WZGÓRZA W BLASKU

MIŁOSIERDZIA.

Teksty Liturgii Mszy św. z homilią

 

     33/779                 -           16 sierpnia 2020 r.A.

„Bądźcie miłosierni, jak Ojciec wasz jest miłosierny”

                                                              

XX NIEDZIELA ZWYKŁA

16 sierpnia 2020 r.A.

                                                              

Kolor szat: zielony

ANTYFONA NA WEJŚCIE

        

Ps 84, 10-11

Spójrz na nas, Boże, nasz Obrońco, * i wejrzyj na oblicze Twego Pomazańca. * Jeden dzień w przybytkach Twoich * jest lepszy niż innych tysiące.

WPROWADZENIE DO LITURGII

        

Należymy do Kościoła — powszechnej rodziny zbawionych. Kościół najpełniej objawia się, gdy zgromadzeni na Eucharystii jednym sercem i ustami wyznają wiarę i uwielbiają Boga. I nasze dzisiejsze zgromadzenie wokół Chrystusa niech uświadomi nam łączność z wszystkimi ludźmi na całej ziemi, którzy podobnie jak my składają Eucharystię i chwalą Boga za zbawienie całego świata.

Wyznajmy nasze grzechy, aby przez tę Eucharystię dostąpić miłosierdzia i zbawienia.

Odmawia się hymn Chwała na wysokości Bogu...

KOLEKTA

         Boże, Ty dla miłujących Ciebie przygotowałeś niewidzialne dobra, † wlej w nasze serca gorącą miłość ku Tobie, abyśmy miłując Ciebie we wszystkim i ponad wszystko, * otrzymali obiecane dziedzictwo, które przewyższa wszelkie pragnienia. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

WPROWADZENIE DO LITURGII SŁOWA

Wszystkie dzisiejsze fragmenty Pisma świętego mówią o powszechności zbawienia. Nie tylko jeden naród, ale wszyscy ludzie na całej ziemi mogą przez wiarę spotkać Chrystusa w Kościele, zawrzeć z Nim przymierze i dostąpić miłosierdzia. Tę obietnicę daje Bóg także nam, o ile słuchamy słowa Bożego i odpowiadamy na nie przez wiarę i życie.

PIERWSZE CZYTANIE

Powszechność zbawienia

        

Iz 56, 1. 6-7

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

Tak mówi Pan: «Zachowujcie prawo i przestrzegajcie sprawiedliwości, bo moje zbawienie już wnet nadejdzie i moja sprawiedliwość ma się objawić.

Cudzoziemców zaś, którzy się przyłączyli do Pana, ażeby Mu służyć i aby miłować imię Pana i zostać Jego sługami – wszystkich zachowujących szabat bez pogwałcenia go i trzymających się mocno mojego przymierza, przyprowadzę na moją świętą górę i rozweselę w moim domu modlitwy. Całopalenia ich oraz ofiary będą przyjęte na moim ołtarzu, bo dom mój będzie nazwany domem modlitwy dla wszystkich narodów».

Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY

        

Ps 67 (66), 2-3. 5 i 8 (R.: por. 4)

Refren: Niech wszystkie ludy sławią Ciebie, Boże.

2       Niech Bóg się zmiłuje nad nami i nam błogosławi; *

        niech nam ukaże pogodne oblicze.

3       Aby na ziemi znano Jego drogę, *

        Jego zbawienie wśród wszystkich narodów.

Refren: Niech wszystkie ludy sławią Ciebie, Boże.

        

5       Niech się narody cieszą i weselą, †

        bo rządzisz ludami sprawiedliwie *

        i kierujesz narodami na ziemi.

8       Niech nam Bóg błogosławi *

        i niech cześć Mu oddają wszystkie krańce ziemi.

Refren: Niech wszystkie ludy sławią Ciebie, Boże.

        

DRUGIE CZYTANIE

Bóg poddał wszystkich nieposłuszeństwu,

aby wszystkim okazać miłosierdzie

Rz 11, 13-15. 29-32

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Rzymian

Bracia:

Do was, pogan, mówię: «Będąc apostołem pogan, przez cały czas chlubię się posługiwaniem swoim w nadziei, że może pobudzę do współzawodnictwa swoich rodaków i przynajmniej niektórych z nich doprowadzę do zbawienia. Bo jeżeli ich odrzucenie przyniosło światu pojednanie, to czymże będzie ich przyjęcie, jeżeli nie powstaniem ze śmierci do życia?

