W BLASKU MIŁOSIERDZIA

28/974 – 7 lipca 2024 r. B.  

INTERNETOWE WYDANIE TYGODNIKA

 

Niedziela, 7 lipca 2024 r.

XIV niedziela zwykła (B)

 

Kolor szat liturgicznych ; zielony

 

 

Teksty liturgii Mszy św.

 

 

ANTYFONA NA WEJŚCIE

Ps 48, 10-11

Przyjęliśmy, Boże, Twoje miłosierdzie * we wnętrzu Twej świątyni. * Jak imię Twe, Boże, tak i chwała Twoja sięga po krańce ziemi. * Prawica Twoja pełna jest sprawiedliwości.

WPROWADZENIE DO LITURGII

            Bóg chce być blisko nas, pragnie być jedynym ratunkiem dla człowieka. On woła do każdego z nas z Miłością: „Być bliżej ciebie chcę…”.

Przychodzimy do ołtarza naszego Pana, aby jeszcze ściślej zjednoczyć się z Nim. Przychodzimy do Tego, który nas wciąż kocha takimi, jakimi jesteśmy.

On, kocha Cię w twojej biedzie, poniżeniu, cierpieniu; w twojej słabości i upadku, w twoim egoizmie i samolubstwie, w twoim opuszczeniu przez bliskich i obcych. On jest zawsze przy Tobie… Dostrzegasz obecność Boga w swoim życiu?

Tak wielu z nas zagłuszyło w sobie pieśń kochającego Boga, który pragnie być blisko nas… Niech to nasze uczestnictwo w Najświętszej Ofierze i przyjęcie Komunii Świętej będzie naszym zadośćuczynieniem i zjednoczeniem z Tym, który nas nie odrzuca, ale zawsze czeka na każdego człowieka, „aby się nawrócił i miał życie”.

CHWAŁA NA WYSOKOŚCI BOGU

Chwała na wysokości Bogu, * a na ziemi pokój ludziom dobrej woli. * Chwalimy Cię. * Błogosławimy Cię. * Wielbimy Cię. * Wysławiamy Cię. * Dzięki Ci składamy, * bo wielka jest chwała Twoja. * Panie Boże, Królu nieba, * Boże Ojcze wszechmogący. * Panie, Synu Jednorodzony, * Jezu Chryste. * Panie Boże, Baranku Boży, Synu Ojca. * Który gładzisz grzechy świata, * zmiłuj się nad nami. * Który gładzisz grzechy świata, * przyjm błaganie nasze. * Który siedzisz po prawicy Ojca, * zmiłuj się nad nami. * Albowiem tylko Tyś jest święty, * tylko Tyś jest Panem, * Tylko Tyś Najwyższy, Jezu Chryste. * Z Duchem Świętym, w chwale Boga Ojca. * Amen.

KOLEKTA

            Boże, Ty przez uniżenie się Twojego Syna podźwignąłeś upadłą ludzkość, † udziel swoim wiernym duchowej radości * i spraw, aby oswobodzeni z niewoli grzechu osiągnęli wieczne szczęście. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

WSTĘP DO LITURGII SŁOWA

Mocy Boga, możemy doświadczyć w momentach naszej słabości i grzechu. Wtedy, kiedy myślimy, że Bóg jest daleko od nas, że nas opuścił, On jest najbliżej nas.

Liturgia Słowa dzisiejszej Niedzieli, ukazuje nam prawdę, że dopiero w momentach próby, kiedy widzimy naszą słabość, wtedy pojawia się Bóg, który daje się nam poznać. On przychodzi do nas, przychodzi w swoim Słowie, które posiadają cudowną moc.

Wsłuchajmy się w Słowa samego Boga, który po raz kolejny pragnie przybliżyć się do każdego z nas.

PIERWSZE CZYTANIE

Powołanie proroka

Ez 2, 2-5

Czytanie z Księgi proroka Ezechiela

Wstąpił we mnie duch, gdy do mnie mówił, i postawił mnie na nogi; potem słuchałem Tego, który do mnie mówił. Powiedział mi:

«Synu człowieczy, posyłam cię do synów Izraela, do ludu buntowników, którzy Mi się sprzeciwili. Oni i przodkowie ich występowali przeciwko Mnie aż do dnia dzisiejszego. To ludzie o bezczelnych twarzach i zatwardziałych sercach; posyłam cię do nich, abyś im powiedział: Tak mówi Pan Bóg. A oni, czy będą słuchać, czy też zaprzestaną – są bowiem ludem opornym – przecież będą wiedzieli, że prorok jest wśród nich».

Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY

           

Ps 123 (122), 1b-2. 3-4 (R.: por. 1b)

Refren: Do Ciebie, Boże, wznoszę moje oczy.

