Wzgórza w blasku miłosierdzia.

Teksty Liturgii Mszy św. z homilią

 

         8/647                   -                25 lutego 2018 R.B.

„Bądźcie miłosierni, jak Ojciec wasz jest miłosierny”

 

 

25 lutego 2018

 

II Niedziela

 

Wielkiego Postu

        

 

Kolor szat: fioletowy

 

 

 

ANTYFONA NA WEJŚCIE

        

Ps 27, 8-9

O Tobie mówi moje serce: *

Szukaj Jego oblicza. *

Będę szukał oblicza Twego, Panie, *

nie zakrywaj przede mną swojej twarzy.

 

 

WPROWADZENIE DO LITURGII

Na Górze Przemienienia Bóg jeszcze raz objawił miłość ojcowską wobec swego jedynego Syna. Jezus jednak nawet wówczas, gdy ukazał uczniom swoją Boską chwałę, przygotowywał się na niewymowne cierpienie dla zbawienia człowieka i pamiętał o konieczności wypełnienia swojej misji w posłuszeństwie Ojcu.

Papież Jan Paweł II niedługo przed swoim odejściem do nieba rozważał tę tajemnicę i wywyższając miłość Bożą, kontemplował fakt, że Bóg ocalił Abrahamowego syna, Izaaka, własnego zaś Syna nie oszczędził, ale Go za nas wydał...

 

OPUSZCZA SIĘ HYMN Chwała na wysokości Bogu...

 

 

KOLEKTA

        

Boże, Ty nam nakazałeś słuchać Twojego umiłowanego Syna, †

ożywiaj naszą wiarę swoim słowem, *

abyśmy odzyskawszy czystość duszy, mogli się cieszyć oglądaniem Twojej chwały. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, †

który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, *

Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

 

 

WPROWADZENIE DO LITURGII SŁOWA

Dziecko to najcenniejszy dar Boga dla rodziców; często długo oczekiwane, ukochane, upragnione. Dlaczego więc Bóg żąda od Abrahama, by zabił swojego syna?- o czym usłyszymy w pierwszym czytaniu. Dlaczego Ten, który powiedział „Nie zabijaj” chce krwi nic nie winnego młodego chłopaka?

Każdy rodzic będzie przecież chronić swoje dziecko nawet za cenę własnego życia. A Abraham, na polecenie Boga odpowiedział: oto jestem! Nie dyskutował, wyraził tylko swoją gotowość wyruszenia w ostatnią drogę wraz z Izaakiem. Ileż bólu i cierpienia musiał w sobie nieść Abraham prowadząc swojego jedynego syna na śmierć? To jednak nie Izaak stanowił problem, ale sam Abraham, któremu miłość do syna przysłoniła Boga.

Opis Przemienienia Jezusa według ewangelisty Marka ukaże nam, że to co doczesne jest tylko etapem drogi i nic nie może nam przesłonić ostatecznego celu jakim jest kochający Bóg.

Liturgia Słowa dzisiejszej niedzieli zachęca nas więc do refleksji nad tym z czego lub z kogo nam najtrudniej zrezygnować, i kto lub co jest dla nas ważniejsze od Boga.

Jak zakończyła się ta bulwersująca historia Abrahama i Izaaka? Posłuchajmy sami.

 

 

PIERWSZE CZYTANIE

Ofiara Abrahama

        

Rdz 22, 1-2. 9-13. 15-18

Czytanie z Księgi Rodzaju

Bóg wystawił Abrahama na próbę i rzekł do niego: «Abrahamie!» A gdy on odpowiedział: «Oto jestem» – powiedział: «Weź twego syna jedynego, którego miłujesz, Izaaka, idź do kraju Moria i tam złóż go w ofierze na jednym z pagórków, jaki ci wskażę».

A gdy przyszli na to miejsce, które Bóg wskazał, Abraham zbudował tam ołtarz, ułożył na nim drwa i związawszy syna swego, Izaaka, położył go na tych drwach na ołtarzu. Potem Abraham sięgnął ręką po nóż, aby zabić swego syna.

