Liturgia Mszy św. na 30 grudnia 2018 r.

WZGÓRZA

 

W BLASKU MIŁOSIERDZIA.

 

Teksty Liturgii Mszy św. z homilią

 

 

         53/691                   -              30 grudnia 2018 R.C.

„Bądźcie miłosierni, jak Ojciec wasz jest miłosierny”

 

30 grudnia 2018 r. C.

 

 

I NIEDZIELA OKRESU

 

BOŻEGO NARODZENIA C

 

kolor szat liturgicznych: BIAŁY

 

 

 

ANTYFONA NA WEJŚCIE

Łk 2, 16

Pasterze poszli z pośpiechem *

i znaleźli Maryję i Józefa, *

i Niemowlę złożone w żłobie.

 

 

WPROWADZENIE DO LITURGII

         W dzisiejszym kryzysie rodziny i małżeństwa, Święta Rodzina jest dla nas wzorem życia opartego na miłości i wzajemnym zaufaniu. Jest przykładem dla wielu małżeństw, że mimo wszelkich trudności i problemów, warto po raz kolejny zaufać i przebaczyć, aby znów budować Bożą rodzinę.

Podczas tej Mszy Świętej prośmy za wszystkie polskie rodziny, aby mimo różnych trudności, rodzina zawsze była Bogiem silna. Prośmy również o dar pojednania i przebaczenia dla rodzin skłóconych i rozbitych, aby na nowo wróciły na drogę wzajemnej miłości i życiem naśladowali rodzinę z Nazaretu.

Za nasze ludzkie słabości i zaniedbania przeprośmy teraz Boga u progu Eucharystycznej Ofiary.

 

Odmawia się hymn Chwała na wysokości Bogu...

 

 

KOLEKTA

         Boże, Ty w Świętej Rodzinie dałeś nam wzór życia, †

spraw, abyśmy złączeni wzajemną miłością

naśladowali w naszych rodzinach Jej cnoty *

i doszli do wiecznej radości w Twoim domu.

Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, †

który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, *

Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

 

 

WSTĘP DO LITURGII SŁOWA

Każdy człowiek ma obowiązek czcić i szanować swoich rodziców, o czym nam za chwilę przypomni Księga Syracydesa. W drugim czytaniu święty Paweł żąda od rodziców szacunku dla ich własnych dzieci: „Ojcowie nie rozdrażniajcie waszych dzieci, aby nie traciły ducha”.

Ewangelia według świętego Łukasza ukazuje nam dobitnie znaczenie wychowawcze domu rodzinnego. Pod okiem Maryi i Józefa dojrzewał Jezus w Nazarecie i we wszystkim był poddany swoim rodzicom.

Wsłuchując się w teksty Święte, uczmy się miłości rodzicielskiej od Świętej Rodziny.

 

 

PIERWSZE CZYTANIE

Samuel zostaje przedstawiony Panu

1 Sm 1, 20-22. 24-28

Czytanie z Pierwszej Księgi Samuela

Anna poczęła i po upływie dni urodziła syna, i nazwała go imieniem Samuel, ponieważ mówiła: «Uprosiłam go u Pana».

Elkana udał się z całą rodziną, by złożyć Panu doroczną ofarę i wypełnić swój ślub. Anna zaś nie poszła, lecz oświadczyła swemu mężowi: «Gdy chłopiec będzie odstawiony od piersi, zaprowadzę go, żeby się pokazał przed obliczem Pana i aby tam pozostał na zawsze».

Gdy go odstawiła, wzięła go z sobą w drogę, zabierając również trzyletniego cielca, jedną efę mąki i bukłak wina. Przyprowadziła go do domu Pana, do Szilo. Chłopiec był jeszcze mały.

