WZGÓRZA W BLASKU MIŁOSIERDZIA.

Teksty Liturgii Mszy św. z homilią

 

         45/683                   -                4 listopada 2018 R.B.

„Bądźcie miłosierni, jak Ojciec wasz jest miłosierny”

4 listopada 2018 r. B.

Niedziela

Niedziela XXXI tygodnia okresu zwykłego

kolor szat liturgicznych: zielony

ANTYFONA NA WEJŚCIE

        

Ps 38, 22-23

Nie opuszczaj mnie, Panie, *

Boże mój, nie oddalaj się ode mnie. *

Spiesz mi na pomoc, *

Panie, zbawienie moje.

WPROWADZENIE DO LITURGII

Zgromadzeni na niedzielnej Eucharystii, pragniemy otworzyć się pełniej na działanie Chrystusowej miłości, która objawia się w jego słowie i Jego pokarmie. Tutaj, na Mszy świętej, lekcji miłości, Jezus uczy nas największego i pierwszego przykazania - miłości Boga i bliźniego. Za to, że ciągle za mało kochamy, przeprośmy teraz Boga.  

Odmawia się hymn Chwała na wysokości Bogu...

KOLEKTA

        

Wszechmogący i miłosierny Boże,

Ty sprawiasz, że wierni Twoi godnie Ci służą; *

daj nam bez przeszkody dążyć do zbawienia, które obiecujesz.

Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, †

który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, *

Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

WPROWADZENIE DO LITURGII SŁOWA

Dzisiejsza liturgia słowa podejmuje zagadnienie miłości Boga i bliźniego. Dlatego wsłuchajmy się z uwagą w natchnione teksty, by kochać Boga całym sercem, całym umysłem i ze wszystkich swoich sił, a bliźniego swego jak siebie samego.

PIERWSZE CZYTANIE

Będziesz miłował Boga z całego serca

        

Pwt 6, 2-6

Czytanie z Księgi Powtórzonego Prawa

Mojżesz powiedział do ludu:

«Będziesz się bał Pana, Boga swego, zachowując wszystkie Jego nakazy i prawa, które ja tobie rozkazuję wypełniać, tobie, twym synom i wnukom, po wszystkie dni życia twego, byś długo mógł żyć.

Słuchaj, Izraelu, i pilnie tego przestrzegaj, aby ci się dobrze powodziło i abyś się bardzo rozmnożył, jak ci przyrzekł Pan, Bóg ojców twoich, że ci da ziemię opływającą w mleko i miód.

Słuchaj, Izraelu, Pan jest naszym Bogiem – Pan jedynie. Będziesz więc miłował Pana, Boga twojego, z całego swego serca, z całej duszy swojej, ze wszystkich swych sił. Pozostaną w twym sercu te słowa, które ja ci dziś nakazuję».

Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY

        

Ps 18 (17), 2-3a. 3b-4. 47 i 51ab (R.: 2)

Refren: Miłuję Ciebie, Panie, Mocy moja.

2       Miłuję Cię, Panie, *

        Mocy moja,

3       Panie, Opoko moja i Twierdzo, *

        mój Wybawicielu.

Refren: Miłuję Ciebie, Panie, Mocy moja.

        

        Boże, Skało moja, na którą się chronię, *

        Tarczo moja, Mocy zbawienia mego i moja Obrono.

4       Wzywam Pana, godnego chwały, *

        i wyzwolony będę od moich nieprzyjaciół.

Refren: Miłuję Ciebie, Panie, Mocy moja.

        

47     Niech żyje Pan, niech będzie błogosławiona moja Opoka, *

        niech będzie wywyższony mój Bóg i Zbawca.

51     Ty dałeś wielkie zwycięstwo królowi *

        i łaską obdarzyłeś Dawida, Twego pomazańca.

Refren: Miłuję Ciebie, Panie, Mocy moja.

        

DRUGIE CZYTANIE

Nieprzemijające kapłaństwo

        

Hbr 7, 23-28

Czytanie z Listu do Hebrajczyków

Bracia:

Wielu było kapłanów poprzedniego Przymierza, gdyż śmierć nie zezwalała im trwać przy życiu. Ten właśnie, ponieważ trwa na wieki, ma kapłaństwo nieprzemijające. Przeto i zbawiać na wieki może całkowicie tych, którzy przez Niego przystępują do Boga, bo wciąż żyje, aby się wstawiać za nimi.

