuczestnikami obietnicy w Chrystusie Jezusie przez Ewangelię.

 

 

 

 

            Mt 2, 2b

 

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Ujrzeliśmy Jego gwiazdę na Wschodzie

i przybyliśmy oddać pokłon Panu.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

 

 

 

Pokłon mędrców ze Wschodu

 

 

 

 

 

 

Stara dominikańska zasada głosi, że nieważne jest to, z jakiego powodu ktoś przychodzi do zakonu, ważne, z jakiego powodu chce w nim zostać. Pożyczam tę zakonną mądrość (lekko ją modyfikując), aby skomentować dzisiejszą Ewangelię. Nieważne, jaką drogą przychodzę do Jezusa, ważne, jaką drogą od Niego wracam. A ona musi się różnić od tej pierwszej. Widzę po sobie, że najczęściej jest jednak zupełnie inaczej. Ale po kolei.

 

Najpierw ujrzeć gwiazdę i za nią pójść. To nie jest trudne. Dla młodego, gorliwego (jeszcze) zakonnika zobaczyć kogoś lub coś, co spowoduje, że przychodzę do Pana, nie jest wielkim wyczynem. Ale kto z nas tak nie ma? Na pewno poruszają nas ludzkie dramaty, sytuacje nie do rozwiązania, cierpienie niewinnych. Widzimy to wszystko i szukamy Boga, bo wiemy, że bez Niego nic nie możemy uczynić. Różne są te nasze gwiazdy, bo i różne sytuacje i okoliczności przyprowadzają nas do Chrystusa.

 

Potem oddać Mu pokłon. On jest tak wielki, że nie boi się uniżenia. Tylko ktoś naprawdę wielki nie boi się pokazać jako małe, bezbronne dziecko. I dlatego padam na twarz przed Bogiem, który, będąc największy, stał się najbardziej bezbronny. Uwielbiam Jego miłość do człowieka. Oddaję Mu pokłon jak mędrcy. Z tym też nie mam problemu.         

 

 

 

 

 

Pan wyzwoli tych, którzy Go wzywają i objawi im swoje zbawienie, dlatego wzywamy Pana i kierujemy do Niego modlitwę; bo przybywa światło i chwała Pana rozbłyska nad nami.

 

    Módlmy się, by narody zdążały do światła, które jaśnieje w Objawieniu, w Kościele, w sakramentach.

    R. Obdarz nas, Panie, blaskiem Twej światłości.

    Módlmy się, by Pan zajaśniał mad narodami spowitymi w mroku niewiary, nad ciemnościami, które spowijają ludzkie serca.

    Módlmy się, by wszyscy królowie i władcy ziemi oddali pokłon Panu, a wszystkie narody były otwarte dla Chrystusa, który rządzi sprawiedliwie i w pokoju.

    Módlmy się, by Pan wyzwolił biedaków, ubogim zesłał pomoc, wybawił od śmierci nędzarzy.

    Módlmy się, by misjonarze obecnymi pokoleniom ziemi zwiastowali objawioną prawdę i skutecznie przyczyniali się do rozwoju świata i Kościoła naszych czasów.

    Módlmy się, by zmarli NN. stali się współuczestnikami obietnicy objawionej w Chrystusie Jezusie przez Ewangelię.

    Módlmy się, by nasze pokolenie z wytrwałą nadzieją zdążało do Boga, byśmy wszyscy tutaj zgromadzeni mogli postępować w światłości Pana.

 

Ojcze, Ty w każdym pokoleniu na nowo odsłaniasz swe tajemnice i w każdym pokoleniu na nowo odradzasz swój Kościół. Wysłuchaj modlitwy, którą kierujemy do Ciebie w święto Objawienia, i spraw w swym miłosierdziu, by wszyscy zawsze postępowali w światłości Twego Syna. Który z Tobą żyje i króluje na wieki wieków.

 

 

 

            Wszechmogący Boże, wejrzyj łaskawie na Dary swojego Kościoła, †

nie są już nimi złoto, kadzidło i mirra, lecz Jezus Chrystus, którego te dary oznaczają, *

Jego składamy w ofierze i przyjmujemy jako pokarm.

Który żyje i króluje na wieki wieków.

 

 

 

 

Chrystus objawia się światu jako Bóg Człowiek, prawdziwy Król, Kapłan i Prorok.

Dziękujmy Bogu za dar zbawienia, ofiarowany nam w Chrystusie

 

 

 

6. Chrystus Światłością narodów

 

            Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, *

słuszne i zbawienne, *

abyśmy zawsze składali dziękczynienie *

Tobie, miłosierny Ojcze, wszechmogący Boże, *

Królu wiecznej chwały.

Dzisiaj w Jezusie Chrystusie, *

który jest światłością świata, *

objawiłeś wszystkim narodom tajemnicę naszego zbawienia. *

Gdy Syn Twój ukazał się na ziemi jako śmiertelny człowiek, *

obdarzyłeś nas na nowo *

udziałem w Jego nieśmiertelnej chwale.

Dlatego niebo i ziemia *

z uwielbieniem śpiewają Tobie pieśń nową *

i my z wszystkimi zastępami Aniołów wysławiamy Ciebie, *

razem z nimi wołając...

 

 

 

por. Mt 2, 2

 

Ujrzeliśmy gwiazdę Jego na wschodzie *

i przybyliśmy z darami pokłonić się Panu.

 

 

 

 

            Boże, nasz Ojcze, niech Twoje światło towarzyszy nam zawsze i wszędzie, †

abyśmy czystym wejrzeniem przenikali tajemnicę Eucharystii, w której uczestniczymy, *

i z miłością Ją przyjmowali.

Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

 

 

 

            Jak gwiazda Mędrcom, tak nam objawia się Boża prawda, byśmy idąc za jej światłem, doszli do Chrystusa i dostąpili zbawienia. Niech w tej drodze za Bożym światłem towarzyszy nam błogosławieństwo i nadzieja, jak towarzyszyła tym, którzy szukali narodzonego w Betlejem Judzkim. I pamiętajmy: prawdziwy mędrzec oddaje pokłon tylko Bogu samemu.

 

 

 

            K. Pan z wami.

W. I z duchem Twoim.

D. Pochylcie głowy na błogosławieństwo.

 

K. Bóg, który was wezwał z ciemności do swojego przedziwnego światła, †

niech wam udzieli swojego błogosławieństwa *

i utwierdzi wasze serca w wierze, nadziei i miłości.

W. Amen.

K. Dzisiaj Chrystus ukazał się światu jako światło jaśniejące w ciemności, †

z ufnością idźcie za Nim, * abyście się stali światłem dla waszych braci.

W. Amen.

K. Mędrcy szli za gwiazdą i z radością znaleźli Chrystusa, †

niech po ukończeniu ziemskiej pielgrzymki Bóg doprowadzi was do Jezusa, waszego Pana, *

który jest Światłością ze Światłości.

W. Amen.

K. Niech was błogosławi Bóg wszechmogący, *

Ojciec i Syn, †

i Duch Święty.

W. Amen.

 

 

 niedziele i święta: 7:00, 8:30, 10:00, 11:30, 13:00, 18:00, 20:00