Zabili cielca i poprowadzili chłopca przed Helego. Powiedziała ona wówczas: «Pozwól, panie mój! Na twoje życie! To ja jestem ową kobietą, która stała tu przed tobą i modliła się do Pana. O tego chłopca się modliłam, i spełnił Pan prośbę, którą do Niego zanosiłam. Oto ja oddaję go Panu. Po wszystkie dni, jak długo będzie żył, zostaje oddany Panu».

I oddali tam pokłon Panu.

 

Oto słowo Boże.

 

 

PSALM RESPONSORYJNY

Ps 84 (83), 2-3. 5-6. 9-10 (R.: por. 5a)

Refren: Szczęśliwi, którzy mieszkają w Twym domu.

2       Jak miłe są Twoje przybytki, *

Panie Zastępów!

3       Dusza moja stęskniona pragnie przedsionków Pańskich, *

serce moje i ciało radośnie wołają do Boga żywego.

Refren: Szczęśliwi, którzy mieszkają w Twym domu.

5       Szczęśliwi, którzy mieszkają w domu Twoim, Panie, *

nieustannie wielbiąc Ciebie.

6       Szczęśliwi, których moc jest w Tobie, *

którzy zachowują ufność w swym sercu.

Refren: Szczęśliwi, którzy mieszkają w Twym domu.

9       Panie Zastępów, usłysz modlitwę moją, *

nakłoń ucha, Boże Jakuba.

10     Spójrz, Boże, Tarczo nasza, *

wejrzyj na twarz Twojego pomazańca.

Refren: Szczęśliwi, którzy mieszkają w Twym domu.

 

 

DRUGIE CZYTANIE

Zostaliśmy nazwani dziećmi Bożymi i nimi jesteśmy

1 J 3, 1-2. 21-24

Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Jana Apostoła

Najmilsi:

Popatrzcie, jaką miłością obdarzył nas Ojciec: zostaliśmy nazwani dziećmi Bożymi, i rzeczywiście nimi jesteśmy. Świat zaś dlatego nas nie zna, że nie poznał Jego.

Umiłowani, obecnie jesteśmy dziećmi Bożymi, ale jeszcze się nie ujawniło, czym będziemy. Wiemy, że gdy się objawi, będziemy do Niego podobni, bo ujrzymy Go takim, jakim jest.

Umiłowani, jeśli serce nas nie oskarża, to mamy ufność w Bogu, a o co prosić będziemy, otrzymamy od Niego, ponieważ zachowujemy Jego przykazania i czynimy to, co się Jemu podoba. Przykazanie zaś Jego jest takie, abyśmy wierzyli w imię Jego Syna, Jezusa Chrystusa, i miłowali się wzajemnie tak, jak nam nakazał. Kto wypełnia Jego przykazania, trwa w Bogu, a Bóg w nim; a to, że trwa On w nas, poznajemy po Duchu, którego nam dał.

 

Oto słowo Boże.

 

 

AKLAMACJA PRZED EWANGELIĄ

Por. Dz 16, 14b

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Otwórz, Panie, nasze serca,

abyśmy uważnie słuchali słów Syna Twojego.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

 

 

EWANGELIA

Rodzice znajdują Jezusa w świątyni

Łk 2, 41-52

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Rodzice Jezusa chodzili co roku do Jeruzalem na Święto Paschy. Gdy miał lat dwanaście, udali się tam zwyczajem świątecznym. Kiedy wracali po skończonych uroczystościach, został młody Jezus w Jerozolimie, a tego nie zauważyli Jego Rodzice. Przypuszczając, że jest wśród pątników, uszli dzień drogi i szukali Go między krewnymi i znajomymi. Gdy Go nie znaleźli, wrócili do Jeruzalem, szukając Go.

Dopiero po trzech dniach odnaleźli Go w świątyni, gdzie siedział między nauczycielami, przysłuchiwał się im i zadawał pytania. Wszyscy zaś, którzy Go słuchali, byli zdumieni bystrością Jego umysłu i odpowiedziami.

