W BLASKU MIŁOSIERDZIA
26/1082 – 7 czerwca 2026 r. A.
INTERNETOWE WYDANIE TYGODNIKA
Niedziela, 7 czerwca 2026 r.
X NIEDZIELA ZWYKŁA (rok A)
Liturgia mszy św.
Kolor szat liturgicznych: zielony
ANTYFONA
Ps 27, 1-2
Pan moim światłem i zbawieniem moim, kogo miałbym się lękać? * Pan obrońcą mego życia, przed kim miałbym czuć trwogę? * Nieprzyjaciele, którzy mnie osaczają, chwieją się i padają.
WPROWADZENIE DO LITURGII
Bóg powołuje ludzi, by nieśli Jego miłość światu. Ofiara, którą składamy, ma być wyrazem naszego zaufania do Boga, znakiem ukochania prawdy o Bogu, który jest miłosierny i przebaczający. Przez nią Bóg nas uświęca, a my idąc w życie niesiemy ludziom najwyższe wartości dobra i życzliwy stosunek do wszystkich.
AKT POKUTY
Miłość nasza podobna do chmur na świtaniu i do rosy, która prędko znika. Nim złożymy naszą dzisiejsza ofiarę, przeprośmy Boga za słabość naszej miłości wobec Niego i ludzi, aby dostąpić przebaczenia i szczerze wyrazić, że pragniemy kochać Go całym sercem.
Panie, który zasiadałeś do stołu z celnikami i grzesznikami, zmiłuj się nad nami.
Chryste, który pragniesz raczej miłosierdzia niż ofiary, zmiłuj się nad nami.
Panie, który nie przyszedłeś powołać sprawiedliwych, a grzeszników, zmiłuj się nad nami.
CHWAŁA NA WYSOKOŚCI BOGU
Chwała na wysokości Bogu, * a na ziemi pokój ludziom dobrej woli. * Chwalimy Cię. * Błogosławimy Cię. * Wielbimy Cię. * Wysławiamy Cię. * Dzięki Ci składamy, * bo wielka jest chwała Twoja. * Panie Boże, Królu nieba, * Boże Ojcze wszechmogący. * Panie, Synu Jednorodzony, * Jezu Chryste. * Panie Boże, Baranku Boży, Synu Ojca. * Który gładzisz grzechy świata, * zmiłuj się nad nami. * Który gładzisz grzechy świata, * przyjm błaganie nasze. * Który siedzisz po prawicy Ojca, * zmiłuj się nad nami. * Albowiem tylko Tyś jest święty, * tylko Tyś jest Panem, * Tylko Tyś Najwyższy, Jezu Chryste. * Z Duchem Świętym, w chwale Boga Ojca. * Amen.
KOLEKTA
Boże, źródło wszelkiego dobra, wysłuchaj nasze pokorne prośby † i spraw, abyśmy przez Ciebie natchnieni poznawali, co jest słuszne, * i z Twoją pomocą to wypełniali. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.
WPROWADZENIE DO LITURGII SŁOWA
W Starym Testamencie często bardziej ceniono składanie ofiar niż miłosierdzie i miłość. Bóg upominał swój naród przez proroków - tak jak usłyszymy to z Księgi Proroka Ozeasza. Chrystus potwierdził nawoływania proroków, gdy okazywał miłosierdzie i powoływał grzeszników, a nie przywiązanych do zewnętrznej pobożności faryzeuszów. Powołał On celnika Mateusza, jak niegdyś powołał Abrahama, który zaufał Bogu i przez swą wiarę został usprawiedliwiony oraz stał się ojcem wszystkich wierzących.
PIERWSZE CZYTANIE
Bóg pragnie miłości
Oz 6, 3-6
Czytanie z Księgi proroka Ozeasza
Poznajmy, dążmy do poznania Pana; Jego przyjście jest pewne jak poranek, jak wczesny deszcz przychodzi On do nas, i jak deszcz późny, co nasyca ziemię.
«Cóż ci mogę uczynić, Efraimie, co pocznę z tobą, Judo? Miłość wasza podobna do chmur o świtaniu albo do rosy, która prędko znika. Dlatego ciosałem cię przez proroków, słowami ust mych pouczałem, a Prawo moje zabłysło jak światło. Miłości pragnę, nie krwawej ofiary, poznania Boga bardziej niż całopaleń».
Oto słowo Boże.
PSALM RESPONSORYJNY
Ps 50 (49), 1bcd i 8. 12-13. 14-15
(R.: por. 23b)
Refren: Temu, kto prawy, ukażę zbawienie.
1 Przemówił Pan, Bóg nad bogami, *
i wezwał ziemię od wschodu do zachodu słońca.
8 «Nie oskarżam cię za twoje ofiary, *
bo twe całopalenia zawsze są przede Mną».
Refren: Temu, kto prawy, ukażę zbawienie.
12 «Gdybym był głodny, nie mówiłbym ci o tym, *
bo do Mnie świat należy i wszystko, co go napełnia.
