WZGÓRZA

 

W BLASKU MIŁOSIERDZIA.

 

Teksty Liturgii Mszy św. z homilią

 

 

         434682                   -                28 października 2018 R.B.

„Bądźcie miłosierni, jak Ojciec wasz jest miłosierny”

 

28 października 2018 r. B.

 

Niedziela

 

Niedziela XXX tygodnia okresu zwykłego

 

kolor szat liturgicznych: zielony

 

 

ANTYFONA NA WEJŚCIE

        

Ps 105, 3-4

Niech się weseli serce szukających Pana. *

Rozważajcie o Panu i Jego potędze, *

zawsze szukajcie Jego oblicza.

 

 

WPROWADZENIE DO LITURGII

        

Przyszliśmy do Jezusa Chrystusa, aby razem z Nim złożyć nasze życie na ołtarzu, wierząc, że tylko moc Bożej miłości, może przemienić naszą szarą codzienność w jutrzenkę życia.

Wierzymy, że dzięki ingerencji Ducha Świętego, podczas tej Eucharystii sam Chrystus nakarmi nas swoim Ciałem i Krwią, ale również, że przemieni nasze zaślepione przez grzech serca, które pragną tak jak niewidomy z dzisiejszej Ewangelii doświadczyć miłości Boga.

Dlatego z wiarą wołajmy: „Jezusie, Synu Dawida, ulituj się nade mną”.

 

Odmawia się hymn Chwała na wysokości Bogu...

 

 

KOLEKTA

        

Wszechmogący, wieczny Boże, pomnóż w nas wiarę, nadzieję i miłość †

i daj nam ukochać Twoje przykazania, *

abyśmy mogli otrzymać obiecane zbawienie.

Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, †

który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, *

Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

 

 

WSTĘP DO LITURGII SŁOWA

 

Bóg zawsze jest obecny w życiu człowieka. Przekonuje nas o tym prorok Jeremiasz w pierwszym czytaniu. Autor Listu do Hebrajczyków, który ukazuje nam obraz Chrystusa – Prawdziwego Kapłana, ukazuje nam prawdę, że Jezus jest ze wszystkimi ludźmi. On swym słowem uzdrawia ślepotę serc ludzkich i przez swą ofiarę daje pociechę nieszczęśliwym.

Aby móc odejść uzdrowionym i pocieszonym przez Jezusa, potrzebna jest wiara Bartymeusza z dzisiejszej Ewangelii według świętego Marka.

Wzbudźmy teraz pragnienie słuchania Słowa Bożego, które ma moc umocnić naszą wiarę.

 

 

PIERWSZE CZYTANIE

 

Pan wybawił swój lud

         Jr 31, 7-9

Czytanie z Księgi proroka Jeremiasza

Tak mówi Pan: «Wykrzykujcie radośnie na cześć Jakuba, weselcie się pierwszym wśród narodów! Głoście, wychwalajcie i mówcie: Pan wybawił swój lud, Resztę Izraela!

Oto sprowadzę ich z ziemi północnej i zgromadzę ich z krańców ziemi. Są wśród nich niewidomi i dotknięci kalectwem, kobieta brzemienna wraz z położnicą: powracają wielką gromadą.

Oto wyszli z płaczem, lecz wśród pociech ich przyprowadzę. Przywiodę ich do strumienia wody równą drogą – nie potkną się na niej. Jestem bowiem ojcem dla Izraela, a Efraim jest moim synem pierworodnym».

 

Oto słowo Boże.

 

 

PSALM RESPONSORYJNY

        

Ps 126 (125), 1b-2b. 2c-3.

4-5. 6 (R.: por. 3a)

Refren: Pan Bóg uczynił wielkie rzeczy dla nas.

1       Gdy Pan odmienił los Syjonu, *

        wydawało się nam, że śnimy.

2       Usta nasze były pełne śmiechu, *

        a język śpiewał z radości.

Refren: Pan Bóg uczynił wielkie rzeczy dla nas.

        

        Mówiono wtedy między narodami: *

        «Wielkie rzeczy im Pan uczynił».

3       Pan uczynił nam wielkie rzeczy *

        i radość nas ogarnęła.

