WZGÓRZA

 

W BLASKU MIŁOSIERDZIA

 

 

         28/666                   -              8 lipca 2018 R.B.

INTERNETOWE WYDANIE TYGODNIKA „WZGÓRZA W BLASKU MIŁOSIERDZIA”

„Błogosławieni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią”

 

8 lipca 2018 r.

 

Niedziela

 

Niedziela XIV tygodnia okresu zwykłego

 

5

 

Ludziom wierzącym, żyjącym w zgodzie z przykazaniami, czasem może się wydawać, że są wystarczająco dobrzy i gorliwi.

Jest to naturalne, że dotykając granic naszych własnych możliwości, stwierdzamy, iż lepszymi już się nie staniemy.

Jednocześnie brakuje nam wiary, że Bóg może i chce nas dalej przemieniać.

Czasem trzeba bardzo boleśnie doświadczyć swojej słabości, aby z pokorą przyjąć Jezusowe słowa niosące nam uzdrowienie i przemianę serca.

Prośmy dziś o wiarę, byśmy mogli zaznać mocy, jaką niesie Dobra Nowina.

 

6

 

W dzisiejszym numerze:
- Krewny z nazaretu
- Cieśla z Nazaretu
- Nie ma braci bez Ojca
- Kto to jest – Diakon? - Ten, który służy
- Owocem zaś Duch Pana
- XXXVIII Piesza Pielgrzymka Krakowska z Wawelu na Jasną Górę
- Święci i błogosławieni w tygodniu.

 

 

7

 

Krewny z nazaretu

 

Kiedy Jezus przybył do rodzinnego miasta, wszyscy wiedzieli o cudach, których dokonał. Umieli docenić także Jego mądrość. A jednak wątpili w Niego. Myślę, że każdy z nas z własnego doświadczenia zna psychologiczny mechanizm, który do tego doprowadził: kiedy sukces osiąga ktoś nie z naszej „życiowej kategorii”, potrafimy się nim cieszyć i z nim utożsamiać, jednak powodzenie kogoś takiego jak ja często wzbudza zawiść. I tak sukces naszych sportowców jest moją radością, ale awans kolegi zza biurka wyzwala pytanie: Dlaczego nie ja? Stąd mieszkańcy Nazaretu nie potrafili rozpoznać Mesjasza w chłopaku z sąsiedztwa.

Nam jest zdecydowanie łatwiej, bo choć adorujemy Dzieciątko w żłóbku, to jednak Jezus nie rósł na naszych oczach. Ale zgorszeniem naszej wiary pozostaje to, że wszechmogący i transcendentny Bóg przychodzi jako jeden z nas, w konkrecie człowieczeństwa cieśli z Nazaretu. Mamy nieraz pokusę zatrzymania się wyłącznie na boskości Syna, uciekając niejako od prawdy o wcieleniu. To jednak pomyłka, skoro sam Bóg zechciał być naszym krewnym.

Słyszałem o pewnej osobie, od której można się uczyć tej rodzinnej zażyłości z Panem Jezusem. Matka Rozaliana, mniszka z klasztoru w Świętej Annie, pochodziła ze znanej żydowskiej rodziny. Miała więc świadomość, że Pan Jezus jest jej bliskim krewnym. Niektórzy gorszyli się sposobem jej osobistej modlitwy, która często przypominała wymówki. Pewnego dnia stara już matka Rozaliana upadła i prawdopodobnie złamała biodro. Niestety, karetka pogotowia mogła przyjechać dopiero następnego dnia rano. W nocy siostry słyszały modlitwę Rozaliany: Jak mogłeś dopuścić, że spotkało mnie coś takiego! Co Ty w ogóle sobie myślisz?! Podobno pojawiały się nawet pogróżki w stosunku do Pana Jezusa. Ta dziwna modlitwa okazała się skuteczna: rankiem, jak gdyby nigdy nic, matka Rozaliana zeszła do lekarzy już ze zdrową nogą.

Wszechmogący Bóg chce być naszym krewnym i jako nasz bliski krewny chce być dla nas Zbawcą i Wszechmocnym Miłosiernym Bogiem.

Krzysztof Kocjan OP - ur. 1975, dominikanin, absolwent psychologii na UŚ oraz teologii na PAT, obecnie jest przeorem klasztoru i proboszczem parafii w Witebsku (Białoruś).