Bo dary łaski i wezwanie Boże są nieodwołalne. Podobnie bowiem jak wy niegdyś byliście nieposłuszni Bogu, teraz zaś z powodu ich nieposłuszeństwa dostąpiliście miłosierdzia, tak i oni stali się teraz nieposłuszni z powodu okazanego wam miłosierdzia, aby i sami w czasie obecnym mogli dostąpić miłosierdzia. Albowiem Bóg poddał wszystkich nieposłuszeństwu, aby wszystkim okazać swe miłosierdzie».

Oto słowo Boże.

AKLAMACJA PRZED EWANGELIĄ

        

Por. Mt 4, 23

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Jezus głosił Ewangelię o królestwie

i leczył wszelkie choroby wśród ludu.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA

Wiara niewiasty kananejskiej

         Mt 15, 21-28

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus podążył w okolice Tyru i Sydonu. A oto kobieta kananejska, wyszedłszy z tamtych stron, wołała: «Ulituj się nade mną, Panie, Synu Dawida! Moja córka jest ciężko nękana przez złego ducha». Lecz On nie odezwał się do niej ani słowem.

Na to podeszli Jego uczniowie i prosili Go: «Odpraw ją, bo krzyczy za nami».

Lecz On odpowiedział: «Jestem posłany tylko do owiec, które poginęły z domu Izraela».

A ona przyszła, padła Mu do nóg i prosiła: «Panie, dopomóż mi».

On jednak odparł: «Niedobrze jest zabierać chleb dzieciom, a rzucać szczeniętom».

A ona odrzekła: «Tak, Panie, lecz i szczenięta jedzą okruchy, które spadają ze stołu ich panów».

Wtedy Jezus jej odpowiedział: «O niewiasto, wielka jest twoja wiara; niech ci się stanie, jak pragniesz!» Od tej chwili jej córka była zdrowa.

Oto słowo Pańskie.

REFLEKSJA NAD CZYTANIAMI

Wiara drogą do zbawienia

ks. Tomasz Jelonek

List św. Pawła do Rzymian, którego fragmenty podaje nam Kościół od pewnego już czasu w drugim czytaniu liturgicznym, jest pismem bardzo bogatym w treści religijne. Między innymi Apostoł Narodów ustosunkowuje się do kwestii narodu wybranego, z którego się wywodzi i którego los bardzo leży mu na sercu. Dzisiejsza perykopa odnosi się do zagadnienia miejsca Izraela w historii zbawienia.

Paweł jest przywiązany do swojego narodu i sprawia mu ból świadomość jego niewierności. Izraelici bowiem otrzymali przybrane synostwo i chwałę, przymierze i nadanie Prawa, pełnienie służby Bożej i obietnice. Do tych przywilejów dochodzi też pochodzenie Chrystusa według ciała z tego narodu.

Autor stwierdza, że o łasce i przynależności do prawdziwego potomstwa Abrahama decyduje wolny wybór Boga. Nawet zatwardziałość, jak w przypadku faraona, służy Bożym planom, a człowiek nie powinien się buntować przeciw Bogu. Adresatem Bożego powołania jest cała ludzkość, Izrael zaś ponosi winę za swe odrzucenie, gdyż ubiegał się o sprawiedliwość z uczynków Prawa, a nie z wiary. Kresem natomiast Prawa jest Chrystus dla usprawiedliwienia wszystkich wierzących Żydów i Greków.

Usprawiedliwienie z wiary jest łatwe do osiągnięcia, lecz Żydzi nie chcieli uwierzyć. W ten sposób spełniły się zapowiedzi proroków, których nawoływania do wierności zostały zlekceważone. Nie cały jednak Izrael został odrzucony. Ostała się grupa wybrana dzięki łasce.

Odrzucenie znacznej części Izraela nie ma jednak charakteru definitywnego, niewierność zaś Izraelitów wydała zbawienny owoc, bo stała się okazją do nawrócenia pogan. Jeżeli upadek Żydów przyniósł takie owoce, to ich powrót da owoce wspanialsze. Natomiast ich los jest przestrogą dla wszystkich, aby się nie unosili pychą, lecz trwali w bojaźni. Jednak wezwanie Boże jest nieodwołalne i dlatego Izrael powróci, gdy do Kościoła wejdzie pełnia pogan. Bóg dopuszcza nieposłuszeństwo, aby okazać swe miłosierdzie.

