WZGÓRZA W BLASKU

 

MIŁOSIERDZIA.

 

Teksty Liturgii Mszy św. z homilią

 

     16/762                 -           19 kwietnia 2020 r.A.

„Bądźcie miłosierni, jak Ojciec wasz jest miłosierny”

                                                              

II Niedziela Wielkanocna

 

czyli

 

Miłosierdzia Bożego

 

19 kwietnia 2020 r.A.

 

Oktawa Wielkiej Nocy

                                                              

Kolor szat: biały

 

 

ANTYFONA NA WEJŚCIE

        4 Ezd 2, 36-37

Radujcie się i dziękujcie Bogu, *

który was wezwał do królestwa niebieskiego. *

Alleluja.

 

 

WPROWADZENIE DO LITURGII

Gromadzi nas tutaj wiara w Zmartwychwstałego Chrystusa. Składamy więc Bogu uwielbienie za cud Wielkiej Niedzieli, za dary Jego Miłosierdzia i łamiemy chleb — znak jedności całego Kościoła. Chociaż nie widzimy naszego Pana, to jednak przez wiarę spotykamy się z Nim, a On obdarza nas swym przebaczeniem i pokojem.

Przeprośmy Boga wobec zgromadzonego tutaj ludu Bożego za słabość naszej wiary i wszystkie winy, aby uzyskać przebaczenie, jakiego udziela nam Bóg przez posługę Kościoła i aby umocniła się nasza wiara.     

 

Odmawia się hymn Chwała na wysokości Bogu...

 

 

KOLEKTA

         Boże zawsze miłosierny,

Ty przez doroczną uroczystość wielkanocną umacniasz wiarę Twojego ludu, † pomnóż łaskę, której udzieliłeś, abyśmy wszyscy głębiej pojęli,

jak wielki jest chrzest, przez który zostaliśmy oczyszczeni, *

jak potężny jest Duch, przez którego zostaliśmy odrodzeni,

i jak cenna jest Krew, przez którą zostaliśmy odkupieni.

Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, †

z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, *

Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

 

 

WPROWADZENIE DO LITURGII SŁOWA

Chrystus po zmartwychwstaniu ukazał się apostołom, przynosząc im dar pokoju i Ducha Świętego, aby prowadzili ludzi do wiary i jedności oraz udzielali wszystkim przebaczenia. To zadanie wypełnił pierwotny Kościół, gromadząc się na łamanie chleba, czyli Eucharystię, a także żyjąc w jedności i miłości. I dzisiaj chrześcijanie mają przez wiarę spotkać Chrystusa obecnego w Kościele. Wiara buduje jedność całego Ludu Bożego, który mimo cierpień i grzechów ma osiągnąć zbawienie — poucza nas św. Piotr.

 

 

PIERWSZE CZYTANIE

Życie pierwszej wspólnoty chrześcijańskiej

        Dz 2, 42-47

Czytanie z Dziejów Apostolskich

Uczniowie trwali w nauce apostołów i we wspólnocie, w łamaniu chleba i w modlitwach.

Bojaźń ogarniała każdego, gdyż apostołowie czynili wiele znaków i cudów. Ci wszyscy, którzy uwierzyli, przebywali razem i wszystko mieli wspólne. Sprzedawali majątki i dobra i rozdzielali je każdemu według potrzeby.

Codziennie trwali jednomyślnie w świątyni, a łamiąc chleb po domach, spożywali posiłek w radości i prostocie serca. Wielbili Boga, a cały lud odnosił się do nich życzliwie. Pan zaś przymnażał im codziennie tych, którzy dostępowali zbawienia.

 

Oto słowo Boże.

 

 

PSALM RESPONSORYJNY

        Ps 118 (117), 2-4. 13-15. 22-24

(R.: por. 1c)

Refren: Dziękujcie Panu, bo jest miłosierny.

2       Niech dom Izraela głosi: «Jego łaska na wieki». *

3       Niech dom Aarona głosi: «Jego łaska na wieki».

4       Niech wyznawcy Pana głoszą: *

        «Jego łaska na wieki».

Refren: Dziękujcie Panu, bo jest miłosierny.

13     Abym upadł, uderzono mnie i pchnięto, †

        lecz Pan mnie podtrzymał. *

14     Pan moją mocą i pieśnią, On stał się moim Zbawcą.

15     Głosy radości z ocalenia w namiotach sprawiedliwych: *

        «Prawica Pańska moc okazała».

Refren: Dziękujcie Panu, bo jest miłosierny.

22     Kamień odrzucony przez budujących †

        stał się kamieniem węgielnym. *

23     Stało się to przez Pana i cudem jest w naszych oczach.

24     Oto dzień, który Pan uczynił, *

        radujmy się nim i weselmy.

