WZGÓRZA W BLASKU MIŁOSIERDZIA.

Teksty Liturgii Mszy św. z homilią

 

         24/662                   -                10 czerwca 2018 R.B.

„Bądźcie miłosierni, jak Ojciec wasz jest miłosierny”

 

17 czerwca 2018 r. B.

 

Niedziela

 

Niedziela XI tygodnia okresu zwykłego

 

kolor szat liturgicznych: zielony

 

 

ANTYFONA NA WEJŚCIE

        

Ps 27, 7. 9

Usłysz, Panie, kiedy głośno wołam, *

Ty jesteś moją pomocą, więc mnie nie odrzucaj *

i nie opuszczaj mnie, Boże, mój Zbawco.

 

 

 

WPROWADZENIE DO LITURGII

 

Zgromadził nas w tej świątyni Chrystus, który pragnie swoją mocą, płynącą ze słuchania słowa Bożego i uczestnictwa w Jego Ciele, umocnić nas w walce ze złem, które jest w nas i wokół nas. Tylko On, który sam zwyciężył wszelkie zło, jest w stanie ocalić nas: biednych, słabych, grzesznych i rozbitych.  

 

 

Odmawia się hymn Chwała na wysokości Bogu...

 

 

 

KOLEKTA

 

Boże, mocy ufających Tobie, bez Ciebie nic nie możemy uczynić, †

wysłuchaj nasze błagania i wspomagaj nas swoją łaską, *

aby nasza wola i nasze czyny były poddane Twoim przykazaniom.

Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, †

który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, *

Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

 

 

 

WPROWADZENIE DO LITURGII SŁOWA

 

Zło znalazło sobie na stałe prawo obywatelstwa w świecie. Każdego dnia ocieramy się o nie, a także sami doświadczamy go na sobie. Swymi korzeniami sięga ono grzechu pierworodnego, o którym w obrazowy sposób opowiada dziś autor księgi Rodzaju. Słuchając słowa Bożego, wypełniając wolę Bożą, na nowo odkrywamy naszą godność i powołanie do życia w przyjaźni z Bogiem i do wiecznego szczęścia.

 

 

 

PIERWSZE CZYTANIE

 

Bóg wywyższa drzewo niskie

        

Ez 17, 22-24

Czytanie z Księgi proroka Ezechiela

Tak mówi Pan Bóg: «Ja także wezmę wierzchołek z wysokiego cedru i zasadzę, z najwyższych jego pędów ułamię gałązkę i zasadzę ją na górze wyniosłej i wysokiej.

Na wysokiej górze izraelskiej ją zasadzę. Ona wypuści gałązki i wyda owoc, i stanie się cedrem wspaniałym. Wszystko ptactwo pod nim zamieszka, wszystkie istoty skrzydlate zamieszkają w cieniu jego gałęzi.

I wszystkie drzewa na polu poznają, że Ja jestem Pan, który poniża drzewo wysokie, który drzewo niskie wywyższa, który sprawia, że drzewo zielone usycha, który zieloność daje drzewu suchemu. Ja, Pan, rzekłem i to uczynię».

 

 

Oto słowo Boże.

 

 

 

PSALM RESPONSORYJNY

        

Ps 92 (91), 2-3. 13-14. 15-16 (R.: por. 2)

Refren: Dobrze jest śpiewać Tobie, Panie Boże.

2       Dobrze jest dziękować Panu, *

        śpiewać Twojemu imieniu, Najwyższy,

3       rano głosić Twoją łaskawość, *

        a wierność Twoją nocami.

Refren: Dobrze jest śpiewać Tobie, Panie Boże.

        

13     Sprawiedliwy zakwitnie jak palma, *

        rozrośnie się jak cedr na Libanie.

14     Zasadzeni w domu Pańskim *

        rozkwitną na dziedzińcach naszego Boga.

Refren: Dobrze jest śpiewać Tobie, Panie Boże.

        

15     Nawet i w starości wydadzą owoc, *

        zawsze pełni życiodajnych soków,

16     aby świadczyć, że Pan jest sprawiedliwy, *

        On moją Opoką i nie ma w Nim nieprawości.

Refren: Dobrze jest śpiewać Tobie, Panie Boże.

        

 

 

DRUGIE CZYTANIE

 

Staramy się podobać Bogu

        

2 Kor 5, 6-10

Czytanie z Drugiego Listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian

Bracia:

Mając ufność, wiemy, że jak długo pozostajemy w ciele, jesteśmy pielgrzymami, z daleka od Pana. Albowiem według wiary, a nie dzięki widzeniu postępujemy. Mamy jednak nadzieję i chcielibyśmy raczej opuścić nasze ciało i stanąć w obliczu Pana.

Dlatego też staramy się Jemu podobać, czy to gdy z Nim, czy gdy z daleka od Niego jesteśmy. Wszyscy bowiem musimy stanąć przed trybunałem Chrystusa, aby każdy otrzymał zapłatę za uczynki dokonane w ciele, złe lub dobre.

 

 

Oto słowo Boże.