Problem przynależności Izraela i innych narodów do zbawczej rzeczywistości Bożej przewija się również w pozostałych czytaniach biblijnych. Fragment z Księgi Izajasza podkreśla uniwersalizm zbawienia, które będzie udziałem wszystkich narodów. W Starym Testamencie nie był to łatwy problem. Oprócz Izraela wszystkie narody oddawały się bałwochwalstwu, które często przybierało bardzo atrakcyjne formy kultu, robiące duże wrażenie na Izraelitach, którzy przede wszystkim pozbawieni byli możności jakiegokolwiek przedstawiania Boga, a spotykali się ze wspaniałymi wyobrażeniami bóstw pogańskich. Dla Izraelitów pociągające były różne formy mantyki, przepowiadania przyszłości, rozpowszechnione u pogan, ich wyrocznie, a także ofiary, które miały zapewniać pomyślność. Dla tej złudnej pomyślności nie wahali się nawet poświęcić swoich dzieci, które palono jako ofiary dla Molocha. W tym religijnym nadużyciu brali udział nawet królowie judzcy, a palenisko piętnowane przez proroków, szczególnie przez Jeremiasza, znajdowało się w dolinie Ge-Hinnom, w bezpośrednim sąsiedztwie Jerozolimy. Atrakcyjna stawała się dla Izraelitów także sakralna prostytucja uprawiana w pogańskich sanktuariach.

W takiej sytuacji Prawo bezwzględnie wymagało radykalnego odcięcia się od innych narodów i zabraniało zbliżania się do pogan. To wytworzyło przekonanie o pozostawaniu pogan poza sferą zbawienia, które było zarezerwowane jedynie dla wiernych wyznawców prawdziwego Boga.

Są jednak w Starym Testamencie wypowiedzi, które ukazują wszystkich, a więc i pogan, jako wezwanych do Bożego królestwa. O ile Żydzi bardziej wyobrażali sobie to jako przyjście pogan, aby służyć Izraelowi, a w ramach tej służby zaliczać się do zachowujących Prawo, nowotestamentalne odczytanie Starego Testamentu pokazuje, że chodzi o coś więcej. Poganie staną się pełnoprawnymi obywatelami Bożego królestwa. Niewierność Żydów, o której myśli św. Paweł, spowodowała nawet bardziej drastyczną sytuację. Nawróceni poganie zajęli miejsce Izraela, którego dotyczy całe rozważanie św. Pawła, które już śledziliśmy.

W swoim praktycznym postępowaniu Jezus starał się nie wychodzić poza zakres Izraela, misja do pogan według planów Bożych miała się rozpocząć dopiero po wypełnieniu przez Niego zbawczego dzieła Jego męki, śmierci i zmartwychwstania. Dlatego nie powinna nas dziwić pozornie szorstka i odpychająca reakcja Jezusa na prośbę kobiety kananejskiej, poganki.

W Bożych planach wszystko ma swój czas i porządek, których często nie rozumiemy, ale gdy Bóg na końcu dziejów zbawienia przed wszystkimi objawi swoje plany i drogi postępowania, z pewnością przekonamy się o tym, że zawsze były to drogi miłości ku każdemu stworzeniu.

W ewangelicznym opowiadaniu wiara kobiety spowodowała to, że została ona wysłuchana jakby jeszcze przed czasem, który był zarezerwowany dla pogan. Bo zawsze o przynależności do królestwa Bożego decyduje wiara. Żydzi nie uwierzyli w orędzie Jezusa, zaś poganie dzięki wierze stali się uczestnikami zbawienia.

Musimy sobie dobrze uświadomić, że jedynie wiara decyduje o naszym miejscu w ekonomii zbawienia. Nie ma innej drogi. Jest droga wiary, prawdziwej, szczerej i osobistej, otwartej na każde słowo Boga i wypełnianej w uczynkach, bez których wiara jest martwa. Na tę drogę dziś jesteśmy szczególnie wzywani.        

Odmawia się Wierzę w jednego Boga...

MODLITWA POWSZECHNA

Obejmijmy teraz naszą myślą i modlitwą wszystkich ludzi, których zbawił Chrystus i których chce zgromadzić jak nas w jednym Kościele i przy jednym stole eucharystycznym.

