WZGÓRZA

 

W BLASKU MIŁOSIERDZIA

 

 

       15/707                   -         14 kwietnia 2019 r.C.

INTERNETOWE WYDANIE TYGODNIKA „WZGÓRZA W BLASKU MIŁOSIERDZIA”

„Błogosławieni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią”

 

15 kwietnia 2019 r. C.

 

3

 

 

V Niedziela Palmowa

 

Wielkiego Postu C

 

Niedziela Palmowa wprowadza nas w tajemnicę Wielkiego Tygodnia. Tak jak Jezus wszedł do Jerozolimy, tak przychodzi dziś do każdego z nas. On nie przyszedł, aby zbawić tłum, ale każdego człowieka.

Wjeżdża do Jerozolimy na oślęciu, które symbolizuje pokój i łagodność. Śmierć, zło i grzech zostaną pokonane nie duchem siły, lecz siłą Ducha. Stoimy w tłumie, który zwraca się do Jezusa od słów: "Hosanna", po słowa: "Na krzyż Nim!".

Prośmy dziś o łaskę, abyśmy w nadchodzącym czasie przeżyli z Jezusem szczery żal z powodu naszej nieprawości po to, by przeżyć prawdziwą radość z powodu nowego życia, które ofiaruje nam zmartwychwstały Pan.

 

2

 

W dzisiejszym numerze:
- Wielki Tydzień otwiera Niedziela Palmowa
- Niedziela Palmowa
- Snopek mirry czyli Gorzkie żale
- Pamięć
- Niedziela Palmowa
- Święci i błogosławieni w tygodniu

 

 

 

4

 

Wielki Tydzień otwiera Niedziela Palmowa

 

czas bezpośrednio poprzedzający Święta Wielkanocne. Początkowo sam post przed Wielkanocą trwał zaledwie 3 dni. Z czasem wprowadzono okres 40-dniowego postu - i wyróżniono Wielki Tydzień. Na treść wydarzeń Wielkiego Tygodnia składają się triumfalny wjazd Pana Jezusa do Jerozolimy w Niedzielę Palmową, ostatnie dyskusje Chrystusa z Sanhedrynem w świątyni, przepowiednie Chrystusa o zburzeniu Jerozolimy i o końcu świata, Ostatnia Wieczerza i Męka Pańska, wreszcie chwalebne Zmartwychwstanie. Obrzędy liturgiczne tych dni są tak skomponowane, aby ułatwić odtworzenie wydarzeń bezpośrednio związanych z tajemnicą odkupienia rodzaju ludzkiego, pobudzić do refleksji i wielkiej wdzięczności, doprowadzić do pojednania z Bogiem w sakramencie pokuty, odnowić w Kościele pierwotną gorliwość w służbie Bożej. Wielki Tydzień ma tak wysoką rangę w liturgii Kościoła, że nie dopuszcza nawet uroczystości. Gdyby zaś takie wypadły, odkłada się je na czas po Wielkanocy i po jej oktawie (np. uroczystość Zwiastowania).

Niedziela Palmowa. Nazwa tego dnia pochodzi od wprowadzonego w XI w. zwyczaju święcenia palm. Liturgia bowiem wspomina uroczysty wjazd Jezusa do Jerozolimy, bezpośrednio poprzedzający Jego mękę i śmierć na krzyżu. Witające go tłumy rzucały na drogę płaszcze oraz gałązki, wołając: "Hosanna Synowi Dawidowemu". O uroczystym wjeździe Pana Jezusa do Jerozolimy piszą wszyscy czterej Ewangeliści. Samo to świadczy, jak wielką rangę przywiązują do tego wydarzenia z życia Jezusa Chrystusa.

W dzisiejszą niedzielę, w szczególny sposób przeznaczoną na uczczenie Męki Chrystusa, gorąco zapraszamy na poświęcone jej nabożeństwo - Gorzkie Żale. Za udział w Gorzkich Żalach na terenie Polski w okresie Wielkiego Postu można uzyskać raz w tygodniu odpust zupełny.

