WZGÓRZA W BLASKU

 

MIŁOSIERDZIA.

 

Teksty Liturgii Mszy św. z homilią

 

     27/773                 -           5 lipca 2020 r.A.

„Bądźcie miłosierni, jak Ojciec wasz jest miłosierny”

                                                              

XIV NIEDZIELA ZWYKŁA

 

5 lipca 2020 r.A.

             

                                                 

Kolor szat: zielony

 

ANTYFONA NA WEJŚCIE

 

Ps 48, 10-11

Przyjęliśmy, Boże, Twoje miłosierdzie * we wnętrzu Twej świątyni. * Jak imię Twe, Boże, tak i chwała Twoja sięga po krańce ziemi. * Prawica Twoja pełna jest sprawiedliwości.

 

 

WPROWADZENIE DO LITURGII

         Przychodzimy do Boga, by wychwalać Go, dziękować Mu i prosić o przebaczenie. Bóg hojnie obdarza nas przebaczeniem, gdyż posłał swe go Syna, by zmazał dług naszych win. Otrzymując darowanie sami mu¬simy przebaczać naszym bliźnim i do tego wzywa nas chrześcijańskie powołanie i nasza obecność na tej najświętszej ofierze.

Pomyślmy, czy umiemy przebaczać, czy przyszliśmy tutaj wolni od nienawiści i pojednani z bliźnimi? Przeprośmy teraz Boga za nasze wi¬ny, a otrzymamy od Niego przebaczenie.

 

Odmawia się hymn Chwała na wysokości Bogu...

 

 

KOLEKTA

         Boże, Ty przez uniżenie się Twojego Syna podźwignąłeś upadłą ludzkość, † udziel swoim wiernym duchowej radości * i spraw, aby oswobodzeni z niewoli grzechu osiągnęli wieczne szczęście. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

 

 

WPROWADZENIE DO LITURGII SŁOWA

Myśl o przebaczeniu bliźnim stanowi główny temat dzisiejszej litur¬gii słowa. Mamy przebaczać siedemdziesiąt siedem razy, to znaczy za¬wsze, obrazowo ukazuje nam to przypowieść o niemiłosiernym słudze, Do przebaczenia wzywają nas słowa Księgi Syracydesa. Trudno prze-baczać, ale Chrystus zmartwychwstał i udziela nam siły, byśmy należąc do Niego zwyciężali zło, które nas oddala od Boga i ludzi.

 

 

PIERWSZE CZYTANIE

Król pokoju

Za 9, 9-10

Czytanie z Księgi proroka Zachariasza

Tak mówi Pan:

«Raduj się wielce, Córo Syjonu, wołaj radośnie, Córo Jeruzalem! Oto Król twój idzie do ciebie, sprawiedliwy i zwycięski. Pokorny – jedzie na osiołku, na oślątku, źrebięciu oślicy. On usunie rydwany z Efraima, a konie z Jeruzalem; łuk wojenny zostanie złamany. Pokój ludom obwieści. Jego władztwo sięgać będzie od morza do morza, od brzegów Rzeki aż po krańce ziemi».

 

Oto słowo Boże.

 

 

PSALM RESPONSORYJNY

        

Ps 145 (144), 1b-2. 8-9. 10-11. 13-14 (R.: 1b)

Refren: Będę Cię wielbił, Boże mój i Królu.

Albo: Alleluja.

1       Będę Cię wielbił, Boże mój i Królu, *

        i sławił Twoje imię przez wszystkie wieki.

2       Każdego dnia będę błogosławił Ciebie *

        i na wieki wysławiał Twoje imię.

Refren: Będę Cię wielbił, Boże mój i Królu.

Albo: Alleluja.

        

8       Pan jest łagodny i miłosierny, *

        nieskory do gniewu i bardzo łaskawy.

9       Pan jest dobry dla wszystkich, *

        a Jego miłosierdzie nad wszystkim, co stworzył.

Refren: Będę Cię wielbił, Boże mój i Królu.

Albo: Alleluja.

        

10     Niech Cię wielbią, Panie, wszystkie Twoje dzieła *

        i niech Cię błogosławią Twoi wyznawcy.

