Liturgia Mszy św. na 10 lutego 2019 r.

WZGÓRZA

 

W BLASKU MIŁOSIERDZIA.

 

Teksty Liturgii Mszy św. z homilią

 

 

       6/698                   -              10 luty 2019 r.C.

„Bądźcie miłosierni, jak Ojciec wasz jest miłosierny”

 

10 luty 2019 r. C.

 

V Niedziela Zwykła

 

kolor szat liturgicznych: zielony

 

 

 

ANTYFONA NA WEJŚCIE

        

Ps 95, 6-7

Przyjdźcie, uwielbiajmy Boga, *

zegnijmy kolana przed Panem, który nas stworzył, *

albowiem On jest naszym Bogiem.

 

 

 

WPROWADZENIE DO LITURGII

        

Człowiek jest narzędziem Boga tutaj na ziemi jeśli spełnia uczynki miłości. Miłość czyni człowieka wartościowym i pięknym w dziele stworzenia.

Bóg dzięki swej dobroci, zgromadził nas dzisiaj przy źródle miłości, na Eucharystii, w której On sam jest obecny pośród swego ludu, ale również pragnie zjednoczyć się z nami poprzez słowo, Ciało i Krew.

Za nim zjednoczymy się ze Stwórcą w sakramencie miłości jaką jest Eucharystia, wyznajmy naszą grzeszność jak Piotr w dzisiejszej Ewangelii, wierząc, że tylko Bóg może przemienić smutek w radość, a grzech w łaskę.

 

Odmawia się hymn Chwała na wysokości Bogu...

 

 

 

KOLEKTA

        

Wszechmogący Boże, strzeż nieustannie swojej rodziny z ojcowską dobrocią, †

a ponieważ całą nadzieję pokładamy w łasce niebieskiej, *

otaczaj nas zawsze swoją opieką.

Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, †

który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, *

Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

 

 

 

WSTĘP DO LITURGII SŁOWA

 

Każdy człowiek jest powołany przez Boga, aby realizował tutaj na ziemi przykazanie miłości. Dzisiejsza liturgia słowa ukazuje nam prawdę, że Bóg posługuje się tutaj na ziemi słabymi narzędziami, pełnymi grzechów i słabości. Tylko wiara w moc nadprzyrodzoną może sprawić, że nasza wina zostanie zmazana i zgładzony grzech.

Otwórzmy się z wiarą na słowo Boże, niech ono przemienia nasze życie, abyśmy zawsze byli zdolni do pójścia za Chrystusem.

 

 

 

PIERWSZE CZYTANIE

 

Powołanie proroka

        

Iz 6, 1-2a. 3-8

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

W roku śmierci króla Ozjasza ujrzałem Pana zasiadającego na wysokim i wyniosłym tronie, a tren Jego szaty wypełniał świątynię. Serafiny stały ponad Nim; każdy z nich miał po sześć skrzydeł.

I wołał jeden do drugiego: «Święty, Święty, Święty jest Pan Zastępów. Cała ziemia pełna jest Jego chwały». Od głosu tego, który wołał, zadrgały futryny drzwi, a świątynia napełniła się dymem.

I powiedziałem: «Biada mi! Jestem zgubiony! Wszak jestem mężem o nieczystych wargach i mieszkam pośród ludu o nieczystych wargach, a oczy moje oglądały Króla, Pana Zastępów!»

Wówczas przyleciał do mnie jeden z serafinów, trzymając w ręce węgiel, który szczypcami wziął z ołtarza. Dotknął nim ust moich i rzekł: «Oto dotknęło to twoich warg, twoja wina jest zmazana, zgładzony twój grzech».

I usłyszałem głos Pana mówiącego: «Kogo mam posłać? Kto by Nam poszedł?» Odpowiedziałem: «Oto ja, poślij mnie!»

 

Oto słowo Boże.

 

 

 

PSALM RESPONSORYJNY

        

Ps 138 (137), 1b-2a. 2b-3. 4-5. 7e-8

(R.: por. 1c)

Refren: Wobec aniołów psalm zaśpiewam Panu.