Takiego bowiem potrzeba nam było arcykapłana: świętego, niewinnego, nieskalanego, oddzielonego od grzeszników, wywyższonego ponad niebiosa, takiego, który nie jest zobowiązany, jak inni arcykapłani, do składania codziennej ofiary najpierw za swoje grzechy, a potem za grzechy ludu. To bowiem uczynił raz na zawsze, ofiarując samego siebie. Prawo bowiem ustanawiało arcykapłanami ludzi obciążonych słabością, słowo zaś przysięgi, złożonej po nadaniu Prawa, ustanawia arcykapłanem Syna doskonałego na wieki.

Oto słowo Boże.

AKLAMACJA PRZED EWANGELIĄ

        

J 14, 23

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Jeśli Mnie kto miłuje, będzie zachowywał moją naukę,

a Ojciec mój umiłuje go i przyjdziemy do niego.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA

Największe przykazanie

        

Mk 12, 28b-34

Słowa Ewangelii według Świętego Marka

Jeden z uczonych w Piśmie podszedł do Jezusa i zapytał Go: «Które jest pierwsze ze wszystkich przykazań?»

Jezus odpowiedział: «Pierwsze jest: „Słuchaj, Izraelu, Pan Bóg nasz jest jedynym Panem. Będziesz miłował Pana, Boga swego, całym swoim sercem, całą swoją duszą, całym swoim umysłem i całą swoją mocą”. Drugie jest to: „Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego”. Nie ma innego przykazania większego od tych».

Rzekł Mu uczony w Piśmie: «Bardzo dobrze, Nauczycielu, słusznie powiedziałeś, bo Jeden jest i nie ma innego prócz Niego. Miłować Go całym sercem, całym umysłem i całą mocą i miłować bliźniego jak siebie samego znaczy daleko więcej niż wszystkie całopalenia i ofiary».

Jezus, widząc, że rozumnie odpowiedział, rzekł do niego: «Niedaleko jesteś od królestwa Bożego». I nikt już nie odważył się Go więcej pytać.

Oto słowo Pańskie.

REFLEKSJA NAD CZYTANIAMI

Zakochani w Bogu

ks. Stanisław Grzybek

Miłować (Boga) całym sercem... daleko więcej znaczy niż wszystkie całopalenia i ofiary. (Mk 12,33)

1. Jest jedna cnota, bez której nie można sobie wyobrazić ludzkiego życia, cnota, która łagodzi napięcia, rozwija inicjatywę, popycha ludzi do bohaterskich czynów, jest motorem wszelkiego ludzkiego działania. Cnota, która jednoczy ludzi i narody ze sobą, a tej cnocie na imię: miłość.

Jeśli Chrystus w dzisiejszej ewangelii na pytanie uczonego w Piśmie, które jest największe przykazanie, odpowiedział, że jest nim przykazanie miłości bliźniego i Boga, chciał przez to powiedzieć, że bez tego przykazania nie można sobie wyobrazić ludzkiego życia.

Ale właściwie, co to jest miłość? Najtrudniejsze do odpowiedzi pytanie. Można powiedzieć, że Chrystus odpowiedział na nie, nie tyle słowami, ile całym swoim życiem. Dlatego mógł pod koniec swojego życia powiedzieć że: „większej miłości nikt nie ma jak ten, kto życie swoje daje za przyjaciół swoich” (J 15,13). Dlaczego mamy obowiązek kochać Boga?

2. Bo On nas pierwszy umiłował. Z miłości ku nam stworzył świat i oddał go człowiekowi pod panowanie. Człowieka uczynił swoim obrazem i wywyższył go ponad wszelkie stworzenia. Wysyłając go w drogę życia, wyposażył go w najwspanialszy dar: swoją boską przyjaźń. Ale człowiek nie docenił tego daru. Przez grzech zerwał tę przyjaźń i odszedł od Boga. Ale co ważniejsze, Bóg nie odszedł od człowieka. W trosce o jego zbawienie i szczęście, obiecał zesłać Odkupiciela. Jeszcze w raju go obiecał. A potem zapowiadał nieustannie jego przyjście przez patriarchów, proroków i mędrców. I kiedy obiecany Zbawca przyszedł, zaświadczył swoją nauką i swoim życiem o miłości Boga do człowieka. W rozmowie z Nikodemem, o czym pisze św. Jan Ewangelista, Jezus odkrył rąbek tajemnic bożych. Oświadczył mu otwarcie, że: „Tak Bóg umiłował świat, że Syna swego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy nie zginął, ale miał życie wieczne” (J 3,16). W istocie rzeczy miłość Jezusa do człowieka nie miała granic.