W Niedzielę Palmową obchodzony jest Światowy Dzień Młodzieży.

 

 

5

 

Niedziela Palmowa

 

Niedziela jak każda inna, inna bo niezwykła,

pełna dostojeństwa i zadumy,

to niedziela Pana i osiołka,

niedziela entuzjazmu zwiastującego zdradę,

dzień jerozolimskiej euforii,

wypełniającego się objawieniem,

które wypełnia się do końca.

Niedziela radości i smutku,

dzień szumiącej palmy,

kołyszącej się dumnie na wietrze,

dzień płaszcza,

tworzącego dywan na drodze Pana,

to ten dzień,

który nazywamy Niedzielą Palmową !

Ta Niedziela jest też moja,

wtapiam się w miłość Boga!

 

 

11

 

Snopek mirry czyli Gorzkie żale

 

"Gorzkie żale", zbiór pieśni o Męce Pańskiej, śpiewane są obecnie we wszystkich kościołach w Polsce w niedziele Wielkiego Postu. To typowo polskie nabożeństwo. Powstało w Warszawie na przełomie XVII i XVIII wieku.

W kościele św. Krzyża w Warszawie po raz pierwszy odprawiano Gorzkie żale] Nie wiadomo kto jest autorem pieśni. Być może ks. Wawrzyniec Stanisław Benik, ze Zgromadzenia Księży Misjonarzy świętego Wincentego a' Paulo, który w 1707 roku jako pierwszy ogłosił je drukiem. Tytuł wydanej przez niego książeczki był typowo barokowy: "Snopek Myrry z Ogroda Gethsemańskiego albo żałosne Gorzkiey Męki Syna Bożego [...] rospamiętywanie". Mirra to jeden z darów, jaki trzej królowie złożyli Bożemu Dzieciątku. Dar mirry był zapowiedzią męki i śmierci zbawczej Chrystusa.

Nazwa "Gorzkie żale" upowszechniła się później. Pochodzi oczywiście od pierwszych wyrazów pieśni: "Gorzkie żale przybywajcie, serca nasze przenikajcie".

Barokowa pobożność. Rozważanie Męki Pańskiej ma naturalnie o wiele starszą tradycję. Na początku XVIII wieku wciąż odprawiano misteria pasyjne, mające swe korzenie w średniowieczu. Pobożność ludzi baroku, pełna emocji, charakteryzująca się osobistym przeżywaniem Męki Pańskiej, potrzebowała jednak nowych form nabożeństw. Takich, które nie tylko relacjonowałyby biblijne wydarzenia, ale też pozwalały ludziom łatwiej wyobrazić sobie to, co czuł Chrystus. Zapewne więc nieprzypadkowo nowe nabożeństwo, "Gorzkie żale", są dziełem nowego zakonu – Misjonarzy św. Wincentego a' Paulo, zgromadzenia, które powstało w 1625 roku.

Do Polski pierwsza grupa Misjonarzy przybyła w listopadzie 1651 r. na życzenie królowej Marii Ludwiki Gonzagi. Królowa ofiarowała im drewniany domek i kapliczkę w okolicy dzisiejszego kościoła św. Krzyża w Warszawie. W 1657 roku zakonnicy rozpoczęli tam budowę kościoła. Został on konsekrowany w roku 1696 r. Przy kościele powstał szpital św. Rocha, którym opiekowało się zakonne Bractwo Miłosierdzia św. Rocha. Na jego czele stanął ks. Wawrzyniec Stanisław Benik.

Na wzór jutrzni. Pełni zapału zakonnicy starali się ułożyć nowe pieśni, które bardziej odpowiadałyby pobożności wiernych. W kronikach Bractwa zachowały się zapiski mówiące o tym, że stare, tłumaczone z łaciny pieśni, są często dla ludu niezrozumiałe.