1       Będę Cię sławił, Panie, z całego serca, *

        bo usłyszałeś słowa ust moich.

        Będę śpiewał Ci psalm wobec aniołów, *

2       pokłon Ci oddam w Twoim świętym przybytku.

Refren: Wobec aniołów psalm zaśpiewam Panu.

        

        I będę sławił Twe imię za łaskę i wierność Twoją, *

        bo ponad wszystko wywyższyłeś Twe imię i obietnicę.

3       Wysłuchałeś mnie, kiedy Cię wzywałem, *

        pomnożyłeś moc mojej duszy.

Refren: Wobec aniołów psalm zaśpiewam Panu.

        

4       Wszyscy królowie ziemi będą dziękować Tobie, Panie, *

        gdy usłyszą słowa ust Twoich.

5       I będą opiewać drogi Pana: *

        «Zaprawdę, chwała Pana jest wielka!»

Refren: Wobec aniołów psalm zaśpiewam Panu.

        

7       Wybawia mnie Twoja prawica. *

8       Pan za mnie wszystkiego dokona.

        Panie, Twa łaska trwa na wieki, *

        nie porzucaj dzieła rąk swoich.

Refren: Wobec aniołów psalm zaśpiewam Panu.

        

 

 

DRUGIE CZYTANIE

 

Świadectwo Pawła

o zmartwychwstaniu Chrystusa

        

1 Kor 15, 1-11

Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian

Przypominam, bracia, Ewangelię, którą wam głosiłem, którą przyjęliście i w której też trwacie. Przez nią również będziecie zbawieni, jeżeli ją zachowacie tak, jak wam głosiłem. Bo inaczej na próżno byście uwierzyli.

Przekazałem wam na początku to, co przejąłem: że Chrystus umarł – zgodnie z Pismem – za nasze grzechy, że został pogrzebany, że zmartwychwstał trzeciego dnia, zgodnie z Pismem; i że ukazał się Kefasowi, a potem Dwunastu, później zjawił się więcej niż pięciuset braciom równocześnie; większość z nich żyje dotąd, niektórzy zaś pomarli. Potem ukazał się Jakubowi, później wszystkim apostołom. W końcu, już po wszystkich, ukazał się także i mnie jako poronionemu płodowi.

Jestem bowiem najmniejszy ze wszystkich apostołów i niegodzien zwać się apostołem, bo prześladowałem Kościół Boży. Lecz za łaską Boga jestem tym, czym jestem, a dana mi łaska Jego nie okazała się daremna; przeciwnie, pracowałem więcej od nich wszystkich, nie ja, co prawda, lecz łaska Boża ze mną.

Tak więc czy to ja, czy inni, tak nauczamy i tak uwierzyliście.

 

Oto słowo Boże.

 

 

 

AKLAMACJA PRZED EWANGELIĄ

        

Mt 4, 19

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Pójdźcie za Mną,

a uczynię was rybakami ludzi.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

 

 

 

EWANGELIA

 

Zostawili wszystko i poszli za Jezusem

        

Łk 5, 1-11

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Pewnego razu – gdy tłum cisnął się do Jezusa, aby słuchać słowa Bożego, a On stał nad jeziorem Genezaret – zobaczył dwie łodzie stojące przy brzegu; rybacy zaś wyszli z nich i płukali sieci. Wszedłszy do jednej łodzi, która należała do Szymona, poprosił go, żeby nieco odbił od brzegu. Potem usiadł i z łodzi nauczał tłumy.

Gdy przestał mówić, rzekł do Szymona: «Wypłyń na głębię i zarzućcie sieci na połów!» A Szymon odpowiedział: «Mistrzu, całą noc pracowaliśmy i nic nie ułowiliśmy. Lecz na Twoje słowo zarzucę sieci». Skoro to uczynili, zagarnęli tak wielkie mnóstwo ryb, że sieci ich zaczynały się rwać. Skinęli więc na współtowarzyszy w drugiej łodzi, żeby im przyszli z pomocą. Ci podpłynęli; i napełnili obie łodzie, tak że się prawie zanurzały.