Na ten widok zdziwili się bardzo, a Jego Matka rzekła do Niego: «Synu, czemu nam to uczyniłeś? Oto ojciec Twój i ja z bólem serca szukaliśmy Ciebie».

Lecz On im odpowiedział: «Czemu Mnie szukaliście? Czy nie wiedzieliście, że powinienem być w tym, co należy do mego Ojca?» Oni jednak nie zrozumieli tego, co im powiedział.

Potem poszedł z nimi i wrócił do Nazaretu; i był im poddany. A Matka Jego chowała wiernie wszystkie te sprawy w swym sercu. Jezus zaś czynił postępy w mądrości, w latach i w łasce u Boga i u ludzi.

 

Oto słowo Pańskie.

 

 

REFLEKSJA NAD CZYTANIAMI

 

Zgubiony Jezus

W dzisiejszej scenie ewangelicznej, która opowiada o zagubieniu i znalezieniu Jezusa w świątyni jerozolimskiej, możemy odnaleźć wiele prawd, które zmieniły myślenie i zachowanie Maryi względem Jej Syna. W tym wydarzeniu odkrywa się przed Nią tożsamość Jezusa. Jednak, to wydarzenie, które miało miejsce 2000 lat temu, poucza także nas, ludzi wierzących indywidualnie i daje wiele wskazówek dla rodzin chrześcijańskich.

Do momentu tego wydarzenia Maryja wychowywała Jezusa, tak jak to najlepiej umiała robić, i tak jakby czyniła to każda matka. Ona mogła nieustannie przypatrywać się wzrastaniu Jezusa krok po kroku. Widziała Jego śmiech i płacz. Znała Jego ulubione zabawy, potrawy, ulubionych kolegów itd. Miała, jak każda matka, pieczę nad swym dzieckiem. Pewnie i ona, jak to czyni wiele matek, podchodziła cicho do Jego łóżka i wpatrywała się w Niego, gdy był pogrążony we śnie, wsłuchiwała się w spokojny sen i zadawała sobie pytanie: Kim On w przyszłości będzie?

Jezus również nie okazywał inności, czy nadzwyczajności w porównaniu z innymi dziećmi tego okresu. Uczył się czytać i pisać. Zadawał, jak każde dziecko, wiele pytań Maryi i Józefowi. Pomagał Józefowi i uczył się rzemiosła w warsztacie stolarskim. Było to zupełnie normalne, naturalne i oczywiste.

Przybycie do Jerozolimy i wejście w progi świątyni, jednak bardzo dużo zmieniło z tej naturalności i zwyczajności. Jezusa nie tylko zachwyciło piękno świątyni, ale tam odkrył swoje najgłębsze powołanie i posłannictwo. To właśnie w świątyni poczuł, że jest Synem Boga. Dotykając głębi Tajemnicy, zapomniał o Maryi, Józefie i pielgrzymach. Dla każdego z nas jest to wskazówka, że odpowiedzi na pytania dotyczące wiary, rodziny możemy znaleźć w świątyni, w kościele. Stąd dzisiaj powinniśmy innymi oczyma spoglądać na czas, który spędzamy w kościołach, bazylikach, katedrach, bo podczas modlitwy w tych miejscach, możemy odkrywać nasze powołanie.

Maryja i Józef gubią Jezusa, ale po trzech dniach odnajdują Go w świątyni. To tragiczne wydarzenie, oznacza, że i my możemy w swoim życiu zgubić Jezusa, ale powinniśmy Go szukać w tym miejscu, gdzie żeśmy Go zgubili. Można pytać - jak to robili rodzice Jezusa - osób życzliwych, specjalistów od teologii, ale i tak – wcześniej, czy później trzeba wrócić do momentu grzechu, własnych zaniedbań w których straciło się odczuwanie obecności Jezusa w swoim życiu. Od miejsca, momentu zagubienia należy nawiązywać więź z Jezusem na nowo. Tak samo rodzice, gdy więź z dzieckiem zostanie zerwana, mają prawo szukać pomocy w jakichś niezwykłych metodach, odwoływać się do specjalistów. Należy jednak spokojnie pomyśleć, który moment, jakie wydarzenie, jakie zdanie spowodowało, że utraciliśmy więź z naszym dzieckiem. I ten moment, to wydarzenie ma się stać na nowo miejscem pojednania i kontynuacji dalszej więzi z dzieckiem.