Refren: Dziękujcie Panu, bo jest miłosierny.

        

 

DRUGIE CZYTANIE

Radość płynąca z wiary

1 P 1, 3-9

Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Piotra Apostoła

Niech będzie błogosławiony Bóg i Ojciec Pana naszego, Jezusa Chrystusa. On w swoim wielkim miłosierdziu przez powstanie z martwych Jezusa Chrystusa na nowo zrodził nas do żywej nadziei: do dziedzictwa niezniszczalnego i niepokalanego, i niewiędnącego, które jest zachowane dla was w niebie. Wy bowiem jesteście przez wiarę strzeżeni mocą Bożą dla zbawienia, gotowego objawić się w czasie ostatecznym.

Dlatego radujcie się, choć teraz musicie doznać trochę smutku z powodu różnorodnych doświadczeń. Przez to wartość waszej wiary okaże się o wiele cenniejsza od zniszczalnego złota, które przecież próbuje się w ogniu, na sławę, chwałę i cześć przy objawieniu Jezusa Chrystusa. Wy, choć nie widzieliście, miłujecie Go; wy w Niego teraz, choć nie widzicie, przecież wierzycie, a ucieszycie się radością niewymowną i pełną chwały wtedy, gdy osiągniecie cel waszej wiary – zbawienie dusz.

 

Oto słowo Boże.

 

W Oktawie Wielkanocnej można fakultatywnie (wedle uznania) wykonać w tym miejscu Sekwencję Wielkanocną.

 

 

SEKWENCJA WIELKANOCNA

        Niech w święto radosne Paschalnej Ofiary

Składają jej wierni uwielbień swych dary.

Odkupił swe owce Baranek bez skazy,

Pojednał nas z Ojcem i zmył grzechów zmazy.

Śmierć zwarła się z życiem i w boju, o dziwy,

Choć poległ Wódz życia, króluje dziś żywy.

Mario, ty powiedz, coś w drodze widziała?

Jam Zmartwychwstałego blask chwały ujrzała.

Żywego już Pana widziałam, grób pusty,

I świadków anielskich, i odzież, i chusty.

Zmartwychwstał już Chrystus, Pan mój i nadzieja,

A miejscem spotkania będzie Galilea.

Wiemy, żeś zmartwychwstał, że ten cud prawdziwy,

O Królu Zwycięzco, bądź nam miłościwy.

 

 

AKLAMACJA PRZED EWANGELIĄ

       Por. J 20, 29

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Uwierzyłeś, Tomaszu, bo Mnie ujrzałeś;

błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

 

 

EWANGELIA

Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli

       J 20, 19-31

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Wieczorem w dniu zmartwychwstania, tam gdzie przebywali uczniowie, choć drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami, przyszedł Jezus, stanął pośrodku i rzekł do nich: «Pokój wam!» A to powiedziawszy, pokazał im ręce i bok. Uradowali się zatem uczniowie, ujrzawszy Pana.

A Jezus znowu rzekł do nich: «Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam». Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: «Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane».

Ale Tomasz, jeden z Dwunastu, zwany Didymos, nie był razem z nimi, kiedy przyszedł Jezus. Inni więc uczniowie mówili do niego: «Widzieliśmy Pana!»

Ale on rzekł do nich: «Jeżeli na rękach Jego nie zobaczę śladu gwoździ i nie włożę palca mego w miejsce gwoździ, i ręki mojej nie włożę w bok Jego, nie uwierzę».

A po ośmiu dniach, kiedy uczniowie Jego byli znowu wewnątrz domu i Tomasz z nimi, Jezus przyszedł, choć drzwi były zamknięte, stanął pośrodku i rzekł: «Pokój wam!» Następnie rzekł do Tomasza: «Podnieś tutaj swój palec i zobacz moje ręce. Podnieś rękę i włóż w mój bok, i nie bądź niedowiarkiem, lecz wierzącym».

Tomasz w odpowiedzi rzekł do Niego: «Pan mój i Bóg mój!»

Powiedział mu Jezus: «Uwierzyłeś dlatego, że Mnie ujrzałeś? Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli».

I wiele innych znaków, których nie zapisano w tej księdze, uczynił Jezus wobec uczniów. Te zaś zapisano, abyście wierzyli, że Jezus jest Mesjaszem, Synem Bożym, i abyście wierząc, mieli życie w imię Jego.

 

Oto słowo Pańskie.