Widząc to, Szymon Piotr przypadł Jezusowi do kolan i rzekł: «Wyjdź ode mnie, Panie, bo jestem człowiekiem grzesznym». I jego bowiem, i wszystkich jego towarzyszy w zdumienie wprawił połów ryb, jakiego dokonali; jak również Jakuba i Jana, synów Zebedeusza, którzy byli wspólnikami Szymona.

A Jezus rzekł do Szymona: «Nie bój się, odtąd ludzi będziesz łowił». I wciągnąwszy łodzie na ląd, zostawili wszystko i poszli za Nim.

 

Oto słowo Pańskie.

 

 

 

REFLEKSJA NAD CZYTANIAMI

 

Kogo mam posłać? Kto by tam poszedł?

Zadajmy sobie i my pytania i poszukajmy odpowiedzi w słowie Bożym: kto się nadaje do głoszenia słowa Bożego? Czy ja - jako ochrzczony i uczeń Jezusa - mam coś do zrobienia na ten temat? Jeśli tak, to jak to robić?

Szaweł w spotkaniu z Jezusem pod Damaszkiem oślepł fizycznie (por. Dz 9). Jednak wewnętrznie, duchowo, zobaczył siebie w prawdzie. Do czasu tego spotkania myślał, że widzi jasno, co ma czynić, a faktycznie żył w ciemności, zanurzony w nienawiści. Po spotkaniu z Jezusem nazywa siebie "poronionym płodem", któremu ukazał się Pan. (1 Kor 15,8). Metafora poronionego płodu wyraża skrajną pokorę… to w nim [św. Pawle z Tarsu] ukazuje się owocność łaski Boga, który potrafi nieudanego człowieka przemienić w znakomitego apostoła… oto co Bóg uczynił z tym, który z ewangelicznego punktu widzenia mógłby zostać uznany za odpad! (Benedykt XVI, katecheza z dnia 10 IX 2008).              

        

Podobne doświadczenie spotkało Izajasza, który wypowiada swoje zagubienie i grzeszność wobec świętości Boga, który daje mu wizje swojej chwały. Izajasz mówi: Biada mi! Jestem zgubiony! (Iz 6,5). Jednak nie zguba i śmierć jest celem spotkania człowieka z Bogiem, ale życie i świętość! Człowiek ten uświadomił sobie jak potężna jest przepaść pomiędzy Bogiem a nim oraz jego narodem, konkretnymi ludźmi, którzy potrzebują nawrócenia. Z pośród wszystkich swoich braci i sióstr on pierwszy zostaje oczyszczony i posłany, aby głosić słowo przemiany czyli drogę powrotu do Pana.

Również św. Piotr będąc w jednej łodzi z Jezusem, "na głębinie", po wielu godzinach żmudnej bezowocnej pracy i owocnym połowie bez wielkiego wysiłku, ale w posłuszeństwie Mistrzowi doznaje wstrząsu z powodu bliskości Kogoś Świętego w swoim warsztacie pracy i mówi: Odejdź ode mnie Panie bo jestem człowiek grzeszny (Łk 5,8). Jezus nie tylko nie odchodzi, ale zaprasza Piotra do zamiany łodzi na przyjaźń z Nim, sieci na słowo Boże, a jeziorem i rybami ma się stać świat i ludzie.  

Kto więc nadaje się do głoszenia słowa Bożego? Jeśli mogli to czynić tacy grzesznicy i ludzie bardzo słabi - jak Izajasz, Paweł czy Piotr to może to czynić ty i ja. Bóg nie chce działać sam, jak niektórzy wielcy menedżerowie, którzy nikomu nie ufają i w pracy nie potrafią z nikim współpracować (R. Cantalamessa). Bóg chętnie włącza, zaprasza ludzi, aby z Nim współpracowali w tym, co ich dotyczy - ocalenia, zbawienia. Dodajmy; chętniej nawet to czyni z ludźmi słabymi, którzy doświadczyli buntu i ciemności, ale też przebaczenia i pokoju, ponieważ na nich samych widać wielkość Bożego miłosierdzia.