 

 

4

 

Cieśla z Nazaretu

 

Św. Marek w swej Ewangelii usiłuje sformułować odpowiedź na pytanie: Kim jest Jezus? W kronikarskim zapisie przytacza szereg wypowiedzi, które w sumie ukazują tajemnicę Chrystusa. Czytając tę najkrótszą z Ewangelii dowiadujemy się kim był Jezus dla Boga Ojca, dla Jana Chrzciciela, dla duchów nieczystych, dla niewiasty cierpiącej na krwotok, dla setnika stojącego pod krzyżem. Dla mieszkańców Nazaretu — według Marka — Jezus był cieślą. „Czy nie jest to cieśla, syn Maryi?”.

Jezus wychowywał się w rodzinnym kręgu, dzieląc los swoich rówieśników, niczym się nie różniąc od innych chłopców Nazaretu. Tkwił w nurcie życia swego miasteczka i jeśli zwracał na siebie uwagę, to chyba jedynie tym, że miał już trzydzieści lat, a nie szukał żony i nie zamierzał zakładać rodziny. Był znanym w Nazarecie stolarzem, bo słowo „cieśla” bardziej się nam kojarzy z budowniczym domów z drewna niż z tym zawodem, jaki pod okiem św. Józefa opanował Jezus.

Chętnie byśmy dziś podziwiali dzieła rąk Jego. Fachowcy oceniliby solidność roboty, a dla nas wierzących byłaby to cenna pamiątka. Mieszkańcy Nazaretu musieli mieć sporo rzeczy wykonanych przez Jezusa, skoro Ten pracował w swoim zawodzie blisko piętnaście lat. Niestety, do naszych czasów potomni nie przekazali nic z doczesnych dzieł Mistrza z Nazaretu. Nie da się więc urządzić muzealnej izby pamięci gromadzącej wyroby z warsztatu Jezusa. Zostawmy jednak żale z powodu braku tego rodzaju pamiątek po Cieśli z Nazaretu. Mamy jedyną izbę pamięci ciągle żywą. Wieczernik otwarty wszędzie tam, gdzie kapłan bierze do rąk chleb i wino i użycza Jezusowi swoich ust wypowiadając słowa: „Bierzcie i jedzcie, to jest Ciało Moje”.

Warto jednak uświadomić sobie, że połowę swego życia na ziemi Jezus spędził przy pracy jako cieśla. Zdecydowana większość ludzi może i powinna Go naśladować przede wszystkim w tej pracy. Powołanie kapłańskie należy do wyjątków, a i ono winno być oparte na dobrze opanowanej pracy zawodowej.

My sobie nie możemy wyobrazić, by Syn Boga mógł ślęczeć całymi godzinami przy warsztacie mocując się z opornym materiałem, jakim jest drewno. Gdybyśmy weszli do Jego warsztatu, to w imię naszej troski o Niego odebralibyśmy Mu narzędzia, a Jego poprowadzili na ucztę. Przecież do wykonania drzwi czy stołu nie trzeba być Synem Boga, to może zrobić każdy inny stolarz... Tego typu praca według nas ubliża godności Bożej. I tu popełniamy błąd. Ciągle chcemy z Bogiem świętować, podczas gdy On chce z nami pracować. Zamiast odrywać Go od pracy, trzeba zapytać, w czym Mu pomóc, i radować się z okazji, że możemy w Jego warsztacie uczyć się pracy, przez którą wielbimy Stwórcę i w której odnajdujemy siebie.

Jeśli chrześcijanin nie spotka się z Jezusem w jego warsztacie stolarskim i nie spędzi z Nim kilkunastu lat, nigdy nie odkryje właściwych proporcji Ewangelii. Publiczne nauczanie Jezusa, trwające niespełna trzy lata, jest głęboko zakorzenione w tej cichej pracy cieśli w Nazarecie. Rozumieli to doskonale Apostołowie. Po zmartwychwstaniu Mistrza pracują nadal w swoim zawodzie łowiąc całą noc ryby, a Paweł, wielki misjonarz, nie rozstaje się z igłą szyjąc namioty. Ewangelia, jeśli ma wydać owoce, musi być zakorzeniona w życiu rodzinnym i zawodowym. Gdy tego zabraknie, początkowo może zdumiewać i radować szybkim wzrostem, ale próby czasu nie wygra, z braku korzenia skarłowacieje i nie wyda owoców.