 

 

 

AKLAMACJA PRZED EWANGELIĄ

        

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Ziarnem jest słowo Boże, a siewcą jest Chrystus,

każdy, kto Go znajdzie, będzie żył na wieki.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

 

 

 

EWANGELIA

 

Przypowieść o ziarnku gorczycy

        

Mk 4, 26-34

Słowa Ewangelii według Świętego Marka

Jezus mówił do tłumów:

«Z królestwem Bożym dzieje się tak, jak gdyby ktoś nasienie wrzucił w ziemię. Czy śpi, czy czuwa, we dnie i w nocy, nasienie kiełkuje i rośnie, sam nie wie jak. Ziemia sama z siebie wydaje plon, najpierw źdźbło, potem kłos, a potem pełne ziarno w kłosie. Gdy zaś plon dojrzeje, zaraz zapuszcza sierp, bo pora już na żniwo».

Mówił jeszcze: «Z czym porównamy królestwo Boże lub w jakiej przypowieści je przedstawimy? Jest ono jak ziarnko gorczycy; gdy się je wsiewa w ziemię, jest najmniejsze ze wszystkich nasion na ziemi. Lecz wsiane, wyrasta i staje się większe od innych jarzyn; wypuszcza wielkie gałęzie, tak że ptaki podniebne gnieżdżą się w jego cieniu».

W wielu takich przypowieściach głosił im naukę, o ile mogli ją rozumieć. A bez przypowieści nie przemawiał do nich. Osobno zaś objaśniał wszystko swoim uczniom.

 

 

Oto słowo Pańskie.

 

 

 

REFLEKSJA NAD CZYTANIAMI

        

Ludzie siewu

ks. Leszek Smoliński

„Ziarnem jest słowo Boże, a siewcą jest Chrystus…” – czytamy we fragmencie Ewangelii przeznaczonym na dzisiejszą niedzielę. Skoro jesteśmy uczniami Jezusa, to znaczy, że zostaliśmy wezwani do tego, abyśmy stawali się ludźmi siewu. W ten sposób rozwijamy Królestwo Boże na ziemi. Jezus pragnie, by Jego królestwo rodziło się w sercu każdego człowieka i rozpowszechniało w całym świecie, aż do chwili, kiedy Pan przyjdzie powtórnie i zostaną wypełnione wszystkie Jego obietnice.

Aby dobrze zrealizować misję, zleconą nam przez Boga, potrzebna jest cierpliwość. Pewna historia opowiada o człowieku, który dobrze przygotował swoje poletko, nawodnił je obficie i na nim posadził nasionka. Po kilku tygodniach zobaczył pierwsze roślinki. Dziwił się: gdyż u sąsiada wszystko było większe. Z dnia na dzień tracił cierpliwość. Z troski o przyszłe zbiory nie mógł spać po nocach. Aż którejś takiej bezsennej nocy wpadł na genialny w swoim mniemaniu pomysł: pobiegł szybko na pole i zaczął wyciągać i naciągać każdą roślinkę, aby jej pomóc w szybkim wzroście. Była to bardzo mozolna i uciążliwa praca. Gdy ją skończył, był bardzo zmęczony. Poszedł spać, a gdy wstał, udał się do sąsiada, powiedzieć mu, czego to on dokonał, w jaki to sposób pomógł swoim roślinkom. Gdy przyszli obaj na pole ujrzeli, że rośliny zginęły: wszystko było zniszczone. Cała wioska śmiała się długo z tego człowieka, który nie umiał czekać.

Każdy z nas po zasianiu ziarna nie powinien zapominać, że ono „samo rośnie i wydaje plon”. Dlatego ufając Bogu i zdając się na Jego Opatrzność, mamy rzucać ziarno w ziemię, a potem pozwolić, by tam obumarło, wzrosło i wydało plon. Powinniśmy dawać Bogu swoje zdolności, swoje życie i ufać mocy Jego miłości oraz sile modlitwy. Kiedy jesteśmy w bliskości Boga i troszczymy się o sprawy królestwa, to Bóg troszczy się o nasze sprawy codziennego życia.

Dom rodzinny jest początkiem owego zasiewu ziarna, a więc kształtowania człowieka w wierze, czystości i innych wartościach życia chrześcijańskiego, a także wychowania. Rodzina chrześcijańska powinna przyczyniać się do sprawiedliwości społecznej. Na szczególną pochwałę zasługuje pomoc pomiędzy rodzinami.

Wierność Ewangelii wymaga, aby rodzina była gotowa również na przyjęcie nowego życia, na dzielenie się swoimi dobrami i bogactwem z ubogimi, na otwarcie się i gościnność wobec innych. Czasami rodzina dzisiaj jest zobowiązana do wyboru dla siebie takiego sposobu życia, który sprzeciwia się panującej kulturze i mentalności. Wobec grzechu i upadku ta rodzina daje świadectwo stałości ducha chrześcijańskiego, wtedy, gdy dostrzega we własnym życiu i innych takie wartości, jak: pokuta i przebaczenie win, pojednanie i nadzieja. W swoim życiu daje ona również świadectwo owocom Ducha Świętego i Błogosławieństwom. Praktykuje styl życia pełen prostoty i realizuje wobec innych dzieło prawdziwie ewangelicznego apostolstwa. Rodzina ma pokazywać, jak przez uczciwe życie, odpowiedzialne postępowanie, sumienną pracę, czy troskę o zdrowie i życie innych rzucać kolejne ziarna, oczekując na wzrost.

