WZGÓRZA

 

W BLASKU MIŁOSIERDZIA

 


15/865 - 3 kwietnia 2022 r. C.


INTERNETOWE WYDANIE TYGODNIKA „WZGÓRZA W BLASKU MIŁOSIERDZIA”


Błogosławieni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią”

 

 

V niedziela

 

Wielkiego Postu r. C

 

3 kwietnia 2022 r.

 

Kolor szat liturgicznych - fioletowy

 

Teksty liturgii Mszy św.

 

 

ANTYFONA NA WEJŚCIE

Ps 43, 1-2

 

Osądź mnie, Boże, sprawiedliwie *

i broń mojej sprawy przeciw ludowi nie znającemu litości, *

wybaw mnie od człowieka podstępnego i niegodziwego, *

Ty bowiem, Boże, jesteś moją ucieczką.

 

 

WPROWADZENIE DO LITURGII

 

Jezus nikogo nie potępia, ale daje kolejną szansę, obdarza przebaczeniem i miłosierdziem wszystkich tych, którzy skruszonym sercem proszą Go o przebaczenie. Dzisiaj Chrystus przypomina nam, czym jest prawdziwe miłosierdzie, które łączy się z wyrzeczeniem. Bóg patrzy na ludzkie serce i nasze intencje – nie na ludzki grzech. Dla Niego nie jest najważniejszy grzech, ale otwartość człowieka na Jego miłosierną miłość, która trwa od wieków.

Nie można być chrześcijaninem i służyć Bogu, jeśli nie otworzy się przed Nim wszystkich sfer życia, jeśli nie uzna człowiek przed Bogiem całej swojej nędzy, wtedy nie może oczekiwać od Stwórcy przebaczenia. Tylko grzech nazwany i wyznany może być odpuszczony.

Za to wszystko, co nie jest miłe Bogu, przeprośmy Go teraz, aby ta Najświętsza Ofiara wydała błogosławione owoce w naszym chrześcijańskim życiu.

Dziś OPUSZCZA SIĘ hymn Chwała na wysokości Bogu...

 

 

KOLEKTA

Prosimy Cię, Panie, nasz Boże, †

udziel nam łaski, abyśmy gorliwie naśladowali miłość Twojego Syna, *

który oddał własne życie za zbawienie świata.

Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, †

który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, *

Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

 

 

WSTĘP DO LITURGII SŁOWA

Jezus Chrystus z Nazaretu, nasz Boski Mistrz i Nauczyciel, każdemu z nas, uczestniczących w liturgii, stawia dziś pytanie, jakie kiedyś zadał grzesznej kobiecie: „Nikt cię nie potępił?” Choć naszych grzechów nikt nie będzie pisał na piasku, to Jezus dobrze je zna i z wielką miłością nas prosi: „Od tej chwili już nie grzesz”.

 

Liturgia słowa w wielkim poście wzywa nas do nawrócenia i pokuty. Również dzisiejsze czytania wzywają nas do powrotu do Jezusa, bo jest łaskawy i miłosierny.

 

 

 

PIERWSZE CZYTANIE

Obietnica nowego wyzwolenia

Iz 43, 16-21

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

Tak mówi Pan, który otworzył drogę przez morze i ścieżkę przez potężne wody; który wyprowadził wozy i konie, także i potężne wojsko; upadli, już nie powstaną, zgaśli, jak knotek zostali zdmuchnięci.

«Nie wspominajcie wydarzeń minionych, nie roztrząsajcie w myśli dawnych rzeczy. Oto Ja dokonuję rzeczy nowej; pojawia się właśnie. Czyż jej nie poznajecie? Otworzę też drogę na pustyni, ścieżyny na pustkowiu. Sławić Mnie będą zwierzęta polne, szakale i strusie, gdyż na pustyni dostarczę wody i rzek na pustkowiu, aby napoić mój lud wybrany. Lud ten, który sobie utworzyłem, opowiadać będzie moją chwałę».

 

Oto słowo Boże.

 

PSALM RESPONSORYJNY

Ps 126 (125), 1b-2b. 2c-3. 4-5. 6 (R.: por. 3a)

 

Refren: Pan Bóg uczynił wielkie rzeczy dla nas.