Ks. Edward Staniek

 

 

8

 

Nie ma braci bez Ojca

 

Zamienić istniejącą wspólnotę w życzliwą i wzajemnie się wspierającą rodzinę — oto jedno z najpiękniejszych, ale i najtrudniejszych zadań, jakie można podjąć na ziemi. Ktokolwiek jednak usiłował tego dokonać, przekonał się, i to szybko, że dzieło przerasta możliwości nawet najlepiej usposobionych ludzi. Wystarczy dokładniej prześledzić rodziny oparte na więzach pokrewieństwa, złożone zaledwie z kilku osób — ojciec, matka, dwoje lub troje dzieci, by się przekonać, że takich szczęśliwych rodzin jest stosunkowo niewiele. Podobnie jest w środowiskach ściśle religijnych, które tworzą ludzie powołani. Stosunkowo łatwo można w nich spotkać jednostki szczęśliwe, ale o spotkaniu całych domów, w których udało się wprowadzić ducha prawdziwego braterstwa, jest trudno, a nawet bardzo trudno.

Jakby na ironię w naszych czasach objawia się inna twarz rodzinnego domu, ukazana w serii filmów pod znakiem „Ojciec chrzestny”. Jest to karykatura rodziny. Pokrewieństwo zastępuje w niej wtajemniczenie w czynienie zła, a celem jej istnienia jest zdobywanie pieniędzy. Jeszcze jedna próba niszczenia podstawowej wartości, jaką jest pragnienie tworzenia i należenia do szczęśliwej rodziny.

Wchodząc z Chrystusem do Nazaretu warto postawić pytanie: dlaczego tak trudno stworzyć na ziemi wspólnotę braterską, dlaczego tak trudno zamienić środowiska nawet religijne w szczęśliwą rodzinę? Syn Boga w tym celu przyszedł na ziemię. Jego pragnieniem jest zamiana ludzkości w kochającą się rodzinę. Już na początku swej publicznej działalności przybył do Nazaretu. Było tu sporo Jego krewnych, a wszyscy byli bliskimi znajomymi. Przez trzydzieści lat do społeczności Nazaretu należał On, Jego Matka i Ojciec, który Go adoptował. W Nazarecie najprawdopodobniej żyły rodziny Maryi i Józefa, a więc był ewangeliczny zaczyn ludzi wielkiego ducha promieniujących na otoczenie. Nazaret był małym miasteczkiem. Wydawałoby się, że sama obecność Syna Bożego, Niepokalanej Jego Matki i ich najbliższe otoczenie winno już przemienić serca nazaretańczyków i otworzyć na budowę wspólnoty w duchu Bożej Rodziny. Tymczasem nic z tego. Wystąpienie Jezusa w synagodze zakończyło się Jego klęską, co bardzo dokładnie ukazuje w swej Ewangelii św. Łukasz. Jezus ledwo uszedł z życiem. Ratuje się po przyprowadzeniu Go na miejsce straceń.

W tej sytuacji tym ostrzej staje przed nami pytanie: dlaczego tak trudno na ziemi połączyć ludzi w braterską wspólnotę? Odpowiedź jest stosunkowo prosta. Nie ma braterstwa bez Ojca. Braterstwo jawi się tylko tam, gdzie ludzie odnajdują się jako dzieci jednego Ojca. Ono jest kwiatem wyrosłym z korzenia głęboko przeżytej więzi z Ojcem. Jeśli tego zabraknie, nie da się spojrzeć na drugiego człowieka jak na brata. Ta więź z Ojcem decyduje również o mądrym i twórczym przeżyciu wszelkich napięć, jakie powstają między braćmi. Ojciec ma w nich głos decydujący, a mówiąc ściśle miłość do Ojca stanowi klucz do ich przezwyciężenia.

Ks. Edward Staniek

 

 

9

 

Kto to jest – Diakon? - Ten, który służy

 

Można powiedzieć, że funkcja diakona istnieje w Kościele od początków jego istnienia. Zostali ustanowieni przez apostołów do pełnienia służby na rzecz ubogich. Z czasem ich służba związała się ściśle z liturgią, a zwłaszcza z Eucharystią.

Reforma liturgiczna, która dokonała się po Soborze Watykańskim II zwraca szczególną uwagę na aktywny udział całej wspólnoty we wszystkich celebracjach liturgicznych. Trzeba jednak pamiętać, że ta wspólnota jest hierarchicznie uporządkowana i dlatego w odprawianiu liturgii wykonywane czynności zależą od przyjętych święceń i otrzymanych od Ducha Świętego charyzmatów. Pośród wielu czynności i funkcji liturgicznych szczególne miejsce zajmuje diakon.

