WZGÓRZA W BLASKU

 

MIŁOSIERDZIA.

 

Teksty Liturgii Mszy św. z homilią

 

   10/756                   -           8 marca 2020 r.A.

„Bądźcie miłosierni, jak Ojciec wasz jest miłosierny”

                                                              

        

II Niedziela

 

Wielkiego Postu

 

8 marca 2020 r.

 

Teksty liturgii Mszy św.

 

Kolor szat liturgicznych: fioletowy

 

 

 

ANTYFONA NA WEJŚCIE

 

Ps 27, 8-9

O Tobie mówi moje serce: *

Szukaj Jego oblicza. *

Będę szukał oblicza Twego, Panie, *

nie zakrywaj przede mną swojej twarzy.

 

 

 

WPROWADZENIE DO LITURGII

        

Dzisiaj druga niedziela naszego przygotowania do Świąt Zmartwychwstania Chrystusa, który nas powołał do Kościoła, Nowego Ludu Wybranego, aby przemienić nasze życie swą łaską i aby już tutaj zajaśniała w nas Jego chwała.

Przeprośmy Boga za nasze grzechy, aby nasze serca zajaśniały blaskiem Jego łaski i aby ta ofiara umocniła w nas wierność powołaniu chrześcijańskiemu.

 

OPUSZCZA SIĘ HYMN Chwała na wysokości Bogu...

 

 

 

KOLEKTA

 

Boże, Ty nam nakazałeś słuchać Twojego umiłowanego Syna, †

ożywiaj naszą wiarę swoim słowem, *

abyśmy odzyskawszy czystość duszy, mogli się cieszyć oglądaniem Twojej chwały. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, †

który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, *

                                        Bóg, przez wszystkie wieki wieków.       

 

 

 

WPROWADZENIE DO LITURGII SŁOWA

 

Bóg powołał Abrahama, który posłuszny Bogu, opuścił swój kraj. Stał się on ojcem wierzących, gdyż bezgranicznie zaufał Bogu, który powołuje ludzi, by obdarzyć ich zbawieniem i dać im światło prawdy — co przypomina nam św. Paweł. Przez swe przemienienie Chrystus objawił uczniom swoją chwałę, umocnił ich wiarę, by powołani przez Niego, nie załamali się, gdy zobaczą Jego poniżenie. Mamy jak apostołowie i Abraham być ludźmi wiary i ufać mocno Chrystusowi, mimo że nie widzimy tutaj pełni Jego chwały.

 

 

 

PIERWSZE CZYTANIE

 

Powołanie Abrahama na ojca Ludu Bożego

         Rdz 12, 1-4a

Czytanie z Księgi Rodzaju

Pan Bóg rzekł do Abrama: «Wyjdź z twojej ziemi rodzinnej i z domu twego ojca do kraju, który ci ukażę. Uczynię bowiem z ciebie wielki naród, będę ci błogosławił i twoje imię rozsławię: staniesz się błogosławieństwem. Będę błogosławił tym, którzy tobie błogosławić będą, a tym, którzy tobie będą złorzeczyli, i Ja będę złorzeczył. Przez ciebie będą otrzymywały błogosławieństwo ludy całej ziemi».

Abram udał się w drogę, jak mu Pan rozkazał.

 

Oto słowo Boże.

 

 

 

PSALM RESPONSORYJNY

        

Ps 33 (32), 4-5. 18-19. 20 i 22 (R.: por. 22)

Refren: Okaż swą łaskę ufającym Tobie.

4       Słowo Pana jest prawe, *

        a każde Jego dzieło godne zaufania.

5       On miłuje prawo i sprawiedliwość, *

        ziemia jest pełna Jego łaski.

Refren: Okaż swą łaskę ufającym Tobie.

        

18     Oczy Pana zwrócone na bogobojnych, *

        na tych, którzy oczekują Jego łaski,

19     aby ocalił ich życie od śmierci *

        i żywił ich w czasie głodu.

Refren: Okaż swą łaskę ufającym Tobie.

        

20     Dusza nasza oczekuje Pana, *

        On jest naszą pomocą i tarczą.

22     Panie, niech nas ogarnie Twoja łaska, *

        według nadziei pokładanej w Tobie.

Refren: Okaż swą łaskę ufającym Tobie.

        

 

 

DRUGIE CZYTANIE

 

Bóg nas powołuje i oświeca

        

2 Tm 1, 8b-10

Czytanie z Drugiego Listu Świętego Pawła Apostoła do Tymoteusza

Najdroższy:

Weź udział w trudach i przeciwnościach znoszonych dla Ewangelii mocą Bożą! On nas wybawił i wezwał świętym powołaniem nie na podstawie naszych czynów, lecz stosownie do własnego postanowienia i łaski, która nam dana została w Chrystusie Jezusie przed wiecznymi czasami. Ukazana zaś została ona teraz przez pojawienie się naszego Zbawiciela, Chrystusa Jezusa, który zniweczył śmierć, a na życie i nieśmiertelność rzucił światło przez Ewangelię.

 

Oto słowo Boże.

