Liturgia Mszy św. na 19.II.2012 r. PDF Drukuj Email
Wpisany przez Administrator   
piątek, 17 lutego 2012 16:42

WZGÓRZA W BLASKU




MIŁOSIERDZIA


 

Teksty liturgii Mszy św. z homilią

 

 

 

8/371        -        19 lutego 2012 r.

 

 

„Bądźcie miłosierni,  jak Ojciec wasz jest miłosierny”

 

 

 

 

           

VII Niedziela, 19 lutego 2012 r.

 

 

 

Kolor szat liturgicznych – zielony

 

 

 

 

Pan stawia swojemu ludowi straszny zarzut: „Znudziłeś się Mną, Izraelu”. Nasza relacja do Boga oraz ludzi niejednokrotnie naznaczona jest niestałością, podatnością na wycofanie danych obietnic, na wygaśnięcie pragnień. Lecz w naszym Panu wszystkie obietnice są TAK.

On pozostaje wierny danemu słowu. Jego wierność i stałość mogą stać się naszym udziałem – wtedy nie zniechęcą nas szybko przeszkody i trudności. Napełniając się Jego łaską, będziemy w stanie szukać wytrwale dróg do Pana i ludzi.

 

 

 

 

ANTYFONA NA WEJŚCIE

 

 

Ps 13, 6

 

Panie, zaufałem Twemu miłosierdziu.

* Moje serce cieszyć się będzie z Twojej pomocy,

* będę śpiewał Panu, który obdarzył mnie dobrem.

 

 

WPROWADZENIE DO LITURGII

 

        

 

 

Bóg wszystkim nam przebacza, daruje winę i do niej już nie wraca. Fakt ten czyni nas wolnymi i szczęśliwymi. Jednak on wzywa nas również do odpuszczania „naszym winowajcom”, którzy zawinili względem nas i potrzebują naszego przebaczenia. Słuchając dziś Słowa Bożego i słysząc: „Twoje grzechy są odpuszczone”, pamiętajmy, że Bóg czeka, abyśmy odpowiedzieli tą samą miłością względem bliźnich.

 

Odmawia się hymn Chwała na wysokości Bogu...

 

 

KOLEKTA

 

Wszechmogący Boże, spraw, abyśmy stale rozważając Twoją naukę

* spełniali słowem i czynem to, co się Tobie podoba.

Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna,

† który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego,

* Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

 

 

 

Wstęp do liturgii słowa

 

Bóg wszystkim nam przebacza, daruje winę i do niej już nie wraca. Fakt ten czyni nas wolnymi i szczęśliwymi. Jednak on wzywa nas również do odpuszczania „naszym winowajcom”, którzy zawinili względem nas i potrzebują naszego przebaczenia. Słuchając dziś Słowa Bożego i słysząc: „Twoje grzechy są odpuszczone”, pamiętajmy, że Bóg czeka, abyśmy odpowiedzieli tą samą miłością względem bliźnich.

 

 

 

 

PIERWSZE CZYTANIE

 

Bóg odpuszcza grzechy

 

 

Iz 43, 18-19. 21-22. 24b-25

 

Czytanie z Księgi proroka Izajasza.

 

To mówi Pan: "Nie wspominajcie wydarzeń minionych, nie roztrząsajcie w myśli dawnych rzeczy. Oto Ja dokonuję rzeczy nowej: pojawia się właśnie. Czyż jej nie poznajecie? Otworzę też drogę na pustyni, ścieżyny na pustkowiu. Lud ten, który sobie utworzyłem, opowiadać będzie moją chwałę. Lecz ty, Jakubie, nie wzywałeś Mnie, bo się Mną znudziłeś, Izraelu. Raczej Mi przykrość zadałeś twoimi grzechami, występkami twoimi Mnie zamęczasz. Ja, właśnie Ja przekreślam twe przestępstwa i nie wspominam twych grzechów".

 

Oto słowo Boże.

 

 

 

PSALM RESPONSORYJNY

 

Ps 41, 2-5. 13-14

 

Refren: Uzdrów mnie, Panie, bo bardzo zgrzeszyłem.

 

Błogosławiony człowiek, który myśli o biednym, *

ocali go Pan w dniu nieszczęścia.

Pan go ustrzeże, zachowa przy życiu, †

uczyni szczęśliwym na ziemi *

i nie odda w moc jego wrogów.

 

Refren: Uzdrów mnie, Panie, bo bardzo zgrzeszyłem.

 

Pan mu pomoże na łożu boleści, *

podczas choroby poprawi mu posłanie.

Mówię: "O Panie, zmiłuj się nade mną, *

uzdrów mnie, bo zgrzeszyłem przeciw Tobie!".

 

Refren: Uzdrów mnie, Panie, bo bardzo zgrzeszyłem.

 

A Ty mnie podtrzymasz dzięki swej prawości *

i na wieki umieścisz przed Twoim obliczem.