13 Czy będę jadł mięso cielców *
albo pił krew kozłów?
Refren: Temu, kto prawy, ukażę zbawienie.
14 Składaj Bogu dziękczynną ofiarę, *
spełnij swoje śluby wobec Najwyższego.
15 I wzywaj Mnie w dniu utrapienia, *
wyzwolę ciebie, a ty Mnie uwielbisz».
Refren: Temu, kto prawy, ukażę zbawienie.
DRUGIE CZYTANIE
Wiara podstawą usprawiedliwienia
Rz 4, 18-25
Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Rzymian
Bracia:
Abraham wbrew nadziei uwierzył nadziei, że stanie się ojcem wielu narodów, zgodnie z tym, co było powiedziane: «Takie będzie twoje potomstwo».
I nie zachwiał się w wierze, choć stwierdził, że ciało jego jest już obumarłe – miał już prawie sto lat – i że obumarłe jest łono Sary. I nie okazał wahania ani niedowierzania co do obietnicy Bożej, ale się umocnił w wierze. Oddał przez to chwałę Bogu i był przekonany, że mocen jest On również wypełnić, co obiecał. Dlatego też policzono mu to za sprawiedliwość.
A to, że policzono mu, zostało napisane nie ze względu na niego samego, ale i ze względu na nas, jako że będzie policzone i nam, którzy wierzymy w Tego, co wskrzesił z martwych Jezusa, Pana naszego. On to został wydany za nasze grzechy i wskrzeszony z martwych dla naszego usprawiedliwienia.
Oto słowo Boże.
AKLAMACJA PRZED EWANGELIĄ
Por. Łk 4, 18
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Pan posłał Mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę,
więźniom głosił wolność.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
EWANGELIA
Powołanie Mateusza na apostoła
Mt 9, 9-13
✠ Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza
Jezus, wychodząc z Kafarnaum, ujrzał człowieka imieniem Mateusz, siedzącego na komorze celnej, i rzekł do niego: «Pójdź za Mną!» A on wstał i poszedł za Nim.
Gdy Jezus siedział w domu za stołem, przyszło wielu celników i grzeszników i zasiadło wraz z Jezusem i Jego uczniami. Widząc to, faryzeusze mówili do Jego uczniów: «Dlaczego wasz Nauczyciel jada wspólnie z celnikami i grzesznikami?»
On, usłyszawszy to, rzekł: «Nie potrzebują lekarza zdrowi, lecz ci, którzy się źle mają. Idźcie i starajcie się zrozumieć, co znaczy: Chcę raczej miłosierdzia niż ofiary. Bo nie przyszedłem, aby powołać sprawiedliwych, ale grzeszników».
Oto słowo Pańskie.
REFLEKSJA NAD CZYTANIAMI
Wyjście z klatki
ks. Tomasz Jaklewicz
Kim był Mateusz, bohater dzisiejszej Ewangelii? Pracował jako poborca podatków. Był więc urzędnikiem rzymskiego okupanta. Przeliczał kasę, księgował w słupkach przychody: imię, nazwisko, suma. Z pewnością nie był lubiany w Kafarnaum. Słowo „celnik” brzmiało w jego czasach jak obelga. Celnik to sprzedawczyk, zdrajca, prawdopodobnie też oszust, a przynajmniej ktoś, kto dla pieniędzy zrobi wszystko.
Szokuje lakoniczność opisu jego powołania. „Jezus ujrzał człowieka imieniem Mateusz, siedzącego w komorze celnej, i rzekł do niego: Pójdź za Mną! On wstał i poszedł za Nim”. Czy to możliwe? Tak po prostu zostawić cały swój świat i pójść za Nieznajomym w siną dal. Może Mateusz znał już wcześniej Jezusa, może słuchał jego nauki i czuł, że to jest właśnie to, czego szuka? A może dojrzewała w nim niechęć do samego siebie, do tej nieszczęsnej komory celnej, która stała się jego smutnym więzieniem? Słowa Jezusa mogły zabrzmieć w uszach Mateusza jak wyzwolenie, jak zaproszenie do wyjścia ze swojego dusznego, smutnego świata.
Ewangelia jest oszczędna w słowach, zredukowana do tego, co najważniejsze. Jest tak pewnie po to, aby jej słuchacz mógł łatwiej odnaleźć w niej siebie, swój własny przypadek, swoją historię. Każdy z nas ma jakąś komorę celną, w której się dusi. Chodzi o jakiś rodzaj uwikłania w grzech, jakiś kompromis ze złem. To miejsce, w którym zrezygnowałem z walki o lepsze, sensowne, prawe, uczciwe życie. Przyznajmy, mamy tendencję do budowania takiego małego światka (czy raczej półświatka), w którym wszystko jest poukładane, żyje się w nim wygodnie i bezpiecznie, ale brakuje tlenu. Łatwo stać się zakładnikiem pewnych sytuacji, okoliczności, nacisków tzw. życia, które nas przerasta. Ceną za kompromis ze złem jest utrata szacunku do siebie samego, gorycz, poczucie klęski… I dokładnie do tego chorego „miejsca” przychodzi Jezus. Odwiedza moją komorę celną. Tam, gdzie wszystko mówi mi, że jestem do niczego i że nic nie da się już zrobić. Właśnie tam Jezus patrzy na mnie. Miłosiernie. Nieskończenie miłosiernie.