 

 

 

AKLAMACJA PRZED EWANGELIĄ

        

Por. Mt 17, 5

Aklamacja: Chwała Tobie, Królu wieków.

Z obłoku świetlanego odezwał się głos Ojca:

«To jest mój Syn umiłowany, Jego słuchajcie».

Aklamacja: Chwała Tobie, Królu wieków.

 

 

 

EWANGELIA

 

Czystość duszy zapewnia oglądanie chwały Boga

        

Mt 17, 1-9

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus wziął z sobą Piotra, Jakuba oraz brata jego, Jana, i zaprowadził ich na górę wysoką, osobno. Tam przemienił się wobec nich: twarz Jego zajaśniała jak słońce, odzienie zaś stało się białe jak światło. A oto ukazali się im Mojżesz i Eliasz, rozmawiający z Nim.

Wtedy Piotr rzekł do Jezusa: «Panie, dobrze, że tu jesteśmy; jeśli chcesz, postawię tu trzy namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza».

Gdy on jeszcze mówił, oto obłok świetlany osłonił ich, a z obłoku odezwał się głos: «To jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie, Jego słuchajcie!» Uczniowie, słysząc to, upadli na twarz i bardzo się zlękli.

A Jezus zbliżył się do nich, dotknął ich i rzekł: «Wstańcie, nie lękajcie się!» Gdy podnieśli oczy, nikogo nie widzieli, tylko samego Jezusa.

A gdy schodzili z góry, Jezus przykazał im, mówiąc: «Nie opowiadajcie nikomu o tym widzeniu, aż Syn Człowieczy zmartwychwstanie».

 

Oto słowo Pańskie.

 

 

 

REFLEKSJA NAD CZYTANIAMI

 

Podnieś twarz z ziemi

Augustyn Pelanowski OSPPE

Twarz Jezusa lśniła jasnością jak słońce. Słońce daje światło, daje życie, daje energię. Oblicze Boga jest nam potrzebne, by nie nosić masek. Jest to jedyne Oblicze, przed którym nie udaje się udawać kogoś innego, niż się jest naprawdę. Gdy Jego oblicze zajaśniało jak słońce, upadli na twarze. Gdy Jego oblicze się wzniosło, zakryli własne oblicza, a potem, gdy wznieśli swe oczy, pozbawieni lęku, nie widzieli już nikogo, samego Jezusa jedynie. Nie widzieć nikogo poza Bogiem!

Oblicze człowieka jest ekranem duszy. Maluje się na nim wszystko, co jest wewnątrz. To jedyna część ciała, która nigdy nie jest okrywana, a jednak najwięcej ukrywa. Nawet na ręce zakładamy rękawiczki, ale na twarz nie zakładamy żadnego pokrowca. Ona musi być odsłonięta i z tym jest problem, bo na niej wszystko widać, co ukryliśmy w sobie nie tylko przed innymi, ale też i przed sobą. Uczucia, myśli, przeczucia, nastawienia i przede wszystkim duch, jaki nami rządzi, ujawnia się to wszystko w spojrzeniu, układzie ust, mięśniach, brwiach, kolorze policzków. Zniewolony ucieka ze wzrokiem albo patrzy bezczelnie. Jego oblicze jest ściągnięte, napięte, wywołuje w innych stres, lęk, pożałowanie lub odrazę.

Większość z nas ma jakieś zniewolenia. Począwszy od pracoholizmu, przez palenie tytoniu, alkohol, narkotyzowanie się, oglądanie filmów, uciekanie w świat wirtualny, obżeranie się, shopping, pornografię, masturbację, erotomanię, uzależnienia emocjonalne, uzależnienie od komórkowego telefonu czy nawet mp3, aż do kłamstw i narcystycznej potrzeby zdobywania podziwu, aż do tworzenia image, budowania maski. Trudno wszystkie wyliczyć, bo z roku na rok przymierzamy nowe maski. Oblicze ludzkie jest nieobliczalnie próżne i łaknące. W latach 70. mówiło się o alkoholizmie, w 80. plagą okazała się narkomania, w 90. wybuchła eksplozja bulimii i anoreksji, teraz mówi się o erotomanii i seksie wirtualnym, ale za jakiś czas, zapewne niedługi, dowiemy się o nowych obiektach obsesyjnego zapatrzenia, które sprawiają, że ludzka twarz ciągle jest zaciemniona lękiem.

Chrystus odsłania swoją twarz, byśmy patrząc na nią, mogli zobaczyć swoją już bez lęku. Potrzeba nam objawienia Boskiego oblicza, by odzyskać własną twarz. W odkryciu wszechmocy Boga najbardziej pomaga człowiekowi odkrycie własnej bezsilności. Nie trzeba nam też niczego innego szukać oprócz Tego, który nas odnalazł. Po olśniewającym objawieniu się oblicza Jezusa, uczniowie podnieśli swoje zabrudzone oblicza z ziemi. Podnieść twarz z ziemi, z upadku, bez lęku, oto skryte marzenie każdego z nas. Przestać się wstydzić siebie samego. Niewolnik nie ma oblicza, ma maskę, pod którą musi ukrywać swoje wstydliwe prawdy. Jezus wybawia ludzką twarz z lękliwego wycofywania się. Pozwala podnieść nam głowę, może nie z dumą, ale na pewno z godnością. Gdy więc mówi do Apostołów, by się podnieśli i przestali bać, to brzmi to jak manifestacja uwolnienia dedykowana całemu rodzajowi ludzkiemu.