Refren: Pan Bóg uczynił wielkie rzeczy dla nas.

        

4       Odmień znowu nasz los, o Panie, *

        jak odmieniasz strumienie na Południu.

5       Ci, którzy we łzach sieją, *

        żąć będą w radości.

Refren: Pan Bóg uczynił wielkie rzeczy dla nas.

        

6       Idą i płaczą, *

        niosąc ziarno na zasiew,

        lecz powrócą z radością, *

        niosąc swoje snopy.

Refren: Pan Bóg uczynił wielkie rzeczy dla nas.

        

 

DRUGIE CZYTANIE

 

Chrystus kapłanem na wieki

        

Hbr 5, 1-6

Czytanie z Listu do Hebrajczyków

Każdy arcykapłan spomiędzy ludzi brany, dla ludzi jest ustanawiany w sprawach odnoszących się do Boga, aby składał dary i ofiary za grzechy. Może on współczuć tym, którzy nie wiedzą i błądzą, ponieważ sam podlega słabości. I ze względu na nią powinien tak za lud, jak i za samego siebie składać ofiary za grzechy. A nikt sam sobie nie bierze tej godności, lecz tylko ten, kto jest powołany przez Boga jak Aaron.

Podobnie i Chrystus nie sam siebie okrył sławą przez to, iż stał się arcykapłanem, ale uczynił to Ten, który powiedział do Niego: «Ty jesteś moim Synem, Ja Cię dziś zrodziłem», jak i w innym miejscu: «Ty jesteś kapłanem na wieki na wzór Melchizedeka».

 

Oto słowo Boże.

 

 

AKLAMACJA PRZED EWANGELIĄ

        

Por. 2 Tm 1, 10b

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Nasz Zbawiciel, Jezus Chrystus, śmierć zwyciężył,

a na życie rzucił światło przez Ewangelię.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

 

 

EWANGELIA

 

Uzdrowienie niewidomego z Jerycha

        

Mk 10, 46b-52

Słowa Ewangelii według Świętego Marka

Gdy Jezus wraz z uczniami i sporym tłumem wychodził z Jerycha, niewidomy żebrak, Bartymeusz, syn Tymeusza, siedział przy drodze. A słysząc, że to jest Jezus z Nazaretu, zaczął wołać: «Jezusie, Synu Dawida, ulituj się nade mną!» Wielu nastawało na niego, żeby umilkł. Lecz on jeszcze głośniej wołał: «Synu Dawida, ulituj się nade mną!»

Jezus przystanął i rzekł: «Zawołajcie go». I przywołali niewidomego, mówiąc mu: «Bądź dobrej myśli, wstań, woła cię». On zrzucił z siebie płaszcz, zerwał się na nogi i przyszedł do Jezusa.

A Jezus przemówił do niego: «Co chcesz, abym ci uczynił?»

Powiedział Mu niewidomy: «Rabbuni, żebym przejrzał».

Jezus mu rzekł: «Idź, twoja wiara cię uzdrowiła». Natychmiast przejrzał i szedł za Nim drogą.

 

Oto słowo Pańskie.

 

 

REFLEKSJA NAD CZYTANIAMI

        

Bóg zamieszkuje pośrodku swego Ludu

Tomasz Dostatni OP

„Dom modlitwy dla wszystkich narodów” (Iz 56,7). Dla nas, mieszkających dzisiaj w Polsce słowa te nie zawsze są w pełni zrozumiałe, gdyż w zasadzie jesteśmy krajem jednonarodowym, a udział mniejszości jest niewielki. Tam, gdzie toczą się walki etniczne czy też wojny o podłożu religijnym, słowa te nabierają pełniejszego znaczenia. Świątynia, Kościół, Dom Boży jest dla wszystkich. Jakże często w historii stawał się schronieniem przed najeźdźcą, był miejscem azylu; przestrzenią, gdzie tylko Bóg tak naprawdę mógł mieszkać. Uniwersalizm, powszechność, otwartość – to cechy Kościoła rozumianego jako wspólnota, jako pielgrzymujący Lud Boży. Ale dzisiaj u proroka Izajasza słyszymy również, że Bóg przyprowadza tych, którzy są mu wierni, „na swoją Świętą Górę i rozweselę w swoim domu modlitwy” (Iz 56,7). Radość to także cecha tych, którzy są mieszkańcami Domu Pańskiego. O ludzie Starego Przymierza można pięknie powiedzieć, że był ludem świątyni, to znaczy ludem dobrze rozumiejącym, iż Bóg zamieszkiwał w Świątyni Jerozolimskiej. Każdy dorosły Izraelita miał obowiązek raz w roku odwiedzić tę świątynię, a dopiero po jej zburzeniu mówi się, że naród wybrany z ludu świątyni stał się ludem księgi.