Według św. Ignacego z Antiochii (Ephesios 6,1; Tralles 3,1) i św. Justyna (Apologia 1,65) do zadań diakonów należała pomoc w łamaniu chleba w czasie Eucharystii i udzielanie go nieobecnym w zgromadzeniu, zwłaszcza chorym. Według Tradycji Apostolskiej św. Hipolita diakon przedstawiał dary ofiarne, służące do celebracji Mszy św. Późniejsze nieco Konstytucje Apostolskie do zadań diakonów dołączyły także przedstawianie intencji modlitwy litanijnej, czyli modlitwy powszechnej. Z czasem uprawnienia diakona zostały poszerzone i mógł on również czytać Ewangelię, głosić słowo Boże i sprawować niektóre sakramenty. Sprawowanie funkcji diakona związane było z przyjęciem odpowiednich święceń - święceń diakonatu.

Ogólne wprowadzenie do Mszału rzymskiego podkreśla, że pośród usługujących przy ołtarzu pierwsze miejsce zajmuje diakon, który podczas Mszy św. ma do spełnienia jemu tylko właściwe funkcje, czyli: czytanie Ewangelii, niekiedy głoszenie słowa Bożego, podawanie intencji modlitwy powszechnej, usługiwanie biskupowi lub kapłanowi w celebracjach liturgicznych, rozdzielanie wiernym Komunii św. (WOMR 61). W homilii biskupa zawartej w Rytuale święceń diakonatu wskazuje się służebny charakter tej posługi: Umocnieni darem Ducha Świętego będą pomagać biskupowi i jego kapłanom w posłudze słowa, ołtarza i miłości, okazując się sługami wszystkich. Posługa miłości wyraża się w sprawowaniu czynności liturgicznych w czasie Mszy św., w udzielaniu chrztu, asystowaniu przy zawieraniu małżeństw, noszeniu wiatyku do chorych, przewodniczeniu obrzędom pogrzebu. Przede wszystkim jednak diakoni tak ściśle związani z ołtarzem Chrystusa w imieniu biskupa mają spełniać dzieła miłosierdzia, czyli służyć i pomagać chorym i ubogim. Wzorem dla nich staje się sam Chrystus, który przyszedł służyć, a nie po to, aby Jemu służono.

W czasie święceń diakonatu wybrani i odpowiednio przygotowani kandydaci przez włożenie rąk biskupa otrzymują dar Ducha Świętego, który uzdalnia ich do służby. W modlitwie konsekracyjnej biskup prosi dla nich o szczególne łaski, aby oznaczali się wszystkimi cnotami, miłością bez obłudy, troskliwością o chorych i biednych, powagą pełną pokory, czystością bez skazy i duchową karnością. Poza tym diakoni wezwani są do nieustannego dawania świadectwa swoim życiem, przestrzegania przykazań i w końcu specjalnym przyrzeczeniem zobowiązują się także do życia w celibacie.

Przez długie wieki diakonat stanowił etap przejściowy w drodze do przyjęcia święceń kapłańskich. Dziś Kościół przywrócił także funkcje tzw. diakonów stałych. Mogą ją pełnić mężczyźni, także żonaci, odpowiednio do tego przygotowani. Zakres zadań jest taki sam jak w przypadku diakonów przygotowujących się do przyjęcia święceń kapłańskich. Funkcja diakonów stałych jest bardzo popularna i pożyteczna w krajach Europy zachodniej, gdzie odczuwa się brak kapłanów i nowych powołań kapłańskich.

 

 

10

 

Owocem zaś Duch Pana

 

Był pewien człowiek, a na imię miał Paweł. Biegał od domu do domu i od kościoła do kościoła, nie potrafiąc pomieścić w sobie obfitości Bożych darów. Pełen był miłości, ale miał problem, jak powiedzieć ludziom, że Bóg jest miłością. Wszyscy się go bali, znali go jako Pawła Wiernego. Wierzył on bowiem dawniej w moc Prawa i był szczerym nosicielem gniewu Bożego, dla wszystkich, którzy w jego mniemaniu od Bożego Prawa odstępowali.