Ale wtedy Anioł Pański zawołał na niego z nieba i rzekł: «Abrahamie, Abrahamie!» A on rzekł: «Oto jestem». Anioł powiedział mu: «Nie podnoś ręki na chłopca i nie czyń mu nic złego! Teraz poznałem, że boisz się Boga, bo nie odmówiłeś Mi nawet twego jedynego syna». Abraham, obejrzawszy się poza siebie, spostrzegł barana uwikłanego rogami w zaroślach. Poszedł więc, wziął barana i złożył w ofierze całopalnej zamiast swego syna.

Po czym Anioł Pański przemówił głośno z nieba do Abrahama po raz drugi: «Przysięgam na siebie, mówi Pan, że ponieważ uczyniłeś to, a nie odmówiłeś Mi syna twego jedynego, będę ci błogosławił i dam ci potomstwo tak liczne jak gwiazdy na niebie i jak ziarnka piasku na wybrzeżu morza; potomkowie twoi zdobędą warownie swych nieprzyjaciół. Wszystkie ludy ziemi będą sobie życzyć szczęścia takiego, jakie jest udziałem twego potomstwa, dlatego że usłuchałeś mego rozkazu».

 

Oto słowo Boże.

 

 

PSALM RESPONSORYJNY

        

Ps 116B (115), 10 i 15. 16-17. 18-19

(R.: por. Ps 116A [114], 9)

Refren: W krainie życia będę widział Boga.

10     Ufność miałem nawet wtedy, gdy mówiłem: *

        «Jestem w wielkim ucisku».

15     Cenna jest w oczach Pana *

        śmierć Jego wyznawców.

Refren: W krainie życia będę widział Boga.

        

16     O Panie, jestem Twoim sługą, *

        Twym sługą, synem Twojej służebnicy.

        Ty rozerwałeś moje kajdany, †

17     Tobie złożę ofiarę pochwalną *

        i wezwę imienia Pana.

Refren: W krainie życia będę widział Boga.

        

18     Wypełnię me śluby dla Pana *

        przed całym Jego ludem.

19     W dziedzińcach Pańskiego domu, *

        pośrodku ciebie, Jeruzalem.

Refren: W krainie życia będę widział Boga.

        

 

DRUGIE CZYTANIE

Bóg nie oszczędził dla nas własnego Syna

        

Rz 8, 31b-34

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Rzymian

Bracia:

Jeżeli Bóg z nami, któż przeciwko nam? On, który nawet własnego Syna nie oszczędził, ale Go za nas wszystkich wydał, jakże miałby także wraz z Nim wszystkiego nam nie darować? Któż może wystąpić z oskarżeniem przeciw tym, których Bóg wybrał? Czyż Bóg, który usprawiedliwia? Któż może wydać wyrok potępienia? Czy Chrystus Jezus, który poniósł za nas śmierć, co więcej – zmartwychwstał, siedzi po prawicy Boga i przyczynia się za nami?

 

Oto słowo Boże.

 

 

AKLAMACJA PRZED EWANGELIĄ

        

Por. Mt 17, 5

Aklamacja: Chwała Tobie, Królu wieków.

Z obłoku świetlanego odezwał się głos Ojca:

«To jest mój Syn umiłowany, Jego słuchajcie».

Aklamacja: Chwała Tobie, Królu wieków.

 

 

EWANGELIA

Pielgrzymując na ziemi

uczestniczymy w życiu wiecznym

                                                                          

Mk 9, 2-10

Słowa Ewangelii według Świętego Marka

Jezus wziął z sobą Piotra, Jakuba i Jana i zaprowadził ich samych osobno na górę wysoką. Tam się przemienił wobec nich. Jego odzienie stało się lśniąco białe, tak jak żaden na ziemi folusznik wybielić nie zdoła. I ukazał się im Eliasz z Mojżeszem, którzy rozmawiali z Jezusem.

Wtedy Piotr rzekł do Jezusa: «Rabbi, dobrze, że tu jesteśmy; postawimy trzy namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza». Nie wiedział bowiem, co powiedzieć, tak byli przestraszeni.

I zjawił się obłok, osłaniający ich, a z obłoku odezwał się głos: «To jest mój Syn umiłowany, Jego słuchajcie!» I zaraz potem, gdy się rozejrzeli, nikogo już nie widzieli przy sobie, tylko samego Jezusa.