11     Niech mówią o chwale Twojego królestwa *

        i niech głoszą Twoją potęgę.

Refren: Będę Cię wielbił, Boże mój i Królu.

Albo: Alleluja.

        

13     Królestwo Twoje królestwem wszystkich wieków, *

        przez wszystkie pokolenia Twoje panowanie.

14     Pan podtrzymuje wszystkich, którzy upadają, *

        i podnosi wszystkich zgnębionych.

Refren: Będę Cię wielbił, Boże mój i Królu.

Albo: Alleluja.

    

    

DRUGIE CZYTANIE

Jeżeli będziecie uśmiercać popędy ciała, będziecie żyli

         Rz 8, 9. 11-13

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Rzymian

Bracia:

Wy nie żyjecie według ciała, lecz według Ducha, jeśli tylko Duch Boży w was mieszka.

Jeżeli zaś ktoś nie ma Ducha Chrystusowego, ten do Niego nie należy. A jeżeli mieszka w was Duch Tego, który Jezusa wskrzesił z martwych, to Ten, co wskrzesił Chrystusa Jezusa z martwych, przywróci do życia wasze śmiertelne ciała mocą mieszkającego w was swego Ducha.

Jesteśmy więc, bracia, dłużnikami, ale nie ciała, byśmy żyć mieli według ciała. Bo jeżeli będziecie żyli według ciała, czeka was śmierć. Jeżeli zaś przy pomocy Ducha zadawać będziecie śmierć popędom ciała – będziecie żyli.

 

Oto słowo Boże.

 

 

AKLAMACJA PRZED EWANGELIĄ

        Por. Mt 11, 25

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi,

że tajemnice królestwa objawiłeś prostaczkom.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

 

 

EWANGELIA

Jezus cichy i pokornego serca

        

Mt 11, 25-30

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

W owym czasie Jezus przemówił tymi słowami: «Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom. Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie.

Wszystko przekazał Mi Ojciec mój. Nikt też nie zna Syna, tylko Ojciec, ani Ojca nikt nie zna, tylko Syn i ten, komu Syn zechce objawić.

Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię. Weźcie na siebie moje jarzmo i uczcie się ode Mnie, bo jestem cichy i pokornego serca, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych. Albowiem słodkie jest moje jarzmo, a moje brzemię lekkie».

 

Oto słowo Pańskie.

 

 

REFLEKSJA NAD CZYTANIAMI

Lekcja pokory

ks. Jan Waliczek

„Jasiu, nie bądź taki ważny” napisał do siebie w «Dzienniku duszy» Jan XXIII. Ważniactwo, wysokie mniemanie o sobie czy chorobliwe wręcz przeczulenie na punkcie własnej osoby, to dosyć powszechnie występujące schorzenie osobowości. Człowiekowi potrzebna jest akceptacja z zewnątrz. Potrzebna też jest samoakceptacja. Jednocześnie jednak jest mu potrzebne poznawanie prawdy o sobie samym, aby przypadkiem samoakceptacją nie ogarnął owej schorzałej części osobowości. Ta zaś winna być określona i poddana uzdrawiającej mocy Chrystusa oraz ustawicznej pracy nad sobą. W przeciwnym razie prowadzi człowieka do pychy, do samouwielbienia i samoubóstwienia. W ten sposób często bywa łamane I przykazanie. Grzeszy przeciw niemu ten, kto siebie uważa za ucieleśnienie mądrości, za nieomylną wyrocznię i sędziego. Z siebie czyni jedyny punkt odniesienia. Przestaje liczyć się z innymi i nawet nimi pogardza. Równocześnie zatraca widzenie wszelkich więzów z Bogiem, a nieraz traci wiarę w Boga. Sam jest bogiem dla siebie.