 

 

REFLEKSJA NAD CZYTANIAMI

Rozpalić ogień miłosierdzia

ks. Leszek Smoliński

W II niedzielę po Wielkanocy powtarzamy za Psalmistą: „Dziękujcie Panu, bo jest miłosierny”. Wzrok nasz wędruje najpierw do Wieczernika, w którym Jezus przychodzi do Apostołów, aby umocnić ich wiarę. To spotkanie ma jednak wyjątkowy charakter. Bierze w nim udział Tomasz Apostoł, którego zwykliśmy określać mianem „niewiernego Tomasza”. Dostrzegamy, słuchając Janowej Ewangelii, że wiara tego ucznia była jeszcze zbyt słaba, aby uwierzył świadectwu innych Apostołów. Potrzebował namacalnych dowodów. Chyba to nas nie powinno dziwić. Ile to razy my sami, którzy tak wiele słyszymy o Zmartwychwstałym, powtarzamy pełni niedowierzania: „jak nie zobaczę, to nie uwierzę”.

Radość z dzisiejszej liturgii płynie dla nas z faktu, ze razem ze św. Piotrem możemy uwielbiać Boga: „Niech będzie błogosławiony Bóg i Ojciec Pana naszego, Jezusa Chrystusa. On w swoim wielkim miłosierdziu przez powstanie z martwych Jezusa Chrystusa na nowo zrodził nas do żywej nadziei”. To uwielbienie związane jest z darem, jaki otrzymaliśmy od Boga. Staliśmy się, dzięki zmartwychwstaniu Jezusa Chrystusa, świadkami nadziei.

Świadectwem nadziei dla współczesnego świata jest również Święto Miłosierdzia Bożego. To była wola samego Boga, którą wyraził za pośrednictwem św. Siostry Faustyny, zakonnicy ze Zgromadzenia Matki Bożej Miłosierdzia w dniu 22 lutego 1931 roku w Płocku. Święto Miłosierdzia dał Pan Jezus grzesznikom jako „ostatnią deskę ratunku”. Z dobrze odprawioną spowiedzią i Komunią św. przyjętą w tym dniu związana jest obietnica „zupełnego odpuszczenia win i kar” (Dz. 300). A więc takiej łaski, jaką otrzymujemy tylko w sakramencie chrztu świętego. Zdroje miłosierdzia wypływają z przebitego boku Zbawiciela. Chrystus mówił do św. Faustyny: „rana serca mojego jest źródłem niezgłębionego miłosierdzia” (Dz. 1190). Owa rana – przebity bok i serce – staje się dla całej ludzkości źródłem miłosierdzia Bożego. Na znanym nam dobrze obrazie Jezusa Miłosiernego „Jezu, ufam Tobie” z przebitego boku Chrystusa wypływają promienie: blady i czerwony. Chrystus wyjaśnia Faustynie, co one oznaczają, mówiąc: „Te dwa promienie oznaczają krew i wodę – blady promień oznacza wodę, która usprawiedliwia dusze; czerwony promień oznacza krew, która jest życiem dusz...” (Dz. 299). W innym miejscu Chrystus zachęca: „niech korzystają z krwi i wody, która dla nich wytrysła” (Dz. 848).

Od 2000 roku niedziela kończąca oktawę Zmartwychwstania Pańskiego obchodzona jest jako Niedziela Bożego Miłosierdzia. Ziściły się więc starania „Sekretarki Bożego Miłosierdzia”. A wszystko za sprawą św. Jana Pawła II, zwanego Papieżem Miłosierdzia. Niech dzisiejsze Święto Miłosierdzia umocni w nas nadzieję i doda sił do odważnego świadczenia o Zmartwychwstałym. Niech zapali w naszych sercach prawdziwy „ogień miłosierdzia”.

Zakończmy nasze rozważanie słowami – osobistym wyznaniem wiary w Jezusa Zmartwychwstałego. Niech przed naszymi oczyma widnieje Jezus przychodzący do Wieczernika, a z serc płynie pełne nadziei: „Jezu, ufam Tobie”.     

 

Odmawia się Wierzę w jednego Boga...

 

 

MODLITWA POWSZECHNA

Trwając we wspólnocie Kościoła i w łamaniu chleba, zanieśmy do Zmartwychwstałego Chrystusa także naszą wspólną i powszechną modlitwę.

1.      Wiara jest darem; prośmy, aby Kościół głosząc Ewangelię i sprawując Eucharystię, prowadził ludzi do miłowania niewidzialnego Boga.

2.      Wiara musi wzrastać; prośmy za nowo ochrzczonymi, aby przez wychowanie chrześcijańskie wzrastała i umacniała się ich więź ze Zmartwychwstałym Panem.

3.      Wiarę należy wyznawać; prośmy, by chrześcijanie przez udział w niedzielnej Eucharystii wyznawali publicznie, że wierzą w Chrystusa, który zmartwychwstał, żyje w Kościele i obdarza świat pokojem.

4.      Wiara wymaga ofiary; prośmy, aby ci, którzy doznają smutku przez cierpienie i doświadczani przez prześladowania za wiarę, mogli wśród przeciwności poznać wartość swej wiary i z nadzieją oczekiwali nagrody od Zmartwychwstałego Chrystusa.