A gdy schodzili z góry, przykazał im, aby nikomu nie rozpowiadali o tym, co widzieli, zanim Syn Człowieczy nie powstanie z martwych. Zachowali to polecenie, rozprawiając tylko między sobą, co znaczy „powstać z martwych”.

 

Oto słowo Pańskie.

 

 

REFLEKSJA NAD CZYTANIAMI

        

Tabor – góra przemiany ludzkiego losu

ks. Leszek Smoliński

Jezus zanim dobrowolnie wyda się na śmierć, dokonuje przemienienia na Taborze. Wszystko po to, aby uczniowie: Piotr, Jakub i Jan widząc Jego chwałę, mogli zobaczyć całą prawdę o Nim. W czasie modlitwy wygląd twarzy Jezusa „się odmienił, a Jego odzienie stało się lśniąco białe”. Apostołowie widzieli, jak rozmawiał z Mojżeszem i Eliaszem, którzy ukazali się w chwale i mówili o Jego śmierci, którą miał ponieść w Jerozolimie. Mojżesz, prawodawca, ujrzał prawo, które zostanie wypisane w serca ludzi. Eliasz, prorok Pański, ujrzał Tego, który jak szmer łagodnego powiewu przyjdzie do serc ludzi. Widząc Jezusa wywyższonego w chwale, słudzy ci radowali się, że wypełnienie obietnic Bożych nastąpi niebawem.

Przebłysk Boskiej chwały wprawił Apostołów w stan niezmiernej szczęśliwości, która sprawiła, że św. Piotr wykrzyknął: „Rabbi, dobrze, że tu jesteśmy; postawimy trzy namioty…”. Piotr nie bardzo zdawał sobie sprawę z tego, co powiedział, zagubił się w ocenie zdarzeń. Jednak dobrem, które się liczy, nie jest przebywanie w takim czy innym miejscu, lecz obcowanie z Jezusem, widząc Go w każdej okoliczności, w której się znajdujemy.

„To jest Syn mój umiłowany Jego słuchajcie!”. Apostołowie byli przestraszeni! I choć zeszli z góry, niosąc w sobie światło przemienienia, była przed nimi jeszcze długa wędrówka. Dlaczego w nas, niosących blask przemienienia – Eucharystii, mocy Słowa, Przebaczenie – tak mało światła? Skąd tyle płycizny, bylejakości, słabości? Jakże wejść na górę Krzyża, skoro tyle przegranych bitew każdego dnia? Odpowiedzi jest wiele – nie wystarczy tylko powiedzieć: taki dzisiaj świat. Problem tkwi głębiej – brakuje Źródła. „Jeśli chcesz znaleźć źródło, musisz iść do góry, pod prąd [...] Strumieniu, odsłoń mi tajemnicę swego początku” (św. Jan Paweł II, Tryptyk rzymski). Boimy się wysiłku, uciekamy od tego, co trudne, odrzucamy krzyż wierności, prawości i służby. Brakuje nam radosnego zdumienia, płynącego z doświadczenia wspaniałości Boga – tego, które wypełniało Adama. „Był samotny z tym swoim zdumieniem pośród istot, które się nie zdumiewały – wystarczyło im istnieć i przemijać”. Pierwszy człowiek na własne życzenie swoje twórcze, życiodajne zdumienie tanio rozmienił na strach. Koszmarny towarzysz wszystkich wieków i pokoleń. To on nie pozwala na cud przemiany. Prawdziwe zwycięstwo nad sobą to zwycięstwo nad strachem. Abraham doświadczył tego, kiedy anioł powstrzymał jego uzbrojoną w nóż rękę, którą podniósł, aby złożyć ofiarę z Izaaka.

Kto wytrwale słucha Jezusa, otrzymuje łaskę przemienienia serca, które staje się zdolne do odczytywania znaków czasu. Otrzymuje światło dla oczu wiary, które pozwalają widzieć prawdziwy obraz rzeczywistości. Oczu, które karmią się prawdą. Góra chwały i męki, Tabor i Kalwaria są nierozdzielne. Jezus zaprasza mnie do tej tajemnicy, abym w Jej świetle na nowo odkrył oblicze Boga oraz swoje własne. Chcę, Panie, szukać Twojego oblicza w mojej codzienności.

 

Odmawia się Wierzę w jednego Boga...