Błogosławiony Pan, Bóg Izraela, *

aż po wszystkie wieki.

 

Refren: Uzdrów mnie, Panie, bo bardzo zgrzeszyłem.

 

 

 

 

DRUGIE CZYTANIE

 

Przez Chrystusa

wypowiada się nasze "Amen" Bogu na chwałę

 

 

2 Kor 1, 18-22

 

Czytanie z Drugiego Listu św. Pawła Apostoła do Koryntian.

 

Bracia: Bóg mi świadkiem, że w tym, co do was mówię, nie ma równocześnie "tak" i "nie". Syn Boży, Chrystus Jezus, Ten, którego głosiłem wam ja i Sylwan, i Tymoteusz, nie był "tak" i "nie", lecz dokonało się w Nim "tak". Albowiem ile tylko obietnic Bożych, wszystkie są w Nim "tak". Dlatego też przez Niego wypowiada się nasze "Amen" Bogu na chwałę. Tym zaś, który umacnia nas wespół z wami w Chrystusie i który nas namaścił, jest Bóg. On też wycisnął na nas pieczęć i zostawił zadatek Ducha w sercach naszych.

 

Oto słowo Boże.

 

 

 

AKLAMACJA PRZED EWANGELIĄ

 

Łk 4, 18

 

Alleluja, alleluja, alleluja.

 

Pan posłał Mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę,

więźniom głosił wolność.

 

Alleluja, alleluja, alleluja.

 

 

 

EWANGELIA

 

Syn Człowieczy

ma na ziemi władzę odpuszczania grzechów

 

 

Mk 2, 1-12

 

Słowa Ewangelii według św. Marka.

 

Gdy po pewnym czasie Jezus wrócił do Kafarnaum, posłyszeli, że jest w domu. Zebrało się tyle ludzi, że nawet przed drzwiami nie było miejsca, a On głosił im naukę.

Wtem przyszli do Niego z paralitykiem, którego niosło czterech. Nie mogąc z powodu tłumu wnieść go do Niego, odkryli dach nad miejscem, gdzie Jezus się znajdował, i przez otwór spuścili łoże, na którym leżał paralityk. Jezus, widząc ich wiarę, rzekł do paralityka: "Synu, odpuszczają ci się twoje grzechy".

A siedziało tam kilku uczonych w Piśmie, którzy myśleli w duszy: "Czemu on tak mówi? On bluźni. Któż może odpuszczać grzechy, jeśli nie Bóg sam jeden?" Jezus poznał zaraz w swym duchu, że tak myślą, i rzekł do nich: "Czemu nurtują te myśli w waszych sercach? Cóż jest łatwiej powiedzieć do paralityka: Odpuszczają ci się twoje grzechy, czy też powiedzieć: Wstań, weź swoje łoże i chodź? Otóż, żebyście wiedzieli, iż Syn Człowieczy ma na ziemi władzę odpuszczania grzechów (rzekł do paralityka): Mówię ci: Wstań, weź swoje łoże i idź do domu". On wstał, wziął zaraz swoje łoże i wyszedł na oczach wszystkich. Zdumieli się wszyscy i wielbili Boga mówiąc: "Jeszcze nigdy nie widzieliśmy czegoś podobnego".

 

 

Oto słowo Pańskie.

 

 

REFLEKSJA NAD CZYTANIAMI

 

        

 


Miłosierdzie, odpuszczenie

 

Piotr Blachowski

 

Zdawać by się mogło, że dzięki Niemu teraz już mamy otwarte niebiosa; nic, tylko szeroką ławą ruszać i zaraz będziemy w krainie wielkiej szczęśliwości – więc po co męczyć się umartwianiem, po co uczestniczyć w tych wszystkich obrządkach Wielkiego Postu, po prostu cieszmy się i radujmy,  jesteśmy Zbawieni.

 

Wszystkie etapy naszego życia w jakiś sposób naznaczone są grzechem. I chociaż odpowiedzialność osobista w poszczególnych okresach jest różna, to jednak w żadnym z tych okresów nie możemy całkowicie zwolnić się z odpowiedzialności za swoje życie. Wszelkie zło bowiem rodzi się najpierw w sercu ludzkim. Jeśli serce jest oddalone od Boga, łatwo zamieszkuje w nim grzech. Grzech jest złem nie tylko dlatego, że narusza przykazania Boże lub kościelne. Przede wszystkim jest odrzuceniem nieskończonej miłości Boga, lekceważeniem Jego bezgranicznej dobroci – jest wielką niewdzięcznością wobec Boga. Grzechy pozornie „nieszkodliwe” i ukryte ciążą nieraz bardzo mocno i długo na relacjach z bliźnimi, będąc źródłem cierpienia i krzywdy.