5.      Wiara przynosi usprawiedliwienie; prośmy, aby przez posługę kapłanów dokonywało się w Kościele pojednanie grzeszników z Chrystusem Zmartwychwstałym, dawcą pokoju serc.

6.      Wiara daje ludziom nowe oczy; prośmy, aby niewierzący mogli poznać całe bogactwo rzeczywistości nadprzyrodzonych, których nie można oglądać oczyma.

7.      Wiara daje życie wieczne; prośmy, aby zmarli, którzy tutaj na ziemi uwierzyli w Zmartwychwstałego Chrystusa, cieszyli się w niebie radością niewymowną i pełnią chwały.

8.      Wiara ma być także naszą najwyższą wartością; prośmy, abyśmy sami, chociaż nie widzimy Boga, wierzyli w Niego i abyśmy przez udział w Eucharystii mogli spotkać już tutaj Zmartwychwstałego Chrystusa, Pana i Boga naszego.

Panie, Ty przez swe zmartwychwstanie przynosisz ludziom pokój i przebaczenie; umocnij naszą wiarę, wysłuchaj Twego ludu, który sprawując Eucharystię, zanosi do Ciebie błagania oraz pragnie rozpoznać w Tobie Pana i Boga swojego. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków.  

 

 

MODLITWA NAD DARAMI

Panie, nasz Boże, przyjmij dary swojego ludu (i nowo ochrzczonych) †

i spraw, aby wszyscy, którzy otrzymali nowe życie *

przez wyznanie wiary i chrzest święty osiągnęli wieczne szczęście.

Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

 

PRZED PREFACJĄ

Za chwilę nastąpi łamanie chleba, nasza Eucharystia czyli dziękczynienie. Włączmy się w ten wielki dar Zmartwychwstałego Chrystusa przez wiarę i z radością oraz prostotą serca dziękujmy za Zmartwychwstanie, za wiarę i zbawienie.

 

 

PREFACJA

20. Misterium paschalne

Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, *

słuszne i zbawienne, *

abyśmy Ciebie, Panie, zawsze sławili, *

a zwłaszcza w tym dniu *

uroczyściej głosili Twoją chwałę, *

gdy Chrystus został ofiarowany jako nasza Pascha.

On bowiem jest prawdziwym Barankiem, *

który zgładził grzechy świata. *

On przez swoją śmierć zniweczył śmierć naszą *

i zmartwychwstając przywrócił nam życie.

Dlatego pełnią łask paschalnych * r

adują się wszystkie ludy na całej ziemi. *

Również chóry Aniołów i zastępy Świętych *

piewają hymn ku Twojej chwale, *

nieustannie wołając...

 

 

ANTYFONA NA KOMUNIĘ

por. J 20, 27

Wyciągnij swoją rękę i rozpoznaj miejsce gwoździ, *

i nie bądź niedowiarkiem, lecz wierzącym. *

Alleluja.

 

 

MODLITWA PO KOMUNII

         Wszechmogący Boże,

spraw, aby działanie wielkanocnego Sakramentu, któryśmy przyjęli, *

nieustannie trwało w naszych duszach.

Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

 

PRZED ROZESŁANIEM

„Błogosławieni, którzy nie widzieli a uwierzyli". Przyjmijmy Boże błogosławieństwo i zanieśmy naszą wiarę do ludzi, aby oni widząc nas i nasze życie, mogli łatwiej uwierzyć i spotkać Zmartwychwstałego Pana w społeczności Kościoła.

 

 

NIEDZIELNA EUCHARYSTIA – 6.30, 8.00, 9.30 – dla młodzieży, 11.00 – rodzinna, z dziećmi, 12.30, 16.00, 19.00, poniedziałek - sobota – 7.00, 7.30, 18.00.

Kancelaria (tel. 126452342) czynna:

(oprócz I piątku i świąt): godz. 8-9 i 16-17.15 (oprócz sobót)

Redakcja „Wzgórza w Blasku Miłosierdzia”: Władysław Wyka red. nacz.,

Wydaje: Parafialny Oddział Akcji Katolickiej nr 1 Archidiecezji Krakowskiej

- Parafia Miłosierdzia Bożego, os. Na Wzgórzach 1a,

Nr k. bank – 08 1240 2294 1111 0000 3723 9378, tel.; 0-12-645-23-42.

NASZE STRONY INTERNETOWE I ADRESY:

strona internetowa parafii:

www.wzgorza.diecezja.krakow.pl

oraz milosirdzia-parafia.pl - PO Akcji Katolickiej

adres parafii:

Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.,

strona internetowa gazetki:wzgorza-gazetka.pl

adres gazetki:Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.