 

 

MODLITWA WIERNYCH

Wraz z całą wspólnotą Kościoła otwórzmy nasze serca, by Duch Święty w tym czasie Wielkiego Postu przemieniał nasze serca, i wołajmy:

1.      Módlmy się za Papieża Franciszka, aby był świadkiem Chrystusowego Krzyża i prowadził nas do blasku Zmartwychwstałego.

2.      Módlmy się za kapłanów siejących zgorszenie przez oddanie się na służbę grzechowi, aby czas Wielkiego Postu stał się dla nich okazją do nawrócenia i powrotu do ich pierwotnej gorliwości.

3.      Módlmy się za ofiary wojen i przemocy, aby nadzieja pokoju przemieniała ich wątpliwości i bezradność.

4.      Módlmy się za zmarłych, aby modlitwa i post całego Kościoła wyjednała im łaskę wpatrywania się w tę Miłość, której poszukiwali całe życie.

5.      Módlmy się za nas samych, aby zapłonęło światło w naszych ciemnościach, i abyśmy potrafili służyć innym mimo naszego ubóstwa.

Boże, nasz Ojcze, Ty chcesz, byśmy się stali nowym stworzeniem w Chrystusie. Przyjmij naszą modlitwę, którą zanosimy w Imię Twojego Syna Jezusa Chrystusa, który z Tobą żyje i króluje przez wszystkie wieki wieków. Amen.

        

 

MODLITWA NAD DARAMI

        

Wszechmogący Boże, niech ta Ofiara wyjedna nam przebaczenie grzechów †

i niech uświęci nasze dusze i ciała, *

abyśmy godnie obchodzili święta wielkanocne.

Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

 

PRZED PREFACJĄ

Teraz jest czas by podziękować Bogu, czyli uznać, że jest się tym kim się jest. A za co Ty chcesz dziś podziękować Bogu wraz z całym Kościołem?

 

 

PREFACJA

13. Przemienienie Pańskie

        

Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, *

słuszne i zbawienne, *

abyśmy zawsze składali dziękczynienie *

Tobie, miłosierny Ojcze, wszechmogący Boże, *

Królu wiecznej chwały, *

przez naszego Pana Jezusa Chrystusa.

On po zapowiedzeniu uczniom swojej śmierci *

na świętej górze odsłonił przed nimi blask swojego bóstwa *

i wezwawszy na świadków Mojżesza i proroka Eliasza *

upewnił nas, że przez cierpienie *

dojść możemy do chwały zmartwychwstania.

Dlatego łącząc się z Aniołami w niebie, *

wielbimy Ciebie na ziemi, *

z nimi wołając...

 

 

ANTYFONA NA KOMUNIĘ

         Mt 17, 5

To jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie, *

Jego słuchajcie.

 

 

MODLITWA PO KOMUNII

Boże, nasz Ojcze,

przyjąwszy Najświętszy Sakrament składamy Tobie dziękczynienie †

za to, że nam, pielgrzymującym na ziemi, *

już teraz pozwalasz uczestniczyć w życiu wiecznym.

Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

 

PRZED ROZESŁANIEM

Przyjmijmy Boże błogosławieństwo na czas szukania siebie, bliźnich i Boga.

        

NIEDZIELNA EUCHARYSTIA – 6.30, 8.00, 9.30 – dla młodzieży, 11.00 – rodzinna, z dziećmi, 12.30, 16.00, 19.00, poniedziałek - sobota – 7.00, 7.30, 18.00.

Kancelaria (tel. 126452342) czynna (oprócz I piątku i świąt): godz. 8-9 i 16-17.30 (oprócz sobót)

Redakcja „Wzgórza w Blasku Miłosierdzia”: Władysław Wyka red. nacz.,

Wydaje: Parafialny Oddział Akcji Katolickiej nr 1 Archidiecezji Krakowskiej

- Parafia Miłosierdzia Bożego, os. Na Wzgórzach 1a,

Nr k. bank – 08 1240 2294 1111 0000 3723 9378, tel.; 0-12-645-23-42.

NASZE STRONY INTERNETOWE I ADRESY:

strona internetowa parafii:

www.wzgorza.diecezja.krakow.pl

oraz milosirdzia-parafia.pl - PO Akcji Katolickiej

adres parafii:

Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.,

strona internetowa gazetki:wzgorza-gazetka.pl

adres gazetki:Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.