1 Gdy Pan odmienił los Syjonu, *

wydawało się nam, że śnimy.

2 Usta nasze były pełne śmiechu, *

a język śpiewał z radości.

Refren: Pan Bóg uczynił wielkie rzeczy dla nas.

Mówiono wtedy między narodami: *

«Wielkie rzeczy im Pan uczynił».

3 Pan uczynił nam wielkie rzeczy *

i radość nas ogarnęła.

Refren: Pan Bóg uczynił wielkie rzeczy dla nas.

 

4 Odmień znowu nasz los, o Panie, *

jak odmieniasz strumienie na Południu.

5 Ci, którzy we łzach sieją, *

żąć będą w radości.

Refren: Pan Bóg uczynił wielkie rzeczy dla nas.

6 Idą i płaczą, *

niosąc ziarno na zasiew,

lecz powrócą z radością, *

niosąc swoje snopy.

Refren: Pan Bóg uczynił wielkie rzeczy dla nas.

 

DRUGIE CZYTANIE

Upodabniając się do śmierci Chrystusa,

dojdę do powstania z martwych

Flp 3, 8-14

 

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Filipian

Bracia:

Wszystko uznaję za stratę ze względu na najwyższą wartość poznania Chrystusa Jezusa, mojego Pana.

Dla Niego wyzułem się ze wszystkiego i uznaję to za śmieci, bylebym pozyskał Chrystusa i znalazł się w Nim – nie mając mojej sprawiedliwości, pochodzącej z Prawa, lecz Bożą sprawiedliwość, otrzymaną dzięki wierze w Chrystusa, sprawiedliwość pochodzącą od Boga, opartą na wierze – przez poznanie Go: zarówno mocy Jego zmartwychwstania, jak i udziału w Jego cierpieniach – w nadziei, że upodabniając się do Jego śmierci, dojdę jakoś do pełnego powstania z martwych.

Nie mówię, że już to osiągnąłem i już się stałem doskonały, lecz pędzę, abym też to zdobył, bo i sam zostałem zdobyty przez Chrystusa Jezusa.

Bracia, ja nie sądzę o sobie samym, że już zdobyłem, ale to jedno czynię: zapominając o tym, co za mną, a wytężając siły ku temu, co przede mną, pędzę ku wyznaczonej mecie, ku nagrodzie, do jakiej Bóg wzywa w górę, w Chrystusie Jezusie.

 

Oto słowo Boże.

 

 

AKLAMACJA PRZED EWANGELIĄ

Jl 2, 13bc

 

Aklamacja: Chwała Tobie, Słowo Boże.

Nawróćcie się do Boga waszego,

On bowiem jest łaskawy i miłosierny.

Aklamacja: Chwała Tobie, Słowo Boże.

 

 

EWANGELIA

Od tej chwili już nie grzesz

J 8, 1-11

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Jezus udał się na Górę Oliwną, ale o brzasku zjawił się znów w świątyni. Cały lud schodził się do Niego, a On, usiadłszy, nauczał ich.

Wówczas uczeni w Piśmie i faryzeusze przyprowadzili do Niego kobietę, którą dopiero co pochwycono na cudzołóstwie, a postawiwszy ją pośrodku, powiedzieli do Niego: «Nauczycielu, tę kobietę dopiero co pochwycono na cudzołóstwie. W Prawie Mojżesz nakazał nam takie kamienować. A Ty co powiesz?» Mówili to, wystawiając Go na próbę, aby mieli o co Go oskarżyć.

Lecz Jezus, schyliwszy się, pisał palcem po ziemi. A kiedy w dalszym ciągu Go pytali, podniósł się i rzekł do nich: «Kto z was jest bez grzechu, niech pierwszy rzuci w nią kamieniem». I powtórnie schyliwszy się, pisał na ziemi.

Kiedy to usłyszeli, jeden po drugim zaczęli odchodzić, poczynając od starszych, aż do ostatnich. Pozostał tylko Jezus i kobieta stojąca na środku.