Zdarzyło się jednak w życiu Pawła Wiernego, że Bóg sam, Jezus Chrystus stanął przed nim i poprosił go o miłosierdzie. Poznał Paweł, że trzeba głosu Bożego posłuchać i zmienił swoje życie całkowicie. Spotkał się jednak z lękiem ludzkim; czy Bóg naprawdę potrafi zmienić życie człowieka? I wtedy Paweł spotkał Barnabę, a mówiono o nim, że był dobry. Barnaba go przyjął

i uwierzył temu, co Bóg w nim zdziałał. Obaj znaleźli się jako bracia i razem w podróż wyruszyli…

Taki jest Kościół. Bóg spotyka człowieka i potrafi zmienić jego życie. Można odnaleźć w nim ludzi dobrych, takich, którzy nie boją się wspólnej drogi. Takich, którzy potrafią dostrzec dobro, które Bóg w nas złożył.

Kościół to doświadczenie bliskości człowieka, a w człowieku Boga. Nie lękajmy się zatem być Kościołem dla innych. Miejscem, w którym Bóg się dzieli z drugim człowiekiem. Barnaba zabrał Pawła i poprowadził do apostołów, dając mu tym samym siebie jako brata.

I może dziś, jak w każdy dzień, na nowo potrzebna jest prośba o Ducha Świętego. On jest, On był i będzie – „trwajcie w miłości mojej, a Ja w was trwał będę”.

Obietnica, którą Ci dziś składa sam Chrystus, to oczyszczenie, abyś przynosił owoc obfity. Nie sukces i wymierny dochód, lecz Ducha Świętego.

Niech Twoje nogi staną się nogami Dobrej Nowiny. Niech Twe ramiona będą miejscem, w którym Bóg obdarza pokojem. Niech serce zawsze pełne Ducha będzie świątynią, w której mieszka sam Bóg. O Ducha niech tylko woła Twoim głosem Kościół.                  

Marcin Dąbkowicz OP

 

 

2

 

XXXVIII Piesza Pielgrzymka Krakowska

z Wawelu na Jasną Górę

 

Kolejna XXXVIII Piesza Pielgrzymka Archidiecezji Krakowskiej z Wawelu na Jasną Górę, zrodzona z idei Białego Marszu z 1981 roku, odbędzie się tradycyjnie w sierpniu br. i jak co roku wyruszy „w intencji Ojca Świętego i Ojczyzny". Jej tematem będą słowa Jesteśmy napełnieni Duchem Świętym.

PROGRAM DUCHOWY

Nowy program duszpasterski na lata 2017-2019, przebiega pod hasłem „Duch, który umacnia miłość". Tematem Roku duszpasterskiego 2017/2018 są słowa: „Jesteśmy napełnieni Duchem Świętym" (Dz 2, 4).

Chcielibyśmy budzić świadomość, że jesteśmy bierzmowani, że mamy zadania, które wynikają z przyjęcia Ducha Świętego, a są to przede wszystkim działania ewangelizacyjne

Program jest zachętą do refleksji nad sakramentem bierzmowania i jego owocami. „Duch Święty sprawił, że Kościół stał się misją. A świadomość, że jesteśmy bierzmowani, powinna mieć przełożenie na życie społeczne. Dary i owoce Ducha Świętego powinny być w nas nawet w trudnych kontekstach codziennego życia, a dzięki łasce Ducha Świętego powinniśmy zmieniać rzeczywistość społeczną".

Program kolejnego roku duszpasterskiego uwzględnia głosy osób świeckich reprezentujących różne wspólnoty i stowarzyszenia, a jego ogólny charakter jest inspiracją dla programów diecezjalnych i parafialnych w całej Polsce. „To drogowskaz dla Kościoła w Polsce, tak, abyśmy w miarę możliwości podążali wszyscy w jednym kierunku".

DUCHOWE PIELGRZYMOWANIE I MODLITEWNE INTENCJE

Wszystkich, którzy nie mogą wybrać się na pielgrzymi szlak zachęcamy do duchowego pielgrzymowania, by wraz z tymi, którzy idą ofiarować swoje troski i kłopoty, a może nie raz cierpienia za Kościół św., za dar Jana Pawła II oraz o Boże błogosławieństwo dla naszego arcypasterza ks. abpa Marka Jędraszewskiego, który zachęca nas, by pielgrzymka była czasem fizycznego i duchowego pielgrzymowania na Jasną Górę całej Archidiecezji Krakowskiej. Wzorem lat ubiegłych chorym, wśród rodzin pielgrzymów, a także w całej archidiecezji, osobom, które nie mogą uczestniczyć w naszej Pielgrzymce proponujemy „duchowe pielgrzymowanie".