W rzeczywistości Maryja i Józef nie znaleźli już tego samego Jezusa, który żył z nimi i przyszedł 3 dni wcześniej do tej świątyni. Od tego momentu Jezus żyje dla innego Ojca i wypełnia Jego wolę. Dobitnie podkreślają to słowa: „Czyż nie wiedzieliście, że powinienem być w tym, co należy do mego Ojca?” Jezus pokazał Maryi i Józefowi, że jest świadom swej wyjątkowej synowskiej relacji do Ojca i powinien iść tą drogą, którą On Mu wyznacza. Maryja, od tego momentu, nigdy nie będzie zabraniała Jezusowi iść drogą Ojca, zawsze będzie dawała Mu wolność, aby spełniał swoje powołanie. Tutaj jednak po raz pierwszy okazuje się, że Jego powołanie odrywa Go od Niej. Zanim głębiej to zrozumiała, musiała przejść chwile pełne niezrozumienia i bólu. Zadaniem Maryi, każdego chrześcijanina, a zwłaszcza rodziców wobec dzieci jest nieustanne dawanie Jezusowi pierwszeństwa, aby bez przeszkód mógł czynić to, co chce w nas i wokół nas.

Powoli dla Jezusa nową rodziną stają się wszyscy ludzie. W tej nowej rodzinie matka, bracia i siostry nie są dani z góry; mogą nimi być wszyscy. Z nowej rodziny nie są oczywiście wykluczeni krewni według ciała. Jednak również i oni, aby się w niej znaleźć, muszą pełnić wolę Ojca. Muszą przekroczyć przywiązanie do fizycznej osoby Jezusa po to, aby w pełni zrozumieć w czym wola Ojca się wyraża i nią żyć. Najlepiej mówi o tym fragment z 12 rozdz. Ewangelii św. Mateusza. Pamiętamy scenę, w której Jezus przemawiał do tłumów w czyimś domu i przyszła Maryja i inni krewni. Ktoś powiedział, że chcą się z Nim spotkać i rozmawiać. Wówczas Jezus odpowiedział: „Któż jest moją matką i którzy są moimi braćmi. I wyciągnąwszy rękę ku swoim uczniom, rzekł „Oto moja matka i moi bracia”. Bo kto pełni wolę Ojca mojego, który jest w niebie, ten mi jest bratem, siostrą i matką””. Jakżeż to dla nas wielkie szczęście, że możemy należeć do rodziny Jezusa. Jednak musimy spełnić podstawowy warunek: wypełniać wolę Ojca, tak jak tego uczy i pokazuje nam Jezus.

Każda Msza św. jest momentem, w którym możemy na nowo, jeszcze lepiej odczytywać i rozumieć działanie i oczekiwanie Jezusa wobec nas. Prośmy dziś Najświętszą Rodzinę o to jedno: byśmy w naszych polskich i chrześcijańskich rodzinach wszyscy wzorowali się na zasadach życia Świętej Rodziny. Byśmy byli dla siebie łagodni i ustępliwi, serdeczni i życzliwi. By nic nas w rodzinie nie dzieliło, a w wszystko łączyło. Niech Jezus dokonuje w rodzinach wielkich przemian. Byśmy nie pozwolili sobie odebrać tego dobra i tego szczęścia, któremu na imię chrześcijańska, boża kochająca się rodzina.

Ks. Leszek Skaliński SDS

 

Odmawia się Wierzę w jednego Boga...