1          Do Ciebie wznoszę oczy, który mieszkasz w niebie. †

2          Jak oczy sług są zwrócone na ręce ich panów. *

           Jak oczy służebnicy na ręce jej pani,

           tak oczy nasze ku Panu, Bogu naszemu, *

           dopóki się nie zmiłuje nad nami.

Refren: Do Ciebie, Boże, wznoszę moje oczy.

3          Zmiłuj się nad nami, zmiłuj się, Panie, *

           bo mamy już dosyć pogardy.

4          Ponad miarę nasza dusza jest nasycona *

           szyderstwem zarozumialców i pysznych pogardą.

Refren: Do Ciebie, Boże, wznoszę moje oczy.

           

DRUGIE CZYTANIE

Paweł chlubi się ze swoich słabości

2 Kor 12, 7-10

Czytanie z Drugiego Listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian

Bracia:

Aby nie wynosił mnie zbytnio ogrom objawień, dany mi został oścień dla ciała, wysłannik Szatana, aby mnie policzkował – żebym się nie unosił pychą. Dlatego trzykrotnie prosiłem Pana, aby odszedł ode mnie, lecz mi powiedział: «Wystarczy ci mojej łaski. Moc bowiem w słabości się doskonali».

Najchętniej więc będę się chlubił z moich słabości, aby zamieszkała we mnie moc Chrystusa. Dlatego mam upodobanie w moich słabościach, w obelgach, w niedostatkach, w prześladowaniach, w uciskach z powodu Chrystusa. Albowiem ilekroć niedomagam, tylekroć jestem mocny.

Oto słowo Boże.

AKLAMACJA PRZED EWANGELIĄ

            Por. Łk 4, 18

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Duch Pański spoczywa na Mnie,

posłał Mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA

Jezus lekceważony w Nazarecie

Mk 6, 1-6

Słowa Ewangelii według Świętego Marka

Jezus przyszedł do swego rodzinnego miasta. A towarzyszyli Mu Jego uczniowie. Gdy zaś nadszedł szabat, zaczął nauczać w synagodze; a wielu, przysłuchując się, pytało ze zdziwieniem: «Skąd to u Niego? I co to za mądrość, która Mu jest dana? I takie cuda dzieją się przez Jego ręce! Czy nie jest to cieśla, syn Maryi, a brat Jakuba, Józefa, Judy i Szymona? Czyż nie żyją tu u nas także Jego siostry?» I powątpiewali o Nim.

A Jezus mówił im: «Tylko w swojej ojczyźnie, wśród swoich krewnych i w swoim domu może być prorok tak lekceważony».

I nie mógł tam zdziałać żadnego cudu, jedynie na kilku chorych położył ręce i uzdrowił ich. Dziwił się też ich niedowiarstwu. Potem obchodził okoliczne wsie i nauczał.

Oto słowo Pańskie.

REFLEKSJA NAD CZYTANIAMI

           

Trudności w przyjęciu Jezusa

ks. Leszek Smoliński

W książce pt. Sam bym tego nie wymyślił (Serafin 2002) znajdujemy opowieść perkusisty Jana Budziaszka z zespołu „Skaldowie” o narodzinach jego wielkiej muzycznej pasji, splecionej z historią polskiego big beatu i jazzu. To także świadectwo przemiany człowieka, który poszedł raz w klapkach na pielgrzymkę i od tej pory zaczął realizować w życiu scenariusz, którego – jak sam twierdzi, nie jest autorem. Jak powiedział o nim jeden z kolegów: „Janek jest znanym i cenionym muzykiem, ale w odróżnieniu od wielu innych, nie tylko konsumuje życie, ale stara się to życie przeżywać od strony metafizycznej i dzielić się tym z innymi. Żyjemy w XXI wieku, ale często odbiegamy od spraw ducha. Janek stara się o tym przypominać ludziom, z którymi przebywa na co dzień”.

Jezus, który przyszedł do synagogi w rodzinnym Nazarecie, stara się przypominać ludziom z narodu wybranego swoje prawdziwe posłannictwo: „Duch Pański spoczywa na Mnie, posłał Mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę”. Niestety, te słowa stają się powodem do odrzucenia, ponieważ Jego ziomkowie nie zrozumieli misji, którą zlecił Mu Ojciec Niebieski. Tekst, który czyta Jezus, według żydów miał się spełnić w erze mesjańskiej, lecz mieszkańcy Nazaretu nie widzieli przed sobą ani Mesjasza, ani Jego czasów. Dla wielu nic nie znaczył też fakt, że słowom Jezusa towarzyszą także znaki i cuda potwierdzające Jego wiarygodność.