 

Izajasz w dzisiejszym czytaniu pokazuje nam wielkie Miłosierdzie Boga wobec Izraela, ale my możemy odnieść tę kwestię do nas wszystkich, wierzących, ochrzczonych, liczących przecież na Boże Miłosierdzie. Ustami Izajasza Bóg mówi do nas: „Ja, właśnie Ja przekreślam twe przestępstwa i nie wspominam twych grzechów.” (Iz 43,25). Nie oznacza to, że możemy już spać spokojnie, nie bacząc na nasze grzechy, lecz jedynie. że mamy prawo liczyć, iż Bóg okaże nam swoje Miłosierdzie, jeśli my zaufamy Jego prawom i przykazaniom.

 

W liście do Koryntian święty Paweł opowiada, jak Jezus utorował nam drogę do Królestwa Bożego: «Syn Boży, Chrystus Jezus, nie był "tak" i "nie", lecz dokonało się w Nim "tak". Albowiem ile tylko obietnic Bożych, w nim wszystkie są „tak”.» (2 Kor 1, 19, 20a) Oznacza to, iż był samą Prawdą, Objawieniem, rzeczywistością i naszym ratunkiem. „Tym zaś, który umacnia nas wespół z wami w Chrystusie, i który nas namaścił, jest Bóg.” (2 Kor 1, 21).

 

Dzisiejsze Słowo Boże na przykładzie uzdrowienia chorego ukazuje nam wspaniałomyślność przebaczenia Bożego oraz pełnię Miłości Syna Bożego, który nie tylko gładzi grzechy człowieka, lecz także szczodrze darzy go dobrodziejstwami. „Cóż jest łatwiej: powiedzieć do paralityka: Odpuszczają ci się twoje grzechy, czy też powiedzieć: Wstań, weź swoje łoże i chodź? Otóż, żebyście wiedzieli, iż Syn Człowieczy ma na ziemi władzę odpuszczania grzechów – rzekł do paralityka: Mówię ci: Wstań, weź swoje łoże i idź do domu!.” (Mk 2,9-11). Pan Bóg stara się wykorzystać wszystkie drogi, aby zbawić człowieka – dzieło swojej miłości. A my – czy odpowiadamy Bogu wiernością i miłością?

 

Jezu Chryste, naucz nas rozpoznawać Twoją Miłość i Miłosierdzie, naucz nas dawać ludziom miłość tak, jak Ty dajesz swą Miłość każdemu z nas.

 






 

 

 

Odmawia się Wierzę w jednego Boga...

 

 

 

MODLITWA POWSZECHNA

 

        

 

 

Wdzięczni Bogu za miłość do każdego z nas, zanieśmy teraz przed tron Najwyższego w niebie potrzeby naszych serc:

 

(Po każdym wezwaniu chwila ciszy.)

 

    Spraw, Panie, aby świat poznał, że Ty do końca nas umiłowałeś; niech  Kościół rozsiewa wieść Twojego przebaczenia wszystkim ludziom na całym świecie.

    Spraw, Panie, aby w polskich rodzinach panowała wzajemna miłość i gotowość przebaczenia; niech nikt nie będzie pozbawiony miłości braterskiej i ludzkiej życzliwości.

    Spraw, Panie, aby słuchanie Ewangelii, sprawowanie świętej liturgii, a zwłaszcza Eucharystii; pobudziło ludzkie serca do pojednania się z Tobą i ludźmi.

     Spraw, Panie, aby Twoje słowa pełne miłości i przebaczenia zwłaszcza w sakramencie pokuty i pojednania; wlały w serca pokój i radość wszystkim tym, którzy wątpią w Twoje przebaczenie.

    Spraw, Panie, aby zmarli rodzice, kapłani, siostry i bracia zakonni, nauczyciele i wychowawcy, którzy uczyli nas jak kochać i być wiernym Tobie; niech za trud wychowania otrzymają nagrodę w niebie.

 

Boże, przyjmij nasze modlitwy, rozpal w nas miłość do Ciebie i bliźnich. Tobie chwała na wieki. Amen.

 

 

 

MODLITWA NAD DARAMI

 

        

 

 

Boże, nasz Ojcze,

składając z należną czcią Najświętszą Ofiarę, pokornie Cię prosimy,

† aby dary złożone ku Twojej chwale

* przyczyniły się do naszego zbawienia.

Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

 

 

ANTYFONA NA KOMUNIĘ

 

 

Ps 9, 2-3

 

Opowiem wszystkie cudowne Twe dzieła.

* Cieszyć się będę i radować Tobą,

 * zaśpiewam psalm na cześć Twego imienia, Najwyższy.

 

 

MODLITWA PO KOMUNII

 

        

Wszechmogący Boże, spraw, abyśmy osiągnęli zbawienie,

* którego zadatek otrzymaliśmy w tym Sakramencie.

 Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

 

Przed rozesłaniem

 

Przyjmijmy błogosławieństwo  Boga. Niech ono będzie dla nas pomocą w walce ze złem, abyśmy kroczyli pełni radości do wieczności, wierząc, że spotkamy się z Tym, który  szalenie nas kocha.

 

 

Poprawiony: piątek, 17 lutego 2012 16:47