„Nie jesteście już obcymi i przechodniami, ale jesteście współobywatelami świętych i domownikami Boga” (Ef 2,19). Tym, który czyni nas „domownikami” i „współobywatelami” Boga, jest sam Jezus Chrystus. On jest kamieniem węgielnym i fundamentem, na którym zbudowany jest Kościół. To ważne stwierdzenie, choć przez częstość powtarzania może czasami dla kogoś stać się banalne. Jezus Chrystus jest fundamentem naszego codziennego bycia w Kościele, jako Ten, przez którego i dla którego wszystko istnieje i w Nim tylko ma swój sens. Święty Paweł w Liście do Efezjan uczy nas pokornego trwania przy tej Świątyni, a to wspólne wznoszenie budowli ma być zakończone dopiero wraz ze śmiercią każdego z nas. Jest to więc praca na całe życie. W rozumieniu świętego Pawła Świątynia nie jest zbudowana z materialnych kamieni. Tą Świątynią jest Ciało Chrystusa. Taką Świątynię miał na myśli sam Jezus, gdy mówił do Żydów: „Zburzcie tę świątynię, a Ja ją w trzech dniach wzniosę na nowo” (J 2,19). To znaczy, że Świątynia jako mieszkanie Boga ma być wznoszona w duszy, w sercu każdego człowieka. Również w innym miejscu święty Paweł mówi: „Czyż nie wiecie, żeście świątynią i że Duch Boży w was mieszka? (1 Kor 3,16)”

„Oddawać cześć Ojcu w Duchu i prawdzie” (J 4,23). Jezus i Samarytanka. To spotkanie należy do najpiękniejszych, jakie możemy znaleźć w Ewangelii. Wiele jest takich scen, gdy Jezus rozmawia z niewiastami. Ale ta, przesycona jakimś niesamowitym ciepłem, ukazuje głębię, można powiedzieć mistykę chrześcijańskiego rozumienia modlitwy. Kobieta, która nie należy do narodu wybranego, ale która zgodnie z tradycją jej ojców wierzy w Boga Jedynego, zapytuje Chrystusa: Gdzie należy czcić Boga, na jakim miejscu? I otrzymuje odpowiedź: „...prawdziwi czciciele będą oddawać cześć Ojcu w Duchu i prawdzie” (J 4,23). Oddawać Bogu cześć „w Duchu i prawdzie”– to zupełna zmiana perspektywy. Nie jest już ważne miejsce, ale to, czy On sam zamieszkuje w nas, czy potrafimy tak żyć, aby każdego dnia doświadczać Jego obecności w tym wszystkim, co robimy, a zarazem w głębi naszej duszy, w naszym sercu. Bo tylko takie rozumienie świątyni, którą jesteśmy my sami, a która zarazem jest w nas, może prowadzić do pełnego zrozumienia sensu naszego codziennego życia i sensu naszej bliskości z Bogiem.

 

Odmawia się Wierzę w jednego Boga...

 

 

MODLITWA WIERNYCH

 

Tobie Panie Władco tej ziemi ośmielamy się przedstawić nasze prośby, wierząc, że zostaną wysłuchane.

1.      Módlmy się za Kościół święty, kończący się Synod przyniósł owoce w życiu młodych, szukających dróg wiary i rozeznających swoje powołanie. Ciebie prosimy.