Jeden wśród ludzi był Bogiem prawdziwym, a jednak w swoim człowieczeństwie oddawał pełną cześć Ojcu: „Wysławiam Cię Ojcze, Panie nieba i ziemi”. Będąc odwiecznym Synem Ojca, spełnił Jego wolę i stał się człowiekiem dla naszego zbawienia. Nadto stał się poniekąd uczestnikiem niższej kategorii istnień. Składając ofiarę krzyżową zajął miejsce baranka ofiarnego, a więc zwierzęcia. Ofiarę tę uwiecznił w chlebie i winie. Dary te są naturą martwą, ale pochodzącą ze świata roślin. Chrystus ożywił je swoją obecnością w cudzie wieczernikowego Przeistoczenia. Dotykając w ten sposób całej hierarchii istnień, Chrystus wyraził najgłębszą pokorę Boga.

Pokora cudu eucharystycznego skupia w sobie również całą pokorę ziemskiej egzystencji Chrystusa. Pokorne było Jego narodzenie, pokorny był cały sposób życia aż po upokarzającą śmierć na krzyżu. Takim pokornym widział już Mesjasza prorok Zachariasz: „Pokorny jedzie na osiołku, źrebięciu oślicy”.

Jezus Chrystus, niczego nie ujmując swojej pokorze, dał ją jako przykład do naśladowania: „Uczcie się ode mnie, bo jestem łagodny i pokorny sercem...”. Bóg nie obawia się, że człowiek ubóstwiający siebie przyniesie uszczerbek Jego majestatowi. Bóg troszczy się o człowieka i dlatego nie chce, by ten ośmieszał siebie, przypisując sobie atrybuty Boskie. Bóg nie chce też, aby człowiek zatracając pokorę, zatracał jakże istotny rys podobieństwa do najpokorniejszego Boga. W pokorze Bóg otwiera dla człowieka źródło łaski: „Bóg pysznym się sprzeciwia, a pokornym łaskę daje” (1 P 5,5). Człowiek nie może lepiej zrealizować siebie, jak właśnie w pokorze.

Chrystusowa lekcja pokory nie stanowi atrakcji dla współczesnych. Sądzić można, że w dużej mierze pogarda dla pokory jest przyczyną odchodzenia ludzi od Boga, od Kościoła i od siebie nawzajem. Życie religijne w swojej istocie jest przecież życiem pokornych. Tylko oni są w stanie zgiąć kolana przed Bogiem, przyjąć Jego wolę i Jego prawa. Tylko człowiek o dziecięcej pokorze może szczerze powiedzieć Bogu „Ojcze”. Rachunek sumienia wymaga głębokiej pokory i może na skutek jej braku tak wielu przychodzi do spowiedzi bez jego odprawienia. Bez pokory nie może być mowy o prawdziwym nawróceniu i o przyjęciu zaproszenia do przeżywania Eucharystii. Jakże aktualny pozostaje średniowieczny tekst hymnu eucharystycznego: „Zbliżam się w pokorze i niskości swej, wielbię Twój majestat, skryty w Hostii tej...” O ile Eucharystia skupia w sobie całą najgłębszą pokorę Boga, o tyle staje się głośnym wołaniem o pokorę uczestniczącego w niej człowieka. Pokorny musi być jego duch. Pokorne, choć godne i piękne, musi być sprawowanie Liturgii, aby potem pokorny styl życia codziennego był czytelnym świadectwem o naszej przynależności do Najpokorniejszego.

Lekcję pokory musimy przyjmować ciągle na nowo. I zrozumiejmy też wreszcie, że deprawujemy dzieci pierwszokomunijne, gdy przez wyszukane stroje, wystawne uczty i drogie prezenty pozbawiamy je możliwości pokornego obcowania z eucharystycznym Chrystusem. Oby kiedyś same mogły odkryć Tego, którego im tak okrutnie zasłaniamy.

        

Odmawia się Wierzę w jednego Boga...

 

 

MODLITWA POWSZECHNA

Zanieśmy teraz do Boga naszą modlitwę, prosząc Go, by wy¬słuchał   tych,   którzy nieustannie otrzymują od Niego przebaczenie.

1.      Aby Kościół przyczyniał się do braterstwa ludzi" i niósł wszystkim przebaczającą miłość Boga. R. Wysłuchaj nas, Panie, i udziel przebaczenia.