Starania Misjonarzy przyspieszyły spory z działającymi nieopodal Dominikanami Obserwantami. Misjonarskie Bractwo św. Rocha rywalizowało z dominikańskim Bractwem Różańcowym o... pierwszeństwo podczas uroczystych procesji. By zapobiec zgorszeniu ks. Bartłomiej Tarło, proboszcz parafii św. Krzyża, zabronił członkom swojego Bractwa uczestniczenia w procesjach różańcowych.

To zmobilizowało Misjonarzy to opracowania własnego nabożeństwa. Jego strukturę ułożono na wzór jutrzni – jednej z modlitw brewiarza. Nabożeństwo, rozpoczynane pieśnią o charakterze pobudki, wzywającą wiernych do prawdziwie głębokiego przeżywania ofiary krzyżowej Jezusa, składa się z trzech części, tak jak jutrznia składa się z trzech nokturnów. Każda część zawiera trzy pieśni (analogicznie do trzech psalmów w nokturnie jutrzni), wprowadzane krótkim podaniem intencji (porównywalnej z czytaniem w liturgii brewiarzowej). Melodie śpiewów wchodzących w skład "Gorzkich żalów" są oryginalne, ale nawiązują do wcześniejszych pieśni.

Nowe nabożeństwo wyjątkowo szybko rozprzestrzeniło się po całym kraju. W XVIII wieku odprawianie "Gorzkich żalów" łączono zazwyczaj z wystawieniem Najświętszego Sakramentu, od którego rozpoczynano celebrację. Po odśpiewaniu trzech części "Gorzkich żalów" głoszono kazanie pasyjne. Następnie ruszała procesja ze świecami, po której udzielano końcowego błogosławieństwa. Dziś nabożeństwo jest więc okrojone w porównaniu z pierwotną postacią.

 

 

9

 

Pamięć.

 

Robimy rodzinne zdjęcia. Zatrzymujemy ujęcia, które na zawsze pozostaną niezmienione. Po co? By to wszystko, czego byliśmy świadkami, zapamiętać. I – co ważne dla fotografii rodzinnej – by pozostawić ślad dla dzieci, które są najczęstszymi modelami takich zdjęć. Chcemy im pokazać, a nie tylko im opowiedzieć, jakie były. Pragniemy, by zapamiętały, to przecież ich historia, ich korzenie, ale to także ich teraźniejszość i przyszłość, bo w pewnym sensie nigdy się tych zrobionych i zapamiętanych kadrów nie pozbędą.

Kuba, lat 7, istny diabełek, nigdy się nie zatrzymuje. Doskonale to oddają poruszone kadry. Nigdy nie siedzi w miejscu. Gdy Małgosia, jego starsza siostra, czyta mu książeczkę, on wisi głową w dół, zawieszony na poręczy piętrowego łóżka. Mateusz, najstarszy z rodzeństwa, już nie zostawia rysunków z pasty do zębów na lustrze, wyrósł z tego. – Chcę – mówi tata i autor zdjęć – kiedyś pokazać moim wnukom, kim byli ich rodzice w tym wieku. Robię zdjęcia ciągle i zawsze. Wszystkiego. Fotografuję ich, kiedy myją zęby, jadą rowerem, grają w gry, odrabiają zadanie domowe, śpią, jedzą, płaczą, skaczą z radości. Ciągle, każdego dnia i wszędzie. To zdjęcia, które będą ważne za 20, 40, 60 lat. Dużo szybciej, niż nam się wydaje. Bo dziecinne piegi znikają, a dzieci, ani się obejrzysz, już zrobią prawo jazdy, pójdą na studia i wyjdą na zawsze z domu.

„Gorąco pragnąłem spożyć Paschę z wami, zanim będę cierpiał. Albowiem powiadam wam: Już jej spożywać nie będę, aż się spełni w królestwie Bożym”. Zdanie, które wypowiedział Jezus do swoich uczniów, więcej się nie powtórzy. Pozostała po nim pamięć w Kościele. Jest przeszłością, choć jest jednocześnie, aż do końca swego wypełnienia, niedokonane.