 

Odmawia się Wierzę w jednego Boga...

 

 

 

MODLITWA WIERNYCH

 

Zgromadzeni na Eucharystii, przemienieni Blaskiem Chrystusa, módlmy się do Niego:

   Aby Kościół Święty aby poprzez pokutę i nawrócenie doprowadził wszystkich ludzi do Nieba.

   Módlmy się za papieża Franciszka, wszystkich biskupów i całe duchowieństwo. Aby wezwani przez Pana, świadomi swej niegodności, jak najlepiej pełnili wśród nas posługę duszpasterską.

   Módlmy się za ludzi chorych, samotnych i opuszczonych. Aby umieli odnaleźć sens swego cierpienia w świetle Krzyża Chrystusa.

   Módlmy się za wszystkich pełniących dzieła miłosierdzia względem ciała i duszy. Aby nie zniechęcali się przeciwnościami, lecz w Ewangelii odnaleźli źródło siły.

   Módlmy się za naszych zmarłych braci i siostry, aby Pan, który przezwyciężył śmierć odpuścił im grzechy i pozwolił radować się w blasku Jego Światłości.

   Módlmy się za nas, zgromadzonych na Świętej Liturgii, abyśmy na wzór Abrahama zawierzyli Panu swą drogę i podążali ścieżką przykazań.

Panie Jezu, udziel nam dziś swej łaski i racz wysłuchać nasze prośby, które z wiarą Ci przedstawiliśmy. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków.

        

 

 

MODLITWA NAD DARAMI

        

Wszechmogący Boże, niech ta Ofiara wyjedna nam przebaczenie grzechów †

i niech uświęci nasze dusze i ciała, *

abyśmy godnie obchodzili święta wielkanocne.

Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

 

 

PRZED PREFACJĄ

 

Składając tę ofiarę wspominamy i uobecniamy dzieło zbawienia. Dziękujemy Bogu, że powołał nas do chwały i obdarza zbawieniem przez swego Syna, który przychodzi w tej ofierze, by nas przemieniać i umacniać w nas nadzieję zwycięstwa.

 

 

 

PREFACJA

 

13. Przemienienie Pańskie

         Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, *

słuszne i zbawienne, *

abyśmy zawsze składali dziękczynienie *

Tobie, miłosierny Ojcze, wszechmogący Boże, *

Królu wiecznej chwały, *

przez naszego Pana Jezusa Chrystusa.

On po zapowiedzeniu uczniom swojej śmierci *

na świętej górze odsłonił przed nimi blask swojego bóstwa *

i wezwawszy na świadków Mojżesza i proroka Eliasza *

upewnił nas, że przez cierpienie *

dojść możemy do chwały zmartwychwstania.

Dlatego łącząc się z Aniołami w niebie, *

wielbimy Ciebie na ziemi, *

razem z nimi wołając...

 

 

 

ANTYFONA NA KOMUNIĘ

 

         Mt 17, 5

To jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie, *

Jego słuchajcie.

 

 

 

MODLITWA PO KOMUNII

        

Boże, nasz Ojcze,

przyjąwszy Najświętszy Sakrament składamy Tobie dziękczynienie †

za to, że nam, pielgrzymującym na ziemi, *

już teraz pozwalasz uczestniczyć w życiu wiecznym.

Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

 

 

PRZED ROZESŁANIEM

        

Przyjmijmy błogosławieństwo Boga, który powołuje nas do swego Kościoła, nieustannie nas szuka i wzywa do przemiany życia, abyśmy zawsze byli wierni powołaniu i przeznaczeniu do chwał.

 

 

NIEDZIELNA EUCHARYSTIA – 6.30, 8.00, 9.30 – dla młodzieży, 11.00 – rodzinna, z dziećmi, 12.30, 16.00, 19.00, poniedziałek - sobota – 7.00, 7.30, 18.00.

Kancelaria (tel. 126452342) czynna:

(oprócz I piątku i świąt): godz. 8-9 i 16-17.15 (oprócz sobót)

Redakcja „Wzgórza w Blasku Miłosierdzia”: Władysław Wyka red. nacz.,

Wydaje: Parafialny Oddział Akcji Katolickiej nr 1 Archidiecezji Krakowskiej

- Parafia Miłosierdzia Bożego, os. Na Wzgórzach 1a,

Nr k. bank – 08 1240 2294 1111 0000 3723 9378, tel.; 0-12-645-23-42.

NASZE STRONY INTERNETOWE I ADRESY:

strona internetowa parafii:

www.wzgorza.diecezja.krakow.pl

oraz milosirdzia-parafia.pl - PO Akcji Katolickiej

adres parafii:

Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.,

strona internetowa gazetki:wzgorza-gazetka.pl

adres gazetki:Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.