2.      Aby skłócone rodziny zaznały radości przebaczenia i pojednania.

3.      Aby skłócone narody zawarły prawdziwy pokój   i   umilały   wielko¬dusznie wybaczyć sobie krzywdy.

4.      Aby zgoda i przebaczenie panowały w rodzinach polskich.

5.      Aby   w   naszych zakładach   pracy   panowała   zgoda,   sprawiedliwość i wzajemne przebaczenie.

6.      Aby zmarli (...) dostąpili przebaczenia od Boga i zostali napełnieni wieczną radością.

7.      Abyśmy sami umieli przebaczać, gdy ktoś wobec nas zawini i abyś¬my na tę ofiarę przychodzili pojednani z braćmi.

Boże, Ojcze, Ty przebaczyłeś i darowałeś nam dług naszych win, wysłuchaj Twojego ludu, który dostąpiwszy miłosierdzia prosi Cię o siłę i pomoc, by przebaczając bliźnim okazywał się prawdziwym Twoim ludem, niosąc światu miłość i prze¬baczenie. Przez Chrystusa Pana naszego. 

 

 

MODLITWA NAD DARAMI

         Panie, nasz Boże, niech nas oczyści Ofiara, którą Tobie składamy, * i niech z dnia na dzień doskonali nas w prowadzeniu życia godnego nieba. Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

 

 

 

PRZED PREFACJĄ

Dziękujemy za słowo życia i ofiarą Chrystusa, przez którą Bóg udzie¬la nam przebaczenia. Dziękujemy za pomoc jaką daje nam Bóg byśmy umieli przebaczać.

 

 

PREFACJA

31. Dzieje zbawienia

         Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, a dla nas zbawienne, * abyśmy Tobie składali dziękczynienie i Ciebie wychwalali, * Panie, Ojcze niebieski, wszechmogący i miłosierny Boże, * przez naszego Pana Jezusa Chrystusa.

On przez narodzenie z Maryi Dziewicy * obdarzył ludzkość nową młodością, * przez swoją mękę zgładził nasze grzechy, * przez powstanie z martwych * dał nam dostęp do życia wiecznego, * a wstępując do Ciebie, Ojcze, * otworzył nam bramy nieba.

Dlatego z chórami Aniołów i Świętych, * głosimy Twoją chwałę, * razem z nimi wołając...

 

 

ANTYFONA NA KOMUNIĘ

         Ps 34, 9

Skosztujcie i zobaczcie jak Pan jest dobry, * szczęśliwy człowiek, który znajduje w Nim ucieczkę.

.

 

MODLITWA PO KOMUNII

        

Posileni tak wielkimi Darami, prosimy Cię, Boże, † spraw, abyśmy korzystali z łaski dającej zbawienie * i nigdy nie przestawali Cię wielbić. Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

 

PRZED ROZESŁANIEM

Wychodzimy z tej ofiary obdarzeni Bożym, przebaczeniem. Mamy iść z dobrą wolą, by i przebaczać innym. Może jednak nosimy urazy w sercu, może mię umiemy przebaczać. Bóg obdarza cię swoją pomocą i błogosławieństwem byś i ty umiał przebaczać, byś miał odwagę być chrześcijaninem. 

 

     

NIEDZIELNA EUCHARYSTIA – 6.30, 8.00, 9.30 – dla młodzieży, 11.00 – rodzinna, z dziećmi, 12.30, 16.00, 19.00, poniedziałek - sobota – 7.00, 7.30, 18.00.

Kancelaria (tel. 126452342) czynna:

(oprócz I piątku i świąt): godz. 8-9 i 16-17.15 (oprócz sobót)

Redakcja „Wzgórza w Blasku Miłosierdzia”: Władysław Wyka red. nacz.,

Wydaje: Parafialny Oddział Akcji Katolickiej nr 1 Archidiecezji Krakowskiej

- Parafia Miłosierdzia Bożego, os. Na Wzgórzach 1a,

Nr k. bank – 08 1240 2294 1111 0000 3723 9378, tel.; 0-12-645-23-42.

NASZE STRONY INTERNETOWE I ADRESY:

strona internetowa parafii:

www.wzgorza.diecezja.krakow.pl

oraz milosirdzia-parafia.pl - PO Akcji Katolickiej

adres parafii:

Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.,

strona internetowa gazetki:wzgorza-gazetka.pl

adres gazetki:Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.