 

 

Odmawia się Wierzę w jednego Boga...

 

 

 

MODLITWA POWSZECHNA

 

Do Boga, który jest pociechą w każdym utrapieniu naszym i ucieczką w trudnościach, zanieśmy nasze błagania.

1.      Za Kościół święty, aby poprzez prace misyjną przyczyniał się do zmniejszania zła i niesprawiedliwości w świecie. R. Przyjdź nam z pomocą, Panie, bo ufamy Tobie.

2.      Za Papieża Franciszka, aby jego nauczanie o sprawiedliwości społecznej spotkało się z właściwym zrozumieniem u wszystkich ludzi dobrej woli.

3.      Za ludzi cierpiących i pokrzywdzonych, aby Bóg napełnił ich miłością, która potrafi wszystko przebaczyć.

4.      Za polskie rodziny, aby panowały w nich zgoda i miłość wzajemna.

5.      Za zmarłych, aby Bóg zapomniał im popełnione zło, oczyścił z win i przyjął do swojego Królestwa.

6.      Za nas tu obecnych, abyśmy zawsze pragnęli dobra i szczęścia naszych bliźnich, a nie cieszyli się z ich niepowodzeń i krzywd.

Wszechmogący Boże, który z Jezusie Chrystusie stałeś się dla nas Sługą, przyjdź nam z pomocą i wysłuchaj Twego ludu. Przez Chrystusa Pana naszego.

 

 

 

MODLITWA NAD DARAMI

 

Boże, Ty w chlebie i winie dajesz człowiekowi pożywienie,

które go podtrzymuje, i Sakrament, który go odnawia, *

spraw, aby nigdy nie zabrakło nam pokarmu dla ciała i dla duszy.

Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

 

 

PRZED PREFACJĄ

 

Dziękujmy Bogu za Jezusa Chrystusa, który pokonał szatana i jego moce. Dziękujmy Mu za nasz udział w zwycięstwie.

 

 

 

PREFACJA

 

30. Zbawienie ludzi przez Boga-Człowieka

Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, a dla nas zbawienne, *

abyśmy Tobie składali dziękczynienie i Ciebie wychwalali, *

Panie, Ojcze niebieski, wszechmogący i miłosierny Boże.

Poznaliśmy Twoją niezmierzoną chwałę, *

gdy nam zesłałeś swojego Syna, *

aby stał się człowiekiem *

i wybawił nas od zguby wiecznej. *

W ten sposób nasze śmiertelne człowieczeństwo *

stało się narzędziem zbawienia, *

przez naszego Pana Jezusa Chrystusa.

Przez Niego Twój majestat uwielbiają zastępy Aniołów, *

którzy zawsze się radują w Twojej obecności. *

Prosimy, aby i nasze głosy przyłączyły się do nich, *

razem z nimi wołając...

 

 

 

ANTYFONA NA KOMUNIĘ

 

         Ps 27, 4

O jedno tylko Pana proszę i o to zabiegam, *

żebym mógł zawsze przebywać w Jego domu, *

po wszystkie dni mego życia.

 

 

 

MODLITWA PO KOMUNII

        

Boże, nasz Ojcze, Komunia święta, którą przyjęliśmy,

oznacza zjednoczenie wiernych w Tobie, †

spraw, aby podtrzymywała jedność Twojego Kościoła.

Przez Chrystusa, Pana naszego.

 

 

 

PRZED ROZESŁANIEM

 

         Na trudy walki ze złem w nas i wokół nas przyjmijmy teraz Boże błogosławieństwo.

 

 

NIEDZIELNA EUCHARYSTIA – 6.30, 8.00, 9.30 – dla młodzieży, 11.00 – rodzinna, z dziećmi, 12.30, 16.00, 19.00, poniedziałek - sobota – 7.00, 7.30, 18.00.

Kancelaria (tel. 126452342) czynna (oprócz I piątku i świąt): godz. 8-9 i 16-17.30 (oprócz sobót)

Redakcja „Wzgórza w Blasku Miłosierdzia”: Władysław Wyka red. nacz.,

Wydaje: Parafialny Oddział Akcji Katolickiej nr 1 Archidiecezji Krakowskiej

- Parafia Miłosierdzia Bożego, os. Na Wzgórzach 1a,

Nr k. bank – 08 1240 2294 1111 0000 3723 9378, tel.; 0-12-645-23-42.

NASZE STRONY INTERNETOWE I ADRESY:

strona internetowa parafii:

www.wzgorza.diecezja.krakow.pl

oraz milosirdzia-parafia.pl - PO Akcji Katolickiej

adres parafii:

Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.,

strona internetowa gazetki:wzgorza-gazetka.pl

adres gazetki:Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.