Prośby i intencje modlitewne, które będziemy polecać Panu Bogu przez pośrednictwo Matki Bożej Częstochowskiej prosimy przesyłać na adres e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript..

W czasie tegorocznego pielgrzymowania intencje będą codziennie polecane Panu Bogu w czasie kolejnych dni pielgrzymowania. Do duchowego pielgrzymowania zachęcamy chorych a także wszystkich, którzy nie mogą się wybrać razem z nami, min. poprzez:

   udział w uroczystym pożegnaniu pielgrzymów i Mszy św. na rozpoczęcie Pielgrzymki na Wawelskim Wzgórzu, w dniu 6 sierpnia o godz. 7.00,

   udział w uroczystym powitaniu pielgrzymki na Jasnej Górze 11 sierpnia od godziny 15.30 i uczestnictwo we Mszy św. na zakończenie Pielgrzymki pod szczytem Jasnej Góry 11 sierpnia o godz. 19.00.

INFORMACJE DLA PIELGRZYMÓW

Pielgrzymi w ciągu jednego dnia pokonują około 25 km, chociaż bywają także odcinki dłuższe. Wszyscy pielgrzymi mogą liczyć w razie potrzeby na pomoc medyczną świadczoną przez lekarzy, pielęgniarki oraz wolontariuszy medycznych. W każdej wspólnocie za pielgrzymami podąża karetka pogotowia wraz z ratownikami medycznymi oraz samochód, którym w razie potrzeby można podjechać do najbliższego postoju, czy na miejsce noclegu. Żeby pielgrzymom łatwiej przeżywało się te rekolekcje w drodze, bagaże pielgrzymów przewożone są na miejsce noclegu. Wspomnieć tu warto także o postawach ludzi, których pielgrzymi mijają (np. w miejscach noclegów i postojów) podczas swej wędrówki. Ich wiara często przypomina wędrowcom, kim są i czego się po nich należy spodziewać; nierzadko pobożność, ofiarność i gościnność nieznanych, obcych ludzi, na długo wpisuje się pielgrzymom w pamięć, zawstydzając ich i wręcz "zmuszając" do dojrzałego przeżywania "rekolekcji w drodze".

Pielgrzymka to codzienna Msza św., konferencje, modlitwa, Anioł Pański, modlitwa różańcowa, nabożeństwo do Miłosierdzia Bożego i Apel Jasnogórski na zakończenie dnia. Pielgrzymka to też możliwość rozmowy z kapłanem, która często kończy się spowiedzią. W czasie pielgrzymki jest też czas na rozrywkę. Bierze w niej udział wielu ciekawych ludzi, którzy dzielą się swoimi zdolnościami i umiejętnościami. Są też zapraszani soliści i całe zespoły. Zwłaszcza młodzi pielgrzymi na postojach wykorzystują możliwość, by zagrać w piłkę np. z księżmi czy siostrami zakonnymi czy np. wspólnie pośpiewać.

Cała pielgrzymka podzielona jest na 8 Wspólnot, z których każda obejmuje po około 5-10 grup pielgrzymkowych.

ZAPISY

Zapisy odbywać się będą:

   w okresie czerwiec - lipiec w parafiach u przewodników grup

   od 1 - 5 sierpnia w bazach poszczególnych Wspólnot.

Można także zapisać się w dniu wyjścia Pielgrzymki, przychodząc w odpowiednie miejsce nadawania bagaży pod Wawel, nadać swój bagaż na określoną grupę w ramach danej Wspólnoty. W ciągu pierwszego dnia będzie możliwość zapisu na trasie pielgrzymki bądź wieczorem na pierwszym noclegu.

Niepełnoletni pielgrzymują pod opieką osoby dorosłej, która bierze za młodych ludzi odpowiedzialność i w czasie całej pielgrzymki czuwa nad ich zachowaniem.

WSPÓLNOTA I - PRĄDNICKA: grupy 1 - 5'- Ks. Mirosław Kozina

tel. 509 839 717

Parafia św. Jana Chrzciciela, ul. Dobrego Pasterza 117a, 31-416 Kraków

WSPÓLNOTA II - ŚRÓDMIEJSKA: grupy 6 - 15 - Ks. Dariusz Talik

tel.: 512 243 080, internet: www.ppk2.pl od 1 lipca 2017.