Pragnąc podkreślić jej nieprzemijającą wartość, Jezus zalecił ją swoim uczniom, a przez nich nam wszystkim w swoim testamencie, tj. w swojej arcykapłańskiej modlitwie wygłoszonej na krótko przed swoją śmiercią w Wieczerniku. Oświadczył im wtedy: „Jako mnie umiłował Ojciec i ja was umiłowałem, trwajcie tedy w miłości mojej” (J 15,9). Prośbę tę Jezus wypowiedział we Wielki Czwartek wieczorem, a w Wielki Piątek już nie żył. Umierał świadomie. A kto umiera świadomie, ten przed śmiercią .nie porusza błahych spraw. Mówi o tym, co mu najbardziej leży na sercu. A co Jezusowi najbardziej leżało na sercu? O czym chciał, żebyśmy po Jego śmierci pamiętali? Chciał, byśmy zawsze pamiętali o tym, co ś w. Jan tak pięknie określił: „Bóg jest miłością”, a my mamy obowiązek wierzyć tej miłości. Mamy uwierzyć jej i żyć tą miłością do końca naszego życia, by kiedyś, po najdłuższym naszym życiu, tę Miłość własnymi oczyma oglądać w wieczności.

3. Uczony w Piśmie z dzisiejszej ewangelii, pytający Chrystusa o największe przykazanie dowiedział się od Niego nie tylko tego, że jest nim miłość, ale jeszcze usłyszał, jaką ona zajmuje rolę w hierarchii wszelkich wartości. Jezus powiedział mu, że „miłować Go (tj. Boga) całym sercem... daleko więcej znaczy, niż wszełkie całopalenia i ofiary” (w. 33).

Chrystus jakby chciał mu przez to powiedzieć, że dobrą rzeczą jest modlitwa, wspaniałą składanie ofiar, niezwykle ważną dobroć i życzliwość dla drugich, ale te wszystkie wartości bledną wobec jednej wartości, którą jest miłość Boga. Ona jest najważniejszą i najwspanialszą cnotą. Bez niej życie ludzkie nie miałoby najmniejszego sensu. Opromienione nią otwiera człowiekowi już tu na ziemi niebo.

Wiedział o tym dobrze św. Augustyn, dlatego snując na ten temat refleksje, postawił swoim słuchaczom pytanie? Powiedz mi, co ty miłujesz, a ja ci powiem kim jesteś. Jeśli niebo miłujesz, niebem jesteś, jeśli ziemię miłujesz, ziemią jesteś, jeśli Boga miłujesz, Bogiem jesteś.

Musimy sobie my dziś postawić takie pytanie: co my właściwie miłujemy, co nosimy w zakamarkach naszego serca? Jakie są nasze najskrytsze pragnienia i myśli, a sumienie, ten najlepszy sejsmograf naszej duszy udzieli nam na te pytania najlepszej odpowiedzi. Powie nam za św. Pawłem, że gdybym „mówił językiem ludzi i aniołów... i gdybym znał wszystkie tajemnice i posiadał wszelka wiedzę, i gdybym miał taką wiarą, iżbym góry przenosił, a miłości bym nie miał, byłbym niczym...” Tylko miłość, tylko ona jedna coś znaczy, poza nią nic nie ma znaczenia, św. Paweł kończy swój hymn o miłości słowami: teraz trwają te trzy: wiara nadzieja i miłość, ale z nich największa jest miłość (1 Kor 13). Nie potrzeba więcej wyjaśnienia.

Potrzeba jednej rzeczy: potrzeba żyć miłością. Potrzeba wprowadzić ją we wszystkie detale naszego życia. W takim ustawieniu sprawy rozumiem pytanie Chrystusa skierowane do Piotra na krótko przed mianowaniem go pierwszym papieżem: „miłujesz mnie więcej aniżeli inni?” Piotr odpowiada: „tak Panie, Ty wiesz, że Cię miłuję”. A jeśli tak to: „paś baranki moje, paś owce moje, paś owieczki moje”. Chrystus przyjął wyznanie Piotra i stwierdził, że ono jest wystarczające, aby Piotr mógł Go godnie reprezentować na ziemi. Ono wystarczy za wszystko, bo miłość jest wszystkim.

4.. Moi Drodzy! W każdą niedzielę przychodzimy do kościoła. Przychodzimy tu, aby uczestniczyć we mszy św. Ale również przychodzimy i w tym celu, aby poznać jak wielka jest miłość Chrystusa do nas. Pragniemy od tej Jego miłości zapalić nasze serca i Jego miłością przepełnić całego siebie. Prośmy Go dzisiaj o to gorąco. Amen.      