1.      Niech Kościół Chrystusa obejmie wszystkich ludzi.

R. Ciebie prosimy, wysłuchaj nas, Panie.

2.      Niech miłość i pokój łączy wszystkie narody.

3.      Niech misjonarze niosą Ewangelię ludziom szukającym prawdy.

4.      Niech prawa mniejszości narodowych będą szanowane we wszystkich krajach świata.

5.      Niech zbawienia dostąpi naród kiedyś wybrany i ukochany przez Boga.

6.      Niech zmarli (...) wiecznie chwalą Boga razem z ludźmi, wszystkich narodów, ras i pokoleń.

7.      Niech umacnia się nasza wiara i świadomość naszej łączności z wszystkimi ludźmi, którzy wierzą w Jezusa Chrystusa.

Przyjmij, Panie, tę modlitwę, umocnij naszą wiarę, aby wszyscy którzy należą do Twego Kościoła otrzymali w nim przebaczenie i miłosierdzie oraz wypraszali zbawienie dla ludzi całego świata. Przez Chrystusa Pana naszego.

        

MODLITWA NAD DARAMI

         Panie, nasz Boże, składamy Tobie dary od Ciebie pochodzące na eucharystyczną Ofiarę, w której dokonuje się święta wymiana; † przyjmij je łaskawie * i daj nam siebie samego w Twoim Synu. Który żyje i króluje na wieki wieków.

PRZED PREFACJĄ

Chrystus umarł za wszystkich. Bóg jest Ojcem narodów całej ziemi. Dziękujemy za Kościół, który gromadzi nas przy Chrystusie. Dziękujemy za miłosierdzie jakie okazuje Bóg wszystkim, którzy w Niego wierzą.

PREFACJA

29. Misterium zbawienia

         Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, a dla nas zbawienne, * abyśmy Tobie składali dziękczynienie i Ciebie wychwalali, * Panie, Ojcze niebieski, wszechmogący i miłosierny Boże, * przez naszego Pana Jezusa Chrystusa.

On bowiem, litując się nad grzesznymi ludźmi, * narodził się z Maryi Dziewicy, * przez swoją mękę na krzyżu * wybawił nas od śmierci wiecznej, * a zmartwychwstając, dał nam wiekuiste życie.

Dlatego z Aniołami i Archaniołami * i z wszystkimi chórami niebios * głosimy Twoją chwałę, * razem z nimi wołając...

ANTYFONA NA KOMUNIĘ

        

Ps 130, 7

U Pana jest łaska, * u Niego obfite odkupienie.

MODLITWA PO KOMUNII

         Boże, Ty przez ten Sakrament dałeś nam udział w życiu Chrystusa, † pokornie Cię prosimy, * abyśmy upodobnili się do Niego na ziemi i mogli uczestniczyć w Jego niebieskiej chwale. Który żyje i króluje na wieki wieków.

PRZED ROZESŁANIEM

Niezależnie kim jesteśmy, możemy należeć do Chrystusa, budować Jego Kościół, nieść Jego zbawienie ludziom. Aby Bóg umocnił nas w budowaniu Kościoła i wyznawaniu wiary, przyjmijmy Jego pomoc zawartą w tym błogosławieństwie.

NIEDZIELNA EUCHARYSTIA – 6.30, 8.00, 9.30 – dla młodzieży, 11.00 – rodzinna, z dziećmi, 12.30, 16.00, 19.00, poniedziałek - sobota – 7.00, 7.30, 18.00.

Kancelaria (tel. 126452342) czynna:

(oprócz I piątku i świąt): godz. 8-9 i 16-17.15 (oprócz sobót)

Redakcja „Wzgórza w Blasku Miłosierdzia”: Władysław Wyka red. nacz.,

Wydaje: Parafialny Oddział Akcji Katolickiej nr 1 Archidiecezji Krakowskiej

- Parafia Miłosierdzia Bożego, os. Na Wzgórzach 1a,

Nr k. bank – 08 1240 2294 1111 0000 3723 9378, tel.; 0-12-645-23-42.

NASZE STRONY INTERNETOWE I ADRESY:

strona internetowa parafii:

www.wzgorza.diecezja.krakow.pl

oraz milosirdzia-parafia.pl - PO Akcji Katolickiej

adres parafii:

Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.,

strona internetowa gazetki:wzgorza-gazetka.pl

adres gazetki:Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.