Parafia Św. Anny, ul. św. Anny 11, 31- 008 Kraków

WSPÓLNOTA III - PODGÓRSKO - WIELICKA: grupy 17 - 21- Ks. Jacek Pierwoła

tel. 792 796 548, 12 650 27 07

Parafia MB Dobrej Rady, al. Dygasińskiego 44a, 30-820 Kraków

WSPÓLNOTA IV - NOWOHUCKA: grupy 24 - 29- Ks. Krzysztof Polewka

tel. 12 647 94 88, w. 15

Parafia Św. Judy Tadeusza, Kraków Czyżyny, ul. Wężyka 6, 31-580 Kraków

WSPÓLNOTA V - Myślenice, Gdów, Niepołomice, Mszana Dolna - Ks. Tomasz Stec

tel. 608 110 374

Parafia Św. Michała Archanioła w Mszanie Dolnej, ul. Jana Pawła II 3, 34-730 Mszana Dolna

WSPÓLNOTA VI - SKAWIŃSKO-CZERNICHOWSKA - Ks. Bogdan Sarniak

tel. 12 276 32 30, w 26

Parafia Św. Apostołów Szymona i Judy Tadeusza, ul. Kościelna 3, 32-050 Skawina

WSPÓLNOTA VII - CHRZANOWSKO - LIBIĄSKA - Ks. Adam Banach

tel. 500 726 279

Parafia MB Różańcowej, ul. Kusocińskiego 4, 32-503 Chrzanów

WSPÓLNOTA VIII - SUSKA Ks. Adam Banasik

tel. kom. 601 485 405

Las, Parafia Matki Bożej Ostrobramskiej, 34323 Ślemień

Koordynacja pielgrzymki:

Ks. kanonik Jan Przybocki

Parafia Matki Bożej Nieustającej Pomocy

Bibice - Rynek 3, 32-087 Zielonki tel. 12 285 85 00, e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

mgr inż. Andrzej Bac

tel. kom.: 602 482 705, e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Nadawanie bagaży wspólnot wychodzących z Krakowa:

o Wspólnota I /grupy 1 - 5'/ : 6 sierpnia, godz. 6.00-6.45 - ul. Bernardyńska

o Wspólnota II /grupy 6 - 15/ : 6 sierpnia, godz. 6.00-6.45 - ul. Podzamcze

o Wspólnota III /grupy 17 - 21/ : 6 sierpnia, godz. 6.00-6.45 - pl. przed Kościołem św. Idziego

o Wspólnota IV /grupy 24 - 29/ : 6 sierpnia, godz. 6.00-6.45 - ul. Bernardyńska

Terminy wyjścia pielgrzymki

   Wspólnoty: I - Prądnicka, II - Śródmiejska, III - Podgórsko-Wielicka, IV - Nowohucka wyruszają z Wawelu 6 sierpnia po Mszy św. o godz. 7.00 odprawianej przez ks. arcybiskupa Marka Jędraszewskiego, Metropolitę Krakowskiego i księży przewodników Pielgrzymki.

   Wspólnota V Gdowsko - Niepołomicka wyrusza z Myślenic 4 sierpnia po Mszy świętej o godz. 8.00 w Sanktuarium Matki Bożej Myślenickiej, z Mszany 4 sierpnia po Mszy św. o godz.7.00, z Gdowa 5 sierpnia o godz. 8.00, z Niepołomic 6 sierpnia o godz. 8.00

   Wspólnota VI - Skawińsko-Czernichowska wyrusza 6 sierpnia po Mszy św. o 8.00 w kościele p.w. Miłosierdzia Bożego w Skawinie - Ogrodach.

   Wspólnota VII - Chrzanowsko-Libiąska wyrusza 7 sierpnia po Mszy św. o godz. 11.30 w kościele Matki Bożej Różańcowej w Chrzanowie.

   Wspólnota VIII - Suska (Dekanat Sucha Beskidzka) wyrusza 3 sierpnia.

Termin wejścia na Jasną Górę.

Pielgrzymka rozpoczyna wejście na Jasną Górę 11 sierpnia od godziny 15.30. Po powitaniu przed Szczytem pielgrzymi przejdą do Kaplicy Jasnogórskiej. O godz. 19.00 przewidziana jest Eucharystia przed Szczytem na zakończenie pielgrzymki. Około 21.00 Apel Jasnogórski zakończy pielgrzymkę.