2.      Módlmy się za biskupów i kapłanów, aby pewną ręką prowadzili łódź Kościoła do portu zbawienia. Ciebie prosimy.

3.      Módlmy się za niewidomych, aby otoczyła ich ludzka dobroć, jako wyraz ojcowskiej dobroci Boga. Ciebie prosimy.

4.      Módlmy się za ludzi szukających ucieczki w narkotykach, alkoholu, przemocy i nienawiści, aby Bóg im dopomógł odnaleźć prawdziwy cel życia. Ciebie prosimy.

5.      Módlmy się za tych, którzy umrą jeszcze tej nocy, aby byli gotowi na spotkanie z Bogiem. Ciebie prosimy.

6.      Módlmy się za nas samych, abyśmy z Eucharystii czerpali siłę do przemiany życia ku pełni chrześcijańskiej miłości. Ciebie prosimy.

Wszechmogący Boże, uświęcaj nas każdego dnia, abyśmy mogli służyć Tobie i ludziom. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

 

 

MODLITWA NAD DARAMI

        

Wszechmogący Boże, wejrzyj na dary, które Ci składamy, †

niech ta Ofiara, wyraz naszej służby, *

przyczyni się do Twojej chwały.

Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

 

PRZED PREFACJĄ

 

Złóżmy dziękczynienie Bogu za to, że dał nam Najwyższego Kapłana Jezusa Chrystusa, który nieustannie składa ofiarę za nasze grzechy na ołtarzach całego świata.

 

 

PREFACJA

 

32. Dzieło stworzenia

Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, a dla nas zbawienne, *

abyśmy Tobie składali dziękczynienie i Ciebie wychwalali, *

Panie, Ojcze niebieski, wszechmogący i miłosierny Boże.

Ty stworzyłeś wszystko, co jest na świecie, *

i sprawiłeś, że zmieniają się pory roku. *

Ty stworzyłeś człowieka na swoje podobieństwo *

i poddałeś mu wszechświat godny podziwu, *

aby w Twoim imieniu panował nad całym stworzeniem *

i chwalił Ciebie w Twoich dziełach, *

przez naszego Pana Jezusa Chrystusa.

Dlatego z wszystkimi Aniołami wychwalamy Ciebie, *

z radością wołając...

 

 

ANTYFONA NA KOMUNIĘ

 

         Ps 20, 6

Będziemy się radować ze zbawienia *

i wielbić imię Pana Boga naszego.

 

 

MODLITWA PO KOMUNII

        

Boże, nasz Ojcze,

niech Twój Sakrament dokona w nas tego, co oznacza, †

abyśmy osiągnęli zjednoczenie z Chrystusem, *

którego przyjmujemy pod osłoną chleba i wina.

Który żyje i króluje na wieki wieków.

 

 

PRZED ROZESŁANIEM

 

Przyjmijmy błogosławieństwo Trójjedynego Boga, abyśmy oczyma wiary patrzyli na to wszystko, co będzie udziałem nas i naszych najbliższych w zbliżającym się tygodniu.      

 

 

NIEDZIELNA EUCHARYSTIA – 6.30, 8.00, 9.30 – dla młodzieży, 11.00 – rodzinna, z dziećmi, 12.30, 16.00, 19.00, poniedziałek - sobota – 7.00, 7.30, 18.00.

Kancelaria (tel. 126452342) czynna (oprócz I piątku i świąt): godz. 8-9 i 16-17.30 (oprócz sobót)

Redakcja „Wzgórza w Blasku Miłosierdzia”: Władysław Wyka red. nacz.,

Wydaje: Parafialny Oddział Akcji Katolickiej nr 1 Archidiecezji Krakowskiej

- Parafia Miłosierdzia Bożego, os. Na Wzgórzach 1a,

Nr k. bank – 08 1240 2294 1111 0000 3723 9378, tel.; 0-12-645-23-42.

NASZE STRONY INTERNETOWE I ADRESY:

strona internetowa parafii:

www.wzgorza.diecezja.krakow.pl

oraz milosirdzia-parafia.pl - PO Akcji Katolickiej

adres parafii:

Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.,

strona internetowa gazetki:wzgorza-gazetka.pl

adres gazetki:Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.