A jak się to ma do mnie? Do każdego z nas? Jan Paweł II powiedział: Nowe sytuacje - zarówno w Kościele, jak i życiu społecznym, ekonomicznym, politycznym i kulturalnym - domagają się dzisiaj ze szczególną siłą zaangażowania świeckich. Bierność, która zawsze była postawą nie do przyjęcia, dziś bardziej jeszcze staje się winą. Nikomu nie godzi się stać w bezczynności (Christifideles laici, Posynodalna adhortacja apostolska Jana Pawła II o powołaniu i misji świeckich w Kościele i w świecie, p 3). I dalej jeszcze powiedział: Każdy chrześcijanin może i musi słowem oraz życiem głosić: Bóg cię kocha, Chrystus dla ciebie jest Drogą, Prawdą i Życiem! (J, 14,6) (tamże, p 34).

Jak to robić? To pytanie zarówno do kapłana jak do hurtownika zabieganego o nowy towar, stażystki i studentki, szefa łodzi rybackiej, matki, która ma małe dziecko i z czułością je wychowuje, do polityka… do każdego ochrzczonego! Czy Ewangelia o powołaniu rybaka na apostoła nie pokazuje, symbolicznie, pewnych kroków i postaw, dzięki którym każda sytuacja może być owocna w doświadczeniu i głoszeniu Jezusa i królestwa Bożego.

Najpierw Jezus poprosił go, żeby nieco odbił od brzegu. Jezus prosi każdego z nas, abyśmy zostawili brzeg i tłum i byli z Nim sam na sam, chociażby w swoim warsztacie pracy, żebyśmy popatrzyli Mu w oczy i posłuchali… wsłuchali się w serce. Wsłuchując się w siebie, w sumienie, usłyszeli Jego natchnienia, co On ma nam do powiedzenia. Jezus może tak jak do Piotra z czasem zaprosić nas do wypłynięcia na głębię… Na głębi polecenia wydaje Pan. Kiedy nauczysz się być w ciszy, modlić, słuchać - nie bój się przyjąć poleceń, które uczynią Twoją pracę i posługę bardziej owocną, ponieważ pochodzą od Niego. Uważaj, nie lękaj się, bo jednym z doświadczeń "wypłynięcia na głębię" jest doświadczenie grzeszności, niegodności, trwoga i lęk. To jest spotkanie z Bogiem Świętym! Ostatecznie jednak chodzi nie o strach, ale o przyjęcie nowego posłania - słowa - przekonania - postawy, dla Ciebie i innych. Choć to jest trudne to zawsze owocne.

Każdy ochrzczony nie tylko nadaje się, ale jest wezwany do współpracy z Jezusem w ratowaniu świata i grzeszników. Powołanie Piotra pokazuje nam symbolicznie drogę do codziennego stawania się apostołem Jezusa. Nie dzieje się to naszą mocą, ale przez skruchę i pokorę w spotkaniu z Panem otrzymuję Jego Słowo i Ducha czyli najowocniejsze narzędzia łaski.

Zdaje się, że głos Pana ze świątyni ciągle brzmi: Kogo mam posłać? Kto by Nam poszedł? Odpowiedziałem: Oto ja, poślij mnie! (Iz 6,8). Co Ty odpowiadasz?

Andrzej Prugar OFMConv  

 

Odmawia się Wierzę w jednego Boga...