 

 

MODLITWA WIERNYCH

Do Boga, który swoją miłością łączy wszystkich ludzi w jedną rodzinę, zanieśmy pokorne modlitwy.

Po każdym wezwaniu chwila ciszy.

1.      Prośmy za Kościół Chrystusowy.

2.      Prośmy za pasterzy Kościoła.

3.      Prośmy za rodziny.

4.      Prośmy za małżeństwa rozbite.

5.      Prośmy za dzieci z domów dziecka.

6.      Prośmy za zmarłych.

7.      Prośmy za nas samych.

Boże, nadziejo ufających Tobie, wysłuchaj modlitw błagającego Cię Kościoła i spraw łaskawie, aby w naszym życiu nieustannie wspomagała nas Twoja łaska. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

 

 

MODLITWA NAD DARAMI

Wszechmogący Boże, składamy Tobie przebłagalną Ofiarę i pokornie Cię prosimy, † abyś za wstawiennictwem Bogurodzicy Dziewicy i świętego Józefa, *

utwierdził nasze rodziny w swojej łasce i pokoju.

Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

 

PRZED PREFACJĄ

Bogu Ojcu zanieśmy pieśń dziękczynienia za Świętą Rodzinę, która jest wzorem nieskażonej miłości we współczesnym świecie.

 

 

PREFACJA

3. Chrystus Światłością

Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne, *

abyśmy zawsze i wszędzie Tobie składali dziękczynienie, *

Panie, Ojcze święty, wszechmogący, wieczny Boże.

Albowiem przez tajemnicę Wcielonego Słowa *

zajaśniał oczom naszej duszy *

nowy blask Twojej światłości; *

abyśmy poznając Boga w widzialnej postaci, *

ostali przezeń porwani *

do umiłowania rzeczy niewidzialnych.

Dlatego niebo i ziemia *

z uwielbieniem śpiewają Tobie pieśń nową *

i my z wszystkimi zastępami Aniołów wysławiamy Ciebie, *

razem z nimi wołając...

 

 

ANTYFONA NA KOMUNIĘ

por. Ba 3, 38

Nasz Bóg ukazał się na ziemi *

i przebywał wśród ludzi.

 

 

MODLITWA PO KOMUNII

Miłosierny Ojcze, Ty nas pokrzepiłeś Najświętszym Sakramentem, †

spraw, abyśmy wiernie naśladowali przykład Świętej Rodziny *

i po trudach doczesnego życia cieszyli się razem z Nią życiem wiecznym.

Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

 

PRZED ROZESŁANIEM

Idąc do domów, zabierzmy ze sobą nowo narodzonego Zbawiciela, niech On wprowadza pokój, radość i miłość w nasze małżeństwa i rodziny.

 

 

NIEDZIELNA EUCHARYSTIA – 6.30, 8.00, 9.30 – dla młodzieży, 11.00 – rodzinna, z dziećmi, 12.30, 16.00, 19.00, poniedziałek - sobota – 7.00, 7.30, 18.00.

Kancelaria (tel. 126452342) czynna (oprócz I piątku i świąt): godz. 8-9 i 16-17.30 (oprócz sobót)

Redakcja „Wzgórza w Blasku Miłosierdzia”: Władysław Wyka red. nacz.,

Wydaje: Parafialny Oddział Akcji Katolickiej nr 1 Archidiecezji Krakowskiej

- Parafia Miłosierdzia Bożego, os. Na Wzgórzach 1a,

Nr k. bank – 08 1240 2294 1111 0000 3723 9378, tel.; 0-12-645-23-42.

NASZE STRONY INTERNETOWE I ADRESY:

strona internetowa parafii:

www.wzgorza.diecezja.krakow.pl

oraz milosirdzia-parafia.pl - PO Akcji Katolickiej

adres parafii:

Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.,

strona internetowa gazetki:wzgorza-gazetka.pl

adres gazetki:Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.