Wówczas Jezus, podniósłszy się, rzekł do niej: «Kobieto, gdzież oni są? Nikt cię nie potępił?» A ona odrzekła: «Nikt, Panie!» Rzekł do niej Jezus: «I Ja ciebie nie potępiam. Idź i odtąd już nie grzesz».

 

Oto słowo Pańskie.

 

 

 

REFLEKSJA NAD CZYTANIAMI

 

Wina sędziów

Ks. Jan Dzielny

 

Wyjątkowo dramatyczny jest opis z dzisiejszej Ewangelii. Przyłapanie jawnogrzesznicy na „gorącym uczynku” stawia bohaterów tamtego zdarzenia w niezręcznej sytuacji. Z jednej strony - w myśl starotestamentalnego prawa - Izraelici ze spokojnym sumieniem mogli jej oddać sprawiedliwość. Za podobny czyn przewidziano w prawie karę ukamienowania. Z drugiej strony w całym tym zdarzeniu kryła się potworna niesprawiedliwość. Oto bowiem sędziowie jednocześnie byli oskarżonymi i winowajcami. Różnie próbuje się interpretować postawę Jezusa Chrystusa. Niektórzy mówią, że pisał na ziemi palcem, by odnowić zmurszałą ludzką pamięć.

Przecież ci, którzy przyprowadzili do Chrystusa grzesznicę, zupełnie zapomnieli o swoich grzechach. Wystarczyło na ziemi napisać kilka słów. Aby niektórym przypomnieć niechlubne momenty życia, Jezus posłużył się jakimś imieniem, może nazwą miejsca albo datą. Reakcja była piorunująca. Ci, którzy z wielką pewnością siebie dochodzili sprawiedliwości i w „świętym uniesieniu” domagali się kary śmierci - stopniowo opuszczali tę dziwną salę sądową. Prokuratorzy zaczynali kruszeć.

W Biblii wiele jest miejsc, które wytykają faryzeizm i obłudę. Szczególnie Nowy Testament w osobie Chrystusa wytyka zakłamanie i hipokryzję osób Mu współczesnych.

W historii z dzisiejszej Ewangelii - paradoksalnie - nie tylko chodzi o obronę tej biednej kobiety. Na pierwszy rzut oka rzuca się taki właśnie wniosek: Chrystus lituje się nad nią i ratuje jej reputację za pomocą sprytnej sztuczki. Jednak w gruncie rzeczy - może nawet bardziej niżby się zdawało - Zbawicielowi chodzi o tych biednych ludzi. Jeśli kogoś ratuje - to w większym stopniu ich zatracone dusze niż jej. Przecież ona znała ciężar swojej winy. Musiała żałować, skoro wyszła zwycięsko z tej przedziwnej konfrontacji - usłyszała zbawienne słowa: idź i nie grzesz więcej. Być może w swym sercu wzbudziła oczyszczający akt żalu już wtedy, kiedy ją złapali.

Inaczej było ze „strażnikami sprawiedliwości”. Oni nie mieliby szans na przejrzenie, gdyby nie Boska pedagogia. Zachowywali się jak typowi tropiciele zła: nie dlatego wytykali nieprawość, że się nią brzydzili, ale dlatego, że tak było wygodniej. Dzięki swemu zacietrzewieniu odwracali swój wzrok ku słabości innych i mieli spokój sumienia. Nie musieli się zajmować swoimi grzechami.

W historii aż roi się od reformatorów Kościoła. Niektórzy byli bardzo gorliwi w swej ozdrowieńczej pasji. Jednak naprawdę zasłużyli się ci, którzy przetrwali do współczesności. Ich owoc się nie zepsuł. W tym miejscu warto przypomnieć postawę św. Franciszka z Asyżu. On także usłyszał słowa: odbuduj mój Kościół. W odpowiedzi nie krytykował zapamiętale, ale zaczął od siebie i swoich braci.

Tekst Ewangelii o cudzołożnicy nie powinien także zamykać oczu na grzech innych. Byłoby nieporozumieniem uciekać przed hipokryzją do granic kompromisu ze złem. Każdy chrześcijanin w sumieniu może dostrzec takie sytuacje, w których nie można pozostawać biernym. Warto przypomnieć sobie ewangeliczne wskazania na ten temat. Chrystus zachęcał, by upominać, zanim się doniesie Kościołowi.