Jeśli chcemy żyć Dobą Nowiną na co dzień, wcielać w czyn usłyszane słowa, potrzeba nam wiary zakorzenionej w Bogu i Jego Ewangelii. Św. Łukasz mówi, że Jezus nie mógł zdziałać w Nazarecie żadnego cudu, tylko na kilku chorych położył ręce i ich uzdrowił. Cuda są możliwe dla tego, kto wierzy. Wierzyć znaczy powierzyć siebie Bogu takim, jakim się jest. Ze swoimi zaletami i wadami, z dobrą i zła wolą, z tym wszystkim, co nas stanowi. W taki sposób otwieramy się na Chrystusa i przyjmujemy Boża łaskę do naszych konkretnych spraw. Inaczej pozostajemy zamknięci i Bóg nie może w naszym życiu nic uczynić. Gdy brakuje wiary, pojawia się lęk, który jest bezpośrednią przyczyną naszego zniewolenia. Lęk przed życiem, lęk przed drugim człowiekiem, lęk przed odrzuceniem, poczucie niezrozumienia czy lęk przed przyszłością.

Warto w kontekście dzisiejszej Ewangelii zastanowić się, co nam – ludziom żyjącym dwadzieścia wieków po Chrystusie – przeszkadza przyjąć Jego zbawcze orędzie? Co w orędziu Jezusa nas niepokoi? Co wywołuje nasz wewnętrzny opór? W jaki sposób możemy stawać się uczniami i świadkami Jezusa w dzisiejszym świecie? Czy dzisiejsze spotkanie z Jezusem otworzy nasze „oczy wiary” i pozwoli nam zachwycić się swoim chrześcijaństwem? Z tymi i innymi pytaniami chcemy przyjąć deklarację św. Pawła: „Najchętniej więc będę się chełpił z moich słabości, aby zamieszkała we mnie moc Chrystusa. Dlatego mam upodobanie w moich słabościach, w obelgach, w niedostatkach, w prześladowaniach, w uciskach z powodu Chrystusa. Albowiem ilekroć niedomagam, tylekroć jestem mocny”.

Odmawia się Wierzę w jednego Boga...

MODLITWA WIERNYCH

Do Jezusa Chrystusa, który jest naszą nadzieją, zanieśmy do Boga w Duchu Świętym nasze modlitwy:

1.         Za Kościół, aby w dzisiejszym świecie był wyraźnym znakiem obecności i działania Chrystusa. Ciebie prosimy.

2.         Za papieża Franciszka i naszego biskupa…, aby z mocą głosili wszystkim ludziom naukę naszego Pana. Ciebie prosimy.

3.         Za młodzież, aby nie zatraciła swej więzi z Chrystusem poprzez nałogi i różne zniewolenia. Ciebie prosimy.

4.         Za zmarłych, aby po trudach ziemskiego życia, znaleźli odpoczynek w Chrystusie i w Jego królestwie. Ciebie prosimy.

5.         Za nas samych, sprawujących tę świętą liturgię, abyśmy byli gotowi porzucić wszystko i pójść za Chrystusem. Ciebie prosimy.

Boże, z pokorą uwielbiamy chwalebne imię Twoje. Prosimy Cię, przyjmij nasze modlitwy, które Tobie przedstawiliśmy. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

MODLITWA NAD DARAMI

            Panie, nasz Boże, niech nas oczyści Ofiara, którą Tobie składamy, * i niech z dnia na dzień doskonali nas w prowadzeniu życia godnego nieba. Przez Chrystusa, Pana naszego.

PRZED PREFACJĄ

Dziękujmy Bogu, za to że nie pozostawił nas samych, ale nam dał Jezusa Chrystusa – Umiłowanego Syna Swojego, który nieustannie prowadzi nas do Ojca.

PREFACJA

33. Zadatek wieczystej Paschy

Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, a dla nas zbawienne, * abyśmy Tobie składali dziękczynienie i Ciebie wychwalali, * Panie, Ojcze niebieski, wszechmogący i miłosierny Boże, * w którym żyjemy, poruszamy się i jesteśmy.

W czasie naszej doczesnej pielgrzymki * doznajemy Twojej dobroci w codziennych potrzebach * i nosimy już w sobie zadatek życia wiecznego. * Mając bowiem pierwsze dary Ducha, * przez którego wskrzesiłeś z martwych Jezusa, * spodziewamy się wiekuistego udziału w misterium paschalnym.

Dlatego z wszystkimi Aniołami wychwalamy Ciebie, * z radością wołając...

ANTYFONA NA KOMUNIĘ

Ps 34, 9

Skosztujcie i zobaczcie jak Pan jest dobry, * szczęśliwy człowiek, który znajduje w Nim ucieczkę.

MODLITWA PO KOMUNII

            Posileni tak wielkimi Darami, prosimy Cię, Boże, † spraw, abyśmy korzystali z łaski dającej zbawienie * i nigdy nie przestawali Cię wielbić. Przez Chrystusa, Pana naszego.

PRZED ROZESŁANIEM

            Bóg jest naszym Ojcem, który pragnie być blisko każdego z nas. Niech Jego błogosławieństwo, które za chwilę przyjmiemy będzie dla nas umocnieniem w codziennym trwaniu przy Zbawicielu i w drodze do nieba.