Kiedy się wypełni? Jeden Pan Bóg wie. Co nam pozostaje? Wpisać się w nie. Brać w ręce chleb, błogosławić i rozdzielać między nami, i tak aż do wypełnienia obietnicy Zbawiciela.           

     Paweł Zybura OP – „w drodze”

 

 

7

 

Niedziela Palmowa

 

Zbliża się okres wyjątkowy

rozpoczęcie Tygodnia Wielkiego

z pokorą pochylajmy głowy

nad zmartwychwstaniem Jego

Dzień ten przybycie upamiętnia

Jezusa procesję do Jerozolimy

wkrótce Wielkanocne Święta

częściej o Bogu myślimy

Pamiątka ukrzyżowania i śmierci

jest naszym sercom tak droga

w tych czasach pośpiechu komercji

skierujmy swe serca do Boga

W żałobie nad śmiercią Jezusa

pogrążeni w modlitwie szczerej

w zaumie nad losem Chrystusa

wyciszmy swe myśli w kościele

Oczyścimy nieczyste sumienia

obudzimy nadzieje zgubione

w świecie co ludzi zmienia

bożą łaską będą spełnione

A symbol nieśmiertelności

piękna gałązka wierzbowa

niech radość w duszy gości

do środy popielcowej zachowa

Te palmy pięknie przystrajane

w rękach trzymane serdecznie

są znakiem zmartwychwstania

Jezusa po czasy wieczne.

Autorka L.Mróz-Cieślik

 

 

 

Święci i błogosławieni w tygodniu.

 

14 kwietnia - św. Walerian, męczennik
14 kwietnia - św. Ludwina, dziewica
15 kwietnia - święte Anastazja i Bazylissa, męczennice
15 kwietnia - bł. Cezary Bus, prezbiter
16 kwietnia - św. Maria Bernadetta Soubirous, dziewica i zakonnica
16 kwietnia - św. Benedykt Józef Labre, wyznawca
17 kwietnia - bł. Baptysta Spagnoli, prezbiter
17 kwietnia - św. Katarzyna Tekakwitha
18 kwietnia - bł. Maria od Wcielenia, zakonnica
18 kwietnia - św. Ryszard Pampuri, zakonnik
18 kwietnia - św. Galdin, biskup
19 kwietnia - św. Leon IX, papież
19 kwietnia - św. Ekspedyt, męczennik
20 kwietnia - św. Agnieszka z Montepulciano, dziewica i zakonnica
21 kwietnia - św. Anzelm z Canterbury, biskup i doktor Kościoła

21 kwietnia - św. Konrad z Parzham, zakonnik

 

 

NIEDZIELNA EUCHARYSTIA – 6.30, 8.00, 9.30 – dla młodzieży, 11.00 – rodzinna, z dziećmi, 12.30, 16.00, 19.00, poniedziałek - sobota – 7.00, 7.30, 18.00.

Kancelaria (tel. 126452342) czynna (oprócz I piątku i świąt): godz. 8-9 i 16-17.30 (oprócz sobót)

Redakcja „Wzgórza w Blasku Miłosierdzia”: Władysław Wyka red. nacz.,

Wydaje: Parafialny Oddział Akcji Katolickiej nr 1 Archidiecezji Krakowskiej

- Parafia Miłosierdzia Bożego, os. Na Wzgórzach 1a,

Nr k. bank – 08 1240 2294 1111 0000 3723 9378, tel.; 0-12-645-23-42.

NASZE STRONY INTERNETOWE I ADRESY:

strona internetowa parafii:

www.wzgorza.diecezja.krakow.pl

oraz milosirdzia-parafia.pl - PO Akcji Katolickiej

adres parafii:

Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.,

strona internetowa gazetki:wzgorza-gazetka.pl

adres gazetki:Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.