Przy rozstrzyganiu codziennych dylematów, jak zachować się wobec słabości i grzechów wokół siebie, warto uwzględnić starożytną zasadę: Cokolwiek czynisz, patrz końca. Mamy prawo reagować, ale u podstaw naszego działania nie może chodzić o niecne intencje. Dobro Kościoła i osobiste korzyści bliźnich są najważniejsze.

 

Odmawia się Wierzę w jednego Boga...

 

 

 

MODLITWA WIERNYCH

 

Jezusowi Chrystusowi, naszemu Zbawicielowi, który jest Panem czasu i wieczności, z ufnością przedstawmy nasze pragnienia serc.

 

  1. Za Kościół święty, aby nieustannie wzywał wszystkich do nawrócenia. Ciebie prosimy.

  2. Za papieża, biskupów, kapłanów i diakonów, aby swoim życiem wskazywali drogę do Jezusa. Ciebie prosimy.

  3. Za cierpiących z powodu wojny, aby doświadczyli prawdziwego pokoju i ludzkiej solidarności. Ciebie prosimy.

  4. Za ludzi szukających Boga, aby spotkali się z prawdziwym świadectwem wiary katolików. Ciebie prosimy.

  5. Za walczących z Bogiem i Kościołem, aby opamiętali się i wrócili do przebaczającego Ojca. Ciebie prosimy.

  6. Za zmarłych, aby cieszyli się wiecznym życiem w niebie. Ciebie prosimy.

  7. Za nas samych, abyśmy byli wierni Bogu, Krzyżowi i Ewangelii. Ciebie prosimy.

Panie, Jezu Chryste, Królu wszechświata, który łaskawie rządzisz i kierujesz nami, wysłuchaj pokornych modlitw, jakie do Ciebie zanosimy. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.

 

 

MODLITWA NAD DARAMI

 

Wysłuchaj nas, wszechmogący Boże, †

i przez tę Ofiarę oczyść z grzechów swoich wiernych, *

którym dałeś poznać prawdy chrześcijańskiej wiary.

Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

 

PRZED PREFACJĄ

 

Bogu, który jest łaskawy i miłosierny wobec pokutujących grzeszników wyśpiewajmy pieśń dziękczynienia za to, że nie potępia żadnego człowieka, ale przebacza i daje kolejną szansę powrotu do Niego.

 

 

PREFACJA

8. Duchowe znaczenie Wielkiego Postu

 

Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, *

słuszne i zbawienne, *

abyśmy zawsze składali dziękczynienie *

Tobie, miłosierny Ojcze, wszechmogący Boże, *

Królu wiecznej chwały, *

przez naszego Pana Jezusa Chrystusa.

Albowiem pozwalasz Twoim wiernym *

co roku z oczyszczoną duszą *

radośnie oczekiwać świąt wielkanocnych, *

aby gorliwie oddając się modlitwie *

i dziełom miłosierdzia, *

przez uczestnictwo w sakramentach odrodzenia *

osiągnęli pełnię dziecięctwa Bożego.

Dlatego z Aniołami i Archaniołami *

i z wszystkimi chórami niebios *

głosimy Twoją chwałę, *

razem z nimi wołając...

 

 

ANTYFONA NA KOMUNIĘ

J 8, 10-11

 

Niewiasto, nikt ciebie nie potępił? *

Nikt, Panie. *

I ja ciebie nie potępiam, *

od tej chwili już nie grzesz.

 

 

MODLITWA PO KOMUNII

 

Wszechmogący Boże, prosimy Cię, abyśmy zawsze byli żywymi członkami Chrystusa, * którego Ciało i Krew przyjmujemy.

Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

 

PRZED ROZESŁANIEM

 

Zaproszeni przez Chrystusa, umocnieni Słowem Bożym, Eucharystią i błogosławieństwem, dajmy szansę sobie i naszym bliźnim: przebaczajmy i prośmy o przebaczenie; nie potępiajmy, bo Jezus nie potępia.