WPISOWE:

Opłata normalna - 60,00 zł.

Opłata ulgowa /dzieci i młodzież do ostatniej klasy gimnazjum/ - 30,00 zł.

Bezpłatnie - dzieci do 5 lat

 

3

 

TRASA PIELGRZYMKI

Od lat pielgrzymka krakowska podzielona jest na 8 wspólnot, idących różnymi trasami.

 

 

 

Święci i błogosławieni w tygodniu.

 

8 lipca - św. Jan z Dukli, prezbiter
8 lipca - św. Edgar Spokojny, król
8 lipca - św. Eugeniusz III, papież
8 lipca - św. Kilian, biskup i męczennik
8 lipca - bł. Piotr Eremita, zakonnik
8 lipca - święci Akwila i Pryscylla
9 lipca - święci męczennicy Augustyn Zhao Rong i Leon Mangin, prezbiterzy, i Towarzysze
9 lipca - św. Weronika Giuliani, dziewica
9 lipca - bł. Joanna Scopelli, zakonnica
9 lipca - święci Jan z Kolonii, prezbiter, Jan z Osterwijk, Mikołaj Pick, Willad i Towarzysze, męczennicy z Gorkum
9 lipca - św. Hadrian III, papież
9 lipca - bł. Adrian Fortescue, męczennik
9 lipca - bł. Fidelis Chojnacki, zakonnik i męczennik
10 lipca - św. Antoni Peczerski, opat
10 lipca - św. Jan Gwalbert, opat
11 lipca - św. Benedykt z Nursji, opat, patron Europy
11 lipca - św. Olga Mądra, księżna
11 lipca - św. Pius I, papież i męczennik
12 lipca - św. Brunon Bonifacy z Kwerfurtu, biskup i męczennik
12 lipca - święci Jazon i Sozypater, biskupi i męczennicy
13 lipca - święci Andrzej Świerad i Benedykt, pustelnicy
13 lipca - św. Teresa od Jezusa de Los Andes, dziewica
13 lipca - św. Klelia Barbieri, dziewica
13 lipca - św. Sylas (Sylwan), biskup
13 lipca - św. Ewagriusz z Pontu
13 lipca - bł. Marian od Jezusa Euse Hoyos, prezbiter
13 lipca - bł. Marianna Biernacka, męczennica
13 lipca - Joel, prorok
13 lipca - Ezdrasz, pisarz
14 lipca - św. Kamil de Lellis, prezbiter i zakonnik
14 lipca - św. Henryk II, cesarz
14 lipca - bł. Jakub de Voragine, biskup
14 lipca - św. Franciszek Solano, prezbiter
14 lipca - święci męczennicy Jan Jones i Jan Wall, prezbiterzy
14 lipca - bł. Angelina Marsciano, zakonnica
15 lipca - św. Bonawentura, biskup i doktor Kościoła
15 lipca - św. Pompiliusz Maria Pirotti, prezbiter
15 lipca - św. Włodzimierz I Wielki, książę

15 lipca - bł. Antoni Beszta-Borowski, prezbiter i męczennik

 

 

 

 

 

NIEDZIELNA EUCHARYSTIA – 6.30, 8.00, 9.30 – dla młodzieży, 11.00 – rodzinna, z dziećmi, 12.30, 16.00, 19.00, poniedziałek - sobota – 7.00, 7.30, 18.00.

Kancelaria (tel. 126452342) czynna (oprócz I piątku i świąt): godz. 8-9 i 16-17.30 (oprócz sobót)

Redakcja „Wzgórza w Blasku Miłosierdzia”: Władysław Wyka red. nacz.,

Wydaje: Parafialny Oddział Akcji Katolickiej nr 1 Archidiecezji Krakowskiej

- Parafia Miłosierdzia Bożego, os. Na Wzgórzach 1a,

Nr k. bank – 08 1240 2294 1111 0000 3723 9378, tel.; 0-12-645-23-42.

NASZE STRONY INTERNETOWE I ADRESY:

strona internetowa parafii:

www.wzgorza.diecezja.krakow.pl

oraz milosirdzia-parafia.pl - PO Akcji Katolickiej

adres parafii:

Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.,

strona internetowa gazetki:wzgorza-gazetka.pl

adres gazetki:Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.