Odmawia się Wierzę w jednego Boga...

MODLITWA WIERNYCH

Do Boga, który zawsze nas kocha, nawet wówczas gdy źli jesteśmy, zanieśmy przez Chrystusa w Duchu Świętym nasze modlitwy.

1.      Za Kościół święty, aby głosił miłość i uczył ją wypełniać.

2.      Za papieża, aby otoczony miłością wiernych niósł ją do wszystkich ludzi.

3.      Za biskupów i prezbiterów, aby ich życie było odzwierciedleniem miłości jedynego kapłana - Chrystusa.

4.      Za rodziców, aby wychowali swoje dzieci do miłości wobec Boga i ludzi.

5.      Za zmarłych (NN), aby znaleźli się w królestwie wiecznym, gdzie miłość nigdy nie ustanie.

6.      Za nas samych, aby Pan uzdolnił nas do kochania Go całym sercem.

Boże, Ty jesteś naszym Bogiem i Twoja miłość przewyższa wszystko;

błagamy Cię o pomoc, byśmy kochając Ciebie i ludzi, zasłużyli na wysłuchanie tej modlitwy. Przez Chrystusa Pana naszego.

MODLITWA NAD DARAMI

        

Panie, nasz Boże,

niech ta Eucharystia wzniesie się do Ciebie jako Ofiara czysta *

i wyjedna nam dary Twojego miłosierdzia.

Przez Chrystusa, Pana naszego.

PRZED PREFACJĄ

Dziękujmy za miłość, największe przykazanie Boże i największy dar Boga dla człowieka. Dziękujmy za obietnicę, że i my będziemy mogli kochać Boga całym sercem, całym umysłem i ze wszystkich sił.

PREFACJA

33. Zadatek wieczystej Paschy

Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, a dla nas zbawienne, *

abyśmy Tobie składali dziękczynienie i Ciebie wychwalali, *

Panie, Ojcze niebieski, wszechmogący i miłosierny Boże, *

w którym żyjemy, poruszamy się i jesteśmy.

W czasie naszej doczesnej pielgrzymki *

doznajemy Twojej dobroci w codziennych potrzebach *

i nosimy już w sobie zadatek życia wiecznego. *

Mając bowiem pierwsze dary Ducha, *

przez którego wskrzesiłeś z martwych Jezusa, *

spodziewamy się wiekuistego udziału w misterium paschalnym.

Dlatego z wszystkimi Aniołami wychwalamy Ciebie, *

z radością wołając...

ANTYFONA NA KOMUNIĘ

        

Ps 16, 11

Ty, Panie, ukażesz mi ścieżkę życia, *

pełnię radości przy Tobie.

MODLITWA PO KOMUNII

        

Panie, nasz Boże, pomnóż w nas działanie swej mocy †

i przygotuj nas swoją łaską do życia wiecznego, *

którego zadatek otrzymaliśmy w Najświętszym Sakramencie.

Przez Chrystusa, Pana naszego.

PRZED ROZESŁANIEM

        

Niech Bóg umacnia nas swym błogosławieństwem, abyśmy mogli prawdziwie kochać i przez miłość ukazać, że chrześcijaństwo to nie tylko słowa, ale życie.

NIEDZIELNA EUCHARYSTIA – 6.30, 8.00, 9.30 – dla młodzieży, 11.00 – rodzinna, z dziećmi, 12.30, 16.00, 19.00, poniedziałek - sobota – 7.00, 7.30, 18.00.

Kancelaria (tel. 126452342) czynna (oprócz I piątku i świąt): godz. 8-9 i 16-17.30 (oprócz sobót)

Redakcja „Wzgórza w Blasku Miłosierdzia”: Władysław Wyka red. nacz.,

Wydaje: Parafialny Oddział Akcji Katolickiej nr 1 Archidiecezji Krakowskiej

- Parafia Miłosierdzia Bożego, os. Na Wzgórzach 1a,

Nr k. bank – 08 1240 2294 1111 0000 3723 9378, tel.; 0-12-645-23-42.

NASZE STRONY INTERNETOWE I ADRESY:

strona internetowa parafii:

www.wzgorza.diecezja.krakow.pl

oraz milosirdzia-parafia.pl - PO Akcji Katolickiej

adres parafii:

Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.,

strona internetowa gazetki:wzgorza-gazetka.pl

adres gazetki:Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.