Bóg zna dobrze mój mały grzeszny świat, w którym schroniłem się przed samym sobą i przed głosem sumienia. My nie zawsze wierzymy w Boga, ale Bóg zawsze wierzy w nas. Wywieszamy łatwo białą flagę, Bóg nigdy. On wciąż nas szuka. Mateusz tylko na chwilę podniósł wzrok znad swoich papierów i pieniędzy. Wystarczyło jedno wyzwalające spojrzenie w stronę Boga, by przeskoczyła iskra dająca ogień, początek nowego życia.
Mateusz po latach apostolskiej pracy wrócił do pisania. Tyle że to już nie były słupki rozliczeń, ale słowa niosące życie. Ja też mogę stać się kimś innym, niż jestem. Mogę zostawić moją komorę celną. Trzeba jedynie uwierzyć, że Ewangelia to nie tylko opowieść o celniku Mateuszu, ale także opowieść o mnie.
Odmawia się Wierzę w jednego Boga...
MODLITWA POWSZECHNA
Do Boga, który pragnie miłości bardziej niż ofiar, zanieśmy nasze modlitwy, znak naszej miłości wobec ludzi i znak zaufania wobec tego, który kocha i powołuje grzeszników.
Za Kościół, aby objawiał ludziom Bożą miłość i niósł Boże przebaczenie. R. Boże miłosierny, wysłuchaj tej modlitwy.
Za powołanych do służby Bożej, by jak Chrystus z miłością szli do grzeszników i potrzebujących pomocy.
Za katolików, aby sprawując Pamiątkę Pana, byli wolni od rutyny, przyzwyczajenia i zewnętrznej tylko pobożności.
Za wątpiących w Boże miłosierdzie, aby odnaleźli spokój sumienia i nadzieję przebaczenia grzechów.
Za zmarłych, aby otrzymali życie i radość wieczną od Zbawiciela.
Za nas samych, abyśmy kochali Boga za Jego miłość i przebaczenie, które okazuje nam przez tę ofiarę.
Wysłuchaj, Panie, naszych modlitw, okaż miłosierdzie i umocnij słabą miłość, abyśmy składając ofiarę, która ukazuje Twoją miłość, uczyli się kochać Ciebie całym swym sercem i przez całe życie. Przez Chrystusa Pana naszego.
MODLITWA NAD DARAMI
Boże, nasz Ojcze, wejrzyj łaskawie na naszą posługę, † przyjmij dary, które Ci składamy, * i pomnóż naszą miłość ku Tobie. Przez Chrystusa, Pana naszego.
PRZED PREFACJĄ
Dziękujemy Bogu za jego miłość, za przebaczenie, jakie nam objawia w Chrystusie, który został wydany za nasze grzechy i wskrzeszony z martwych dla naszego usprawiedliwienia.
PREFACJA
28. Misterium paschalne i lud Boży
Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, a dla nas zbawienne, * abyśmy Tobie składali dziękczynienie i Ciebie wychwalali, * Panie, Ojcze niebieski, wszechmogący i miłosierny Boże, * przez naszego Pana Jezusa Chrystusa.
On to cudownie sprawił, * że przez wielkanocne misterium * zostaliśmy uwolnieni z jarzma grzechu i śmierci * i wezwani do chwały. * Jesteśmy bowiem plemieniem wybranym, * królewskim kapłaństwem, * narodem świętym, ludem odkupionym * i wszędzie głosimy wszechmoc Twoją, Boże, * który nas wezwałeś z ciemności * do Twojego przedziwnego światła.
Dlatego z Aniołami i Archaniołami * i z wszystkimi chórami niebios * głosimy Twoją chwałę, * razem z nimi wołając...
ANTYFONA NA KOMUNIĘ
Ps 18, 3
Pan jest moją opoką i twierdzą, * moim wybawicielem, * Bóg jest moim obrońcą.
MODLITWA PO KOMUNII
Miłosierny Boże, niech uzdrawiające działanie Eucharystii uwolni nas od złych skłonności * i wprowadzi na prawą drogę. Przez Chrystusa, Pana naszego.
PRZED ROZESŁANIEM
"Nie potrzebują lekarza zdrowi, ale ci, którzy się źle mają". Chrystus przyszedł do nas jako lekarz i Zbawiciel. On oczyszcza nas z win i umacnia naszą miłość. Bóg nas błogosławi, abyśmy starali się wypełnić na co dzień największe przykazanie miłości Boga i bliźniego.