 

 

 

MODLITWA WIERNYCH

 

Skierujmy nasze modlitwy do Mistrza naszego życia, do Pana Jezusa Chrystusa. On jest naszym Światłem. (po każdym wezwaniu chwila ciszy)

 

1.      Za sługi Kościoła, którym powierzono urzędy i odpowiedzialność.

2.      Za polityków, którzy z woli wyborców otrzymali władzę w naszym państwie.

3.      Za prywatnych przedsiębiorców, kierujących swoimi firmami w niesprzyjających warunkach.

4.      Za chorych i cierpiących, którzy uginają się pod jarzmem Krzyża i żyją z nadziei.

5.      Za tych wszystkich, którzy troszczą się o bezpieczeństwo innych ludzi.

6.      Za tych, których praca służy nam w sposób niedostrzegalny.

 

Miłosierny Boże, Ty wiesz, jak bardzo jest nam potrzebna Twoja łaska. Bądź nam Obrońcą na naszych drogach i ratuj nas przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

 

 

 

MODLITWA NAD DARAMI

        

Panie, nasz Boże,

Ty stworzyłeś chleb i wino, aby podtrzymywały nasze życie doczesne, *

spraw, niech one staną się dla nas Sakramentem dającym życie wieczne.

Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

 

 

PRZED PREFACJĄ

 

Cześć i chwała Bogu, naszemu Ojcu, który wszelką nędzę na tej ziemi polecił naszej miłości, abyśmy porzucili wszystko i poszli za Nim, obdarowując Go w braciach uczynkami miłości.

 

 

 

PREFACJA

 

31. Dzieje zbawienia

Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, a dla nas zbawienne, *

abyśmy Tobie składali dziękczynienie i Ciebie wychwalali, *

Panie, Ojcze niebieski, wszechmogący i miłosierny Boże, *

przez naszego Pana Jezusa Chrystusa.

On przez narodzenie z Maryi Dziewicy *

obdarzył ludzkość nową młodością, *

przez swoją mękę zgładził nasze grzechy, *

przez powstanie z martwych *

dał nam dostęp do życia wiecznego, *

a wstępując do Ciebie, Ojcze, *

otworzył nam bramy nieba.

Dlatego z chórami Aniołów i Świętych, *

głosimy Twoją chwałę, *

razem z nimi wołając...

 

 

 

ANTYFONA NA KOMUNIĘ

        

Ps 107, 8-9

Niech dziękują Panu za Jego dobroć, *

za Jego cuda dla synów ludzkich, *

bo głodnego nasycił, *

a łaknącego napełnił dobrami.

 

 

 

MODLITWA PO KOMUNII

        

Boże,

Ty pozwalasz nam spożywać jeden Chleb eucharystyczny i pić z jednego Kielicha, † prosimy Cię, daj nam prowadzić takie życie, *

abyśmy zjednoczeni w Chrystusie, z radością przyczyniali się do zbawienia świata. Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

 

 

PRZED ROZESŁANIEM

 

Wierność powołaniu Chrystusowemu w kapłaństwie, w życiu zakonnym, małżeńskim, rodzinnym, czy samotnym musi opierać się na miłości do Stwórcy i do braci. Wtedy możemy być pewni, że Bóg nie pozostawi nas samych na drogach naszego życia.

Przyjmijmy błogosławieństwo Boże, niech ono wleje w nasze serca nadprzyrodzoną Miłość, abyśmy byli choć trochę podobni do Chrystusa.

 

 

NIEDZIELNA EUCHARYSTIA – 6.30, 8.00, 9.30 – dla młodzieży, 11.00 – rodzinna, z dziećmi, 12.30, 16.00, 19.00, poniedziałek - sobota – 7.00, 7.30, 18.00.

Kancelaria (tel. 126452342) czynna (oprócz I piątku i świąt): godz. 8-9 i 16-17.30 (oprócz sobót)

Redakcja „Wzgórza w Blasku Miłosierdzia”: Władysław Wyka red. nacz.,

Wydaje: Parafialny Oddział Akcji Katolickiej nr 1 Archidiecezji Krakowskiej

- Parafia Miłosierdzia Bożego, os. Na Wzgórzach 1a,

Nr k. bank – 08 1240 2294 1111 0000 3723 9378, tel.; 0-12-645-23-42.

NASZE STRONY INTERNETOWE I ADRESY:

strona internetowa parafii:

www.wzgorza.diecezja.krakow.pl

oraz milosirdzia-parafia.pl - PO Akcji Katolickiej

adres parafii:

Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.,

strona internetowa gazetki:wzgorza-gazetka.pl

adres gazetki:Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.